یکی دیگر از انواع استخاره که شایع و معروف است، استخاره با تسبیح است. علامه مجلسی می گوید در برخی کتابهای عالمان شیعه یکی از شیوه های استخاره با تسبیح از امام صادق علیه السلام چنین آمده است: «یک مرتبه سوره حمد را مى خوانى و آنگاه سه بار سوره توحید خوانده، آنگاه پانزده مرتبه صلوات فرستاده، سپس مى گویی: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ الْحُسَیْنِ وَ جَدِّهِ وَ أَبِیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَخِیهِ وَ الْأَئِمَّهِ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِیَ الْخِیَرَهَ فِی هَذِهِ السُّبْحَهِ وَ أَنْ تُرِیَنِی مَا هُوَ الْأَصْلَحُ لِی فِی الدِّینِ وَ الدُّنْیَا اللَّهُمَّ إِنْ کَانَ الْأَصْلَحُ فِی دِینِی وَ دُنْیَایَ وَ عَاجِلِ أَمْرِی وَ آجِلِهِ فِعْلَ مَا أَنَا عَازِمٌ عَلَیْهِ فَأْمُرْنِی وَ إِلَّا فَانْهَنِی‌ إِنَّکَ عَلَى کُلِ شَیْ‌ءٍ قَدِیر.» پس از آن، قسمتى از تسبیح را گرفته، آن را مى شمارى و با عدد اوّل مى گویى «سُبْحانَ اللهِ» و با عدد دوم مى گویى «أَلْحَمْدُلِلّهِ» و با عدد سوم مى گویى «لا إِلهَ اِلاَّ اللّهُ» و به همین ترتیب پیش مى روی؛ در پایان اگر دانه آخر شمارش، «سُبحان الله» بود، مخیّر میان فعل و ترک هستى و اگر «أَلْحَمْدُللهِ» بود، نشانه امر است و آن را انجام مى دهى و اگر «لا إِلهَ اِلاَّ اللّهُ» بود، نهى است و آن را ترک مى کنی. 📚 الکافی، ج3، ص473، ح8. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

دریافت نسخه PDF اجمالی - نمودار | بیانات رهبر انقلاب درباره‌ی «مسئله‌ی حجاب» #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

در متون روایی، بیان شده که گناه و فسق، زمینه‌ساز محرومیت از نعمت‌های آسمانی و زمینی می‌شود. از نعمت‌هایی که در احادیث بر محرومیت آن تأکید شده، بارش باران است. یکی از مشهورترین روایات در این باب، روایت امام باقر علیه‌السلام است: إِنَّهُ مَا مِنْ سَنَهٍ أَقَلَّ مَطَراً مِنْ سَنَهٍ وَ لَکِنَّ اللَّهَ یَضَعُهُ حَیْثُ یَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا عَمِلَ قَوْمٌ بِالْمَعَاصِی صَرَفَ عَنْهُمْ مَا کَانَ قَدَّرَ لَهُمْ مِنَ الْمَطَرِ فِی تِلْکَ السَّنَهِ إِلَى غَیْرِهِمْ وَ إِلَى الْفَیَافِی وَ الْبِحَارِ. (1) حقیقت این است که سالى کم‌باران‌تر از سال دیگر نیست ولى خدا آن باران را به هرجا که خواهد مى‌فرستد و هرگاه که مردم گرفتار گناه شوند آن را به نقطه دیگرى فرستد. خداوند عزّ و جلّ‌ آنچه باران را براى آن‌ها در آن سال مقرر کرده به دشت‌ها و دریاها و کوه‌های دیگر ببارد. این روایت دو نکته مهم را روشن می‌کند: اول این که کمبود بارش، یک پدیده صرفاً طبیعی نیست؛ بلکه در اختیار سنت‌های الهی است و دوم این که گناه، می‌تواند علت کمبود بارش و انتقال آن به مناطق دیگر باشد. 📚الکافی، محقق / مصحح: غفارى على اکبر و آخوندى، ج‌2، ص 272، ح 15. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

تفسیر آیت الله جوادی آملی از آیه یرزقه من حیث لا یحتسب #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

✨ روش‌های تفسیری قرآن ✨ از نگاه معیار، چند شیوه‌ی رایج برای تفسیر قرآن وجود دارد که در پست‌های بعدی به معرفی هر کدام خواهیم پرداخت 👇👇 📚 این معرفی برگرفته از مقاله: «تفسیر عرفانی آیه ۳۵ سوره نور بر اساس کشف‌الاسرار و عده‌الابرار میبدی» مقاله را می توانید 👈 اینجا مطالعه یا دانلود 👉 کنید . #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

تفسیر اجتهادی و فقهی 👆👆 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

تفسیر ادبی، فلسفی و کلامی👆👆 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

تفسیر عرفانی👆👆 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

ویژگی های تفسیر عرفانی👆👆 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

در دنیا و آخرت همراه اهل بیت علیهم‌السلام 🔹عَنْ اِسْماعيلِ بنِ سَهْلٍ قال: كَتَبْتُ اِلى اَبىجَعفرِالثّانى عليه السلام: عَلِّمِنى شَيْئا إذا أنَا قُلْتُهُ كُنْتُ مَعَكُمْ فِى الدُّنيا وَالآخِرةِ، قالَ: فَـكَتَبَ بِخَـطِّهِ أَعْـرِفْهُ: اَكْثِرْ مِنْ تِلاوَةِ «إنّا أنزَلْناهُ» وَرَطِّبْ شَفَتَيْكَ بِالأسْتِغْفارِ. 🔸اسماعيل بن سهل گويد: خدمت امام جواد عليه السلام نوشتم، چيزى به من تعليم فرما كه اگر آن را بگويم (بخوانم) در دنيا و آخرت با شما باشم. حضرت به خط خود نوشت: سـوره «انا انزلناه» را زيـاد بخـوان و لبهايت به گفتن استغـفار « تـر » باشـد. 📗ثواب الاعـمال، ص 197 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

یکی از دعاهای توصیه شده در ماه رجب این دعا است که امام صادق علیه السلام به معلی بن خنیس تعلیم دادند: «اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ صَبْرَ الشَّاکِرِینَ لَکَ، وَ عَمَلَ الْخائِفِینَ مِنْکَ، وَ یَقِینَ الْعابِدِینَ لَکَ، اللّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، وَ أَنَا عَبْدُکَ الْبائِسُ الْفَقِیرُ، وَ أَنْتَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ، وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِیلُ. اللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ امْنُنْ بِغِناکَ عَلى‌ فَقْرِی، وَ بِحِلْمِکَ عَلى‌ جَهْلِی، وَ بِقُوَّتِکَ عَلى‌ ضَعْفِی یا قَویُّ یا عَزِیزُ، اللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِیاءِ الْمَرْضِیِّینَ، وَ اکْفِنِی ما أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ الدُّنْیا وَ الاخِرَهِ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ 📚 مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‌2، ص802. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#عارف_جاهل مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ علیه السلام فُلَانٌ مِنْ عِبَادَتِهِ وَ دِینِهِ وَ فَضْلِهِ کَذَا وَ کَذَا قَالَ فَقَالَ کَیْفَ عَقْلُهُ فَقُلْتُ لَا أَدْرِی فَقَالَ إِنَّ الثَّوَابَ عَلَی قَدْرِ الْعَقْلِ إِنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ کَانَ یَعْبُدُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَزِیرَهٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ خَضْرَاءَ نَضِرَهٍ کَثِیرَهِ الشَّجَرِ طَاهِرَهِ الْمَاءِ وَ إِنَّ مَلَکاً مِنَ الْمَلَائِکَهِ مَرَّ بِهِ فَقَالَ یَا رَبِّ أَرِنِی ثَوَابَ عَبْدِکَ هَذَا فَأَرَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِکَ فَاسْتَقَلَّهُ الْمَلَکُ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ أَنِ اصْحَبْهُ فَأَتَاهُ الْمَلَکُ فِی صُورَهِ إِنْسِیٍّ فَقَالَ لَهُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا رَجُلٌ عَابِدٌ بَلَغَنَا مَکَانُکَ وَ عِبَادَتُکَ بِهَذَا الْمَکَانِ فَجِئْتُ لِأَعْبُدَ مَعَکَ فَکَانَ مَعَهُ یَوْمَهُ ذَلِکَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ لَهُ الْمَلَکُ إِنَّ مَکَانَکَ لَنَزِهَهٌ قَالَ لَیْتَ لِرَبِّنَا بَهِیمَهً فَلَوْ کَانَ لِرَبِّنَا حِمَارٌ لَرَعَیْنَاهُ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ فَإِنَّ هَذَا الْحَشِیشَ یَضِیعُ فَقَالَ لَهُ الْمَلَکُ وَ مَا لِرَبِّکَ حِمَارٌ فَقَالَ لَوْ کَانَ لَهُ حِمَارٌ مَا کَانَ یَضِیعُ مِثْلُ هَذَا الْحَشِیشِ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَی الْمَلَکِ إِنَّمَا أُثِیبُهُ عَلَی قَدْرِ عَقْلِهِ [۱] . محمد بن سلیمان از پدرش روایت کرده که گفت: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: فلانی در عبادت و دین و فضل خود چنین و چنان است. فرمود: عقلش چگونه است؟ گفتم: نمی دانم. فرمود: قطعاً ثواب به اندازه عقل است. مردی از طایفه بنی اسرائیل در جزیره ای از جزایر دریا که سبز و خرم و پر درخت خوش آب و هوا بود، خدا را عبادت می‌کرد. یکی از فرشتگان به او گذشت و عرض کرد: خدایا! ثواب این بنده ات را به من نشان ده. خدا به وی نشان داده و او آن را کم شمرد. خدا به آن فرشته وحی کرد که با او همنشین باش. پس آن ملک به صورت انسان نزد او رفت. عابد گفت: تو کیستی؟ گفت: من مردی عابدم که آوازه عبادت تو مرا به اینجا کشانده است. آمده‌ام تا همراه تو عبادت خدا کنم. و آن روز را با او گذراند. روز بعد فرشته به او گفت: جای خرّمی داری؟ عابد در جوابش گفت: کاش پروردگار ما را حیواناتی می‌بود. اگر او خری می‌داشت، در اینجا برایش می‌چرانیدم. این همه علف ضایع می‌شود! فرشته گفت: پروردگار تو خر ندارد. عابد گفت: اگر داشت این همه علف از بین نمی رفت. خدا به آن فرشته چنین خطاب کرد: قطعاً او را من به اندازه عقلش ثواب می‌دهم. 📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‌1، ص: 12 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith