⁉️ کارشناسان بازار سرمایه درباره بازگشایی بازار سهام و الزامات پس بازگشایی چه می‌گویند؟ 🟠مرکز افکارسنجی بازار سرمایه در گفت‌وگو با جمعی از کارشناسان و مدیران بورسی، دیدگاه آنان را درباره شرایط بازگشایی بازار بررسی کرده است. 🟠نتیجه این گفت‌وگوها نشان می‌دهد که اغلب متخصصان با آغاز دوباره معاملات موافقند، اما این موضوع را منوط به تکمیل شفافیت اطلاعاتی و روشن شدن آثار احتمالی جنگ بر عملکرد شرکت‌ها می‌دانند. 🟠در خصوص شیوه بازگشایی گروهی معتقدند که تمامی نمادها باید هم‌زمان به جریان معاملات بازگردد، عده‌ای دیگر نیز بازگشایی تدریجی و شروع از نمادهای دارای شفافیت بالاتر را رویکرد منطقی‌تری می‌دانند. 🔻 مشروح این دیدگاه‌ها در فایل پیوست شده قابل مطالعه است. 🌐@drAshiri

#تحلیل_راهبردی چرا احتمال جنگ و تجاوز آمریکا به ایران بسیار بالاست؟ گزارش سردبیری وال‌استریت ژورنال (ده روز پیش) توقعات امریکا از ایران را در مذاکرات، به‌روشنی وصف کرده است؛ جملگی این شرایط حاکی از آن است که ایران نباید/نمیتواند این شرایط را بپذیرد. گزارش کامل WSJ در فرسته‌ی بعد 🌐@drAshiri

در ادامه ترجمه دقیق متن ارائه شده آورده شده است: ۰۵/۰۷/۲۰۲۶ ۰۲:۰۰:۰۰ [دبلیو‌اس‌جی] داو جونز وال استریت ژورنال بررسی و چشم‌انداز (سرمقاله): توافق با رژیم ایران (وال استریت ژورنال) -- پرزیدنت ترامپ سه‌شنبه شب با اشاره به پیشرفت در گفتگوهای هسته‌ای، «پروژه آزادی» در تنگه هرمز را به طور ناگهانی متوقف کرد. اکنون ایرانی‌ها در حال بررسی یک چارچوب پیشنهادی از سوی ایالات متحده هستند که در صورت پذیرش، منجر به مذاکراتی ۳۰ روزه بر سر یک توافق دقیق خواهد شد. بر اساس گفتگوهای ما با مقامات ارشد، خطوط قرمز ایالات متحده در این مذاکرات به شرح زیر است: ایالات متحده می‌گوید به گواهی و اقرار ایران مبنی بر اینکه به دنبال سلاح هسته‌ای نیست، برچیدن تاسیسات فردو، نطنز و اصفهان، ممنوعیت فعالیت‌های هسته‌ای زیرزمینی، و بازرسی‌های سرزده (بنا به درخواست) همراه با جریمه برای تخلفات نیاز دارد. ایالات متحده به دنبال یک تعلیق ۲۰ ساله برای غنی‌سازی هسته‌ای ایران است و خواستار تحویل تمام مواد هسته‌ای غنی‌شده است. ایران باید هرمز را بازگشایی کند -- به صورت تدریجی هم‌زمان با کاهش محاصره از سوی ایالات متحده، و سپس به طور کامل با توافق نهایی. بیشترِ لغو تحریم‌های ایالات متحده به پایبندی ایران به توافق مشروط خواهد بود و نه صرفاً امضای آن، اگرچه ممکن است در ابتدا برخی از دارایی‌ها از انجماد خارج شوند. روز چهارشنبه آقای ترامپ نوشت: «اگر موافقت نکنند، بمباران شروع می‌شود.» او گفت که طرفین در حال نزدیک شدن به یک توافق هستند، «اما من قبلاً هم چنین احساسی نسبت به آن‌ها داشتم، بنابراین باید دید چه پیش می‌آید.» رئیس‌جمهور برگ‌های برنده را برای رد کردن یک پشنهاد متقابلِ ضعیف در دست دارد، چرا که حملات ماه ژوئن برنامه هسته‌ای ایران را به عقب راند و محاصره ایالات متحده، رژیم را در یک ضرب‌الاجل بی‌رحمانه قرار داده است. یک توافق خوب به این شکل خواهد بود: ۱. برچیدن (تاسیسات): این امر از هرگونه «تعلیق» غنی‌سازی مهم‌تر است؛ تعلیقی که ایالات متحده و اسرائیل پیش از این از طریق نظامی آن را متوقف کرده‌اند، برعکسِ آنچه در سال ۲۰۱۵ در زمان باراک اوباما رخ داد. ایران اکنون نمی‌تواند غنی‌سازی کند، و در حالی که این کار باید به طور دائمی ممنوع شود، در قبال این رژیم، برچیدن تاسیسات و توانمندی‌ها امری حیاتی است. ویرانه‌های فردو، نطنز و اصفهان یک شروع است. حتی عبارت «تمام تاسیسات هسته‌ای در عمق زمین دفن شده» نیز فضایی را برای فریب‌کاری باقی می‌گذارد، زیرا تاسیسات زیر کوه «پیک‌اکس» (Pickaxe) می‌تواند به عنوان یک «کارگاه ساختمانی» مستثنی شود. یک چارچوب خوب باید نام آن و نام سایت غنی‌سازی غیرقانونی در اصفهان را که در ماه ژوئن توسط ایران اعلام شد، ذکر کند. آندره‌آ استرایکر، کارشناس هسته‌ای «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» می‌گوید ایالات متحده همچنین به برچیدن تحت نظارتِ تمام سانتریفیوژها، از جمله قطعات و توانمندی‌های ساخت، به همراه تاسیسات و مواد مربوط به بازفرآوری پلوتونیوم نیاز دارد. ۲. اورانیوم: ایران تمایل دارد صرفاً بر روی ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصد غنی‌شده خود تمرکز کند. ذخیره ۲۰ درصدی رژیم ممکن است کم‌خطرتر به نظر برسد، اما رسیدن به آن سطح، خود ۹۰ درصد از مسیر دستیابی به اورانیوم درجه تسلیحاتی است. آن هم باید از بین برود. همچنین صحبت کردن از «اورانیوم با غنی‌سازی بالا» کافی نیست. رژیم هزاران کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده تا ۵ درصد و کمتر از آن را در اختیار دارد که در صورت باقی ماندن در ایران، پایه و اساس محکمی برای راه‌اندازی مجدد برنامه هسته‌ای است. همان‌طور که رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ما می‌گوید: «شصت درصد یک اولویت آشکار است، اما بیست درصد گام قبلی است و آن هم اهمیت دارد. بسته به گزینه انتخاب شده -- خروج از کشور یا رقیق‌سازی -- مقدار قابل توجهی از اورانیوم ۵ درصد احتمالاً نیاز به بررسی ویژه‌ای دارد.» ۳. بازرسی‌ها: آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نه تنها به آنچه ایران «سایت هسته‌ای» می‌داند، بلکه به دسترسی فراتر از آن نیاز دارد. در غیر این صورت، این امر به رژیم فرصت می‌دهد تا ادعا کند سایت‌های تسلیحاتی، «نظامی» هستند و شامل توافق نمی‌شوند. آژانس باید بتواند به هرجایی که معتقد است به مسائل هسته‌ای مرتبط است برود -- فوراً. ۴. شفاف‌سازی کامل: ایران می‌تواند بیانیه کاملی از فعالیت‌های هسته‌ای گذشته خود ارائه دهد. سپس آژانس می‌تواند این بیانیه را تأیید کند (که اساساً یک حسابرسی است) و پیوستگی دانش و اطلاعات خود را دوباره برقرار سازد. ۵. هرمز: پس از آتش‌بس ۸ آوریل، ما دیدیم که تعریف ایران از بازگشایی «تدریجی» به چه شکل است: تردد نفتکش‌ها کاهش یافت. کاهش محاصره ایالات متحده یک امتیاز بزرگ است، بنابراین یک چارچوب (توافق) باید به وضوح مشخص کند که

ما در مقابل چه چیزی دریافت می‌کنیم. یک توافق نهایی باید تمامی عوارض، مین‌ها و مسیرهای اجباری را ممنوع کند و عبور و مرور آزاد و بدون محدودیت را بازگرداند. ۶. تحریم‌ها: لغو تحریم‌ها ناگزیر به رژیم کمک خواهد کرد و هر توافقی متأسفانه مردم ایران را نادیده می‌گیرد. اما تحریم‌ها باید به رفتار مشروط شوند و امضا کردن به معنای اقدام نیست. برچیدن تاسیسات در یک جدول زمانی کوتاه و مشخص می‌تواند تحریم‌های هسته‌ای را برطرف کند. تحریم‌های مربوط به تروریسم و حقوق بشر می‌توانند تا زمانی که رژیم دست از حمایت از تروریسم و نقض حقوق بشر برنداشته است، پابرجا بمانند. حملات به برنامه هسته‌ای ایران پیش از این نیز شروط پیشنهادی را نسبت به توافق سال ۲۰۱۵ کارآمدتر کرده است. این حملات همچنین نشان‌دهنده تمایل به حمله مجدد است که بازدارندگی واقعی نیز همین است. با این حال، این رژیم با تاخیر و ابهام زنده است. جزئیات کلیدی باید حتی در چارچوب اولیه به وضوخ تبیین شوند. روز چهارشنبه، رسانه‌های دولتی ایران از پیشنهاد ایالات متحده انتقاد کردند و یک مقام ارشد آمریکایی به ما گفت که رژیم احتمالاً همچنان در برابر خطوط قرمز ایالات متحده مقاومت خواهد کرد. برای آقای ترامپ ضروری خواهد بود که محکم بایستد، با این آگاهی که ایران هیچ نیازی به غنی‌سازی داخلی جز برای ساخت بمب ندارد، و اینکه او نمی‌تواند روی تغییر رفتار رژیم در طول زمان حساب کند؛ اشتباهی که آقای اوباما مرتکب شد. او همچنین نمی‌تواند به رئیس‌جمهور آینده اعتماد کند که بعداً محدودیت‌های سختی را مجدداً اعمال کند. آقای ترامپ در تمایل خود برای رویارویی با ایران منحصربه‌فرد بوده است. مأموریت در هر توافقی این است که تا زمانی که آقای ترامپ هنوز در مسند کار است، برچیدن کامل هسته‌ای تضمین شود. اگر ایران این کار را نکند، رئیس‌جمهور مجبور خواهد شد به تهدیدهای خود عمل کند. 🌐@drAshiri

سی ان ان: ایران به‌دنبال منبع جدیدی از قدرت در اعماق تنگه هرمز است 🔻تهران اکنون به یکی از شریان‌های پنهان اقتصاد جهانی چشم دوخته است: کابل‌های زیردریایی. / شفقنا 🌐@drAshiri

#حکمرانی_سایبری ◀️ تهدید تلویحی قطع کابل‌های فیبرنوری در صدا و سیما 🌐@drAshiri

❖ فلسفه اینجا تبدیل به‌نوعی اژدها گیری شده است! ❃ فلسفه در دوران جدید دانش فرهیخته‌ای است که همه‌ی امور زندگی بشر را مورد تعمق مفهومی قرار می‌دهد؛ اما این کار را با زبانی فرهیخته انجام می‌دهد. توجه کنید که لااقل در آلمان که از حیث فلسفی سرآمد است، ما یک فلسفه داشتیم و یک تئوری فلسفه. از روی کانت، هگل، فیشته، هوسرل، هایدگر یا بلومنبرگ می‌توان متناسب با پرسش‌های موجود چندین تئوری بیرون کشید. ❃ اکنون اینجا هر کس می‌رود یکی از این تئوری‌ها برمی‌دارد و ترجمه می‌کند. پس پرسش‌های من ایرانی و جامعه‌ی ایرانی کجاست؟ پس فلسفه چه نقشی در زندگی سیاسی و اجتماعی ما می‌خواهد ایفا کند؟ فلسفه اینجا تبدیل به‌نوعی اژدها گیری شده است؛ بدین شکل که از استادی که اژدها گیری درس می‌داد، پرسیدند که حال که اژدهایی وجود ندارد، پس شاگردانت در آینده چه‌کاره می‌شوند؟ او گفت: به نسل بعدی اژدها گیری درس می‌دهند. ❃ وضعیت فلسفه خوانی ما نیز چنین شده است. ما هم فلسفه می‌خوانیم تا مرتب درباره فیلسوفان حرف بزنیم؛ اما فلسفه، تاریخ فلسفه نیست. فلسفه به قول هگل، آگاهی به اینجا و اکنون است. ما در ادبیات فیلم، رمان، شعر، ژورنالیسم و درباره‌ی خودمان فکر کرده‌ایم، اما آن‌ها را نفلسفیده‌ایم. ▫️یادداشتی از مرحوم محمد علی مرادی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #ساخت_جهانی_دیگر | #علوم_اجتماعی | #علوم_انسانی 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

رصد خط تحلیلی ۵ رسانه بزرگ شرق جهان درباره‌ی ایران ۱. الجزیره (Al Jazeera) – قطر/خاورمیانه خط تحلیلی اصلی: اعمال حاکمیت مطلق ایران بر تنگه هرمز و بن‌بست ابتکارات واشنگتن * محور گزارش‌ها: الجزیره در ۱۸ ساعت گذشته تمرکز ویژه‌ای روی بیانیه‌های مقامات ارشد تهران داشته است. این شبکه با بازتاب گسترده سخنان معاون اول رئیس‌جمهور ایران (دکتر عارف) و رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، خط تحلیلی خود را روی «قواعد بازی جدید در هرمز» چید. * زاویه نگاه: الجزیره تحلیل می‌کند که ایران دیگر اجازه عبور تجهیزات نظامی «دشمن» را از تنگه هرمز نخواهد داد و به زودی از یک «مکانیسم حرفه‌ای و بومی» برای کنترل ترافیک دریایی رونمایی می‌کند. خط تحلیلی این رسانه تاکید دارد که این مسیر روی حامیان «پروژه آزادی» آمریکا بسته خواهد ماند و تهران عملاً در حال تبدیل کردن حق حاکمیت خود به یک اهرم فشار قانونی و ژئوپولیتیک است. ۲. گلوبال تایمز (Global Times) – چین خط تحلیلی اصلی: طرح ۴ ماده‌ای پکن برای خلیج فارس و نقد ساختاری نظام «قانون جنگل» آمریکا * محور گزارش‌ها: رسانه رسمی و تند تیز پکن، هم‌زمان با سفر دونالد ترامپ به چین، مانور سنگینی روی اعلام حمایت رسمی ایران از «طرح امنیت خلیج فارس شی‌جین‌پینگ» داده است. * زاویه نگاه: خط تحلیلی گلوبال تایمز بر این استوار است که تنها راه خروج از بحران هرمز، دیپلماسی چندجانبه و آتش‌بس دائمی است، نه بلوف‌های نظامی ترامپ. این رسانه با تکیه بر مواضع سفیر ایران در پکن، طرح ۴ ماده‌ای چین (مبتنی بر امنیت جامع، احترام به حاکمیت و توسعه مشترک) را به عنوان تنها جایگزین عقلانی معرفی می‌کند و به واشنگتن هشدار می‌دهد که اصرار بر محاصره دریایی ایران، سیستم بین‌المللی را به سمت «قانون جنگل» سوق می‌دهد. ۳. خبرگزاری تاس (TASS) – روسیه خط تحلیلی اصلی: بریکس به عنوان پناهگاه دیپلماتیک ایران و شکست استراتژی انزوای غربی * محور گزارش‌ها: خبرگزاری رسمی روسیه تمرکز خود را روی سفر وزیر امور خارجه ایران به هند برای شرکت در نشست وزرای خارجه بریکس قرار داده است. * زاویه نگاه: خط تحلیلی تاس نشان می‌دهد که مسکو بحران ایران را فرصتی برای تثبیت قدرت «اکثریت جهانی» (Global Majority) در برابر غرب می‌داند. تاس تحلیل می‌کند که حضور فعال ایران در ائتلاف بریکس و پایداری معاهده شراکت راهبردی جامع میان تهران و مسکو، عملاً اثرگذاری تحریم‌ها و محاصره‌های دریایی آمریکا را خنثی کرده است. از نگاه تاس، ائتلاف‌های شرقی اکنون وزنه‌ای سنگین‌تر از تهدیدات پنتاگون هستند. ۴. نیکی آسیا (Nikkei Asia) – ژاپن خط تحلیلی اصلی: گروگان‌گیری بورس‌های آسیا توسط نفت ۱۰۷ دلاری و سایه جنگ بر سر تکنولوژی * محور گزارش‌ها: این غول رسانه‌ای ژاپن با نگاهی نگران به تابلوهای بورس توکیو و سئول، به تحلیل پیامدهای بیانیه تند ترامپ (که پاسخ ایران را ناامیدکننده خوانده بود) پرداخته است. * زاویه نگاه: خط تحلیلی نیکی آسیا کاملاً اقتصادی و محافظه‌کارانه است. این رسانه گزارش داد که چطور جهش قیمت نفت برنت به بالای **۱۰۷ دلار**، صعود بی‌سابقه شاخص‌های بورس آسیا (به ویژه سهام‌های مرتبط با هوش مصنوعی و نیمه‌هادی‌ها در ژاپن و کره جنوبی) را متوقف کرده و به زیر کشیده است. تحلیل نیکی ناظر بر این است که شرق آسیا، قربانی اصلی طولانی شدن بحران هرمز و تورم وارداتی ناشی از نرخ انرژی خواهد بود. ۵. تایمز آو ایندیا (Times of India) – هند خط تحلیلی اصلی: موازنه استراتژیک نیودلهی میان امنیت انرژی و رهبری بریکس * محور گزارش‌ها: رسانه‌های بزرگ هند در ۱۸ ساعت گذشته درگیر یک پارادوکس بزرگ بوده‌اند؛ میزبانی از بریکس از یک سو و مدیریت بحران سوخت در داخل کشور از سوی دیگر. * زاویه نگاه: خط تحلیلی این رسانه بر روی «دیپلماسی متوازن» تاکید دارد. از طرفی به بازتاب دستور نخست‌وزیر مودی برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت (مانند آنلاین کردن برخی جلسات دادگاه عالی هند برای کاهش تردد) می‌پردازد و از طرف دیگر تاکید می‌کند که هند به عنوان رئیس دوره‌ای بریکس، مایل نیست روابط استراتژیک و کریدورهای شمال-جنوب خود با ایران را فدای فشارهای کاخ سفید کند. 🌐@drAshiri

#رصد خط تحلیلی ۵ رسانه‌ی غربی جهان درباره‌ی‌ ایران ۱. نیویورک تایمز (The New York Times) خط تحلیلی اصلی: بن‌بست کامل دیپلماتیک و بازگشت به سناریوی نظامی (عملیات پتک) * محور گزارش‌ها: این رسانه طی یک گزارش افشاگرانه و مفصل اعلام کرد که کاخ سفید در حال ارزیابی نهایی برای بازگشت به عملیات نظامی گسترده علیه ایران است. بر اساس تحلیل این روزنامه، دونالد ترامپ پس از بازگشت از پکن، طرح پیشنهادی ۱۴ ماده‌ای ایران را رد کرده و به مقامات ارشد خود دستور داده تا نقشه‌های نظامی جدیدی را تحت عنوان «عملیات پتک» (Operation Sledgehammer) آماده کنند. * زاویه نگاه: نیویورک تایمز تمرکز خود را بر جزئیات عملیاتی گذاشته است؛ از جمله آمادگی نیروهای ویژه آمریکا برای نفوذ جراحی‌گونه به تأسیسات هسته‌ای اصفهان و کمپین بمباران گسترده زیرساخت‌های دولتی ایران در صورت شکست کامل دیپلماسی. خط تحلیلی این رسانه، وضعیت فعلی را «آرامش قبل از طوفان» ارزیابی می‌کند. ۲. بلومبرگ (Bloomberg) خط تحلیلی اصلی: وحشت بازارها، اختلال در زنجیره تأمین و مسابقه جهانی برای انبارش کالا * محور گزارش‌ها: بلومبرگ با نگاهی کاملاً اقتصادی و بازرگانی به بحران پرداخته و گزارش داده است که «مسابقه جهانی برای ذخیره‌سازی کالاها در سایه جنگ ایران شدت گرفته است». * زاویه نگاه: خط تحلیلی بلومبرگ بر روی پیامدهای کلان اختلال در خطوط کشتیرانی متمرکز است. این وبگاه تحلیل می‌کند که صنایع بزرگ دنیا از ترس طولانی شدن بحران و مسدود ماندن تنگه هرمز، به سمت انبارش انبوه مواد اولیه و کالاها هجوم آورده‌اند که این امر موج جدیدی از تورم ساختاری را در بازارهای جهانی ایجاد خواهد کرد. ۳. اکونومیست (The Economist) خط تحلیلی اصلی: فاجعه در بازارهای جهانی انرژی و فروپاشی خوش‌بینی معامله‌گران * محور گزارش‌ها: این نشریه معتبر در تحلیل ساعات گذشته خود هشدار داده که بازارهای جهانی انرژی در آستانه یک فاجعه تمام‌عیار هستند. * زاویه نگاه: اکونومیست روند نوسانات قیمت نفت را بررسی کرده و می‌نویسد که با وجود سیگنال‌های مثبت اولیه، تغییر موضع سریع در خلیج فارس و ناامنی در مسیرهای مواصلاتی دریایی باعث شده قیمت نفت برنت به بالای ۱۲۶ دلار در هر بشکه جهش کند. تحلیل اکونومیست بر این است که محاصره دریایی و ناامنی هرمز، مکانیسم‌های سنتی کنترل بازار نفت را بی‌اثر کرده است. ۴. فایننشال تایمز (Financial Times) خط تحلیلی اصلی: هزینه‌های فرسایشی برای اقتصاد آمریکا و چرخش دیپلماتیک متحدان منطقه‌ای * محور گزارش‌ها: فایننشال تایمز از دو زاویه به موضوع پرداخته است؛ اول، تحمیل خسارات صدها میلیارد دلاری به اقتصاد ایالات متحده (ناشی از تخلیه زرادخانه‌های موشکی پنتاگون و شوک سوخت به شهروندان آمریکایی)، و دوم، تلاش‌های مستقل کشورهای منطقه. * زاویه نگاه: خط تحلیلی بسیار مهم FT نشان می‌دهد که به دلیل پرهزینه بودن این جنگ برای غرب، کشورهای منطقه‌ای مانند عربستان سعودی منتظر واشنگتن نمانده و به دنبال راه‌حل‌های موازی هستند. این رسانه فاش کرد که ریاض ایده یک «پیمان عدم تجاوز منطقه‌ای» را با ایران مطرح کرده تا بتواند تنش‌ها را پس از پایان احتمالی این بحران مدیریت کند. ۵. وال‌استریت ژورنال (Wall Street Journal) خط تحلیلی اصلی: تغییر ژئواکونومیک نقشه ترانزیت و راه‌حل‌های لجستیکی جایگزین * محور گزارش‌ها: وال‌استریت ژورنال تمرکز خود را بر روی واکنش ساختاری کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به انسداد یا ناامنی تنگه هرمز قرار داده است. * زاویه نگاه: خط تحلیلی WSJ نشان می‌دهد که کشورهای عربی به جای تمرکز صرف بر سیاست، در حال پیاده‌سازی یک کلان‌پروژه لجستیکی هستند: توسعه سریع مسیرهای زمینی در سراسر شبه‌جزیره عربستان برای دور زدن تنگه هرمز. این رسانه تحلیل می‌کند که ایران با اهرم هرمز توانسته نقشه ترانزیت خاورمیانه را به‌طور دائم تغییر دهد و کشورهای منطقه را به سمت مسیرهای جایگزین پرهزینه اما امن‌تر سوق دهد. 🌐@drAshiri

🟠 سمینار مجازی 💠 ایده‌ی ایران آینده و ناموس پول ملّی با ارائه: دکتر سعید اشیری پژوهشگر اقتصاد فرهنگی 📆 دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ ⏰ ساعت ۱۹:۳۰ این سمینار به صورت برخط در کانال «زندگی در فرهنگ» و در گروه بله «اندیشکده ایران آینده» ارائه خواهد شد

🔸دانشجویی مسئله یابی است🔸 ▫️دانشجویی نوشت: فضای دانشگاه از ضعف و فقر شدید موضوع های پژوهشی ناب، عینی، نوآورانه و مسأله محور رنج میبره. ▪️نوشتم: فضای کنشگاه زندگی پر است از موضوع های پژوهشی ناب، عینی، نواندیشانه و مسئله مند که دانشجویان نمی بییند ▫️دانشجوی دیگری نوشت: 👌 کاملا درسته، ولی به نظر میرسه دانشگاهی مثل باقرالعلوم ع که داعیه دار پیشگامی در علوم انسانی اسلامی هست و باید هم باشد، باید برای هر رشته نظام مسائل دقیق و جامع از همین موضوعات ناب جاری در زندگی، داشته باشد. توقع زیادی نیست! ◾️نوشتم: دانشگاه دانشگاه است نه پژوهشگاه. دانشجویی یعنی مسئله یابی و مسئله مندی و تولید دانش. اینکه برای هر رشته نظام مسائل دقیق و جامع از همین موضوعات ناب جاری در زندگی، داشته باشد و به هر دانشجو یکی را بدهد کار کند، خلاف دانشجویی است. مسئله یابی توقع زیادی نیست ▫️دیگری هم نوشت: کلام شما متین؛ اما نقش استاد در این میان چیست؟ اگر دانشجو نمیبیند استاد وظیفه دارد نگاه او را نسبت به مسئله ها و نامسئله ها بگشاید. اگر دانشجویی یعنی مسئله یابی، استادی هم یعنی پرورش دانشجویی که این ویژگی مذکور را داشته باشد. ▪️نوشتم: درسته استادی یعنی دانشگری و دانش یاری یعنی پرورش دانش جویی و هنر مسئله یابی. من دانش آموزم نه استاد اما بگذارید خاطره ای از تجربه زیسته ام نقل کنم ادامه....👇 @hamshenasi

🔸دانشجویی مسئله یابی است🔸 یکبار در اتاقم نشسته بودم. در باز بود یکی از دانشجویان با چهره‌ای که هم خستگی در آن بود هم عجله و هم کلافگی وارد شد با پسربچه‌ای حدوداً 2 ساله که در آغوش داشت موهای پیچ پیچ کودک با چشمان کنجکاو، و آن انرژی ریز و درشتی که در بچه‌های این سن، شبیه یک گردباد کوچک است. نشست روی صندلی با بچه در بغل شروع کرد گله کردن که استاد من مادر شاغل تمام وقت هستم واحدهای اموزشی ام تمام شده اما موضوع پیدا نمی کنم برای پایان نامه، چه کنم؟ خواستم چیزی بگم که کیفش را زمین گذاشت اخه پسرش شروع کرد به وول خوردن. انگار صندلی، آغوش مادر، و حتی اتاق بی‌سروصدای من، همگی برایش زندان بودند. ▪️گفتم : دانشجویی یعنی مسئله جویی و مسئله یابی جهان زندگی ما پر است از مسائل، اصلا زندگی سراسر حل مسئله است اما ذهن مادر جای دیگری بود و این حرف ها فیلسوفانه را فقط می شنید. ▫️با ناامیدی گفت: استاد... سنواتم داره تمام میشه به هر موضوعی که فکر می‌کنم، یا تکراری است یا به دلم نمی‌نشیند. با استادها هم که صحبت کردم، کسی به من موضوع نمی دهد! ▪️گفتم مگه کسی باید به دانشجو مسئله بده؟ مسئله یابی مگه سخته؟ حواسش به بچه بود اخه گردباد کوچک شروع میشد به حرکت. اول فقط یک نق کوتاه. سپس پیچش در بدن. بعد دست زدن به همه چیز. مادردانشجو هم سعی کرد حواسش را پرت کند مامان ببین این چیه؟ ... کودک نگاهی می کرد فقط دو ثانیه تحمل داشت. بعد دوباره نق، اینبار بلندتر. دیدم کیف را باز کرد. آرام، اما با سرعتی که انگار این کار را صدها بار تکرار کرده، گوشی را بیرون آورد. قفل صفحه را باز کرد. بدون اینکه حتی از من بپرسد اجازه هست؟ رو به کودک گفت مامان بیا، فقط... نمایشگر رنگی شد. و کودک در کمتر از سه ثانیه، ساکت شد. آرام. راستش را بخواهید «رام» شد. مثل اینکه کسی کلید خاموش شدن مغزش را پیدا کرده باشد. عضلاتش شل شد. خیره شد به صفحه. دهانش نیمه‌باز ماند. دستش رفت سمت گوشی اما نه برای پس زدن، برای محکم‌تر گرفتن. پس از آن لحظه کوتاه، دانشجو مادر توانست نفس بکشد. ▫️ سرش را بلند کرد و گفت: گفتم که... مشکل من چیه استاد؟ با این وضع چطور مسئله پیدا کنم ▪️گفتم: بله زندگی پر از مسئله است فقط چند ثانیه به همین صحنه دوباره نگاه کنیم البته با حساسیت نظری الان دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟ ▫️مادر دانشجو خنده تلخی زد و گفت: همیشه همینطوره. بی‌تابی می‌کنه، گوشی می‌دم دستش، ساکت می‌شه. نمی‌دونم خوبه یا بده. می‌دونم. احتمالاً خوب نیست. ولی چاره چیه؟ منتها الان بحث من و شما سر موضوع پایان‌نامه‌ست. به نظر شما من که حتی برای چند دقیقه حرف زدن هم نمی‌تونم بدون گوشی باهاش بنشینم، چطور می‌تونم یک مسئله یابی کنم؟ نگاهش پر از تضاد بود از سویی مادری که می‌خواست بهترین را برای فرزند، از سوی دیگر دانشجویی که زیر فشار اتمام سنوات تحصیل، داشت موضوع یابی می کرد. ▪️گفتم شما در همین صحنه الان دقیقاً در مرکز یک مسئله مهم قرار داری. اسمش را می توان گذاشت دایه گری دیجیتال. یعنی وقتی که دستگاه دیجیتال، جای تعامل انسانی تو با فرزند را می‌گیرد. نه به عنوان ابزار آموزشی، نه به عنوان تفریح مشارکتی، بلکه به عنوان واکنشی درمانده‌وار به بی‌تابی کودک برای اینکه تو فقط چند دقیقه آزادی داشته باشی. ▫️گفت: یعنی این میشه موضوع پایان‌نامه؟! این که... خیلی ساده است. توی هر خانه‌ای که بچه کوچیک دو سال داره، این صحنه را می‌بینی. ▪️گفتم: دقیقاً. و همین سادگیِ ظاهری، فریبنده است. بگذار چند سؤال ازت بپرسم آیا می‌دانی وقتی هر بار به جای حرف زدن، گوشی را می‌دهی دستش، چه اتفاقی برای طناب دلبستگیِ بین شما می‌افتد؟ آیا می‌دانی مادران شاغل تحصیلات‌تکمیلی، سه‌برابر دیگر مادران از گوشی برای رام کردن استفاده می‌کنند؟ دانشجو تاملی کرد. کودک همچنان غرق در گوشی بود. که از دستش افتاد..... منتظر دریافت دوباره بود اما اینبار مادر سریع او را بغل کرد... ▫️گفت: آها مسئله خودِ همین لحظه‌ست؟ ▪️گفتم: بله. همان لحظه‌ای که تو فکر می‌کنی داری فقط بچه رو ساکت می‌کنی، در واقع داری به یک الگوی والدگری در عصر دیجیتال را شکل می‌دهی که اسمش را می‌گذارند دایه گری دیجیتال. ▫️برخاست. خداحافظی کرد که برود. اما وقتی در را باز می‌کرد، برگشت گفت: «استاد... شما که گفتید دایه‌گری دیجیتال؛ یعنی همون موقع مادری نمی‌کنم؟!، خب بگیم مادری دیجیتال درست؟ ▪️گفتم: انتقادی است. تو و بسیاری مادران این الگو را هر روز، تکرار می‌کنی. این یعنی واگذاریِ خاموشِ مادری به یک دستگاه. دایه‌گری دیجیتال یعنی والدین عامدانه از صحنه خارج می‌شوند. دستگاه، جانشین حضور انسانی می‌گردد. این کار، شبیه به رفتار کسی است که کودک را به دایه می‌سپارد و می‌رود. کودک امروز با دایه دیجیتال در یتیم خانه مدرن(مهد کودک) بزرگ می شود. به نظرم مسئله بلکه راز همین لحظه ها است. @hamshenasi