اولین قدم برای تغییر این فکر اینه که وقتی چنین فکری به ذهن اومد اون رو بشناسیم و به خودمان یادآوری کنیم که این فقط یک فکر فاجعه‌ساز است، نه یک پیش‌بینی قطعی از آینده. بعد از اون از خودمون بپرسیم چه شواهد واقعی داریم که حتما قراره اتفاق بدی بیفته؟ اغلب می‌بینیم مدرک محکمی وجود نداره و در نهایت سعی کنیم نگاه متعادل‌تری داشته باشیم و به خودمان اجازه بدیم از لحظه‌های زندگی بدون انتظارِ فاجعه لذت ببریم.

وقتی بعد از یک اتفاق خوب ناگهان این فکر میاد که بعدش میخواد اتفاق بدی بیفته یا زیاد خوشحال نشم، حتما بعدش ناراحتی بزرگی میاد ، در واقع ذهن در حال فاجعه‌سازیه. یعنی مغز به‌جای اینکه همون اتفاق خوب رو ببینه شروع می‌کند آینده‌ای منفی و نگران‌کننده را تصور کردن، اون هم بدون اینکه دلیلی واقعی براش وجود داشته باشه #پرسش

خطای شناختی همیشه پشیمان بودن در این خطای شناختی، فرد به‌جای تمرکز بر واقعیت و پیدا کردن راهی برای عبور از چالش‌های فعلی، به دنیای فرضی گذشته پناه می‌بره

دنیایی که در اون تصور می‌کنه همیشه می‌تونست بهتر عمل کنه در نتیجه ذهن او مدام درگیر این فکرها می‌شه که می‌تونستم بهتر از این باشم، بدون اینکه به این فکر کند که الان چه کاری می‌توانم انجام بدهم تا شرایط بهتر شود.

چرا این خطا اتفاق می‌افتد؟ مرور گذشته تا حدی طبیعی و حتی مفیده چون به ما کمک می‌کنه از تجربه‌ها درس بگیریم. اما گاهی این مرور تبدیل به نشخوار ذهنی می‌شه. در این حالت، ذهن با غرق شدن در «اگرها» و «کاش‌ها» در گذشته میمونه. برخی اوقات هم دلیلش اینه که روبه‌رو شدن با اقدام واقعی در زمان حال سخت یا همراه با ریسکه، بنابراین ذهن ترجیح می‌ده در سناریوهای خیالی گذشته باقی بمونه

مثلا اگر بیشتر تلاش کرده بودم می‌تونستم شغل بهتری داشته باشم. کاش آن موقع بیشتر درس می‌خوندم. اگر اون تصمیم را نمی‌گرفتم الان زندگی‌ام خیلی بهتر بود. این نوع فکرها ممکنه در ابتدا شبیه نوعی سوگواری یا حسرت برای فرصت‌های از دست‌رفته باشه اما وقتی مدام تکرار بشن و باعث شوند فرد دست به اقدام نزنه، تبدیل به یک خطای شناختی میشن

برای کم تر شدن این خطای شناختی ، لازمه زاویه نگاه رو تغییر بدیم. آن تجربه چه آورده ای برام داشت؟ وسوال مهم‌تر الان چه قدمی می‌توانم بردارم تا شرایط بهتر بشه؟ در واقع گذشته قابل تغییر نیست، اما اقدام های ما که امروز انجام می‌دیم می‌تونه آینده را تغییر بده✨🌸

اصل ناراحتی و حسرت خوردن چیز بدی نیست. در واقع لازم نیست وانمود کنیم گذشته مهم نبوده اما مسئله اینه که در همون نقطه نمونیم. قرار نیست مدام در اون اشتباه درجا بزنیم، بارها و بارها زوایای مختلفش را مرور کنیم و دوباره خودمون رو به همون حس برگردونیم مهم اینه که کم‌کم به نقطه پذیرش برسیم. پذیرش یعنی قبول کنیم اون اتفاق افتاده و دیگر قابل تغییر نیست، اما ما هنوز می‌تونیم مسیر پیشِ رو را تغییر دهیم. یعنی برآیند نگاه‌مون رو به جلو باشه شاید بعضی روزها بابت اون اتفاق حسرت بخوریم، اما روزهای بیشتری را صرف تغییر جریان فکرمون کنیم و برای ساختن شرایط بهتر تلاش کنیم. #پرسش

هر تجربه ناگوار کودکی به نمایشی عاطفی در روابط بزرگسالی تبدیل می شود مگر اینکه برای آن سوگواری کنیم و آن را بهبود بخشیم. دیوید ریکو دلیل نبودن این چند روز.... 🚶🏻‍♀️🚶🏻‍♀️🚶🏻‍♀️

اگه بخوایم با هم صادق باشیم در واقع هیچ‌کس نیست که بتونه صددرصد این خطاها رو از ذهنش پاک کنه. این‌ها مثل میان‌برهای ذهنی هستن که مغز ما بهشون عادت کرده پس اصلا قرار نیست که یک‌شبه بشی آدم بدون هیچ خطای فکری اما داستان این جا جالب میشه وقتی متوجه خطای فکریت بشی و برچسب می‌زنی روش که این فقط یه خطای شناختیه یه فاصله خیلی باریک بین تو و اون فکر ایجاد می‌شه همین فاصله، قدرت اون فکر رو برای زمین‌گیر کردنت می‌گیره. #پرسش

برای همین تو این کانال تو مرحله اول قراره خطاهای شناختی رو کامل بشناسیم و بعد معرفی اکثرشون ببینیم هر کدوم چطور در فکرهای روزمره‌ ما ظاهر می‌شوند. کم‌کم با هم یاد بگیریم چطور با هاشون کار کنیم و چند تا اصول رو مرور کنیم تا اثرشون رو کمتر کنیم.

خطای شناختی چیست؟ ۱) خطای شناختی ذهن خوانی ۲) خطای شناختی تفکر دو قطبی ۳) خطای شناختی شخصی سازی ۴) خطای شناختی مقصر دانستن دیگران ۵) خطای شناختی دست کم گرفتن جنبه های مثبت ۶)خطای شناختی تعمیم افراطی ۷)خطای شناختی استدلال هیجانی ۸)خطای شناختی فاجعه‌سازی ۹)خطای شناختی همیشه پشیمان بودن ۱۰)خطای شناختی باید ها ادامه دارد.... #فهرست