📌 چکیده گزارش «مسئله‌شناسی چرخه استخدام - انتقال در آموزش‌وپرورش با تحلیل آماری درخواست‌های نقل و انتقال معلمان از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴» 🔸 نقل وانتقال معلمان از چالش‌های مدیریت منابع انسانی در آموزش‌وپرورش است که به دلیل مداخلات خارج از آموزش‌وپرورش، از رویه‌های قانونی و کارشناسی صرف نیز خارج شده و آسیب‌های جدی را وارد می‌آورد. گزارش حاضر به تحلیل آماری این درخواست‌ها طی سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ پرداخته است. 🔹 در دوره مطالعه شده تعداد درخواست‌های نقل‌وانتقال با رشد ۳۲ درصد از ۹۵,۱۱۷ به ۱۲۵,۷۰۷ رسیده و درخواست‌های برون استانی با رشد ۴۸.۶ درصدی چشمگیرتر از درون استانی است. ۷۳.۵۹ درصد درخواست‌ها برای نیروهایی با سابقه زیر ۵ سال است و به‌طور میانگین ۷۵ درصد درخواست‌های برون استانی و ۶۰ درصد درخواست‌های درون‌استانی پذیرفته می شوند. 🔸 آمار بالای تأیید درخواست‌ها در کنار مجوز ماده (۴۴) قانون مدیریت خدمات کشوری برای استخدام غیربومی در مرکز استان‌ها، چرخه‌ای معیوب از استخدام غیربومی و سپس درخواست انتقال سریع را شکل داده است. این چرخه از موانع جدی ساماندهی نیروی انسانی و عامل پدید آمدن مسئله هم‌زمانی کمبود و مازاد نیرو در مناطق آموزشی است و موجب می‌شود کمبود نیرو در مناطقی با وجود اختصاص سالیانه ردیف‌های استخدامی پابرجا بماند. 🔹 در واقع داوطلبان غیربومی که به‌دلیل عدم نیاز یا متقاضیان بالا و ظرفیت اندک، امکان استخدام در منطقه خود را ندارند، در مناطقی که کمبود نیرو دارند، استخدام شده و سپس مطمئن از قبول درخواست، برای بازگشت به شهر خود تلاش می‌کنند. برای مثال این چرخه موجب شده در سیستان و بلوچستان با وجود تخصیص ۱۷۸۷ ردیف استخدامی در سال ۱۴۰۴، پس از موافقت با خروج ۱۹۳۱ نفر و ورود ۱۶۵ نفر در فرآیند نقل وانتقالات (با لحاظ نرخ میانگین)، تنها ۲۱ نفر به نیروی انسانی استان افزوده شود! 🔸 با توجه به شرایط موجود، پیشنهاد می شود تدوین سند جامع نیروی انسانی تسریع و ممنوعیت انتقال نیروها با سابقه زیر ۵ سال و شاخص‌مند شدن فرآیند نقل و انتقال انجام شود. 🔰 کانال «گروه آموزش‌وپرورش مرکز پژوهش‌های مجلس» در ایتا و بله 🆔 @ap_rcmajlis

📣 #پرسشگر برگزار می‌کند: 🔍 * بررسی و تحلیل آزمون امتحان نهایی * 👤 *مهمان برنامه این هفته:* * دکتر محسن زارعی * کارشناس سنجش و ارزشیابی * دکتر مهدی نظری زاده * دبیر میز ارزیابی ستاد تعلیم و تربیت شورای عالی انقلاب فرهنگی 🗓️ شنبه ۲۱ شهریور دماه 🕙 ساعت ۲۲ الی ۲۳:۱۰ 📺 شبکه آموزش 💌*راه ارتباطی* پیامک: ۳۰۰۰۰۷۸ فضای مجازی: ۰۹۹۳۷۹۴۲۳۱۱ 🏷️ پرسشگر در [بله](ble.ir/porseshgar_tv7) | [ایتا](eitaa.com/porseshgar_tv7) | [ویراستی](https://virasty.com/Porseshgar_tv7)

افت یادگیری و مداخله شواهد‌محور ✍️ شهرام رامشت مسأله سنجش و ارزش‌یابی در #خط‌مشی‌گذاری یکی از مهم‌ترین ارکان است. وقتی نمی‌دانیم #وضعیت چیست، طبیعتاً نمی‌توانیم برای بهبود آن خط‌مشی‌ یا برنامه یا اقدام داشته باشیم. وضعیت هم جز با #سنجش به‌دست نمی‌آید. اما متأسفانه ما در #آموزش_و_پرورش آنطور که باید آن را جدی نگرفته‌ایم. شاید اهمیت آن را نمی‌دانیم، شاید بلد نیستیم با آن چطور کار کنیم، شاید جدی گرفتن آن به صلاح‌مان نباشد، شاید... نمی‌دانم، هر چه هست؛ راه فعلی، بی‌راهه است. در سالی که به دلیل #جنگ دچار تغییر رویکرد آموزشی از حضوری به مجازی شده است، حتماً با #افت_یادگیری مواجه هستیم. برای جبران چنین افتی، نیازمند آنیم که اول بدانیم این افت چقدر بوده، کجا بیشتر و کجا کمتر بوده، و بعد برای آن برنامه مداخله‌ای طراحی کنیم. افسوس که سال گذشته تحصیلی به دلیل همین شرایط جنگی، آزمون‌های پایان سال را به نوعی غیرمتمرکز و در اختیار مدرسه قرار دادیم و تقریباً الان #هیچ داده‌ی سنجشیِ استاندارد و قابل اتکایی در اختیار نداریم که وضعیت یادگیری بچه‌ها چطور است. بدون چنین داده‌هایی نمی‌دانم چطور می‌شود اقدام مداخله‌ای طراحی کرد. البته می‌شود بر اساس حدس و گمان طراحی و اقدام کرد و گزارش فعالیت‌ها را سر دست گرفت، لیکن #وضعیت را نمی‌توان گزارش کرد. یعنی نمی‌توان گفت وضع بچه‌ها در یادگیری این بود و بعد از اقدامات ما آن شد. هر چند شاید اصلاً نخواهیم اقدامی کنیم و وضعیت #افت_یادگیری را به کل انکار کنیم! این هم راهی است. امید که اینگونه نباشد... پی‌نوشت: دشمن ما، #آمریکا، برای جبران افت یادگیری حاصل از کرونا به نظرتان چقدر هزینه کرده باشد خوب است؟ در بسته American Rescue Plan بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار در اختیار مدارس قرار داد که بخش زیادی از آن، فقط به جبران افت یادگیری با ارائه شواهد، تخصیص داده شد. در #تربیت، جنگی برپا نیست؟! 🌱 #خط‌مشی_گذاری #سنجش #ارزشیابی #افت_یادگیری #کرونا #دشمن 🧭 @education_policy

🗒️ حکمرانی در تله سندنویسی و ساختارسازی ▪️ خلاصه یادداشت | امیر ثامنی : _حکمرانی ایران سال‌هاست با یک عادت نهادی تکرارشونده مواجه است: هر مسئله‌ای که پدید می‌آید، پاسخ غالب یا تدوین یک «سند» تازه است یا ایجاد یک «ساختار» جدید؛ از شورا و ستاد گرفته تا کارگروه و دبیرخانه. این الگو، ترکیبی از سنت‌های مختلف برنامه‌ریزی است، اما در عمل بیش از آنکه به حل مسئله منجر شود، به بازتولید همان سازوکارهای اداری انجامیده است._ ➖ نمونه‌های تاریخی این مسئله کم نیست. از برنامه‌های توسعه‌ای دهه ۱۳۵۰ تا سند چشم‌انداز ۱۴۰۴، اهداف بلندپروازانه‌ای ترسیم شد، اما بسیاری از پیش‌نیازهای اجرایی، منافع و رفتار بازیگران، ظرفیت نهادی، محیط پیرامونی و سازوکار پاسخ‌گویی به اندازه کافی دیده نشد. در نتیجه، فاصله میان تصویر مطلوب و واقعیت افزایش یافت و مسئولیت تحقق اهداف نیز در میان دستگاه‌ها پراکنده و مبهم باقی ماند. ➖ مسئله اصلی، کمبود سند یا ساختار نیست؛ ضعف در فرایند فهم و حل مسئله است. حکمرانی زمانی کارآمد می‌شود که پیش از نوشتن سند، مسئله را دقیق بشناسد؛ بازیگران و منافع آنان را ببیند؛ مداخله مؤثر را طراحی کند و مسئولیت نتیجه را مشخص سازد. ➖ عبور از این وضعیت نیازمند بازگشت سیاست‌گذاری مسئله‌محور، شواهدبنیان و نتیجه‌گرا به قلب حکمرانی است. به جای افزودن بر شمار اسناد و نهادها، باید منطق تصمیم‌گیری تغییر کند: مسئله پیش از سند، فرایند پیش از ساختار و نتیجه پیش از انجام تکلیف قرار گیرد. 🔗 مطالعه متن کامل یادداشت #یادداشت #نظام_اداری 🌐 *خانه اندیشه‌ورزان را در بله

🎬 قسمت اول برنامه اختصاصی «#مداد» منتشر شد 🏫 بحران حذف مدارس نمونه دولتی؛ مسئله چیست؟ آیا حذف مدارس نمونه دولتی، واقعاً قرار است مسئله‌ای از مسائل آموزش‌وپرورش را حل کند؟ در نخستین برنامه اختصاصی «مداد»، سراغ این موضوع رفته‌ایم تا به جای توقف در خبر و حاشیه، خودِ مسئله را دقیق‌تر ببینیم: 🔹 چرا بحث حذف مدارس نمونه دولتی مطرح شده است؟ 🔹 این تصمیم قرار است چه مسئله‌ای را حل کند؟ 🔹 چه پیامدهایی برای دانش‌آموزان و خانواده‌ها خواهد داشت؟ 🔹 و مهم‌تر از همه، نقطه اصلی مسئله کجاست؟ 🎥 قسمت اول «مداد» را ببینید و نظر خودتان را با ما در میان بگذارید. 📺 تماشای ویدئو با کیفیت بالاتر: ▶️ یوتیوب: https://youtu.be/lsGKvKJO3Ow?is=iTZ5tDAqiwK3S6cB ▶️ آپارات: https://aparat.com/v/gym7c2v ✏️ مداد مدیا | @Medad_Media

📢 فراخوان شرکت در همایش بین المللی «نظام اندیشه و سیره تربیتی شهید آیت‌الله العظمی امام سیدعلی خامنه‌ای» 🔹 محورهای اصلی همایش: 1. مبانی، آرمان‌ها و افق‌های تربیتی 2. ساحت‌های تربیت در اندیشه و سیره امام شهید 3. حکمرانی، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی تربیتی از منظر امام شهید 4. کنشگران اصلی تعلیم و تربیت از منظر امام شهید 5. امام شهید، عدالت و کیفیت آموزشی 6. امام شهید و تربیت معلم 7. پیامدهای تربیتی شهادت امام شهید 8. بازتاب و چشم‌انداز اندیشه و سیره تربیتی امام شهید در عرصه جهانی 🗓 تقویم اجرایی: 📌 تاریخ ارسال مقالات: از ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ 📌 مهلت ارسال مقالات: تا ۳۰ آبان ۱۴۰۵ 📌 اعلام نتایج: ۳۰ آذر ۱۴۰۵ 📌 برگزاری همایش: بهمن ۱۴۰۵ - تهران 🌐 وب‌سایت جهت کسب اطلاعات بیشتر و ارسال مقاله: www.kh-edu-conf.ir https://eitaa.com/emamshehid #همایش_بین‌المللی #امام_خامنه_ای #نظام_تربیتی #فراخوان_مقاله

📖 متن کامل پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها 🔗 rahbar.ir/s/2057 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

📚 آینده نگاری نوجوان در افق 1410 ♨️ اندیشکده مرآت به واکاوی سناریوهای چهارگانه زیست جهان نوجوان ایرانی در افق ۱۴۱۰ و الزامات تغییر ریل حکمرانی از تربیت برنامه محور به عرصه سازی مشارکتی پرداخته است. 🔹فرسایش مرجعیت نهادهای رسمی آموزش در مواجهه با نفوذ پرشتاب هوش مصنوعی و زیست‌بوم‌های داده‌محور، چارچوب‌های تربیتی کلاسیک را با بحران ناکارآمدی مواجه ساخته است. در ارزیابی‌های میدانی، تقاطع دو عدم‌قطعیت کلیدی شامل «الگوی حکمرانی (مشارکت‌محور در برابر کنترل‌گر)» و «سطح امید اجتماعی ناشی از تجربه عدالت»، زمینه‌ساز ترسیم ماتریس چهارگانه سناریویی برای افق ۱۴۱۰ شده است؛ سناریوهایی که زیست نوجوان ایرانی را میان دو قطب «پیشران تمدنی» یا «انفعال و خروج ذهنی از سپهر عمومی» دسته‌بندی می‌کنند. غلبه رویکردهای قیم‌مآبانه در دهه‌های گذشته موجب شده تا بخش عمده‌ای از پتانسیل نسلی به سمت فردگرایی مفرط و انباشت نارضایتی پنهان هدایت گردد. 🔹تصلب اداری در لایه مدیریت میانی و اتکا به سازوکارهای نظارتی بسته، به عنوان مانع اصلی در درک سیالیت زیست نسل جدید احصا شده است. عدم انعطاف نهادهای رسمی در واگذاری نقش‌های موثر، ریسک‌های امنیتی نوظهوری نظیر آسیب‌پذیری در برابر جنگ‌های ترکیبی، دستکاری‌های شناختی الگوریتم‌ها و تهدید انسجام اجتماعی را تشدید کرده است. در صورت تداوم انسداد ساختاری و احساس تبعیض، دو سناریوی بحرانی «رادیکالیسم اعتراضی و تقابل نسلی» یا «رکود خاموش مبتنی بر مهاجرت ذهنی و خشم نهفته» به عنوان مخاطرات قطعی پیش‌بینی شده‌اند؛ وضعیتی که تاب‌آوری اجتماعی کشور را در برابر تکانه‌های محیطی به‌شدت شکننده‌ می‌سازد. 🔹گذار بنیادین از «تربیت گلخانه‌ای و انتزاعی» به سوی «عرصه آزمایی میدانی و مسئله‌محور» به عنوان بسته اصلاحی گریزناپذیر پیشنهاد شده است. احیای سرمایه اجتماعی نسل جدید منوط به بازتعریف نوجوان به مثابه «سوژه فعال و کنشگر اجتماعی»، تسهیل مشارکت در قالب گروه‌های استارتاپی، کانون‌های مردمی و تشکل‌های غیررسمی ارزیابی می‌شود. در این چارچوب، بازطراحی پلتفرم‌های تعاملی از ابزارهای تبلیغاتی به زیرساخت‌های هم‌آفرینی محتوا و تضمین دسترسی عادلانه به فرصت‌های رشد، شرط محوری برای هدایت ظرفیت‌های نسلی به سمت سناریوی «نوجوان حل‌کننده مسئله و پیشران تمدنی» قلمداد شده است. 🔗 مطالعه خلاصه و دریافت متن کامل پژوهش #پژوهش #آینده_پژوهی #مسائل_اجتماعی 🏷 جامعه اندیشکده‌ها در وب I بله

مقدمه پرونده فناوری و تربیت (۱) ✍️ شهرام رامشت مدتی است به دلیل مأموریتی که به من داده شده، به‌صورت جدی‌تر بخشی از مطالعاتم را به «فناوری و تربیت» اختصاص دادم؛ از فناوری‌های دیجیتال و #سواد_دیجیتال گرفته تا #هوش_مصنوعی و تحولاتی که امروز با سرعت بیشتری به دروازه ورود آموزش‌وپرورش رسیده‌اند. در خلال این مطالعات، با اسناد، چارچوب‌ها، پژوهش‌ها و ایده‌های مختلفی روبه‌رو شدم که به نظرم بخشی از آن‌ها می‌تواند برای کسانی که درباره آینده آموزش و پرورش فکر می‌کنند، قابل استفاده باشد. از طرفی، موج هواداری از فناوری که عمدتاً کورکورانه است به آموزش و پرورش رسیده و به نظر می‌رسد، دستگاه منفعل آموزش و پرورش توان مقابله با آن را ندارد که هیچ، بلکه به دلیل اینکه فکر می‌کند می‌تواند بسیاری از ضعف‌های خود را با پوشش فناوری یا فناوری‌مالی برطرف کند، بی‌محابا بر این موج سواری می‌کند. به همین خاطر، قصد دارم به‌تدریج مجموعه‌ای از این مباحث را در این کانال منتشر کنم. البته این موارد احتمالاً منسجم نباشد؛ گاهی گزارشی کوتاه از یک سند یا پژوهش، گاهی طرح یک مفهوم یا مسئله، گاهی صرفاً ترجمه بخشی از یک سند و گاهی نیز حاشیه و تأملی انتقادی بر آنچه درباره فناوری، هوش مصنوعی، سواد دیجیتال و مدرسه گفته می‌شود. در این یادداشت‌ها، بیش از آنکه بخواهم فناوری را ترویج یا شناسایی کنم، به دنبال تأمل درباره نسبت فناوری با تربیت هستم؛ فناوری چه چیزی را در آموزش ممکن می‌کند، چه چیزی را تغییر می‌دهد، چه چیزی را ممکن است از ما بگیرد و اساساً با چه معیارهایی باید درباره ورود آن به مدرسه تصمیم گرفت، سیاست درست در قبال فناوری چیست و... هر چند با توجه به مظروف ما در این کانال، قدری بیشتر به سمت سیاست‌ها تمایل داشته باشد. به نظر من، این مجموعه، بیش از آنکه پاسخ‌های قطعی در این نسبت ارائه کند، تلاشی برای دقیق‌تر کردن پرسش‌ها و ارائه پاسخ‌های بومی خواهد بود. إن‌شاءالله. 🌱 #پرونده_فناوری_و_تربیت #فناوری_آموزشی #تکنولوژی_آموزشی #فناوری_در_آموزش #خط‌مشی‌گذاری 🧭 @education_policy

مهرماهی دیگر؛ مدرسه و نبردی ناگزیر امروز سالروز شهادت #سیدحسن‌نصرا‌لله است؛ مردی که پس از شهادتش، سدهای بسیاری شکسته شد و ما در خواب و بی‌خبری بودیم. به خاطر دارم پس از شهادت سید حسن و در آن بی‌تابی‌ها، هرجا رفتم از سدهای شکسته شده صحبت کردم همان روزها بود که به یکی از مسئولین آموزش‌وپرورش گفتم: آیا بسته‌های آموزش در جنگ را آماده‌کرده‌اید؟! حداقل در آموزش‌وپرورش فضا، فضای خواب و بی‌خبری بود و کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، پای جنگ به ایران کشیده شود و کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، کار به ترور رهبر عزیزمان برسد... از ابتدای خردادماه امسال با برخی همکاران، در تلاش بودیم تا موضوع «آموزش در شرایط جنگ» را به صورت جدی در آموزش‌پرورش پیگیری کنیم. قصدمان این بود که تا مردادماه طرحی آماده کرده و به وزیر و معاونین وزیر بدهیم تا دست پری برای برنامه‌ریزی سال آینده داشته باشند. از همان روزهای اول، کار بر روی مدل‌های جهانی به ویژه جنگ روسیه و اکراین و همچنین مسائل آموزش در غزه و لبنان آغاز شد. اما جالب بود در جلسه‌ای که پیشنهاده طرح بیان شد، برخی مسئولین آموزش‌وپرورش فرمودند: «حالا چرا جنگ؟ جنگ احتمالا [با توافق] برطرف شود؛ مسئله‌ی فلان و بهمان، امروز مسئله مهمتری است»! تا جایی که اطلاع دارم در وزارتخانه مسئله جنگ در حال پیگیری است، اما چرا باید همان مسئولینی که تصمیم‌گیرندگان اصلی هستند، چنین نگاهی به بحران‌های پیش‌روی کشور داشته باشند؟ به هر حال آن فرصت از دست رفت؛ اما مسئله چیز دیگری است: مسئله جنگی است که ناگزیر است. تحلیل‌گران آمریکایی می‌گویند هرچند وعده‌های اولیه محقق نشده، اما برای تشخیص پایان کار زود است؛ جنگ اکراین را چه کسی فکر میکرد بیش از چهار سال به طول انجامد؟ چرا کمپین فشار بر ایران به این سرعت پایان یابد؟ کسانی مانند رابرت پیپ که سال‌ها #مدل‌سازی‌جنگ‌علیه‌ایران را انجام داده و جنگ فعلی را گام‌به گام پیش‌بینی نمودند، گام بعدی را که احتمال بالایی برای وقوع دارد، #حمله‌به‌زیرساخت‌های‌برق می‌دانند؛ به طوری که بسیاری از فعالیت‌های شهرهای بزرگ را فلج سازد؛ و البته اگر این گام اجرا شود، #نبردزمینی به ویژه برای پایان دادن به برنامه هسته‌ای ناگزیر است... در میانه جنگ ۴۰ روزه که کشور آرایش جنگی گرفته بود، خاطرم هست مسجد محله آموزش شرایط قطعی برق می‌داد و خود مسجد را برای شرایط بحران تجهیز کرده بودند که محله بتواند امورات خود را بگرداند. آن زمان مدارس تعطیل بودند. اما اکنون مدرسه باز است. نقش مدرسه در این شرایط چیست؟ آیا مدارس دوباره بسته شده و محل استقرار نیروهای انتظامی می‌شود؟ آیا مدرسه به عنوان پشتیبانی محلات در جنگ استفاده می‌شود؟ مدرسه بزرگترین دارایی خدمات عمومی هر کشوری است؛ حدود ۱۱۰ هزار مدرسه و حدود یک میلیون فرهنگی که نیروهای رسمی دولت و خدمت‌رسانان عمومی جامعه در سراسر کشور هستند. چرا از ظرفیت مدارس به درستی استفاده نمی‌کنیم؟ چرا هیچ طرحی برای پشتیبانی از جامعه به مدارس ابلاغ نشده؟ مدارس در بسیاری از مناطق کشور، تنها بناهایی هستند که با اصول سازه‌ای درست بنا شده‌اند؛ مدارس ظرفیت اسکان دارند؛ مدارس حتی در غزه هم آخرین پناهگاه بودند. حتی اگر درب مدرسه بسته باشد، معلم و مدیر از دانش‌آموزان و خانواده‌ها و جامعه محلی جدا نخواهند شد؛ معلمان عضوی از جامعه محلی هستند و عموما باسوادترین و مرتبط‌ترین نیروهای مرتبط با دولت؛ چرا از این ظرفیت استفاده نمی‌کنیم؟ خواب و بی‌خبری تا کی؟ اگر چشمان‌مان باز بود، از روزی که سید عزیزمان را به شهادت‌رساندند باید می‌فهمدیدم ناگزیر از نبرد مستقیم خواهیم بود؛ نبردی که محور اصلی آن مردم هستند؛ و مردم مگر چه می‌خواهند جز پشتیبانی دولت؟ جز برنامه‌ریزی و پای کار بودن دولت؟ حالا اما دو سه جنگ اساسی را پشت‌سر گذاشته‌ایم؛ مهرماهی دیگر فرارسیده و نبردی که ناگزیر از آن هستیم. 🆔 @revayate_madrese