🗓️ چهارشنبه 17 دی 1404
1⃣ آفت عمل
✳️ وَالَّذینَ یُنفِقونَ اَموالَهُم رِئآءَ النّاسِ وَلا یُؤمِنونَ بِاللهِ وَلا بِالیَومِ الـٔاخِرِ وَمَن یَکُنِ الشَّیطٰنُ لَه قَرینًا فَسآءَ قَرینًا (نساء/38)
✳️ و (نیز) کسانی که اموالشان را برای خودنمایی به مردم انفاق میکنند و به خدا و روز قیامت ایمان ندارند. (آری،) کسی که شیطان همدمش باشد، (بداند که شیطان،) بد همدمیست.
🔹@moshaf_org🔹
🔰 بر کرانه آیهها
2️⃣ #جزء5_اشاره_روایی (نساء/38)
💢 الباقِرُ (ع): الاِبقاءُ عَلَی العَمَلِ اَشَدُّ مِنَ العَمَلِ. قالَ وَمَا الاِبقاءُ عَلَی العَمَلِ؟ قالَ یَصِلُ الرَّجُلُ بِصِلَةٍ وَیُنفِقُ نَفَقَةً لِلّٰهِ وَحدَه لا شَریكَ لَه فَکُتِبَ لَه سِرًّا ثُمَّ یَذكُرُها وَتُمحیٰ فَتُکتَبُ لَه عَلانِیَةً ثُمَّ یَذكُرُها فَتُمحیٰ وَتُکتَبُ لَه رِیاءً.
💢 امام باقر (ع): نگهداشتن عمل از انجام آن سختتر است. راوی گفت: نگهداشتن عمل چیست؟ فرمود: گاهی می شود که شخصی هدیه ای می دهد و در راه خدای یگانۀ بی شریک، انفاقی می کند؛ پس آن کار برایش بهعنوان یک کار پنهانی نوشته می شود. سپس آن را برای دیگران بازگو می کند؛ لذا از حالت پنهانی خارج می شود و بهعنوان یک کار آشکارا نوشته می شود. پس از آن، دوباره آن را بازگو می کند. از حالت آشکارا پاک می شود و بهعنوان ریا ثبت می گردد.
🔸 منبع: کافی، 3/725
💠 @moshaf_org
🔰 بر کرانه آیهها
3️⃣ #جزء5_شرح_تفسیری_آیه
🔸 وَالَّذینَ یُنفِقونَ اَموالَهُم رِئآءَ النّاسِ وَلا یُؤمِنونَ بِاللهِ وَلا بِالیَومِ الـٔاخِرِ وَمَن یَکُنِ الشَّیطٰنُ لَه قَرینًا فَسآءَ قَرینًا (نساء/38)
و (نیز) کسانی که اموالشان را برای خودنمایی به مردم انفاق میکنند و به خدا و روز قیامت ایمان ندارند. (آری،) کسی که شیطان همدمش باشد، (بداند که شیطان،) بد همدمیست.
✅ آفت عمل:
تظاهر و ریا، یک بلای بزرگ اجتماعی است. از نظر اسلام، ارزش هر عمل بستگی به انگیزه آن دارد و به تعبیر دیگر، اساس هر عمل را نیت تشکیل میدهد؛ آن هم نیت خالص. اسلام، پیش از هر چیز، پرونده نیت را بررسی میکند. در حدیث معروفی از پیامبر اسلام (ص) آمده است: «هر عملی بستگی به نیت آن دارد و بهره هر کس، مطابق نیتی است که در عمل دارد. آن کس که برای خدا جهاد کند، اجرش بر خداوند بزرگ است و کسی که برای کالای دنیا پیکار کند، یا حتی نیت به دست آوردن «عقال» (طناب کوچکی که پای شتر را با آن میبندند) کرده باشد، بهرهاش فقط همان است.» این اهمیت بدین خاطر است که نیت به عمل شکل میدهد. آن کس که برای خدا کاری را انجام میدهد، شالوده آن را محکم میکند و تمام تلاش او این است که مردم از آن بهره بیشتر گیرند؛ ولی کسی که برای تظاهر و ریاکاری عملی را انجام میدهد، تنها به ظاهر و زرقوبرق آن میپردازد؛ بیآنکه به عمق و باطن و شالوده و بهرهگیری نیازمندان اهمیت دهد. جامعهای که به ریاکاری عادت کند، نه فقط از خدا و اخلاق حسنه و ملکات فاضله دور میشود، بلکه تمام برنامههای اجتماعی او از محتوا تهی میگردد و در مُشتی ظواهر بدون معنا خلاصه میشود و چه دردناک است سرنوشت چنین انسان و چنین جامعهای! در حدیثی از پیامبر (ص) آمده است: «زمانی بر مردم فرامیرسد که باطنهای آنها زشت و آلوده میشود و ظاهرشان زیبا. این بهخاطر طمع در دنیاست و به پاداش الهی توجهی ندارند. دین آنها ریا میشود و ترس از خدا در دل آنها وجود ندارد. خداوند همه آنها را به عذاب سختی گرفتار میکند. پس هر اندازه خدا را مانند شخص غریق بخوانند، دعایشان مستجاب نمیشود.»
🔸 منبع: قرآن حکیم (ویژه عموم مردم)، ص85
💠 @moshaf_org
🔰 بر کرانه آیهها
4⃣ #جزء5_نکات_نگارشی_و_علامتگذاری (نساء/ 38)
💢 «اَموالَهُم»:
این کلمه در نزد ابو داود به #حذف_الف نقل شده است و بر این اساس در مصاحف امیری، مدینه، مغرب و الجزایر به #حذف_الف نوشته شده است ولی نزد دانی، این کلمه به #اثبات_الف نقل شده و بر همین اساس در مصاحف لیبی، شبهقاره هند، ایرانی، ترکی و مصحف #کم_علامت مرکز طبع و نشر به #اثبات_الف نقل شده است.
▶️ #اختلاف_قرائت:
🧷 ریاء الناس: ابوجعفر
🧷 رئاء الناس: بقیه
✴️ برای آشنایی بیشتر با انواع ضبط عبارات در مصاحف مختلف کشورهای اسلامی، میتوانید به #دانشنامه قرائت و کتابت قرآن کریم مرکز طبع و نشر قرآن به نشانی زیر مراجعه کنید:
http://pediaquran.ir/
🔹@moshaf_org🔹
🚨 علل پیدایش فتنهها
🔸 اِنَّما بَدءُ وُقوعِ الفِتَنِ اَهواءٌ تُتَّبَعُ، وَاَحکامٌ تُبتَدَعُ، یُخالَفُ فیها کِتابُ اللّٰهِ، وَیَتَوَلّیٰ عَلَیها رِجالٌ رِجالًا، عَلیٰ غَیرِ دینِ اللّٰهِ. فَلَو اَنَّ الباطِلَ خَلَصَ مِن مِزاجِ الحَقِّ لَم یَخفَ عَلَی المُرتادینَ؛ وَلَو اَنَّ الحَقَّ خَلَصَ مِن لَبسِ الباطِلِ انقَطَعَت عَنهُ اَلسُنُ المُعانِدینَ؛ وَلٰکِن یُؤخَذُ مِن هٰذا ضِغثٌ، وَمِن هٰذا ضِغثٌ، فَیُمزَجانِ؛ فَهُنالِكَ یَستَولِی الشَّیطانُ عَلیٰ اَولِیائِهٖ، وَیَنجُو الَّذینَ سَبَقَت لَهُم مِنَ اللّٰهِ الحُسنیٰ.
🔶 همانا آغاز پدید آمدن فتنهها، هواپرستی، و بدعتگذاری در احکام آسمانی است. نوآوریهایی که قرآن با آن مخالف است، و گروهی «با دو انحراف یاد شده» بر گروه دیگر سلطه و ولایت یابند، که برخلاف دین خداست. پس اگر باطل با حق مخلوط نمیشد، بر طالبان حق پوشیده نمیماند، و اگر حق، از باطل جدا و خالص میگشت، زبان دشمنان قطع میگردید.
امّا قسمتی از حقّ و قسمتی از باطل را میگیرند و به هم میآمیزند، آنجاست که شیطان بر دوستان خود چیره میگردد و تنها «آنان که مشمول لطف و رحمت پروردگارند»، نجات خواهند یافت.
🔰 منبع: خطبه 50 نهجالبلاغه
💠 @moshaf_org