تا الان سه بار دختر کوچکم و یک بار مامان و سه بار خودم به همراه مامان و پسر کوچولو گم شدیم. مامان تا آب می بیند می رود .دخترم هم تا یخمک می بیند. دخترم هر عمودی گم میشد همانجایی که قرارمان بود می ایستاد. ولی مامان ده تا عمود جلو تر ده تا عقب تر هم که رفتم نبود. به امام زمان التماس می کردم و سرگیجه گرفته بودم. همسرم یک جمله ی عمیق و فلسفی فرمود و کمی آرام شدم. تامل برانگیز بود . _آقاجون از این شانسا نداره که ! اصلا ما مردا از این شانسا داریم که زنمون گم بشه؟" عمود ۱۹۵ پیدایش کردم . اگر راه را، مستقیم رفته بودم حتما عمود ۲۵۰ ایستاده بودم. وقتی هم پیدایش کردم ،لیوان آب دستش بود و روی صندلی لم داده بود .اخمو نگاهم کرد. اولین جمله اش این بود:کجا بودی خانم؟از کی تا حالا اینجا منتظرم! نفس نفس می زدم .گفتم :مگه قرار نبود هر جا بودیم به ده تایی اول برسیم الان باید ۱۹۰ وایمیسادی!" نگاه معنا داری به من کرد و گفت :تو گفتی صدتا صدتا!" سعی کردم به اعصاب آفتاب زده ام مسلط شوم و باز برای چندمین بار برایش توضیح بدهم ولی بعد به این نتیجه رسیدم بی فایده اس . باید کنارش راه بروم و چهار چشمی حواسم به مامان باشد.

امسال هنوز توفیق نشده تا در مشایه باشم و از خاطرات پیاده‌روی بنویسم، فعلا علی‌الحساب کانال خانم زنجانی را دنبال کنید تا تصاویر نابی که از سفر اربعین روایت می‌کند را از دست ندهید. و محبت کنید برای بنده حقیر هم دعا کنید تا زیارت اربعین امسال هم روزیمان شود.🙏

سرگردانی دنیای ما اگر عکس باشد، میشود همین تصویر. توی آمد و شدهایمان نقش بسته. یک طرف میثم است که نشسته روبروی مسجد علی غرق خطبه خواندنش شده. یک طرف ماییم، گرفتار مشکلات دنیا. یکی باید دستمان را بگیرد بچرخاند سمت علی. یکی باید دست بکشد روی سرمان، حال دلمان خوب شود. یکی باید بیاید توی مسجد کوفه بنشیند روی منبر علی خطبه بخواند. یکی که مهدی هست باید بیاید. کاش میثم دعایمان کند، که منتظر شویم. که بمانیم پای اماممان. @kaashkoul

امروز وقتی فیلم سخنرانی رییس‌جمهور در پارلمان را که گفت «درگیری لفظی و برخوردهای تهاجمی بین ایران و اسرائیل از نقاط ضعف موجود است» را دیدم، از اینکه هیچ واکنشی از نمایندگان مجلس نشنیدم تعجب کردم! بعید می‌دانم خود پزشکیان هم متوجه شده باشد چه حرف غلطی نوشته و به دستش داده اند. ایشان مثلا رئیس شورای عالی امنیت ملی کشور است. حالا متوجه می‌شوم چرا خبری از پاسخ ایران نیست... اینبار به یاد انتخابات و حرف‌های زاکانی و پورمحمدی راجع به ایشان افتادم! او توسط دوستانش اداره می‌شود... خدا با این رئیس جمهور عاقبتمان را ختم به خیر کند!

ظاهرا اوضاع نمایندگان مجلس هم تعریفی ندارد... مجلس قرار بود در راس امور باشد!

پاسخ عراقچی به ثابتی: «من نمی‌گویم مرگ بر وطنی که هموطنم عراقچی است، من می‌گویم جانم فدای وطنی که فردی منتقد، ولایت‌پذیری مجلس را هم زیر سوال می‌برد...» می‌بینید وقتی هیچ استدلالی برای حرف منتقدشان ندارند رو می‌آورند به مظلوم‌نمایی. همین‌ها در مذاکرات، با غرور خطوط قرمز رهبری را رد می‌کردند به امید آنکه امضای کری تضمین است! حالا اما وقتی نگران رای گرفتن می‌شوند خودشان را از هر ولایتمداری، ولایی‌تر نشان می‌دهند.

این تحلیل‌های فردی است که قراره وزیر امورخارجه کشور باشد...

به دلت بگو، صبر داشته باش می‌ریم کربلا انشالله آه کربلا...

کربلا ضروری ام حسین جان...

ما رو گردن بگیر آقاجان...

مجلس نیست که... خدا انقلابمان را از شر دشمنان داخلی و خارجی حفظ کند.