➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖سالروز شهادت امام سجاد علیه‌السلام 🔺وفي اليوم الخامس والعشرين منه سنة أربع وتسعين كانت وفاة زين العابدين علي بن الحسين، عليهما السلام. 🔸مرحوم شیخ مفید: در روز بیست و پنچم محرم(امروز) در سال نود و چهار هجری، امام سجاد علیه‌السلام به شهادت رسیدند 📚مسار الشیعه ۴۵ ♻️کانال علم الحدیث @mirasehadisi

➖امام سجاد علیه‌السلام در مسیر اسارت😭 🔺ثُمَّ إِنَّ عُبَيْدَ اَللَّهِ بْنَ زِيَادٍ بَعْدَ إِنْفَاذِهِ بِرَأْسِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَمَرَ بِنِسَائِهِ وَ صِبْيَانِهِ فَجُهِّزُوا وَ أَمَرَ بِعَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ فَغُلَّ بِغُلٍّ إِلَى عُنُقِهِ ثُمَّ سَرَّحَ بِهِمْ فِي أَثَرِ اَلرَّأْسِ مَعَ مُجْفِرِ بْنِ ثَعْلَبَة َ اَلْعَائِذِيِّ وَ شِمْرِ بْنِ ذِي اَلْجَوْشَنِ فَانْطَلَقُوا بِهِمْ حَتَّى لَحِقُوا بِالْقَوْمِ اَلَّذِينَ مَعَهُمُ اَلرَّأْسُ وَ لَمْ يَكُنْ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ يُكَلِّمُ أَحَداً مِنَ اَلْقَوْمِ فِي اَلطَّرِيقِ كَلِمَةً حَتَّى بَلَغُوا 🔸مرحوم شیخ مفید نقل می‌کند: سپس عبيد اللّٰه بن زياد پس از اينكه راس مطهر و مقدس امام حسين عليه‌السّلام را به شام فرستاد. دستور داد زنان و كودكان را آمادۀ رفتن به شام كنند. و دستور داد امام سجاد عليه‌السّلام را غُل و زنجير گران به گردنش نهادند. سپس ايشان را بدنبال سرها با محفر بن ثعلبۀ عائذى و شمر بن ذى الجوشن روان كرد. پس آنان را بياوردند تا بدان گروهى كه سرها با ايشان بود رسيدند. و على بن الحسين عليه السّلام در تمام راه با كسى سخن نگفت. 📚: الإرشاد ج۲ ص۱۱۹ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

منزل به منزل خسته در اسارت دیدم به هر جایی فقط جسارت ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖توصیف امام سجاد علیه‌السلام از اسارت😭 🔺فِي كِتَابِ اَلْمَصَابِيحِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لِي أَبِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍِّّ سَأَلْتُ أَبِي عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ عَنْ حَمْلِ يَزِيدَ لَهُ فَقَالَ حَمَلَنِي عَلَى بَعِيرٍ يَظْلَعُ بِغَيْرِ وِطَاءٍ وَرَأْسُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى عَلَمٍ وَ نِسْوَتُنَا خَلْفِي عَلَى بِغَالٍ فأكف وَ اَلْفَارِطَةُ خَلْفَنَا وَ حَوْلَنَا بِالرِّمَاحِ إِنْ دَمَعَتْ مِنْ أَحَدِنَا عَيْنٌ قُرِعَ رَأْسُهُ بِالرُّمْحِ حَتَّى إِذَا دَخَلْنَا دِمَشْقَ صَاحَ صَائِحٌ يَا أَهْلَ اَلشَّامِ هَؤُلاَءِ سَبَايَا أَهْلِ اَلْبَيْتِ اللعون [اَلْمَلْعُونِ ]. 🔸امام باقر عليه السلام از پدرم على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام در باره بردن او به سوى يزيد پرسيدم فرمودند: «مرا بر شترى لَنگ و بدون جهاز، سوار كردند و سر حسين عليه السلام بر بالاى عَلَمى بود و زنانمان، پشت سرِ من بر استرانى بدون پالان، سوار بودند. كسانى كه ما را مى‌‌بردند، از پشت سر و گرداگردمان، با نيزه، ما را احاطه كرده بودند و آزار مى‌‌دادند. اگر اشكى از ديده يكى از ما فرو مى‌‌چكيد، با نيزه به سرش مى‌‌كوبيدند، تا آن كه وارد شام شديم. جارچى جار زد: اى شاميان! اينان، اسيران اهل بيتِ ملعون‌اند»😭😭. 📚: إقبال الأعمال ج۲ص۵۸۳   ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖حزن و اندوه امام سجاد علیه‌السلام از فاجعه کربلاء 🔺فِي رِوَايَةٍ أَ مَا آنَ لِحُزْنِكَ أَنْ يَنْقَضِيَ فَقَالَ لَهُ وَيْحَكَ إِنَّ يَعْقُوبَ النَّبِيَّ كَانَ لَهُ اثْنَا عَشَرَ ابْناً فَغَيَّبَ اللَّهُ وَاحِداً مِنْهُمْ فَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ‌ مِنْ كَثْرَةِ بُكَائِهِ عَلَيْهِ وَ احْدَوْدَبَ‌ ظَهْرُهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَانَ ابْنُهُ حَيّاً فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا نَظَرْتُ إِلَى أَبِي وَ أَخِي وَ عَمِّي وَ سَبْعَةَ عَشَرَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي مَقْتُولِينَ حَوْلِي فَكَيْفَ يَنْقَضِي حُزْنِي ...... وَ كَانَ إِذَا أَخَذَ إِنَاءً يَشْرَبُ مَاءً بَكَى حَتَّى يَمْلَأَهَا دَمْعاً فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ وَ كَيْفَ لَا أَبْكِي وَ قَدْ مُنِعَ أَبِي مِنَ الْمَاءِ الَّذِي كَانَ مُطْلَقاً لِلسِّبَاعِ وَ الْوُحُوشِ. 🔸مرحوم ابن‌شهرآشوب نقل می‌کند: که غلام امام سجاد علیه‌السلام گفت: «یک موقع نمی‌رسد که اندوه شما تمام شود؟» امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: «وای بر تو، یعقوب پیامبر دوازده پسر داشت؛ یک پسرش از نظر او پنهان شد، آنقدر گریه کرد که چشم‌هایش سفید گردید و از اندوه پشتش خمیده شد، با اینکه پسرش زنده بود. من به چشم خود دیدم پدر و برادر و عمویم و هفده نفر از بستگانم روی زمین کشته شده‌اند؛ چگونه حزنم پایان داشته باشد؟» هر وقت ظرف آبی را می‌گرفت، آنقدر گریه می‌کرد که پر از اشک می‌شد. عرض کرد: «چرا این قدر ناراحتی می‌کنید؟» فرمود: «گریه نکنم با اینکه آبی که پرنده و درنده از آن استفاده می‌کردند، به پدرم ندادند.» 📚: مناقب آل أبي طالب ج 4ص166 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖صحرا نشین شدن امام سجاد علیه‌السلام بعد از کربلا 🔺عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: كَانَ أَبِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ قَدِ اِتَّخَذَ مَنْزِلَهُ مِنْ بَعْدِ مَقْتَلِ أَبِيهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بَيْتاً مِنْ شَعْرٍ وَ أَقَامَ بِالْبَادِيَةِ فَلَبِثَ بِهَا عِدَّةَ سِنِينَ كَرَاهِيَةً لِمُخَالَطَتِهِ اَلنَّاسَ وَ مُلاَبَسَتِهِمْ وَ كَانَ يصير [يَسِيرُ] مِنَ اَلْبَادِيَةِ بِمَقَامِهِ بِهَا إِلَی‌ اَلْعِرَاقِ زَائِراً لِأَبِيهِ وَ جَدِّهِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ وَ لاَ يُشْعِرُ بِذَلِكَ مِنْ فِعْلِهِ 🔸امام باقر علیه‌السلام: «بعد از شهادت حضرت امام حسین علیه‌السلام، پدرم خانه‌ای از مو در بیابان داشت؛ چند سال در بیابان زندگی می‌کرد، چون دوست نداشت با مردم سخن بگوید! از همان بیابان بارها به زیارت پدرش و جدش می‌رفت، در حالی که کسی نمی‌فهمید…» 📚: إقبال الأعمال ج ۱، ص ۴۷۰ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖رسوا کردن یزید ملعون توسط امام سجاد «علیه‌السلام» 🔺«أَنَا ابْنُ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ، أَنَا ابْنُ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ، أَنَا ابْنُ الطُّهْرِ الْبَتُولِ، أَنَا ابْنُ بِضْعَةِ الرَّسُولِ». قَالَ: وَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ: «أَنَا، أَنَا» حَتَّى ضَجَّ النَّاسُ بِالْبُكَاءِ وَالنَّحِيبِ، وَخَشِيَ يَزِيدُ أَنْ تَكُونَ فِتْنَةٌ، فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ أَنْ يُؤَذِّنَ، فَقَطَعَ عَلَيْهِ الْكَلَامَ وَسَكَتَ. فَلَمَّا قَالَ الْمُؤَذِّنُ: «اللَّهُ أَكْبَرُ»، قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ: «كَبُرْتَ كَبِيرًا لَا يُقَاسُ، وَلَا يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ، لَا شَيْءَ أَكْبَرُ مِنَ اللَّهِ». فَلَمَّا قَالَ: «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ»، قَالَ عَلِيٌّ: «شَهِدَ بِهَا شَعْرِي وَبَشَرِي، وَلَحْمِي وَدَمِي، وَمُخِّي وَعَظْمِي». فَلَمَّا قَالَ: «أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ»، الْتَفَتَ عَلِيٌّ مِنْ أَعْلَى الْمِنْبَرِ إِلَى يَزِيدَ، وَقَالَ: «يَا يَزِيدُ! مُحَمَّدٌ هٰذَا جَدِّي أَمْ جَدُّكَ؟ فَإِنْ زَعَمْتَ أَنَّهُ جَدُّكَ فَقَدْ كَذَبْتَ، وَإِنْ قُلْتَ: إِنَّهُ جَدِّي، فَلِمَ قَتَلْتَ عِتْرَتَهُ؟» 🔸وقتی امام سجاد «علیه السلام» در مجلس یزید ملعون شروع به خطبه خواندن کردند در قسمت اخر فرمودند: من فرزند آن بانوی پاک و بتول هستم؛ من فرزند پارهٔ تنِ رسول خدا هستم.» راوی می‌گوید: امام همچنان پی‌درپی می‌فرمود: «من... من...» تا آنکه مردم به گریه و شیون افتادند و صدای ناله و زاری از هر سو برخاست. یزید، از بیم آنکه این وضعیت به آشوب و فتنه بینجامد، به مؤذن فرمان داد اذان بگوید. بدین‌گونه، سخن امام قطع شد و ایشان سکوت اختیار کردند. هنگامی که مؤذن گفت: «اللّه اکبر»، علی بن الحسین«علیه السلام» فرمود: «او بزرگ است؛ بزرگی‌ای که با هیچ مقیاسی سنجیده نمی‌شود و با حواس قابل درک نیست. هیچ چیز بزرگ‌تر از خداوند نیست.» و چون مؤذن گفت: «أشهد أن لا إله إلاّ اللّه»، امام فرمود: «مو و پوست، گوشت و خون، مغز و استخوانم، همگی بر این حقیقت گواهی می‌دهند.» و هنگامی که مؤذن گفت: «أشهد أنّ محمداً رسول اللّه»، امام علی بن الحسین«علیهما السلام»از فراز منبر رو به یزید کرد و فرمود: «ای یزید! این محمد که نامش برده شد، جدّ من است یا جدّ تو؟ اگر گمان کنی که او جدّ توست، دروغ گفته‌ای؛ و اگر بپذیری که او جدّ من است، پس چرا عترت و خاندان او را به قتل رساندی؟» 📚مقتل خوارزمي: ج2 ص78 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖حکم نسل قتله کربلاء 🔺عنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ الْقَائِمُ وَ اللَّهِ يَقْتُلُ ذَرَارِيَّ قَتَلَةِ الْحُسَيْنِ ع بِفِعَالِ آبَائِهَا. 🔸اسماعيل بن جابر گويد شنيدم از امام صادق «عليه‌السّلام» فرمودند: بخدا سوگند قائم ما آل محمّد «صلّى‌اللَّه‌عليه‌واله» همه دودمان و نسل كشندگان حسين «عليه‌السّلام» را بقتل رساند (چون) بعمل پدرانشان (راضى هستند). 📚ثواب الاعمال217. ♻️کانال علم الحدیث @mirasehadisi

📔بررسی یگانه‌انگاریِ دو رخداد تاریخی درباره ارتداد دو کاتب وحی وحید عیسوند براتی چکیده: در منابع اسلامی از دو تن از کاتبان وحی یاد شده است که پس از مدتی از اسلام خارج شده و مرتد شدند؛ عبد الله بن ابی ‌سرح از قریش و دیگری، فردی نصرانی ‌الاصل که پس از ایمان آوردن، به کتابت آیات قرآن پرداخت و سپس مرتد شدند. در برخی منابع، این دو شخصیت به ‌اشتباه، یک نفر تلقّی شده‌اند. پژوهش حاضر با هدف رفع این خلط تاریخی، ابتدا به معرّفی مستقل هر یک از این دو شخصیت بر اساس منابع تاریخی و روایی می‌پردازد و سپس با تحلیل داده‌های موجود، وجوه تمایز آنان را تبیین می‌کند. این بررسی نشان می‌دهد که هرچند هر دو شخصیت در شمار کاتبان وحی قرار داشته و سرانجامی مشابه در ارتداد یافته‌اند، امّا هویت و سرنوشت آنان کاملاً متمایز است. ♻️کانال علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)29 ✍🏻«همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، عبیدالله بن زیاد با اعمال سیاستِ “محاصره‌ی کوفه” و گماشتن مراقبان در مبادی خروجی شهر، از پیوستنِ یاران و مشتاقان به اردوگاه امام حسین (علیه‌السلام) جلوگیری می‌کرد. با این حال، پرسش اینجاست که آیا با وجود این تدابیر سخت‌گیرانه، کسی موفق شد خود را به سپاه آن حضرت برساند؟ : پاسخ مثبت است؛ در ادامه به گزارش‌هایی از افرادی می‌پردازیم که با گذر از این موانع، به اردوگاه امام (علیه‌السلام) پیوستند.» 1. 🔺كانَ يَزيدُ بن زِيادِ بنِ المُهاصِرِ مِمَّنْ خَرَجَ مَعَ عُمَرَ بنِ سَعدٍ إِلى الحُسَينِ، فَلَمّا رَدُّوا الشُّروط عَلَى الحُسَينِ [عليه السّلام] مالَ إِلَيهِ، فَهُوَ مِمَّنِ اهْتَدى يَومَ عاشُوراءَ بِخُطبَةِ الحُرِّ الرِّياحيِّ. 🔸 يزيد بن زياد بن مهاجر از كسانى بود كه همراه عمر بن سعد [از كوفه‌] براى جنگ با امام حسين عليه السّلام بيرون آمده بود ولى، وقتى [سپاه عمر بن سعد] پيشنهادها و شروط حسين [عليه السّلام‌] را نپذيرفت و [تصميم گرفت تا با آن حضرت جنگ كند] وى به امام عليه السّلام پيوست. [يزيد بن زياد از كسانى بود كه با خطبه حرّ هدايت شد و در زمره ياران أبى عبد الله عليه السّلام به فوز شهادت نائل گرديد.] 2. 🔺هَمَّ عَمَّارُ بْنُ أَبِي سَلامَةَ الدَّالانِيُّ أَنْ يَفْتِكَ بِعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيادٍ فِي عَسْكَرِهِ بِالنَّخِيلَةِ، فَلَمْ يُمْكِنْهُ ذَلِكَ، فَلَطُفَ حَتَّى لَحِقَ بِالحُسَيْنِ فَقُتِلَ مَعَهُ 🔸عمار بن ابی‌سلامه دالانی نیز قصد داشت در اردوگاه نخیله، عبیدالله بن زیاد را ترور کند، اما موفق نشد. پس با زیرکی و تدبیر، خود را به امام حسین علیه‌السلام رساند و در کنار ایشان به شهادت رسید.» 3. 🔺[وَ أَمّا الحُرُّ فَإِنَّهُ] أَخَذَ يَدْنُو مِنْ حُسَيْنٍ [عَلَيْهِ السَّلامُ] قَلِيلًا قَلِيلًا، فَقالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يُقالُ لَهُ: المُهاجِرُ بْنُ أَوْسٍ: ما تُرِيدُ يا ابْنَ يَزِيدَ؟ أَ تُرِيدُ أَنْ تَحْمِلَ؟ فَسَكَتَ وَ أَخَذَهُ مِثْلُ العُرْواءِ، فَقالَ لَهُ: يا ابْنَ يَزِيدَ! وَ اللَّهِ إِنَّ أَمْرَكَ لَمُرِيبٌ، وَ اللَّهِ ما رَأَيْتُ مِنْكَ فِي مَوْقِفٍ قَطُّ مِثْلَ شَيْءٍ أَراهُ الآنَ، وَ لَوْ قِيلَ لِي: مَنْ أَشْجَعُ أَهْلِ الكُوفَةِ رَجُلًا ما عَدَوْتُكَ، فَما هذا الَّذِي أَرى مِنْكَ! 🔸«اما حرّ بن یزید، اندک اندک به سوی امام حسین علیه‌السلام نزدیک می‌شد. مردی از قوم او به نام مهاجر بن اوس به او گفت: ای پسر یزید، چه قصدی داری؟ آیا می‌خواهی حمله کنی؟ حرّ سکوت کرد و لرزشی مانند لرزش تب او را فرا گرفت. مهاجر دوباره گفت: ای پسر یزید، به خدا سوگند که کارت مشکوک است. به خدا قسم، هرگز تو را در هیچ موقعیتی مانند چیزی که اکنون می‌بینم ندیده‌ام. اگر از من می‌پرسیدند که شجاع‌ترین مرد کوفه کیست، جز تو کسی را نام نمی‌بردم. پس این رفتار چیست که اکنون از تو می‌بینم؟ حرّ پاسخ داد: به خدا سوگند، خود را میان بهشت و دوزخ مخیّر می‌بینم، و به خدا قسم، هیچ چیز را بر بهشت ترجیح نمی‌دهم، حتی اگر قطعه‌قطعه شوم و سوزانده گردم! سپس اسب خود را به حرکت درآورد و به امام حسین علیه‌السلام پیوست.» 4. 🔺فقام عابس بن أبى شبيب الشاكرى فحمد الله وأثنى عليه ثم قال أما بعد فإنى لا أخبرك عن الناس ولا أعلم ما في أنفسهم وما أغرك منهم ؟ والله أحدثك عما أنا موطن نفسي عليه والله لاجيبنكم إذا دعوتم ولاقاتلن معكم عدوكم ولاضربن بسيفي دونكم حتى ألقى الله لا أريد بذلك إلا ما عند الله فقام فقام حبيب بن مظاهر الفقعسى فقال رحمك الله قد قضيت ما ... 🔸طبري عامي نقل مي‌کند: پس از ورود مسلم بن عقیل به خانه مختار و قرائت نامه امام حسین علیه‌السلام برای یاران، همگی شروع به گریه کردند. در این هنگام، عابس شاکری برخاست و گفت: «من درباره مردم چیزی نمی‌گویم و نمی‌دانم در دل‌هایشان چه می‌گذرد و چه چیزی تو را از آنان فریب داده است؛ اما به خدا سوگند، آنچه را که خودم تصمیم گرفته‌ام برایت می‌گویم: به خدا قسم، اگر شما مرا فرا بخوانید، پاسخ خواهم داد؛ با دشمن شما خواهم جنگید؛ و با شمشیرم از شما دفاع خواهم کرد تا به دیدار خدا برسم. من هیچ چیزی جز رضایت خدا را نمی‌خواهم.» در این لحظه، حبیب بن مظاهر برخاست و گفت: «خداوند تو را رحمت کند؛ با همین سخن کوتاه، آنچه در دل داشتی را بیان کردی.» سپس افزود: «و من نیز، به خداوندی که جز او خدایی نیست، بر همان عهد و تصمیمی هستم که این مرد بر آن است.» 📚منابع: 1: وقعة الطف: 216 2: انساب الاشراف ج ۳ ص۱۸۰ 3: وقعة الطف 214 4: تاریخ طبری ج ۴ ص ۲۶۴ ♻️کانال علم الحدیث @mirasehadisi

➖گزارشی عجیب از نسل قاتلین کربلاء 🔺فمِنْهُمْ فِي أَرْضِ اَلشَّامِ بَنُو اَلسَّرَاوِيلِ وَ بَنُو اَلسَّرْجِ وَ بَنُو سِنَان وَ بَنُو اَلْمُحَلِّي وَ بَنُو الطشتي وَ بَنُو اَلْقَضِيبِيِّ وَ بَنُو الدرجِيِّ وَ أَمَّا بَنُو اَلسَّرَاوِيلِ فَأَوْلاَدُ اَلَّذِي سُلِبَ سراويل اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلام وَ أَمَّا بَنُو اَلسَّرْجِ فَأَوْلاَدُ اَلَّذِينَ أسرجت خيْلُهُ لِدُوسٍ جَسَدِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السلام وَ وَصَلَ بَعْضَ هَذِهِ اَلْخَيْلِ إِلَى مِصْرَ فَقَلَعَتْ نِعَالَهَا مِنْ حَوَافِرِهَا وَ سُمِّرَت عَلَى أَبوَابِ اَلدُّورِ لِيُتَبَرَّكَ بِهَا وَ جَرَتْ بِذَلِكَ اَلسُّنَّةُ عِنْدَهُمْ حَتَّى صَارُوا يَتَعَمَّدُونَ عَمَلَ نَظِيرُهَا عَلَى أَبْوَابِ دُورِ أَكْثَرِهِمْ وَ أَمَّا بَنُو سِنَانٍ فَأَوْلادُ اَلَّذِي حَمَلَ اَلرُّمْحَ اَلَّذِي عَلَى سِنَانِهِ رَأْسُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ أَمَّا بَنُو الْمُكَبَّرِي فَأَوْلادُ اَلَّذِي كَانَ يُكَبِّرُ خَلْفَ رَأْسِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَم وَ فِي ذَلِكَ يَقُولُ اَلشَّاعِرُ وَ يُكَبِّرُونَ بِأَنْ قُتِلْتَ وَ إِنَّمَا قَتَلُوا بِكَ اَلتَّكْبِيرَ وَ التَّهْلِيلَا وَ أَمَّا بَنُو الطشتي فأوْلادُ اَلَّذِي حَمَلَ اَلطَّشْتَ الَّذِي تَرَكَ فِيهِ رَأْسُ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُمْ بِدِمَشْقَ مَعَ بَنِي اَلْمُلحِيِّ مَعْرُوفُونَ وَ أَمَّا بَنُو اَلْقَضِيبِيِّ فَأَوْلادُ اَلَّذِي أَحْضَرَ اَلْقَضِيبَ إِلَى يَزِيدَ لَعَنَهُ اَللَّهُ لَنَكَت ثَنَايَا اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ أَمَّا بنُو الدرجي فَأَوْلاَدُ اَلَّذِي تَرَكَ اَلرَّأْسَ فِي دَرَجِ جيرون وَ هَذَا لَعَمْرُكَ هُوَ اَلْفَخْرُ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ دِمَشْقَ إِلَى اَلْوَاضِحِ لَوْ لاَ أَنَّهُ فاضح 🔸مرحوم کراجکی از شاگردان مرحوم شیخ مفید نقل مي‌کند: در سرزمین شام، گروه‌هایی وجود دارند که به نام‌های زیر شناخته می‌شوند: بنو السراویل، بنو السرج، بنو سنان، بنو المحلي، بنو الطشتي، بنو القضيبي، و بنو الدرجي. ✦. بنو السراویل: فرزندان کسی هستند که شلوار امام حسین علیه‌السلام را به غارت برد. ✦. بنو السرج: فرزندان کسانی‌اند که زین بر اسب‌هایشان نهادند تا بدن امام حسین علیه‌السلام را پایمال کنند برخی ال کنند. برخی از این اسب‌ها به مصر رسیدند، نعال از سم‌شان بیرون کشیده شد و به درهای خانه‌ها کوبیده شد تا به عنوان تبرک حفظ گردد، و این سنت همچنان در آن‌جا باقی مانده و مردم آن را تقلید کرده‌اند. ✦. بنو سنان: فرزندان کسی هستند که نیزه‌ای حمل می‌کرد که سر امام حسین علیه‌السلام بر نوک آن قرار داشت. ✦. بنو المكبّری: فرزندان کسی‌اند که در پشت سر امام حسین علیه‌السلام تکبیر می‌گفتند. دربارهٔ او، شاعری سروده: "و تکبیر می‌گویند که تو کشته شدی، حال آنکه در واقع با تو، تکبیر و تهلیل را کشتند." ✦. بنو الطشتي: فرزندان کسی‌اند که طشتی حمل کرد که سر مبارک امام حسین علیه‌السلام در آن قرار داشت. آنان در دمشق همراه با بنو المحلی شناخته‌شده هستند. ✦. بنو القضيبي: فرزندان کسی هستند که چوبی (قضیب) برای یزید آورد تا با آن دندان‌های امام حسین علیه‌السلام را آزار دهد. ✦. بنو الدرجي: فرزندان کسی‌اند که سر امام حسین علیه‌السلام را در پله‌های جیرون گذاشت، و این محل اکنون دروازه‌ای شناخته‌شده در دمشق است که اگر چه مایهٔ افتخار است، ولی هم‌زمان رسوایی‌ای آشکار دارد. 📚 التعجب من أغلاط العامة في مسألة الإمامة 117 ♻️کانال علم الحدیث @mirasehadisi