یه روزایی هم هست که خدا می‌شه بساط فروشِ محل! بساطشو راه میندازه کوچه به کوچه، آدم به آدم، خرت و پرتاشونو به قیمت بالا برمی‌داره، جاش جنس اعلا می‌ده! عرفه یکی از همون روزاست! یکی از همون فرصتا برای آدمْ‌باطله‌ها! آدم باید مچاله‌های خودشو برداره ببره دعای عرفه تحویل بده و عوضش نوشو بگیره… بازیافت که فقط برای دورریختنیا نیست! اصلا دورریختنی‌تر از گناهم مگه داریم؟! عصرِ امروز دورریختنی‌هاتو بردار و ببر هر جایی که صدای عرفه ازش بلند بود... ✍ملیحه سادات مهدوی ۱نوشت از قدر جا مانده‌ها فقط همین عرفه را دارند... ۲نوشت ما آدمْ‌باطله‌ها، کاش امروز به بساط فروشِ محل برسیم... ۳نوشت التماس دعا... شراب و ابریشم @sharaboabrisham

خدای من، پناهگاه منه! آن هم زمانی که در انتخاب از میان آن همه راه‌ بی‌انتها درمانده می‌شوم و زمین با همه پهناوری‌اش برایم تنگ و کوچک می‌شود که اگر رحمت بی‌اندازه‌اش نبود، بی‌شک تابحال نابود شده بودم. خدای من، خدایی امتحان پس داده است. قبل‌ترها دعای زکریا را اجابت کرده و یحیی را در پیری به او بخشیده، حتی یونس را از دل ماهی درآورده و معجزه‌وار دریا را برای بنی اسراییل شکافته و آنان را نجات داده و فرعون و لشگریانش را هم غرق کرده است. خدای من، سالها ست که هوایم را دارد. از زمانی که حتی یادم هم نمی‌آید. خدای من، فقط خدای من نیست. خدای همه کودکان و بزرگان است. حتی خدای طفل شیرخواری است که از عطش لبانش همچو ماهی تکان می‌خورد. خدای من خدای همه دخترکانی است که با پاهای بریده از خارهای بیابان، میان خیمه‌های نیم سوخته به دنبال مادر می‌دوند. خدای من خدای پدری است که جوان رشیدش را تکه‌تکه روی زمین می‌یابد و خدای من خدای مردی است تنها، در میان قومی که هنوز کینه پدرش را فراموش نکرده اند. خدای من، خدای همه زیبایی‌هاست و من جز زیبایی در خلقتش نیافتم. اینها را بند بند وجودم شهادت می‌دهند، لبهایم که قرار است از تشنگی بریده بریده شوند، دندانهایم که باید چوب خیزران بخورند، پیشانی‌ام که آماج سنگها خواهد بود و استخوانهایم که زیر سم اسبها خواهند رفت. ای مهربان‌ترین مربی زندگی من... @horm02 #عرفه

. دارم دعای عرفه رو مرور می‌کنم و با خودم فکر می‌کنم احتمالا فالوئرای اباعبدالله ایشون رو نظر زده باشند! اونایی که تو صحرای عرفات دنبال کننده‌ی صفحه‌ی ارباب بودن وقتی اون شکرگزاری‌های عجیب و غریب امام رو شنیدن حتما با خودشون گفتن چقدر خوشبخت و بی غمه که داره اینجور مطمئن به خدا می‌گه " تو هیچ نعمتی رو از من دریغ نکردی و لطف رو در حقم تموم کردی" و در ادامه‌ که شنیدن ارباب دارن با تمام اعضا و جوارح و خطوط پیشانی و عصبهای نور چشم و شکاف راههای تنفس و سلول‌های بدن خدا رو ستایش می‌کنن و به وحدانیتش شهادت می‌دن، از حسد دندون به دندون فشردن و گفتن هیع قطعا یه ذره از مشکلات ما رو نچشیده و ندیده وگرنه اینجور تحمید خدا توجیه دیگه‌ای نداره! بنظرم خیلی از اونهایی که اون روز توی عرفات دعا رو از دهانِ اون لعبت‌دهان شنیدن تنها کاری که کردن این بوده که چشمش بزنن و اصلا نفهمن که او داره در مناجات با خدای خویش از عشق پرده برمی‌داره و عشقِ یک بنده به خدا می‌تونه در اوج باشه و در همون حال بند بندِ وجودش از اندوه لبریز و از غم سرریز باشه... به جز اون ۷۲ نفر بقیه‌ی فالوئرها فقط حسد ورزیدن و نظر زدن و هیچ نفهمیدن توی اون کلمه‌ها چی نهفته‌اس... و آدمیزاد خیلی راه داره تا بفهمه هر کی گفت خدایا ممنونتم، خدایا دوسِت دارم، به این معنی نیست که از دنیا هیچ گزندی بهش نرسیده، بلکه فقط به این معنیه که او فهمیده حتی در اوج بلا هم در رحمت خدا ملهوفه... ✍ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham

لااقل اجر مصیبت‌زده‌ها را به ما بدهید💔 🎙استاد محمدتقی فیاض‌بخش #عرفه 🆔 @sarcheshmeh_nour

... و اما اگر آمدیم و من انقدر خبیث بودم که شبهای احیا بر من گذشت، من پاک نشدم. اربعین موسوی آمد، ایام ماه ذی‌القعده من پاک نشدم... حتی روز عرفه آمد بازم پاک نشدم... پس من یه مصیبت زده ای هستم که در خانه تو با هیچ آبی پاک نمیشم، حداقل اجر مصیب زده‌ها رو به من بده... این حال و روز الان منه! 😭

عیدتون مبارک🎊🎉

ـــــــــــــــ امام علی(ع) فرمودند: اگر مردم اجر و ثوابى که در قربانى است می‌دانستند، قطعا قرض می‌کردند و اقدام به آن می‌نمودند. هنگامى که اوّلین قطره خون قربانى به زمین می‏‌ریزد، صاحب آن آمرزیده می‌شود. @zaatar

سال‌هاست گاراژ خانه را پر کرده از روغن و رب و برنج. می‌رود نفس به نفس ضعفا می‌نشیند و وقتی از نان خشک سفره‌شان برایمان می‌گوید، تا یقه لباسش از اشک تر می‌شود و تب می‌کند. از کل محل و فامیل صدقه جمع می‌کند (با اجازه از مرجع) و نان خودش را هم می‌گذارد توی سفره فقرا. حالا او که خودش مرجع و پناه ماست، به منِ ناتوان رو انداخته که: "توروخدا تو این همه آدم می‌شناسی، تو گروه دوستا و همکارات، اعلام کن. امسال این بنده‌خداها مثل هر سال چشمشون به یه فال گوشتیه که عید قربون بیان ببرن؛ ولی پول قربونی نداریم. ببینم می‌تونی یه پولی جمع کنی شرمنده‌شون نشم." حالا من بی‌آبرو واسطه‌ام تا خیر و برکت از شما بگیرم و بدهم دست او تا یک فال گوشتش کند و وقتی زنگ خانه‌اش را زدند، با شوق در را به رویشان باز کند. - رفقا ببینیم می‌تونیم یه پولی جمع کنیم شرمنده‌شون نشیم! حتما هر کدوممون شده ۵۰ تومن، حتی ۱۰ تومن می‌تونیم شریک شیم. خیر ببینید. هزاران برابر خدا براتون جبران کنه.

6037991493446565

روی شماره بزنید کپی می‌شه. بانک ملی/ آزاده رباط‌جزی

این کارت، خالیه برای همین مصرف. تا ۸ صبح دوشنبه، هر مبلغی به این کارت واریز بشه، ان‌شاءالله خرج قربانی عید قربان می‌شه. خیر ببینید.

رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد ما به قربان تو رفتیم و همان جا ماندیم! حسین جان عیدتون مبارک...

فلسفه قربان، سر بریدن نیست. دل بریدن است. دل بریدن از هر چیزی که به آن تعلق داری. دل بریدن از هر چه تو را از خدا می‌گیرد. اما الحسین... اما داستان برای حسین علیه السلام داستان دیگری است...

ابراهیم هر چقدر تلاش کرد، چاقو برای ذبح اسماعیل یاری نمیکرد. فکر کرد چاقو تیز نیست .تیزش کرد.بازهم نشد. پرتابش کرد. چاقو به صخره ای در همان حوالی خورد و از شدت تیزی سنگ را دو نیم کرد. کار که به اینجا رسید، چاقو خودش به زبان آمد که :خلیل به بریدنم امر میکند و جلیل(خداوند) نهی ام میکند. صحنه بعد را قرآن اینطور روایت میکند« وفدیناه بذبح عظیم» و او را به ذبحى بزرگ بازخريديم... ظاهر بینان نوشته اند این ذبح عظیم همان گوسفندی است که از آسمان آمده بود! توجه نکرده اند که چطور یک گوسفند میتواند از اسماعیل عظیم تر باشد. اسماعیل که در واقع ذبح نشد.گوسفند هم که ذبح عظیم به حساب نمی آید. پس ذبح عظیم کیست؟ اینجا را حافظ زیبا روایت کرده : مرید پیر مغانم زمن نرنج ای شیخ چرا که وعده تو کردی و او به جا آورد... ابراهیم متحیر مانده که خوابش چه شد؟ ماموریتش جبراییل نازل شد:لقد صدقت الرویا. خوابت تعبیر شد.مهم این بود که تعلقت از اسماعیل را ذبح کنی که کردی. طبیعی بود ابراهیم بپرسد خدایا پس ذبح عظیم کیست؟ وجبراییل در جوابش فقط توانست روضه بخواند : صلی الله علیک یا ابا عبدالله... حالا پدر و پسر هر دو فهمیده بودند که ذبیح الله کیست. به خانه برگشتند، واقعه را برای مادر اسماعیل تعریف کردند و جای چاقویی که نبرید، روی گردن اسماعیل را هم نشانش دادند. نوشته اند هاجر ،بعد از دیدن جای چاقو بر گردن فرزند دلبندش ،اینقدر گریه کرد که مریض شد و در اثر همین بیماری از دنیا رفت. مادر است دیگر! تحمل ندارد حتی روایت ذبح ناموفق پسرش را بشنود... صلی الله علیک یا فاطمه الزهرا https://eitaa.com/joinchat/995557609Cbefd88e171