🔹نمایشیشدن، آن روی تهیشدن
✍️ حمید احتشامکیا
🔸خادم حرم که مسئول مرتبکردن صفوف بود، مرتب فریاد میزد و میگفت: «زائران بر لبِ فرش عقب بنشینند و مُهرها را بر لبِ فرش جلو بگذارند» چنان دوشادوش هم در یک خطَّ مستقیم نشسته بودیم که اگر صف نمازِ جماعت تا ثُریا هم کِشمیآمد، کَج که نمیشد هیچ، محالبود صفهای جلو یا پشت را هم قطعکند؛ دقیقا مطابق با اصل پنجم نظام هندسه اقلیدسی!
🔸بغلدستیام به پدرش گفت: «وضو ندارم!» پدر گفت: «اَدایش را هم دربیاوری کافی است» البته فرصتی هم برای خروج از صف و تجدید وضو نبود.
🔸خلاصه هیچ خُلَلوفُرَجی در ظاهر ماجرا دیده نمیشد. دسته به دسته با نظم و ترتیب یکجا ایستاده و منتظر تکبیرةالاحرام امام جماعت بودیم.
🔸 صحنِ جامع رضوی (پیامبر اعظم) آماده میشد برای اقامه نماز مغرب به امامت آیتالله ... ببخشید حجتالاسلام و المسلمین ... نه همان حجتالاسلام فلانی که برخلاف سنوسال کمش، صوتولحنش عالی بود.
🔸 امام جماعت هر که بود چنان قواعد تجوید را بر حروف تطبیق میداد که توجهام را کاملا از معانی به بیان جلب کرده بود. واقعا زیبا میخواند!
🔸پیش خودم گفتم قبلَنا که به این چیزا اهمیت نمیدادند. مهم این بود که امام جماعت یک فقیه عارف یا نهایتا یک مجتهد پارسا باشد. معمولا ائمه جماعت، بهویژه در مضاجع شریف و بقاع متبرک، عالمان سرشناسی بودند که اقتدای نماز بهایشان بیشتر بهانهای بود برای زیارتشان. نگاهشان انسان را تربیت میکرد. نَفَسشان قلب مرده را حیات دوباره میداد.
🔸یادم است کسی به قرائت آیتالله بهجت «رحمتالله علیه» ایراد گرفت که فلان حرف را اشتباه تلفظ میکنید، و شنیدم که ایشان پاسخ دادند که بروید جای دیگر اقتدا کنید.
🔸الحمدالله در نسل جدید از ائمه جماعت، اغلب مشکلات، برطرف شده است، محاسنِ اصلاحشده، عبا و قباهای مرتب و اتوکشیده، عمامههای بزرگ و چین و واچین، خوشکلام و خوشبرخورد ...
🔸مسئله شرعی را که بخش پاسخگویی به مسائل شرعی پاسخ میدهند. مشکل روانی هم اگر دارید به بخش مشاوران و روانشناسان دینی مراجعه کنید، همه جوان و تحصیلکرده و مدرن هستند. اگر هم برای ترک جماعت دنبال بهانهای هستید که هیچ! خفتهیِ بیدار را بیدارکردن مشکل است.
🔸نمازهایمان دارد عربستانی میشود، آدم گمان میکند در مسجدالحرام نماز میخواند.
🔸امور هرچهباشد، وقتی نمایشی میشود، از تهیبودنش خبر میدهد. امر تهی، میخواهد از طریق نمایش به خودش غنا بخشد. نمایشدادن، روی دیگرش تهیبودن است.
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
آقاجان! مبارکتان باشد!
✍️ عباس بابائی
تجربهی اولین ۲۲ بهمنمان در تهران بسیار حیرتانگیز بود و شورانگیز!
نشان، برای اینکه به ترافیک هولناک راهپیمایی نخوریم، بیش از ۲۰ کیلومتر ما را در چند بزرگراه دور داد تا بالاخره به نزدیکترین مکان به راهپیمایی رسیدیم. نه فقط خیابانهای نزدیک به مسیرهای راهپیمایی، بلکه در حوالی اتوبانها هم ماشین پارک بود. نوع ماشینها نشان میداد که از تمام طبقات جامعه در این «جشن»وارهی ملی حضور دارند.
ذوق و شوق من برای حضور در این جشن بزرگ، کمتر از بچهها نبود؛ هرچه به خیابان «انقلاب» نزدیک میشدیم، هیجانمان بیشتر میشد!
رسیدیم به خیابان انقلاب! وای خدای من!
هرچه در سالهای گذشته، از راهپیمایی تهران در تلویزیون دیدهبودم، محو شد؛ واقعیت چیز دیگری بود؛ سیلی مواج در رودخانهی خروشان انقلاب به سمت ساحل ظهور!
من خس بیسروپایم که به سیل افتادم
او که میرفت مرا هم به لب دریا برد!
اولین تصویری که از این «حرکت عظیم مردمی» در ذهنم دوید، «راهپیمایی میلیونی اربعین» بود؛ یکهدف، یکراه و یکجمعیت متراکم انقلابی!
انقلابیهای دههی هشتاد و نود حضرت سیدعلی، همان شعارهایی را فریاد میکردند که سالیان سال انقلابیهای دههی چهل و پنجاه حضرت روحالله برای آن جانفشانی کردند!
صدای حاجمیثم گاهگاهی از دور در میان خروش مردم به گوش میرسید:
ما صفوف محکم عشقیم، عمّاریم ما
از صف اول نشینان، پرسشی داریم ما
رونق تولید و شوق کاردانیها چه شد؟
وعده ی پیدرپی رفع گرانیها چهشد؟
بهعنوان یک طلبهی ناچیز به «خمینی بزرگ» غبطه خوردم که با کدام نفس قدسی روح حیات را بر ملتی که در آستانهی مرگ بود، دمید که تا کنون در میان این همه از سختیها و ناجوانمردیها، با این جوش و خروش به «صراطمستقیم»ش ادامه میدهد؟
و به «خامنهای عزیز» که چگونه با این همه از دشمنیهای خارجی و خیانتهای داخلی توانسته این انقلاب را مردمی و این مردم را انقلابی نگهدارد؟!
حاجمیثم همچنان فریاد میزد:
۸ سال از عمرمان برجامشان بر باد داد
قطع میشدبرق میگفتند از تحریمهاست
قطع میشد آب میگفتند برجامم کجاست
قحط واکسن بود میگفتند FATF دواست!
خدا لعنت کند بیبیسی را! از بس در این سالها در مذمت کیک و ساندیس دروغ گفت، کلاً بساط پذیرایی در مسیر راهپیمایی تعطیل شده بود و الا شیرینی این جشن برای من و فرزندانم دوچندان شده بود!
خیابان پرخاطرهی انقلاب به دو بخش رفت و برگشت تقسیم شده بود؛ کاملاً معلوم بود که هرکدام از خانوادهها مقداری از این مسیر طولانی را برای راهپیمایی تعيين کردهاند که با رسیدن به آنجا از طرف مقابل بر میگشتند.
با این حساب، مسیرهای چندگانهی راهپیمایی عظیم تهران که دهها کیلومتر میشد، بارها و بارها به قدوم مبارک انقلابیون دهههای مختلف متبرک میشد و این یعنی یک «رفراندوم میلیونی مردمی» در ۴۵ سالگی انقلاب!
ما هم مثل باقی مردم هنوز خیلی مانده بود به میدان آزادی، برگشتیم؛ حالا صدای آقای رئیسجمهور به گوش میرسید:
«امروز مستقلترین کشور در جهان، «جمهوری اسلامی» است.»
این ملت با این سطح از بصیرت و استقامت، یقیناً میتواند همان امت ظهور باشد؛ ان شاء الله.
آقاجان! مبارکتان باشد این همه شور و شعور و حضور و سرور!
#انقلاب_مردم
#انقلاب_مستضعفان
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
مدیریت جامعه
✍️ سید محمد طه موسوی
در آموزههای اسلامى، افراد مسئول یکدیگرند: «کلکمْ راعٍ، وَ کلکمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِیتِهِ». به همین دلیل نسلهای گذشته مسئول نسلهاى آینده هم هستند؛ زین رو باید این هدایتى را که به آنها رسیده به نسلهاى آینده برسانند و آنها را براى پذیرش و استفاده آن آماده کنند.
چیزى که این بحث را به صورت یک مسأله در جامعه اسلامی در مىآورد این است که رهبرى یک فرد یا یک نسل در همه جا و در همه وقتى یکسان نیست؛ بلکه شکلها و کیفیتهاى گوناگونى دارد و وسایلى که براى این هدف به کار گرفته مىشود، در هر زمانى با زمان دیگر متفاوت است. مانند صلاة و ثوم تعبدى محض از طرف شارع نیست؛ که مکلف به انجام آنها به شکل خاصى باشیم و احکامی و مرجعی داشته باشد و اگر نتیجه هم نداد، از ما رفع مسئولیت شده باشد. بلکه مسئولیت آن، از نوع مسئولیت نتیجه است؛ یعنى از ما نتیجه خواسته شده؛ با هر شکل و مقدمهاى که باشد یعنی برای رسیدن به هدف باید خلق محتوا و گفتمان کرد تا به رسالت عمل کرده باشد.
مطلبى که در این زمینه باید بدان توجه داشت این است که، مسأله نسبى و موقت بودن وسیلههاست در یک زمان و مکان در جامعه است. یک چیز که در جایى وسیله هدایت است، چه بسا در جاى دیگر وسیله ضلالت شود. منطقى که یک پیرزن را مؤمن مىکند، چه بسا یک جوان تحصیل کرده را گمراه کند. ما کتب بسیارى داریم که در گذشته، صدها و هزاران نفر را هدایت کرده، اما امروز کتب دیگرى لازم است و آن کتب، چه بسا امروز مایه شک و گمراهى مردم شود.
ادامه دارد...
برگرفته از آثار متفکر شهید مرتضی مطهری
@HOWZAVIAN
.
#با_کاربران
سلام برادر
بسیار متشکرم از مطالب مفیدی که در کانال نویسندگان به اشتراک می گذارید
مصداق«کم گوی و گزیده گوی چون در» است
در مورد نقد حاج آقا اکبرنژاد، متأسفانه لحن برخی نقدها به دور از شأن یک طلبه فرهیخته و مؤدب بود و سرشار از شتابزدگی و دستپاچگی بود.
اما انصافاً متن جناب آقای بهروز دلاور در کمال ادب و احترام طلبگی و وزین بود. نشان از اطمینان مؤلف به نوشته و باور خودش بود.
خدا به ایشان و تمام دوستان توفیق عنایت بفرماید.
#جهاد_روایت
.
💐 تبریک؛ میلاد با سعادت امام حسین علیه السلام
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
#ولادة_الإمام_الحسين (عليه السلام)
💠ذكرى ولادة الإمام الحسين (عليه السلام)
🗓 3 شعبان/ سنة 4 للهجرة
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
💐امام حسین(ع) قبله نمای کمال
نوشتاری به مناسبت ولادت باسعادت رحمت واسعه الهی،چراغ هدایت وکشتی نجات،سالارشهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام).
✍️حجت الاسلام امین بهرامی(شریعت شوشتری)
متن کامل یادداشت:
https://amalnews.ir/?p=5398
#امام_حسین (ع)
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
.
🌻پرواز در بهشت
✍️ جواد رستمی
دلم میل پر زدن در هوای بهشت را دارد
شعبان که شمیم خوش حسین(ع) را با خود به همراه دارد با میلاد نمادِ ایثار و مقاومت، وفا و صفا، راز و نیاز و مناجات با خدای یکتا، تا اشبه الناس به رسول(ص) خدا، آمده تا نهان خانهی دل را روشنی بخشد که آماده ظهور و حضور منجی شود.
همان که جمعه ها انتظارش را به نظاره نشسته ایم و غروب که می شود روز تاریک از نیامدنش را، به شب هجران گره می زنیم تا باز جمعه ای دیگر آید و خبری از یار رسد..
شعبان آمده که به مناجات معروفش زنگار از دل بزدائیم و به صوم و صلاتش آماده مهمانی بزرگ شویم و در آغوش رحمت خداوند جای گیریم..
درهای بهشت باز می شود تا بال بگشائیم و در هوای پاکش پر زنیم و از نعمت و رحمت و مغفرت خالق هستی بهره مند شویم..
#امام_حسین (ع)
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
#معرفی_کتاب
🔻نخستین دموکراسی
✍️ احمد اولیایی
✍️کتاب «نخستین دموکراسی» را چند روز پیش خریدم. این کتاب را پال وودراف (Paul Woodruff) استاد دانشگاه پرینستون و آستین آمریکا نوشته است. البته او در سال ۲۰۰۶ استعفا داد و شهریور (سپتامبر۲۰۲۳) همین امسال از دنیا رفت.
کتاب First Democracy; The Challenge of an Ancient Idea Oxford University Press را بهزاد قادری و سمانه فرهادی ترجمه و نشر بیدگل آن را منتشر کرده است.
🔹این کتاب تطور تاریخی دموکراسی به ویژه در یونان باستان را تبیین میکند اما در تاریخ نمی ماند بلکه در مقایسه وضعیت دموکراسی نخستین یونانی با دموکراسی امروز آمریکا، بخوبی شعاربودگی و واقعیت توخالی دموکراسی در آمریکای امروز را توضیح می دهد.
کتاب در صفحاتی ذیل موضوعات دیگر مانند برابری و عدالت نیز حرف های خوبی دارد.
پ.ن؛ دو عکس فوق، دو پاراگراف از کتاب هستند که نشان دهندهی هدف اولیه نویسنده یعنی نقد دموکراسی آمریکا از مسیر مطالعه تاریخ است.
#کتابخوانی
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
✍️حسین!
_کاش میشد از حسین هم نوشت!
_کاش میشد زیبائی حسین را به تصویر کشید!
_کاش میشد توضیح داد که چرا حسین باعث نجات و سعادت بشر است!
_کاش میشد...
یادداشتهای یک طلبه
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
🍃جنت باشد برای تاجران ثواب؛
🍃ما ورشکستگان را حسین بس است...
#حسین_جانم
....................................................
☀️هر کس که بندهی خدا باشد؛
☀️فرزند حسین(ع) است...
☀️چقدر نام اباعبدالله برازندهی شماست!
✍️ محمدجواد محمودی
#امام_حسین(ع)
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
🟢 پایداری و استقامت
✍️ احمدحسین شریفی
«ایمان مستحکم» و «استقامت مدام» در راه حق، از مهمترین ویژگیهای حضرت عباس علیه السلام بود.
آن حضرت در سراسر عمر پربرکت خود لحظهای در پیمودن مسیر حق سست نشد و حتی لحظهای از حرکت بازنایستد؛ بلکه دائماً در حرکتی شتابنده و رو به جلو، بر معرفت و ادب و بصیرت خود نسبت به جایگاه ولایت افزود.
در زیارتنامة حضرت عباس چنین میخوانیم:
أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْكُل؛ شهادت میدهم که تو نه سستی ورزیدی و نه بازایستادی.
#حضرت_عباس
#اخلاق
#استقامت
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
✏️آب؛ نام عباس میشنود، آب میشود...
......................................................
✏️هر کس تشنه لب چشمه رفت و تشنه برگشت، ضرر کرد
مگر عبّاس...
✍️ محمدجواد محمودی
#علمدار
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIANنگاشته
#ولادة_أبا_الفضل_العباس (عليه السلام)
💠ذكرى ولادة أبا الفضل العباس (عليه السلام)
🗓 4 شعبان/ سنة 26 للهجرة
@taeeralgodes
🔴 استیک خوک با عطر گلاب
✍️ امیر خندان
یکم
اندیشمندان، چه غربی و چه شرقی، نظریه اندام وارگی جامعه را مطرح کرده و حول آن نظرات متعددی ارایه کرده اند. به طور خلاصه، یعنی تشبیه جامعه به بدن انسان از لحاظ کارکرد و عملکرد.
دوم
برخی بیماری های انسان علائم خاصی ندارد و تا مراحل نهایی بیماری اثری از بیماری در بدن انسان هویدا نمی شود.
برخی بیماری ها روحی و هویتی است، برخی جسمی است و برخی ترکیبی از این دو.
سوم
مراسماتی مثل جشن هالوین، #ولنتاین ، روز جهانی ... ساخته و پرداخته جامعه ای است با هویتی و کارکردی متفاوت. در جامعهای که خانواده مفهومی دیگر و آزادی تبدیل به برهنگی شده است، این گونه مراسمات امری عادی و طبیعی خواهد بود.
چهارم
با خوراندن خوراکی که با هویت جامعه ایرانی هیچ تناسب و سازگاری ندارد به اجتماعات، و تغییر در برخی جزییات و ظواهر آن، گوشت خوک نجس و پلید را با کمی گلاب معطر کرده ایم، ولی خبث و پلیدی این طعام روحی را به جامعه خورانده ایم.
شاید در مدت کوتاه این پلیدی و خباثت اثر خود را در جامعه نشان ندهد، ولی قطعا در آینده نه چندان دور، بیماریِ هویت سرگردان را، برای جامعه در پی خواهد داشت.
پنجم
برای برخی، سود و نفع مادی و کوتاه مدت، عاملی است تا خطرات ناشی از عملکرد خود را توجیه کنند؛ اما متولیان فرهنگی، باید آینده را به عنوان یکی از عوامل مهم در تصمیم گیری ها، لحاظ کنند.
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
#هم_اندیشی
#فرهنگ
🔹بعید است کسی بتواند رابطه تمدن و فرهنگ را انکار کند و حتی پیشرَوی تمدن را در گرو «فرهنگ پیشرو» نداند. اما پرسش این است که «فرهنگ پیشرو» چیست و مواجهه اش با پرسش های اصلی عرصه فرهنگ مانند انتخاب فرهنگی مردم، حق فرهنگی و ...چگونه است! اساسا فرهنگ در چه وضعیتی می تواند پیشران تمدن اسلامی باشد؟ و در چه وضعیتی، ما را از دستیابی به تمدن ناامید یا خسته خواهد کرد؟!
🔸اساتید در این هم اندیشی در کنار یکدیگر درباب این موضوعات و پرسش ها گفتگو و هم اندیشی خواهند کرد.
🔹حضور در این هم اندیشی برای دانشجویان و طلابی که مشغول مطالعه و کنشگری در عرصه فرهنگ هستند، آورده های زیادی دارد. ضمن اینکه اساتید در این جلسه آماده شنیدن نکات شما نیز هستند.
🔸عزیزانی که تمایل به حضور دارند به آیدی @mhtorabi60 در ایتا پیام دهند.
🔹پیشنهاد ما حضور فیزیکی است با این حال لینک مجازی نیز مهیاست؛
🌐http://dte.bz/scscenter
@ahmad_olyaei
ولنتاین؟!
✍️ علی خسروی
مهوعترین و بدترین «گدایی»، گدایی فرهنگی است؛ تکدی از بیگانه. تمنا از کسانی که خود گمشده راهاند. این گدایی سرفرازی ندارد، سرافکندگی دارد؛ گردنکشی ندارد، سرشکستگی دارد.
#ولنتاین چیزی نیست جز یک «اَدا» و خطی عمیق به صورت عاطفه و هویت و فرهنگ. یک خندۀ زهرآلود و تلخ و خِرد سوز به ریش تاریخ عشق و عاشقی!
نمیگویم در جهان، اما شاید در غرب آسیا هیچ ملتی را نتوان یافت که به اندازۀ ایرانیان به خرده فرهنگهای ناهمگن مثل ولنتاین، هالووین، کریسمس و.. اهمیت دهد.
آن هم از سوی آریاییهایی!! که به قول خودشان عرب نمیپرستند و از مناسبتهایی مثل روز مادر یا دختر چون متصل به باورهای مذهبی است احتراز دارند اما به پدیدههای ضد فرهنگی مثل ولنتاین آغوشگشایانه به دیدۀ حسرت مینگرند!!
امان از روزی که مرغ همسایه غاز شود. سوگندنامه باید اذعان کرد که امروز، یک سوم از چگونگی زیست ما ایرانیان در آشپزخانۀ غرب که مبتنی بر مبالغه است، پختوپز شده و سپس به خورد فرهنگ و سبکزندگی ما داده میشود که «ولنتاین» یکی از آن ثلث است که ریشهاش در خاک هرزگی مستور است و سرگشتگان را در هپروتِ لذتی اَبرآشیان و تخیلی، رها میکند.
خشتْ زیر سر و بر تارک هفت اختر پای. آری، تمدن غربی انسان ابزار پرست و ساکن در جنگل تکنولوژی و عاری از «معنایزندگی» را از کارخانههای وقتکُش به خیابانهای غرق در نورهای مصنوعی و بیهویت آورده و رها میکند تا به چیزی جز «لذت» فکر نکند و این اگر مبالغه و هپروت نیست نامش چیست؟
کاش به جای آنکه مثل افراد بیاصالت، بیهنر و بیاعتبار، آویخته به این و آن باشیم و آغوشمان برای هر پدیدۀ فرهنگی نامتجانسی که خانۀ آن از خشتِ خیال است و ستونهای آن آرزوها و لذتهای خام و موهوم باز باشد اندکی فکر کنیم.. فقط و فقط اندکی!
#ولنتاین
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN