🌷 جاری حکمت | امام حسن عسکری علیه‌السلام 🏴 عزت، نتیجه انتخاب حق است امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمودند: «مَا تَرَكَ الْحَقَّ عَزِيزٌ إِلَّا ذَلَّ، وَلَا أَخَذَ بِهِ ذَلِيلٌ إِلَّا عَزَّ.» هیچ عزتمندی حق را رها نکرد، مگر آنکه ذلیل شد؛ و هیچ ذلیل و ناتوانی حق را نگرفت، مگر آنکه عزت یافت. 📚 بحارالأنوار، ج۷۸، ص۳۷۴ این فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ یک قانون زندگی است؛ برای انسان و برای جامعه. گاهی خیال می‌کنیم عزت، نتیجه قدرت است؛ هرکس قدرت بیشتری دارد، عزیزتر است. اما امام عسکری علیه‌السلام محاسبه را عوض می‌کنند: عزت، پیش از آنکه نتیجه قدرت باشد، نتیجه انتخاب است. ممکن است کسی قدرتمند باشد، اما وقتی برای حفظ قدرتش حق را بفروشد، از درون ذلیل شده است. و ممکن است کسی ظاهراً ضعیف و تنها باشد، اما چون حق را انتخاب کرده، در مسیر عزت قرار گرفته باشد. و چه کسی بهتر از خود امام عسکری علیه‌السلام این حقیقت را زندگی کرده است؟ امامی جوان؛ در سامرا؛ در محدودیت و مراقبت؛ در محاصره دستگاه عباسی؛ اما نه حق را رها کرد و نه آینده را واگذار کرد. دشمن می‌خواست محاصره بیرونی را به تسلیم درونی تبدیل کند؛ اما امام ایستاد، انسان تربیت کرد، ارتباط و شبکه ساخت و برای آینده‌ی امت زمینه‌سازی کرد. پس امام عسکری فقط این حکمت را نگفت؛ خودش تفسیر این حکمت بود. 🌱 برای زندگی خودمان ما هم هر روز در برابر همین انتخابیم: حق را بگوییم یا برای حفظ موقعیت سکوت کنیم؟ درست عمل کنیم یا برای منفعت کوتاه‌مدت کوتاه بیاییم؟ پای ارزشمان بایستیم یا برای اینکه هزینه ندهیم عقب‌نشینی کنیم؟ اینجاست که کلام امام عسکری به کمک ما می‌آید: « مَا تَرَكَ الْحَقَّ عَزِيزٌ إِلَّا ذَلَّ... » ممکن است با رها کردن حق، امروز راحت‌تر شوی؛ اما فردایت را ارزان فروخته‌ای. و ممکن است با گرفتن حق، امروز هزینه بدهی؛ اما عزت فردایت را ساخته‌ای. 🇮🇷 و برای یک ملت این حکمت فقط درباره «من» نیست؛ درباره «ما» هم هست. ملت‌ها هم در برابر همین انتخاب قرار می‌گیرند: مقاومت یا تسلیم؟ ایستادگی یا عقب‌نشینی؟ استقلال یا وابستگی؟ حفظ عزت یا خریدن آرامش به قیمت از دست دادن عزت؟ گاهی به یک ملت گفته می‌شود: «کوتاه بیا تا مشکلت حل شود.» «مقاومت نکن تا هزینه ندهی.» «از آرمانت دست بکش تا با تو کنار بیاییم.» اما منطق امام عسکری می‌گوید: اگر جامعه‌ای حق و عزت خود را برای آسایش موقت بفروشد، ممکن است مدتی آرام‌تر زندگی کند؛ اما در بلندمدت، هزینه ذلت را خواهد پرداخت. و برعکس: ملتی که با عقل، تدبیر و اتحاد، پای حق و استقلال خود می‌ایستد، حتی اگر هزینه بدهد، عزتش را حفظ کرده است. این یعنی #مقاومت، فقط یک واکنش سیاسی نیست؛ یک انتخاب هویتی است. #مقاومت یعنی یک ملت اجازه ندهد دیگری برای او تعیین کند چه چیزی را بخواهد، از چه چیزی بترسد و تا کجا عقب بنشیند. و البته مقاومت یعنی ایستادگی هوشمندانه؛ نه بی‌تدبیری، نه هیجان، نه جنگ‌طلبی؛ بلکه اینکه حق را به قیمت راحتی نفروشیم و عزت را با وعده‌های موقت معامله نکنیم. امام عسکری علیه‌السلام به ما یاد می‌دهد: حق را که گرفتی، شاید تنها باشی؛ اما ذلیل نیستی. حق را که رها کردی، شاید همه پشت سرت باشند؛ اما عزیز نیستی. و برای یک ملت نیز همین است: ممکن است دشمن قدرتمند باشد؛ اما قدرت دشمن، مجوزِ فروش عزت ما نیست. ✨ پیام امروز امام عسکری عزت را از بیرون طلب نکن؛ از انتخاب‌هایت بساز. هر انسان با انتخاب حق، عزیز می‌شود؛ و هر ملت با ایستادن بر حق، عزتمند می‌ماند. و چه زیباست که در شب شهادت امام عسکری علیه‌السلام، این جمله را با خودمان ببریم: عزت، پاداشِ ایستادن بر حق است؛ و ذلت، نتیجه معامله کردن حق. امام عسکری به ما نیاموخت که محاصره وجود ندارد؛ آموخت که حتی در محاصره هم می‌توان آزاد ماند، حق را نگه داشت و آینده را ساخت. تبار عسکری اگر تن و خاکش در محاصره باشد، ذهنش محاصره‌پذیر نیست؛ ذهنش آزاد، محاسبه‌اش مستقل و عملش مقتدر است. ✍️ محمدجواد فدایی 🗓 بوقت اربعین تدفین، زیر سایه حضرت رضا علیه‌السلام، مزار مطهر امام شهیدی که در تمام عمر، حق را با هیچ مصلحتی معامله نکرد؛ با عزت زیست، با عزت ایستاد و سربلند رفت. 🥺 🌷🇮🇷🏴🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | انتقال پرچم 🚩 🇮🇷 گاهی بزرگ‌ترین هنر یک رهبر این نیست که خودش پرچم را تا آخرین نقطه برساند؛ این است که پرچم را زمین نگذارد و دست‌های شایسته‌ای برای ادامه راه تربیت کند. امام حسن عسکری علیه‌السلام در روزگاری پر از محاصره و مراقبت، فقط برای امروز امامت نکرد؛ او باید فردای امامت را حفظ می‌کرد. و این، یک حکمت بزرگ برای همه ماست: اگر پرچم‌داری، فقط پرچم را حفظ نکن؛ پرچم‌دارِ بعدی را هم بساز. نسل بعد، خودبه‌خود ادامه‌دهنده راه ما نمی‌شود. باید کسی را ساخت که بفهمد، باور کند، تمرین کند، مسئولیت بپذیرد و روزی خودش پرچم را به دست بگیرد. سؤال امشب این نیست که: من چقدر برای این راه کار کرده‌ام؟ سؤال عمیق‌تر این است: اگر فردا من نباشم، چه کسی راه را ادامه خواهد داد؟ چه جوانی را ساخته‌ام؟ چه نوجوانی را آماده کرده‌ام؟ چه طلبه‌ای را به میدان آورده‌ام؟ چه خانواده‌ای را برای این رسالت تربیت کرده‌ام؟ اگر همه‌چیز به حضور من وابسته باشد، من «پرچم‌دار» نبوده‌ام؛ من خودِ پرچم شده‌ام! و پرچم نباید به یک نفر گره بخورد؛ باید دست‌به‌دست، نسل‌به‌نسل، تا مقصد برود. 🌱 این همان «جاریِ امامت» است. امام عسکری علیه‌السلام، امامت را در حصار خفقان متوقف نکرد؛ راه را برای فردا جاری کرد. و چه زیباست که این حکمت را در سیره رهبر شهیدمان، سیدعلی نیز ببینیم؛ او فقط برای امروزِ جبهه و انقلاب میدان‌داری نکرد؛ برای فردای آن هم رهبر ساخت. پرچم‌داری که می‌داند روزی باید پرچم را به دست دیگری بسپارد، از همان امروز پرچم‌دارِ بعدی را تربیت می‌کند. این یعنی بصیرتِ یک رهبر: راه را به یک شخص وابسته نمی‌کند؛ راه را در یک نسل جاری می‌کند. و حالا، این سؤال به ما می‌رسد: من چه چیزی از خودم به جا می‌گذارم؟ یک خاطره؟ یا انسانی که بتواند راه را ادامه دهد؟ 🌙 امشب، دو عهد داریم 🤝عهد اول، با امام زمانمان؛ که فقط منتظر آمدنش نباشیم؛ خودمان را برای یاری‌اش بسازیم. انتظار یعنی فقط گفتنِ «آقا بیا» نیست. یعنی آن‌قدر خودت را بسازی که اگر روزی ندای «هَلْ مِنْ نَاصِرٍ یَنْصُرُنِی» به گوشت رسید، پاسخت حاصل یک هیجان لحظه‌ای نباشد؛ حاصل یک عمر #تمرین_یاری باشد. و 🤝عهد دوم، با نائب امام و رهبرمان، سیدمجتبی خامنه‌ای؛ که در این روزگار، پرچم هدایت و مقاومت را بر دوش دارد. عهد ما با رهبر، فقط این نیست که پشت سر او بایستیم؛ عهد ما این است که میدان را برای ادامه این راه خالی نگذاریم. اگر او پرچم را بلند کرده است، ما باید دست‌هایی باشیم که پرچم را نگه می‌دارند، نیروهایی که میدان را پر می‌کنند و نسلی که فردای این راه را می‌سازد. 🚩 از خودم شروع کنم شاید امشب باید از خودمان بپرسیم: از خودم چه کسی را ساخته‌ام؟ از فرزندم یک یاور خدا ساخته‌ام؟ از برادرم؟ از شاگردم؟ از همکارم؟ از آن جوانی که خدا سر راه من گذاشته است؟ آیا وقتی کنار من زندگی می‌کنند، فقط از من خاطره‌ای خوب به یادگار می‌برند؛ یا یک قدم به خدا، یک قدم به امام و یک قدم به میدان نزدیک‌تر می‌شوند؟ شاید رسالت ما این نباشد که فقط خودمان آدم خوبی باشیم؛ رسالت ما این است که «یاورساز» باشیم. از خانه شروع کنیم؛ از کلاس؛ از مسجد؛ از محیط کار؛ از رفاقت‌هایمان. #آدم بسازیم؛ #دل بسازیم؛ #امید بسازیم؛ #یاور بسازیم. انسان‌هایی که برای خدا دل بدهند، برای حق بایستند، برای مردم گره‌گشا باشند و در برابر دشمن، محکم بمانند. یعنی: زندگی‌مان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز نسلمان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز حضورمان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز اللهم عجل لولیک الفرج... 🤲 ✍️ محمدجواد فدایی 🗓 به‌وقت شب ۹ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ زیر سایه انیس‌النفوس 🌷🇮🇷🚩🌷

🗯 در جلسه ۷ ساعته رئیس‌جمهور با رهبر معظم انقلاب چه گذشت؟ ✏️ مروری بر موضوعات مطرح شده در گفتگوی دکتر پزشکیان با حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای همزمان با آغاز سومین سال ریاست‌جمهوری 🔳 مهم‌ترین توصیه رهبر معظّم انقلاب: «حفظ وحدت و انسجام داخلی و پرهیز از اختلاف‌افکنی» ✅ هم اکنون؛ #تیتر_یک RAHBAR.IR به‌مناسبت آغاز هفته دولت 🖨 نسخه کیفیت اصلی 📲 @Rahbar_ir

🌿 جاریِ رسالت | تولدِ یک فردا امشب، همه از تولد یک انسان می‌گویند؛ اما شاید بزرگ‌ترین اتفاقِ آن شب، تولد یک انسان نبود. تولدِ یک فردا بود. محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله که آمد، فقط کودکی به دنیا نیامد؛ نگاهی تازه به انسان به دنیا آمد. جامعه‌ای که انسان را با قبیله‌اش می‌سنجید، با کرامت او روبه‌رو شد. زمانه‌ای که قدرت را با غلبه می‌شناخت، با عدالت آشنا شد. و نسلی که قرار بود فقط فرزندانِ دیروز باشد، آموخت می‌تواند سازنده فردای خودش باشد. شاید راز میلاد همین باشد: بعضی تولدها، یک نفر را به دنیا می‌آورند؛ بعضی تولدها، آینده‌ای را. برای همین، امشب اگر فقط به تولد محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله نگاه کنیم، نیمی از قصه را دیده‌ایم. نیمه دیگر، چیزی است که باید بعد از او در جهان متولد می‌شد: انسان‌هایی دیگر، فرهنگی دیگر، جامعه‌ای دیگر. و شاید هنوز همین‌جا، قصه تمام نشده باشد. هر نسلی که می‌آید، یک سؤال با خود دارد: ما قرار است چه فردایی را به دنیا بیاوریم؟ فرهنگ، تعلیم، تربیت... اینها حاشیه فردا نیستند؛ خودِ فردا هستند. شاید به همین دلیل است که آقایمان، از «توجه فراراهبردی» به فرهنگ و تعلیم و تربیت سخن گفته‌اند؛✨ 🔻یعنی پیش از آنکه برای آینده تصمیم بگیریم، ببینیم داریم چه انسانی برای آن آینده می‌سازیم. و چه چیز مهم‌تر از این؟ جامعه‌ای که قرار است آینده‌ای روشن داشته باشد، باید مراقب چیزی هم باشد که آینده را از درون می‌فرساید: دل‌هایی که از هم دور می‌شوند، زبان‌هایی که به جای پیوند، دیوار می‌سازند، و سخنانی که میان آدم‌ها شکاف می‌اندازند. محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد تا از انسان‌ها، امت بسازد؛ نه جزیره‌هایی جدا از هم. شاید امشب در شب تولد او، به جای اینکه فقط بپرسیم: «محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله چه روزی متولد شد؟» یک سؤال دیگر هم بپرسیم: « از وقتی محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد، چه چیزهایی باید در جهان ما متولد شده باشد؟ » و بعد، آرام‌تر: «از من چه؟» 🌿 جاریِ رسالت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد؛ و با آمدنش فردایی آغاز شد. شاید سهم ما از میلاد او، این باشد که فردای بهتری را به دنیا بیاوریم. 🌿 آستانه تولد | رحمت للعالمین 🗓 به‌وقت ۱۶ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷

🗞️ *راه روشن است* ⬅️ هفتصد و سی و یکمین شماره مجله دانشمند با موضوع روایت پیشرفت‌های علمی ایران در دوران امام شهید رحمه‌الله‌علیه در ۶۰۰ صفحه منتشر شد. 🔹 در این شماره از مجله دانشمند مسیر پیشرفت‌های ایران و نقش موثر آیت‌الله‌العظمی شهید سید علی خامنه‌ای در چهار دهه گذشته در گفتگوها، مقالات و یادداشت‌هایی تبیین شده است. *✅ @Daneshmand_ins* 🗞️ می‌تواند منبع خوبی برای تولید روایت های امید آفرین و ایران قوی داشته باشد. . 🌷🇮🇷🚩🌷

📌 معرفی ۱۲۰ اثر برگزیده با موضوع «مدرسه» اگر با مدرسه و دانش‌آموز سروکار دارید، این مجموعه می‌تواند گنجینه‌ای برای دیدن، خواندن، الهام گرفتن و عمیق‌تر اندیشیدن به تربیت باشد. 🎁 در این مجموعه معرفی شده است: 🔸 ۵۲ مستند ایرانی و خارجی 🔸 ۴۱ فیلم سینمایی ایرانی و خارجی 🔸 ۷ ارائه TED 🔸 ۲۰ کتاب 🔰 قابل توصیه به معلمان، مربیان، مدیران، مبلغان، فعالان تربیتی و هر عنصر دغدغه‌مند و انقلابی که به‌نحوی با مدرسه و دانش‌آموز سروکار دارد. گاهی یک فیلم، یک کتاب یا یک روایت، می‌تواند نگاه یک مربی به مدرسه و تربیت را تغییر دهد. #مدرسه #فعال_تربیتی #طلبه_انقلابی 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | آدم‌ها یا راه؟ گاهی یک جمله، فارغ از اینکه گوینده‌اش کیست، می‌تواند پنجره‌ای تازه به یک مسئله تربیتی باز کند: اگر روزی چهره‌ها از میان ما رفتند، آیا نسل ما هنوز راه را می‌شناسد؟ شاید یکی از مهم‌ترین وظایف تربیت همین باشد: آدم‌ها را بشناسیم؛ اما راه را هم به فرزندانمان بشناسانیم. ویدئو را ببینید؛ و بعد این تأمل را دنبال کنید: 🔗 «حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی.» 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | وقتی چراغ را با صاحب چراغ اشتباه می‌گیریم گاهی در یک راه، آن‌قدر چشممان به راهنما می‌ماند که خودِ راه را فراموش می‌کنیم. اگر او گفت، می‌پذیریم؛ اگر او ایستاد، می‌ایستیم؛ اگر او رفت، می‌رویم. اما یک سؤال مهم‌تر باقی می‌ماند: اگر روزی راهنما از پیش چشم ما کنار رفت، آیا هنوز می‌دانیم کدام سو، راه است؟ امیرالمؤمنین علیه‌السلام در سخنی تکان‌دهنده می‌فرماید: «إِنَّ الْحَقَّ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ» حق را با آدم‌ها نمی‌شناسند؛ حق را بشناس، اهل حق را خواهی شناخت. این سخن، دعوت به بی‌اعتنایی به آدم‌ها نیست؛ دعوت به درست دیدنِ آدم‌هاست. فرق بزرگی است میان اینکه بگویی: «چون فلانی را قبول دارم، پس این سخن حق است» و اینکه بگویی: «حق را شناخته‌ام؛ و حالا می‌فهمم چرا باید به فلانی اعتماد کنم و از او پیروی کنم.» در اولی، آدم معیار حق می‌شود؛ در دومی، شناخت حق، چشم ما را برای شناخت آدم‌ها باز می‌کند. شاید یکی از خطرناک‌ترین اتفاق‌ها در تربیت دینی همین جابه‌جایی باشد اینکه به جای تربیتِ انسانِ صاحبِ بصیرت، انسانِ صاحبِ وابستگی تربیت کنیم. کسی که اسم‌ها را خوب حفظ کرده، اما هنوز نمی‌داند پشت این اسم‌ها چه حقیقتی ایستاده است. کسی که چهره‌ها را می‌شناسد، اما معیارها را نه. و اینجاست که یک فقدان می‌تواند به یک بحران تبدیل شود؛ چون با رفتن یک چهره، بخشی از ایمانِ او هم می‌رود. اما اگر انسان، راه را شناخته باشد، آدم‌ها برایش فقط «چهره» نیستند؛ نشانه‌های راه‌اند. آن‌وقت، شناختِ یک رهبر، یک عالم، یک شهید یا یک امام، شناختنِ یک فرد جدا از حقیقت نیست؛ شناختنِ نسبت او با حقیقت است. شاید برای همین است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام به حارث هشدار می‌دهد: «إِنَّ دِينَ اللَّهِ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، بَلْ بِآيَةِ الْحَقِّ؛ فَاعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ.» دین خدا را با آدم‌ها نمی‌شناسند؛ با نشانه حق می‌شناسند. و این، شاید یکی از عمیق‌ترین درس‌های امامت برای تربیت نسل آینده باشد: نسلی تربیت کنیم که اگر پیروست، آگاهانه پیروی کند؛ آدم‌ها را بشناسد، اما در آدم‌ها متوقف نشود؛ پرچمدار را دوست بدارد، اما پرچم را هم بشناسد؛ و اگر روزی پرچمدار از میدان رفت، راه را گم نکند. چون تربیتِ امامت، فقط تربیتِ «پیرو» نیست؛ تربیتِ انسانِ راه‌شناس است. نه بی‌نیاز از امام؛ بلکه چنان امام را بشناسد که با شناختِ او، راه را بهتر ببیند. شاید فرق یک نسلِ وابسته با یک نسلِ بصیر، همین‌جا باشد: یکی وقتی چهره را از او بگیری، راه را هم گم می‌کند؛ دیگری وقتی چهره را از او بگیری، تازه معلوم می‌شود که راه را شناخته است. 📚 منابع امیرالمؤمنین علی(علیه‌السلام): «إِنَّ الْحَقَّ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ.» 📚نهج‌البلاغه، حکمت ۲۶۲؛ نیز: مجمع‌البیان، ج ۱، ص ۲۱۱؛ روضة الواعظین، ص ۳۹. و در نقل دیگری: «إِنَّ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ لَا يُعْرَفَانِ بِالنَّاسِ، وَلَكِنِ اعْرِفِ الْحَقَّ بِاتِّبَاعِ مَنِ اتَّبَعَهُ، وَالْبَاطِلَ بِاجْتِنَابِ مَنِ اجْتَنَبَهُ.» 📗الأمالي للطوسي، ص ۱۳۴، ح ۲۱۶. گفت‌وگوی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) با حارث 📗الأمالي للمفيد، ص ۳ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 ادب حضور و سلام ✨جانبازی که در دیدار آقا زیارت جامعه می‌خواند 🥺 چه عرض ادب و سلام قشنگی! السلام علیک یا بن رسول الله السلام علیک یا بن فاطمه الزهرا سلام‌الله‌علیها بابی انت و امی یا مولای آیه ۳۷ سوره ابراهیم: وَ اجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ ما خاب من تمسّك بك وأمِنَ مَن لجأ إليك ....😭 يا سيدي بابی انت و امی یا مولای صلى الله عليك يابن رسول الله #ایلام 🌷🇮🇷🚩🌷