کرانه
#آینده_پژوهشی علم پزشکی، امکان کشف یک ابَر راز و دهشت آینده! (۶) بعضی از صاحبنظران آیندهپژوهِ
در این یادداشت از علم پزشکی و امکان کشف یک ابر راز گفتم.
و اینک بخشی از پیشرفت پزشکی را برای دستیابی به این ابر راز ببینید👇
#نشست_علمی
✨📚 پژوهشکده رویش اندیشه و معرفت برگزار میکند:
🔸 نشست علمی با موضوع:
حکمرانی اخلاقی در تجمعات انقلابی امت مبعوث
🎙 ارائهدهنده:
حجتالاسلام والمسلمین دکتر مازنی
🗣 ناقد:
حجتالاسلام والمسلمین دکتر حاجیپور
🎓 دبیر علمی:
دکتر امیرحسن شیعی
🗓 روز:
یکشنبه ۷ تیرماه ۱۴۰۵
⏰ زمان:
ساعت ۱۷:۰۰ تا ۱۹:۰۰
🏠 مکان:
قم، صفاییه، کوچه ممتاز، سمت چپ، پژوهشکده رویش اندیشه و معرفت
برای حضور در نشست، نام و نام خانوادگی خویش را به شماره 093345951378 ارسال فرمایید.
┅┅┅❀🔆🔸💠🔸🔆❀┅┅┅
🆔 @ruyesheandishe
┅┅┅❀🔆🔸💠🔸🔆❀┅┅┅
کتابهای فلسفی رهبر شهید را اینجا ببینید.
https://share.google/6xmeGhizgU1dyy3Ce
@karanne | کانال کرانه
🔻محل دفن پیکر رهبر شهید؟
✍️احمدحسین شریفی
از بزرگان انقلاب عاجزانه و ملتمسانه تقاضا دارم درباره محل دفن پیکر مطهر امام شهیدمان آیندهنگرانه و تمدنی بیاندیشند و تصمیم بگیرند.
مبادا محل دفن رهبر شهیدمان در جایی قرار گیرد که خدای ناکرده آرام آرام اندیشهها، آرمانها و معارف او فراموش شود!
معتقدم اگر پیکر مطهر امام شهیدمان در حرم مطهر امام رضا(ع) یا در حرم مطهر حضرت معصومه(س) دفن شود، ما فرصتی گرانبها برای تأسیس پایگاهی جهانی برای ترویج فکر انقلاب اسلامی و تقویت بنیانهای تمدن نوین اسلامی را از دست خواهیم داد.
محل دفن او باید میعادگاهی برای مدافعان انقلاب باشد.
محل دفن او باید پایگاهی برای نشر و گسترش فرهنگ مقاومت و بیداری و وحدت اسلامی باشد.
محل دفن او باید پایگاهی برای تجمع دلدادگان جهانی انقلاب اسلامی باشد.
محل دفن امام شهید باید پایگاهی برای جامعهسازی و تمدنسازی اسلامی شود.
محل دفن او باید پایگاهی برای تدریس و تحقیق درباره اندیشه تمدنی اسلامی، نهادسازی اسلامی، امتداد فلسفه اسلامی و طراحی نظامات اجتماعی اسلام باشد.
🔸پیشنهاد این بنده:
شهر مقدس قم، بلوار پیامبر اعظم، درمیانه مسیر حرم حضرت معصومه سلام الله علیها و مسجد مقدس جمکران.
@Ahmadhoseinsharifi
#تبلیغ_مکتوب
#جهاد_روایت
💎@howzavian | نویسندگان حوزوی
🖊 احمدحسین شریفی
احتمالاً گفته خواهد شد که الان زمان طرح مجدد و تکرار این تقاضا نیست.
اما با توجه به صحبتهای استاندار محترم خراسان رضوی که «هنوز محل دقیق دفن پیکر مطهر رهبر شهید در حرم رضوی تعیین نشده» وظیفه خود دانستم یکبار دیگر این تقاضا را تکرار کنم.
ضمن احترام به هر تصمیمی که متولیان امر بگیرند، معتقدم دفن پیکر مطهر امام شهید در حرم مطهر رضوی، یک اشتباه است. در سایه خورشید، هیچ ستارهای دیده نخواهد شد. بلکه همه ستارهها در پرتو نور خورشید محو میشوند.
انقلاب اسلامی در گام دوم خود، به شدت نیازمند نورافشانی خامنهای شهید است.
@Ahmadhoseinsharifi
#تبلیغ_مکتوب
#جهاد_روایت
💎@howzavian | نویسندگان حوزوی
باید برخاست!
«باید برخاست»؛ این شعار برخاسته از آیه شریفه «ان تَقُومُوا لِلَّهِ»، است، که برای مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید اعلام شده است.
شعاری که از دلهای سوخته و دیدههای اشکباری برخاست که یکصدوبیست و دو شب عاشقانه برای قائد شهیدان مویه کردند.
«باید برخاست» یعنی توقف ممنوع. یعنی شهادت پایان راه نیست، بلکه آغاز مرحلهای تازه است. یعنی وقتی رهبری از میان ملت میرود، وظیفه سنگینتر میشود. یعنی خون شهید، سند بیداری است و هر قطرهاش، امضایی پای قرارداد نانوشتهای با تاریخ.
این شعار، برای آن لحظهای است که جمعیت میلیونی در سکوت سنگین تشییع، ناگهان فریاد میزنند: «باید برخاست». یعنی اشکها را باید تبدیل به اراده کرد. یعنی عزاداری، تا وقتی به معنا میرسد که به حرکت تبدیل شود.
«باید برخاست» یک فرمان درونی است. میگوید: غمگین باش، اما زمینگیر نشو. بگذار، اشکهایت مسیر فردایت را روشن کند. رهبر شهید رفت تا راهش بماند؛ و این راه، جز با ایستادن و برخاستن ادامه پیدا نمیکند.
در فرهنگ ما، شهادت همیشه تولدی دوباره بوده. «باید برخاست» همان تولد است؛ تولد یک ملت از دل خاکستر یک فقدان.
باید برخاست. برای آنهایی که رفتند، برای آنهایی که هنوز نیامدند، و برای راهی که هیچوقت تمام نمیشود.
(10 تیر /۱)
#محمد_صدرا_مازنی
@karanne | کانال کرانه
هنر «نگفتن همه حقایق» یک مهارت است؟
در دنیای امروز که بر پایه «شفافیت مطلق» و «صداقت بیپرده» بنا شده، مفهومِ «نگفتن همه حقایق» ممکن است با کلمات منفی چون فریب، پنهانکاری یا ریاکاری همسنگ گرفته شود. اما اگر از زاویهای عمیقتر و با نگاهی به هوش اجتماعی بنگریم، درمییابیم که توانایی مدیریت اطلاعات و انتخابِ آنچه گفته میشود (و آنچه گفته نمیشود)، یکی از ظریفترین مهارتهای انسانی است.
تمایز میان فریب و مدیریت اطلاعات
مرز میان «دروغگویی» و «نگفتن همه حقایق» بسیار باریک اما حیاتی است. در دروغ، ما واقعیت را تحریف میکنیم تا تصویری غلط بسازیم؛ اما در مهارتِ نگفتنِ همه حقایق، ما واقعیت را تغییر نمیدهیم، بلکه فقط تمام اجزای آن را در لحظه و در حضور مخاطب ارائه نمیدهیم. این مهارت در واقع نوعی «فیلتر کردن هوشمندانه» است. هدف از این کار، لزوماً فریب نیست، بلکه گاهی حفظ آرامش، حفظ حریم خصوصی، یا جلوگیری از آسیبهای غیرضروری است.
کاربردهای مهارت در زندگی اجتماعی و حرفهای
در محیطهای کاری، بیان تمام جزئیاتِ یک شکست یا تمام پیچیدگیهای یک فرآیند در اولین برخورد، میتواند باعث ایجاد اضطراب بیمورد یا از دست رفتن اعتمادبهنفس تیم شود. رهبران بزرگ میدانند چه زمانی باید «تصویر کامل» را ارائه دهند و چه زمانی باید برای حفظ تمرکز، از جزئیاتِ خُرد و بیاهمیت بگذردند.
در خانواده و روابط عاطفی و دوستانه نیز، این مهارت به شکل «لطافت» ظاهر میشود. گاهی حقیقتِ محض، مانند تیغی برنده است که میتواند بدون هدف، رابطهای را از هم بپاشد. در اینجا، نگفتنِ تمامِ افکار گذرا یا برداشتهای بیارزش، نه از روی بدجنسی، بلکه از روی احترام به سلامت روان طرف مقابل و حفظ ثبات خانواده و دوستانه است.
هوش هیجانی و زمانبندی
بخش اصلی این مهارت، در «زمانبندی» نهفته است. کسی که مهارت دارد، میداند که هر حقیقتی برای «هر کسی» و در «هر زمانی» مناسب نیست. حقیقتِ تمامعیار بدون زمینهسازی، اغلب مانند رگبار در کویر است؛ برخورد میکند اما رشد ایجاد نمیکند.
در نهایت، مهارتِ نگفتنِ همه حقایق، تمرینی در جهت کسب «خودکنترلی» است. این یعنی تسلط بر زبان و ذهن، بهگونهای که ما اجازه ندهیم هر آنچه در ذهن میگذرد، بدون فیلترِ خرد و ملاحظه، بر زبان جاری شود. این مهارت، اگر با صداقت همراه باشد، ابزاری برای ساختنِ پلهای ارتباطیِ مستحکمتر و باکیفیتتر است.
(10 تیر /۲)
#محمد_صدرا_مازنی
@karanne | کانال کرانه
حکمرانی اخلاقی به مثابه مدیریت ارزشمحور کنشهای جمعی
در ادبیات علوم سیاسی معاصر، میان دو مفهوم «حکومت» (Government) و «حکمرانی» (Governance) تفکیک قائل میشوند. حکومت بر ساختارهای رسمی قدرت، نهادهای قانونگذار، دستگاههای اجرایی و سازوکارهای الزامآور حقوقی تمرکز دارد. در مقابل، حکمرانی مفهومی گستردهتر و شبکهای است که نحوه هدایت جامعه را از طریق تعامل میان دولت، جامعه مدنی، نهادهای محلی و مشارکت فعال شهروندان توصیف میکند.
این تمایز در چارچوب اندیشه اسلامی نیز ظرفیت بومیسازی عمیقی دارد. در این نگاه، حکومت بیش از هر چیز ناظر بر ساختار ولایی، نظام سیاسی و نهادهای رسمی است؛ اما حکمرانی به شیوه اداره رفتارهای جمعی بر اساس ارزشها، هنجارهای اخلاقی و نقشآفرینی آگاهانه مردم اشاره دارد. بر این اساس، «حکمرانی اخلاقی» در تجمعات و کنشهای جمعی، به معنای اعمال صرف قدرت آمرانه دولتی، نیست؛ بلکه به مثابه مدیریت ارزشمحور کنشهای جمعی است که در آن، مردم و ساختارهای اجتماعی در چارچوبی از اصول دینی به تعامل میپردازند.
یکی از مستندات بنیادین برای تبیین نظری حکمرانی اخلاقی، آیه شریفه ۹۰ سوره نحل است که میفرماید: ﴿إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاءِ ذِی الْقُرْبَى…﴾. این آیه، نقشه راهی برای همافزایی میان ساحت حکومت و حکمرانی است. «عدل» در این آیه، تنظیم قاعدهمند و عادلانه نظم اجتماعی است که وظیفه اصلی حکومت رسمی محسوب میشود؛ اما «احسان»، دعوت به فراتر رفتن از حد و مرزهای حقوقی بهسوی خیرِ اخلاقی و همبستگی اجتماعی است که جوهر اصلی حکمرانی را شکل میدهد.
در واقع، حکمرانی اخلاقی الگویی است که در آن، حکومت تنها به «نظم قانونی» بسنده نمیکند، بلکه با بسترسازی برای «فضایل اخلاقی»، جامعه را به سوی کمال هدایت میکند. در این پارادایم، رابطه دولت و ملت از رابطه «سلطه و اطاعت» به رابطه «همکاری در اقامه عدل و ترویج احسان» تغییر مییابد تا سعادت و تعالی جامعه در سایه مشارکت همگانی و پایبندی به ارزشهای الهی محقق شود.
(۱۱ تیر /۱)
#محمد_صدرا_مازنی
#حکمرانی_اخلاقی_تجمعات_انقلابی
@karanne | کانال کرانه