محتوای خواب : یک مرکز خرید کیهانی که دور حلقه‌های زحل ساخته شده بود. هر طبقه فقط یک مغازه داشت؛ یکی فقط جاسوییچی‌هایی می‌فروخت که هر کدام یک خاطره را نگه می‌داشتند، یکی پر از کنسول‌های بازی بود که هنوز ساخته نشده بودند، یکی هدفون‌هایی داشت که آهنگ‌ها را به رنگ تبدیل می‌کردند و یکی هم دیوارهایش پر از نقاشی‌هایی بود که هر چند دقیقه عوض می‌شدند. کف راهروها مثل پیست اسکیت از یخ شفاف ساخته شده بود و برای رفتن از یک مغازه به مغازه‌ی بعدی باید روی آن اسکیت می‌کردی. راه خرو ج از خواب :در انتهای مرکز خرید یک دستگاه پنجه‌ای (Claw Machine) غول‌پیکر قرار داشت. داخلش هزاران شیء کوچک بود، اما فقط یکی از آن‌ها کلید خروج بود. عجیب این بود که دستگاه فقط یک بار اجازه‌ی بازی می‌داد؛ باید با همان یک فرصت، بدون عجله و با دقت، شیء درست را انتخاب می‌کردی. موجود همراهت : یک گربه‌ی قهوه‌ای با حلقه‌ای دور دمش شبیه حلقه‌های زحل. هر وقت وارد مغازه‌ی اشتباهی می‌شدی، روی شانه‌ات می‌پرید و با پنجه‌اش به ویترین درست اشاره می‌کرد، اما اگر حواست پرت می‌شد، عمداً فرار می‌کرد تا دنبالش بدوی. شی که پایان خوابت پیدا می کردی : یک جاسوییچی کوچک به شکل سیاره‌ی زحل. وقتی آن را تکان می‌دادی، صدای آهنگی را پخش می‌کرد که هیچ‌کس جز صاحبش نمی‌توانست بشنود. شی جادوییت : یک هدفون قدیمی با گوشی‌های قهوه‌ای‌رنگ. قدرتش : هر آهنگی که با آن گوش می‌دادی، دنیای اطرافت را برای چند دقیقه تغییر می‌داد؛ اگر آهنگ پرانرژی بود، خیابان‌ها تبدیل به پیست اسکیت می‌شدند، اگر آرام بود، آسمان پر از شهاب‌سنگ و حلقه‌های زحل می‌شد. بهایی که برای استفاده از آن باید می دادی : هر بار از قدرتش استفاده می‌کردی، تا طلوع روز بعد همه‌ی آهنگ‌ها را فقط به صورت بی‌کلام می‌شنیدی. 𐙚 [ https://eitaa.com/joinchat/2616591652Cbbfa8d04a3 ]

محتوای خوابت : خوابت سرزمین سپیده‌دمِ ابدی بود؛ جایی که خورشید هیچ‌وقت کامل طلوع نمی‌کرد. همه‌جا در نور طلاییِ قبل از طلوع غرق بود؛ نه روز بود، نه شب. در آسمان، تکه‌های شکسته‌ی خورشید مثل جزیره‌های شناور معلق بودند و پرتوهای نور مثل پل بین آن‌ها کشیده شده بود. هر بار که روی یکی از این پل‌های نور قدم می‌گذاشتی، منظره‌ی دنیا عوض می‌شد. راه خروج از خواب : در بلندترین نقطه‌ی آن سرزمین، آینه‌ای از نور قرار داشت. اما تصویر چهره‌ات را نشان نمی‌داد؛ فقط نوری را که درونت بود. تا وقتی از نور خودت فرار می‌کردی، آینه خاموش می‌ماند. همین که دستت را روی آینه می‌گذاشتی و نورش را می‌پذیرفتی، آینه به دری از طلوع تبدیل می‌شد و از خواب بیرون می‌آمدی. موجود همراهت : یک روباه خورشیدی. موهایش مثل شعله‌های طلایی موج می‌زد و رد پنجه‌هایش روی زمین برای چند ثانیه به گل‌های کوچک نور تبدیل می‌شد. می‌گفتند هر جا روباه خورشیدی بنشیند، تاریکی جرئت ماندن ند شی که پایان خوابت پیدا می کردی : یک تکه‌ی کوچک از خورشید داخل یک جعبه‌ی شیشه‌ای. گرما نداشت، اما هر وقت در تاریکی قرارش می‌دادی، فقط همان جایی را روشن می‌کرد که باید قدم بعدی را برمی‌داشتی؛ نه بیشتر. شی جادوییت: حلقه‌ی سپیده حلقه‌ای طلایی که انگار از اولین پرتو خورشید ساخته شده بود. قدرتش : هر بار که آن را می‌چرخاندی، می‌توانستی نوری را که در دل آدم‌ها خاموش شده بود دوباره بیدار کنی؛ نه با اجبار، بلکه فقط یادشان می‌آوردی که هنوز امیدی در وجودشان هست. بهایی که برای استفاده از آن باید می دادی ؛ برای هر بار که از قدرتش استفاده می‌کردی، تا غروب همان روز درخشش خودت کمتر می‌شد؛ نه اینکه ضعیف شوی، بلکه تمام نوری که به دیگران بخشیده بودی، باید از وجود خودت خرج می‌شد. فقط با دیدن اولین طلوع روز بعد، نورت دوباره به تو برمی‌گشت. 𐙚 [ https://eitaa.com/sundaughterr ]

محتوای خوابت : یک برج هزار طبقه بود که هیچ پنجره‌ای نداشت. هر طبقه فقط یک اتاق داشت، اما قوانین هر اتاق با قبلی فرق می‌کرد. در یک اتاق همه‌چیز از سقف آویزان بود، در یکی دیگر فقط با دست چپ می‌شد درها را باز کرد، در اتاقی دیگر هر وسیله‌ای که برمی‌داشتی تبدیل به چیز دیگری می‌شد و در یکی از طبقه‌ها فقط گربه‌ها اجازه‌ی عبور داشتند. هیچ نقشه‌ای هم وجود نداشت؛ تنها راه، امتحان کردن بود. راه خروج از خواب : در آخرین طبقه هیچ دری وجود نداشت. فقط یک کلید روی زمین افتاده بود. وقتی آن را برمی‌داشتی، می‌فهمیدی کلید برای هیچ قفلی نیست؛ باید آن را از بالای برج به پایین پرت می‌کردی. همان لحظه تمام دیوارهای برج مثل شیشه ترک می‌خوردند و خواب از هم می‌پاشید. موجود همراهت : یک زاغ آبی براق که عاشق جمع کردن چیزهای درخشان بود. گاهی کلید خروج را هم اشتباهی با خودش می‌برد و مجبور بودی دنبالش بدوی. شی که پایان خوابت پیدا می کردی : یک جیب مخفی داخل کتت که قبلاً وجود نداشت. داخلش همیشه دقیقاً همان چیزی بود که همان لحظه لازم داشتی؛ شاید یک چیپس، شاید یک خودکار، شاید یک مهره‌ی شطرنج یا یک بلیت قدیمی. شی‌جادوییت : یک مکعب چوبی بدون هیچ دکمه یا نوشته‌ای. قدرتش : هر بار آن را در دستت می‌چرخاندی، محیط اطرافت برای چند دقیقه قوانین جدیدی پیدا می‌کرد؛ قوانین عجیب، اما منطقی. مثلا سایه‌ها جلوتر از آدم‌ها حرکت می‌کردند. خنده باعث روشن شدن چراغ‌ها می‌شد. گربه‌ها نقش راهنما را پیدا می‌کردند. هر در، به جایی می‌رفت که انتظارش را نداشتی. بعد از پایان جادو، تا طلوع روز بعد بهایی که برای استفاده از اون باید می دادی : خودت نمی‌توانستی هیچ دروغی بگویی؛ حتی دروغ‌های کوچک و شوخی‌های بی‌ضرر هم از دهانت بیرون نمی‌آمدند. 𐙚 [ https://eitaa.com/joinchat/883295628C6e0529cdce ]