eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
قدسی - جام بلا پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله قال الله تعالی: لَولا أَنِّي أَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنِ مَا تَرَكْتُ عَلَيْهِ خِرْقَةً يَتَوَارَی‌ بِهَا. وَ إِذَا أَكْمَلْتُ لَهُ اَلْإِيمَانَ اِبْتَلَيْتُهُ بِضَعْفٍ فِي قُوَّتِهِ وَ قِلَّةٍ فِي رِزْقِهِ؛ فَإِنْ هُوَ حَرِجَ أَعَدْتُ عَلَيْهِ، فَإِنْ صَبَرَ بَاهَيْتُ بِهِ مَلاَئِكَتِي. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/441094 خدای متعال فرمود: «اگر شرم از بنده مؤمنم نبود، حتی پارچه‌ای بر او نمی‌گذاشتم که خود را با آن بپوشاند. و چون ایمان را برای او کامل کنم، او را به ناتوانی در نیرویش و تنگی در رزق و روزیش مبتلا می‌سازم؛ پس اگر (از این سختی) به تنگ آید، آن را بر او بازمی‌گردانم، و اگر صبر کند، نزد فرشتگانم به او مباهات می‌کنم (به او افتخار می‌نمایم).» نکته: - موضوع، اذيت کردن و آزار دادن نيست. موضوع، خالص کردن و بالا بردن مقامه. هر که در اين بَزم، مقرّب‌تر است جام بلا بيشترش مي‌دهند »» حدیث - بلای بزرگ، ثواب بزرگ: https://eitaa.com/iEslaam/770 يکشنبه ۸ شهریور ۱۴۰۵
- محروم واژه «محروم» در قرآن چهار بار آمده است. دو بار، در توصیف کسانی که از نظر مادی فقير و نیازمندند: سوره ذاریات وَ فِي أَموالِهِم حَقٌّ لِلسّائِلِ وَ المَحرومِ (۱۹) سوره معارج وَ الَّذينَ في أَموالِهِم حَقٌّ مَعلومٌ (۲۴) لِلسّائِلِ وَ المَحرومِ (۲۵) اینجا «محروم» کسی است که از نظر مادی بهره‌ای ندارد و در مالِ توانگران حقی برای او قرار داده شده است. اما دو «محروم» دیگر، جنس دیگری دارند: سوره واقعه إِنّا لَمُغرَمونَ (۶۶) بَل نَحنُ مَحرومونَ (۶۷) سوره قلم إِنّا لَضالّونَ (۲۶) بَل نَحنُ مَحرومونَ (۲۷) در سوره قلم، ماجرای "باغ سوخته" است. همان باغ ميوه‌ای که صاحبانش تصمیم گرفته بودند صبح زود محصول را بچینند تا فقرا چیزی از آن نبرند. شبانه، بلايي آمد و باغ نابود شد. صبح که آن را دیدند، گفتند: إِنّا لَضالّونَ (۲۶) بَل نَحنُ مَحرومونَ (قلم/۲۷) ما راه را گم کرده‌ایم. بلکه ما محروم شده‌ایم. چه تعبیر عجیبی. آنها می‌خواستند محرومان را محروم کنند؛ اما خودشان محروم شدند. شاید این «محرومیت» فقط به معنای نداشتن مال یا از دست دادن محصول نباشد؛ گاهی انسان چیزی دارد، اما از بهره حقیقی آن محروم می‌شود. باغ هست، اما محصول نیست. مال هست، اما برکت نیست. راه هست، اما رسیدن نیست. آنها ابتدا گفتند ما گمراهيم و راه را گم کرده‌ایم؛ و بعد با «بَل» سخن خود را اصلاح کردند و يک مرحله بالاتر رفتند: نه؛ مسئله فقط گمراهي نیست. ما محروم شده‌ایم. محروم فقط کسی نيست که چیزی ندارد؛ بلکه کسی است که از نصیب و بهره‌ای که می‌توانست به او برسد، جا مانده است. و اینجا محرومیت معنای دیگری پیدا می‌کند: محرومیت از نصیب، محرومیت از برکت، محرومیت از رسیدن و جاماندن از غافله. و چه بسا آدمی سال‌ها بعد بفهمد آنچه از دست داده، نه مال و نه محصول، بلکه نصیبی از خیر بيشتر بوده که می‌توانست داشته باشد. »» قرآن - محجوب: https://eitaa.com/iEslaam/620 دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵
قبض و بسط - وَ اللَّهُ يَقبِضُ وَ يَبسُطُ ... (بقره/۲۴۵) ذکر خدا قبض و بسط داره. گاهي در حد يکي دو کلمه است، مثل الله، الله اکبر. گاهي بيشتره، مثل مناجات کميل و عرفه، و گاهي خيلي خيلي بيشتر، مثل کل قرآن. قرآن هم قبض و بسط داره. سوره کوثر هم يک سوره است، سوره بقره هم يک سوره. - إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً ... (نهج‌البلاغه) درست مثل حال آدم‌ها که قبض و بسط داره. گاهي حال داره و گاهي نه. وقتي حالشو داره، دعاي بلند مي‌خونه؛ وقتي نداره، ذکر کوتاه مي‌گه. در هر حال، محروم از رزق معنوي و روحي نمي‌شه. - کسي که سالمه، سر سفره مي‌نشينه و غذاي مبسوط و مفصل مي‌خوره. کسي که مريض‌احوال و ناخوشه، خوراکش مختصر مي‌شه، و قرص و کپسول جاي غذاي چرب و سنگينش رو مي‌گيره. اين قرص‌ها، فشرده کلي عرق و دمنوش و داروي گياهي و شيمياييه. - اهل اين باشي که ادعيه مختلف رو بخوني، با موارد زيادي برخورد مي‌کني که يک دعا، دقيقا شرح فلان ذکر کوتاهه. قبلا مواردي رو نوشتم. در يادداشت بعدي، نمونه‌اي رو مي‌خونيم. پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۵
- الله اکبر - دعای ساعت هفتم يَا مَنْ تَكَبَّرَ عَنِ اَلْأَوْهَامِ صُورَتُهُ، يَا مَنْ تَعَالَى عَنِ اَلصِّفَاتِ نُورُهُ، يَا مَنْ قَرُبَ عِنْدَ دُعَاءِ خَلْقِهِ. - دعاى ساعت ششم يا مَنْ لَطُفَ عَنْ اِدْراكِ الْاَوْهامِ. يا مَنْ كَبُرَ عَنْ مَوْجُودِ الْبَصَرِ. يا مَنْ تَعالىٰ عَنِ الصِّفاتِ كُلِّها. يا مَنْ جَلَّ عَنْ مَعانِي اللُّطْفِ وَ لَطُفَ عَنْ مَعانِي الْجَلالِ. - دعای ماه رجب يَا مَنْ سَمَا فِي الْعِزِّ فَفَاتَ نَوَاظِرَ الْأَبْصَارِ، وَ دَنَا فِي اللُّطْفِ فَجَازَ هَوَاجِسَ الْأَفْكَارِ. يَا مَنْ حَارَتْ فِي كِبْرِيَاءِ هَيْبَتِهِ دَقَائِقُ لَطَائِفِ الْأَوْهَامِ، وَ انْحَسَرَتْ دُونَ إِدْرَاكِ عَظَمَتِهِ خَطَائِفُ أَبْصَارِ الْأَنَامِ. - در نهج‌البلاغه فراوان مي‌بيني که امام علي عليه‌السلام حقيقت اين معني رو تفسير کردند. - خطبه ۱ اَلَّذِي لايُدْرِكُهُ بُعْدُ اَلْهِمَمِ، وَ لايَنَالُهُ غَوْصُ اَلْفِطَنِ، اَلَّذِي لَيْسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحْدُودٌ، وَ لاَ نَعْتٌ مَوْجُودٌ، وَ لاَ وَقْتٌ مَعْدُودٌ وَ لاَ أَجَلٌ مَمْدُودٌ. - خطبه ۸۵ لاتَقَعُ اَلْأَوْهَامُ لَهُ عَلَى صِفَةٍ، وَ لاتُعْقَدُ اَلْقُلُوبُ مِنْهُ عَلَى كَيْفِيَّةٍ. - خطبه ۱۸۵ لَمْ تُحِطْ بِهِ اَلْأَوْهَامُ بَلْ تَجَلَّى لَهَا بِهَا وَ بِهَا اِمْتَنَعَ مِنْهَا وَ إِلَيْهَا حَاكَمَهَا. لَيْسَ بِذِي كِبَرٍ اِمْتَدَّتْ بِهِ اَلنِّهَايَاتُ فَكَبَّرَتْهُ تَجْسِيماً وَ لاَ بِذِي عِظَمٍ تَنَاهَتْ بِهِ اَلْغَايَاتُ فَعَظَّمَتْهُ تَجْسِيداً بَلْ كَبُرَ شَأْناً وَ عَظُمَ سُلْطَاناً. - خطبه ۱۸۶ لاتَنَالُهُ اَلْأَوْهَامُ فَتُقَدِّرَهُ وَ لاتَتَوَهَّمُهُ اَلْفِطَنُ فَتُصَوِّرَهُ وَ لاتُدْرِكُهُ اَلْحَوَاسُّ فَتُحِسَّهُ وَ لاتَلْمِسُهُ اَلْأَيْدِي فَتَمَسَّهُ وَ لايَتَغَيَّرُ بِحَالٍ وَ لايَتَبَدَّلُ فِي اَلْأَحْوَالِ وَ لاتُبْلِيهِ اَللَّيَالِي وَ اَلْأَيَّامُ وَ لايُغَيِّرُهُ اَلضِّيَاءُ وَ اَلظَّلاَمُ. - در اين زمينه، بهترين تفسير ادبي که از "الله اکبر" و بزرگي خدا ديدم از سعدي است: تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد کز هر چه در خیال من آمد، نکوتری »» دعا - برتر از خیال: https://eitaa.com/iEslaam/312 »» دعا - توحید در حمد: https://eitaa.com/iEslaam/775 پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۵
- أَنَا الغَفور ، حکمت ۸۲، فيض‌السلام ۷۹ امام علی عليه‌السلام: ... لايَرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ رَبَّهُ؛ وَ لايَخَافَنَّ إِلاَّ ذَنْبَهُ ... «به هيچ کس اميد نداشته باش جز خدا؛ از هيچ چيز نترس جز گناه.» https://imamali.inoor.ir/nahj/text/motto/403 نکته: مولا علي استاد انسان‌شناسي است. عادت‌ها و آفت‌ها رو مي‌شناسه. ريزه‌کاري‌ها رو بلده. مي‌دونه اکثر مردم، چيزي رو گردن نمي‌گيرند؛ گردن خدا و بقيه مردم مي‌ندازند. مي‌دونه اين در ميون مردم رواج داره که بايد از خدا ترسيد؛ در حالي که خدا ترس نداره. ترسِ زياد از خدا، باعث دلسري و نااميدي مي‌شه. مثل اينکه بچه‌اي خطا کرده، از پدر و مادرش اونقدر بترسه که از خونه فرار کنه. امام فرمود: از خدا نترس؛ بلکه برعکس، تنها اميدت خدا باشه که پشت و پناهته و منشأ بخشش و رحمت. سوره حجر نَبِّئ عِبادي أَنّي أَنَا الغَفورُ الرَّحيمُ ‌(٤٩) «بگو و خبر بده به بندگانم که من، غفور و رحيمم.» - غفور کسيه که اهل چشم‌پوشي از گناه و خطاست. به رخت نمي‌کشه. منت نمي‌گذاره. تو سرت نمي‌زنه. - عادَتُكَ الْإِحْسانُ إِليٰ الْمُسِيئينَ، وَ سَبِيلُكَ الْإِبْقاءُ عَليٰ الْمُعْتَدِينَ. (دعاي ماه رجب) - نَبّي: نگفت اَنبِئ عبادي. بلکه با تشديد گفت، با تاکيد. سوره نمل ... يا موسىٰ لاتَخَف، إِنّي لايَخافُ لَدَيَّ المُرسَلونَ ‌(١٠) إِلّا مَن ظَلَمَ، ثُمَّ بَدَّلَ حُسنًا بَعدَ سوءٍ، فَإِنّي غَفورٌ رَحيمٌ ‌(١١) ««ای موسی! نترس! که فرستادگان در آستان من نمی‌ترسند، (۱۰) مگر کسی که ستم کند؛ سپس بعد از بدی، کار خوبی را جایگزین نماید. همانا که من بخشنده مهربانم. (۱۱)» - موسي، نترس؛ محضر من جاي آرامش و امنيته. در حضور من از هيچي نترس. سوره قصص قالَ: رَبِّ إِنّي ظَلَمتُ نَفسي، فَاغفِر لي؛ فَغَفَرَ لَهُ، إِنَّهُ هُوَ الغَفورُ الرَّحيمُ ‌(١٦) «[موسی] گفت: «پروردگارا! من به خویشتن ستم کرده‌ام. پس مرا بیامرز.» پس [خداوند] او را آمرزید. به درستی که او آمرزنده مهربان است.» - موسي اعتراف کرد و خطاي خودش رو گردن گرفت. - "فَ" که اول "غفر" اومده، هم نشونه سرعت و انجامِ بلافاصله است، هم معلول و نتيجه است. يعني موسي اشتباهش رو گردن گرفت و قبول کرد؛ که نتيجتاً بخشيده شد. - اگر از "سَوف" استفاده مي‌کرد، مي‌شد: به زودي مي‌بخشد. مثل: سوره يوسف قالوا: يا أَبانَا استَغفِر لَنا ذُنوبَنا، إِنّا كُنّا خاطِئينَ ‌(٩٧) قالَ: سَوفَ أَستَغفِرُ لَكُم رَبّي، إِنَّهُ هُوَ الغَفورُ الرَّحيمُ ‌(٩٨) [فرزندان یعقوب] گفتند: «ای پدر! برای گناهانمان [از خداوند] آمرزش بخواه که به راستی ما خطاکار بودیم.» (۹۷) [یعقوب] گفت: «به زودی از پروردگارم برای شما آمرزش می‌طلبم، که او، خود آمرزنده و مهربان است.» (۹۸) »» - پنج سفارش کلیدی: https://eitaa.com/iEslaam/277 يکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵
- قدرت اراده امام صادق علیه‌السلام: «مَا ضَعُفَ بَدَنٌ عَمَّا قَوِيَتْ عَلَيْهِ اَلنِّيَّةُ.» https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/103840 «هیچ بدنی از انجام کاری که قصد و اراده قوی پشتش است، ناتوان نمی‌شود.» نکته: - اگر نیت و اراده قوی باشد، بدن هم توانایی انجام آن را پیدا می‌کند. - خودت رو دست کم نگير. نه جسم کم مياره، نه روح. اراده‌اش که باشه، هر چيزي عمليه. گرچه به ظاهر جسم خسته است ولي دل، دريايي است تاب و توانش بيش از اينهاست. جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵
- گناه خوب، صواب بد (۲) حکمت ۴۶ امام علی عليه‌السلام: سَيِّئَةٌ تَسُوءُكَ خَيْرٌ عِنْدَ اَللَّهِ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُكَ. گناهى كه تو را پشيمان كند بهتر از كار نيكى است كه تو را به خود پسندى وا دارد. https://imamali.inoor.ir/nahj/text/motto/367 نکته: - عند الله: اين کلمه خيلي مهمه. عند الله يعني محکِ عمل، پيش خدا پيچيده و سنجيده است. - با نيت شروع مي‌شه. با اخلاص پيش مي‌ره. در انتها، به نتيجه و اثري که روي شخصيت آدم مي‌گذاره، توجه مي‌شه. - مثل نماز شبي که در رفتار روز، اثر خوبي نداشته باشه. »» حدیث - عبادت بی‌اثر: https://eitaa.com/iEslaam/375 »» حدیث - گناه خوب، صواب بد (۱): https://eitaa.com/iEslaam/191 »» حدیث - اثر گناه (تعویق دعا): https://eitaa.com/iEslaam/91 یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵
- بخشش خدا قالَ: رَبِّ إِنّي ظَلَمتُ نَفسي، فَاغفِر لي؛ فَغَفَرَ لَهُ، إِنَّهُ هُوَ الغَفورُ الرَّحيمُ ‎(١٦) «[موسی] گفت: «پروردگارا من به خویشتن ستم کرده‌ام. پس مرا بیامرز.» پس [خداوند] او را آمرزید. به درستی که او آمرزنده مهربان است.» سوره يوسف قالوا: يا أَبانَا استَغفِر لَنا ذُنوبَنا، إِنّا كُنّا خاطِئينَ ‎(٩٧) قالَ: سَوفَ أَستَغفِرُ لَكُم رَبّي، إِنَّهُ هُوَ الغَفورُ الرَّحيمُ ‎(٩٨) [فرزندان یعقوب] گفتند: «ای پدر، برای گناهانمان [از خداوند] آمرزش بخواه که به راستی ما خطاکار بودیم.» (۹۷) [یعقوب] گفت: «به زودی از پروردگارم برای شما آمرزش می‌طلبم، که او، خود آمرزنده و مهربان است.» (۹۸) نکته: - وقتي از خدا مي‌خواي ببخشه: فَغَفَرَ لَهُ، خدا بخشيدش. - وقتي از بنده خدا مي‌خواي ببخشه: سَوفَ أَستَغفِرُ لَكُم رَبّي، باشه بعدا، حالا ببينم چي ميشه. - حضرت يعقوب هم پيامبر بود و هم پدرشون؛ با اين حال کار با واسطه، ظاهرا بيشتر طول مي‌کشه. - اين نکته رو به عنوان يک لطيفه قرآني نوشتم؛ نه براي رد توسل به اولياي خدا. »» قرآن - انا الغفور: https://eitaa.com/iEslaam/800 جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
- تهدید، تبعید، ترور . سوره ابراهیم - پیامبران أَلَم يَأتِكُم نَبَأُ الَّذينَ مِن قَبلِكُم، قَومِ نوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمودَ، وَ الَّذينَ مِن بَعدِهِم لايَعلَمُهُم إِلَّا اللَّهُ؟ جاءَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّناتِ فَرَدّوا أَيدِيَهُم في أَفواهِهِم وَ قالوا: إِنّا كَفَرنا بِما أُرسِلتُم بِهِ، وَ إِنّا لَفي شَكٍّ مِمّا تَدعونَنا إِلَيهِ مُريبٍ ‎(٩) وَ قالَ الَّذينَ كَفَروا لِرُسُلِهِم: لَنُخرِجَنَّكُم مِن أَرضِنا أَو لَتَعودُنَّ في مِلَّتِنا. فَأَوحىٰ إِلَيهِم رَبُّهُم لَنُهلِكَنَّ الظّالِمينَ ‎(١٣) وَ لَنُسكِنَنَّكُمُ الأَرضَ مِن بَعدِهِم ذٰلِكَ لِمَن خافَ مَقامي وَ خافَ وَ عيدِ ‎(١٤) آیا سرنوشت کسانی که پیش از شما بودند، به شما نرسیده است؟ قوم نوح و عاد و ثمود، و کسانی که پس از آنان بودند و جز خدا کسی نمی‌داند. پیامبران‌شان با دلایل روشن به سراغ‌شان آمدند، اما آنان دست‌های‌شان را بر دهان‌شان گذاشتند و گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌اید کافر شدیم و ما درباره آنچه ما را به آن دعوت می‌کنید، در شکّی تردیدآمیز هستیم.» کسانی که کفر ورزیدند به پیامبرانشان گفتند: «قطعاً شما را از سرزمین‌مان بیرون خواهیم کرد، یا اینکه باید به آیین ما بازگردید.» پس پروردگارشان به آنان وحی کرد: «قطعاً ستمگران را هلاک خواهیم کرد، و قطعاً شما را پس از آنان در این سرزمین سکونت خواهیم داد. این [پاداش] برای کسی است که از مقام من بترسد و از وعده [کیفر] من بترسد.» . سوره آل عمران/۱۸۱، نساء/۱۵۵ - پیامبران ... وَ قَتلَهُمُ الأَنبِياءَ بِغَيرِ حَقٍّ ... و پیامبران را به ناحق کشتند. . سوره شعراء - نوح قالوا: لَئِن لَم‌تَنتَهِ يا نوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ ‎(١١٦) گفتند: ای نوح، اگر دست برنداری، حتماً از سنگسارشدگان خواهی بود. . سوره انبیاء - ابراهیم قالوا: حَرِّقوهُ وَ انصُروا آلِهَتَكُم إِن كُنتُم فاعِلينَ ‎(٦٨) گفتند: او را بسوزانید و خدایان‌تان را یاری کنید اگر کاری می‌کنید. . سوره مریم - ابراهیم قالَ: أَراغِبٌ أَنتَ عَن آلِهَتي يا إِبراهيمُ؟ لَئِن لَم تَنتَهِ لَأَرجُمَنَّكَ وَ اهجُرني مَلِيًّا ‎(٤٦) گفت: «ای ابراهیم، آیا از خدایان من بیزاری؟ اگر دست برنداری، حتماً سنگسارت می‌کنم، و برای مدتی طولانی از من دور شو. . سوره اعراف - شعیب قالَ المَلَأُ الَّذينَ استَكبَروا مِن قَومِهِ: لَنُخرِجَنَّكَ يا شُعَيبُ وَ الَّذينَ آمَنوا مَعَكَ مِن قَريَتِنا أَو لَتَعودُنَّ في مِلَّتِنا. قالَ: أَوَلَو كُنّا كارِهينَ؟ ‎(٨٨) اشراف متکبر قومش گفتند: ای شعیب، حتماً تو را و کسانی که با تو ایمان آوردند، از دیارمان بیرون می‌کنیم، مگر اینکه به آیین ما برگردید. گفت: «اگر چه مایل نباشیم؟» . سوره نمل - لوط فَما كانَ جَوابَ قَومِهِ إِلّا أَن قالوا: أَخرِجوا آلَ لوطٍ مِن قَريَتِكُم، إِنَّهُم أُناسٌ يَتَطَهَّرونَ ‎(٥٦) پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: خاندان لوط را از ديارتان بیرون کنید، چرا که آنان مردمی‌اند که پاکی می‌جویند. . سوره نمل - صالح وَ كانَ فِي المَدينَةِ تِسعَةُ رَهطٍ يُفسِدونَ فِي الأَرضِ وَ لا يُصلِحونَ ‎(٤٨) قالوا: تَقاسَموا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَ أَهلَهُ ثُمَّ لَنَقولَنَّ لِوَلِيِّهِ ما شَهِدنا مَهلِكَ أَهلِهِ وَ إِنّا لَصادِقونَ ‎(٤٩) وَ مَكَروا مَكرًا وَ مَكَرنا مَكرًا وَ هُم لا يَشعُرونَ (٥٠) در آن شهر نه گروه بودند که در زمین فساد می‌کردند و اصلاح نمی‌کردند. گفتند: به خدا سوگند بخورید که شبانه بر او و خانواده‌اش شبیخون می‌زنیم، سپس به خونخواهش مي‌گوييم که ما در هلاکت خانواده‌اش حضور نداشتيم و ما راستگوييم. و آنها دست به نیرنگ بزرگی زدند، و ما نیز به تدبیر بزرگی دست زدیم؛ ولی آنها نمی‌فهمیدند. . سوره انفال - محمد وَ إِذ يَمكُرُ بِكَ الَّذينَ كَفَروا لِيُثبِتوكَ أَو يَقتُلوكَ أَو يُخرِجوكَ؛ وَ يَمكُرونَ وَ يَمكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيرُ الماكِرينَ ‎(٣٠) زماني که کافران درباره تو نقشه مي کشيدند تا تو را زنداني کنند يا بکشند يا تبعيدت کنند؛ و آنان نيرنگ مي‌کردند و خدا [هم در پاسخ] تدبير مي‌کرد، و خدا بهترين تدبيرکنندگان است. نکته: - إِنَّهُم أُناسٌ يَتَطَهَّرون: جرم‌شون اين بود که آدم‌هاي پاکدامني هستند و قاتي گناه و کثافتکاري آنها نمي‌شوند. - در سوره انفال/۳۰ هر سه فعل (زندانی‌کردن/کشتن/اخراج) دقیقاً با حرف «أو» (یا) کنار هم آمده؛ یعنی قرآن این سه گزینه رو به‌عنوان سه شاخه یک نقشه معرفی می‌کنه. - حذف و ترور رهبران سياسي مذهبي جامعه از گذشته دور بوده تا به امروز. شنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۵
- شرايط سخت سياسي خطبه ۵ امام علي عليه‌السلام أَيُّهَا النّاسُ شُقُّوا أَمْواجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجاةِ، وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنافَرَةِ، وَ ضَعُوا تِيجانَ الْمُفاخَرَةِ. أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَناحٍ أَوِ اِسْتَسْلَمَ فَأَراحَ. ماءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغُصُّ بِها آكِلُها، وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِيناعِها كَالزّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ. فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ، وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ. هَيْهاتَ بَعْدَ اللَّتَيّا وَ الَّتِي. وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ؛ بَلِ اِنْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لاَضْطَرَبْتُمْ اِضْطِرابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَةِ. https://imamali.inoor.ir/nahj/text/sermon/1609/ امام عليه‌السلام اين سخنراني را پس از رحلت رسول اللّٰه - صلّى اللّٰه عليه و آله - ايراد فرمود، همان موقع كه عباس و ابوسفيان نزدش آمدند تا با وى بيعت كنند: ای مردم، امواج فتنه‌ها را با کشتی‌های نجات بشکافید، و از راه دشمنی و کناره‌گیری بیرون آیید، و تاج‌های فخرفروشی را فرو نهید. رستگار شد آن کس که با بال [عزم و اراده] برخاست، یا [در برابر حق] تسلیم شد و آسوده گشت. [این دنیا] آبی است گندیده و لجن‌آلود، و لقمه‌ای است که خورنده‌اش با آن گلوگیر می‌شود؛ و آن‌که میوه را پیش از رسیدنش بچیند، همچون کسی است که در زمین دیگری بکارد. اگر [حق را] بگویم، می‌گویند: بر پادشاهی حریص است؛ و اگر سکوت کنم، می‌گویند: از مرگ ترسیده است. (من و ترس) ابدا، پس از آن ماجراها و کشمکش‌ها. به خدا سوگند، پسر ابوطالب به مرگ بيشتر انس دارد تا کودک به پستان مادرش. بلکه من بر علمي پنهان آگاهم که اگر آن را آشکار کنم، همچون ریسمان در چاه‌های ژرف، مضطرب و لرزان شوید. نکته: - مولا علي علاوه بر اينکه جانشين حقيقي پيامبر بود، جزو فعالين سياسي و اجتماعي و نظامي آن زمان حساب مي‌شد. - با اين حال شرايط زمانه را سنجيد، و کنارگيري از قدرت را انتخاب کرد. - بدون اينکه قدمي بر ايجاد تفرقه و آشوب و تضعيف حکومت بردارد. - وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّه: امام مي‌دانست اگر دست به کاري زند، رقباء در گرفتن جانش، ترديد نمي‌کنند. - بَلِ اِنْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْم: سکوت و کنارگيري امام، نه از سر ترس بود؛ بلکه به خاطر اطلاعات و شناختي بود که از شرايط حساس آن دوران داشت. دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵
- غم مخور (۳) سوره بقره قُلنَا: اهبِطوا مِنها جَميعًا؛ فَإِمّا يَأتِيَنَّكُم مِنّي هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ (٣٨) گفتیم: «همگی از آن [جایگاه] فرود آیید، و آن‌گاه که هدایتی از طرف من برای شما آمد، کسانی که از هدایت من پیروی کنند، نه برایشان ترسی است و نه غمگین خواهند شد.» سوره یونس أَلا إِنَّ أَولِياءَ اللَّهِ لا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ ‎(٦٢) الَّذينَ آمَنوا وَ كانوا يَتَّقونَ ‎(٦٣) لَهُمُ البُشرىٰ فِي الحَياةِ الدُّنيا وَ فِي الآخِرَةِ لا تَبديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذٰلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ ‎(٦٤) آگاه باشید که دوستان خدا، نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می‌شوند؛ همان کسانی که ایمان آورده‌اند و تقوا پیشه کرده‌اند. برای آنان در زندگی دنیا و آخرت مژده است. وعده‌های خدا تغییرناپذیر است و این همان رستگاری بزرگ است. سوره احقاف إِنَّ الَّذينَ قالوا: «رَبُّنَا اللَّهُ»، ثُمَّ استَقاموا فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ ‎(١٣) أُولٰئِكَ أَصحابُ الجَنَّةِ خالِدينَ فيها جَزاءً بِما كانوا يَعمَلونَ ‎(١٤) کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداست»، سپس بر این گفته استقامت کردند، نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می‌شوند. آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود؛ پاداش کارهایی که انجام می‌دادند. نکته: - لا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنون: ۱۲ بار در قرآن آمده؛ ۶ بار در سوره بقره. - فَمَن تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنون: اولين بارش آيه ۳۸ سوره بقره است؛ سر قضيه هبوط آدم به زمين و آغاز سفر پرماجرا و حادثه‌اش. - لا خَوفٌ عَلَيهِم، از آنچه قرار است پیش بیاید نترس؛ وَ لا هُم يَحزَنون، و برای آنچه از دست رفته و گذشته، اندوهگین نباش. - قالوا رَبُّنَا اللَّهُ، ثُمَّ استَقاموا: فقط خدا گفتن، کافی نیست؛ باید پاش واستاد. - لحن: اين آيات - بر خلاف آياتي که نهي از حزن و ترس مي‌کنند (لاتَحزن، لاتَخف) - لحن نهي و آمرانه ندارند. بلکه خبر مي‌دهند از امري که قطعي است. - ضمانت: خداوند تضمين مي‌کند که هرکس طبق هدايت من پيش برود (فَمَن تَبِعَ هُدايَ) از هر ترس و اندوهي حفظش مي‌کنم. - اين درجه از ايمان، بلا و بدي‌ها رو دور نمي‌کنه؛ بلکه آدم رو در برابر مصائب و مشکلات، مقاوم و واکسينه مي‌کنه. نشانه اين ايمان، آرامش در حوادثه. اِسْتَقَرَّ بِإِدْرَاكِ السُّؤْلِ وَ نَيْلِ الْمَأْمُولِ قَرَارُهُم. »» قرآن - غم مخور (۱): https://eitaa.com/iEslaam/504 »» قرآن - غم مخور (۲): https://eitaa.com/iEslaam/556 چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵
- قبل ذلک - سوره ذاریات إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ (۱۵) آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ، إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ (۱۶) كانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ (۱۷) وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (۱۸) متقين در باغ‌ها و چشمه‌سارها هستند. (۱۵) آنچه را که پروردگارشان داده است دریافت کرده‌اند، زیرا آنها قبل از این نیکوکار بوده‌اند. (۱۶) و اندکی از شب را می‌خوابیدند. (۱۷) و سحرگاهان در حال استغفار بوده‌اند. (۱۸) - سوره واقعه إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ (۴۵) وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ (۴۶) وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (۴۷) آنها قبل از این در ناز و نعمت دنیا بوده‌اند (۴۵) و بر ارتکاب گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند. (۴۶) و می‌گفتند: آیا هنگامی که مُردیم و مشتی خاک و استخوان شدیم، دوباره زنده برانگیخته می‌شویم؟ (۴۷) نکته: - قبلَ ذلک: قبل از اين. يعني همان دنيا که از آن آمدي؛ همان زندگي که داشتي. - هر روشي که در زندگي دنيا انتخاب کردي، در آخرت، بهشت و جهنمت را مي‌سازد. - مثل آيه "کوري"، که فرموده تو که در دنيا از من دوري کردي و آياتم را نديده‌گرفتي، در قيامت کور محشور شدي. - سوره طه وَ مَن أَعرَضَ عَن ذِكري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا وَ نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ أَعمىٰ ‎(١٢٤) قالَ: رَبِّ لِمَ حَشَرتَني أَعمىٰ وَ قَد كُنتُ بَصيرًا؟ ‎(١٢٥) قالَ: كَذٰلِكَ أَتَتكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَ كَذٰلِكَ اليَومَ تُنسىٰ ‎(١٢٦) وَ كَذٰلِكَ نَجزي مَن أَسرَفَ وَ لَم يُؤمِن بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبقىٰ ‎(١٢٧) هر کس از یاد من روی گردانَد، برای او زندگی تنگی است، و روز قیامت نابینا محشورش می‌کنیم (۱۲۴) می‌گوید: پروردگارا چرا مرا نابینا محشور کردی، در حالی که من بینا بودم؟ (۱۲۵) می‌فرماید: همین‌گونه بود که آیات ما برای تو آمد، ولی آنها را فراموش کردی، و امروز نیز همین‌گونه فراموش می‌شوی (۱۲۶) و این‌گونه هر کس را که اسراف و زياده‌روي کرد و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، مجازات می‌کنیم؛ و همانا عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است (۱۲۷) »» قرآن - نگاه: https://eitaa.com/iEslaam/755 شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵