eitaa logo
نــــــــــورنــما
2.5هزار دنبال‌کننده
198 عکس
147 ویدیو
10 فایل
💠 مجموعه #نـــــــــورنــما لا تعادوا الایام فتعادیکم با روزها دشمنی نورزید که به دشمنی با شما برمیخیزند. ارتباط با مدیر کانال @aghs13 ارتباط با ادمین @sarbazaman کانال ما در تلگرام @noornama2 پیج اینستاگرامی @noornamaferagh1
مشاهده در ایتا
دانلود
💠امام زمان علیه السلام در صحیفه ی سجادیه(۳) ✍️ روزی که یکی از انبیاء به جانشین خود وصیت کند و از این طریق حجت بعدی را مشخص کند روز عید است و بخاطر همین روزی که پیامبر صلی الله علیه و آله جانشین خود را معین فرمودند به "عید غدیر" شهرت یافت: «إِنَّ الْأَنْبِيَاءَ (صلوات الله عليهم)‏كَانَتْ تَأْمُرُ الْأَوْصِيَاءَ الْيَوْمَ الَّذِي‏ كَانَ يُقَامُ فِيهِ الْوَصِيُّ أَنْ يُتَّخَذَ عِيداً» و لذا این روز یادآور صحنه ایست که پیامبر حق امامت و حکومت ائمه را بیان فرموده است و به دنبال آن ضایع ساختن این حق بود و حزن امام سجاد علیه السلام در روز عید و بیان از حق غصب شده می تواند بخاطر تجدید یافتن این خاطره باشد. 🔻بيان خواب هر چند نمی تواند دلیل و مصدر علمی باشد ولی با وجود تایید روایی می تواند بعنوان تکمله ی بحث ما قرار بگیرد و آن حکایت علامه سید باقر بن حجت سید محمد هندی است که در خواب حضرت صاحب_الامر عجل الله فرجه را در شب عید غدیر و در حالی که حضرت حزین و درهم شکسته است دید. پس به حضرت می گوید: ای سرورم! از چه احوال شما را اینگونه می بینم آیا در چنین روزی شما حزین هستید در حالی که مردم در سرور و شادی اند به مناسبت عید غدیر؟! حضرت علیه السلام فرمود: به یاد مادرم فاطمه_زهرا سلام الله علیها و حزن او افتادم. سپس فرمود: سوگند به شرف مقام آن حضرت مرا نخواهى دید که پس از بیت الاحزان خانه خوشى بگیرم(📚ديوان السيد باقر الهندي/ص۲۴). امام سجاد علیه السلام در ادامه دعای ۴۷ می فرماید: 🔻«و أقم به کتابک» خدایا قرآن را بوسیله ی آن امام بزرگوار اقامه کن 🔻«و حدودک» حدود الهی را در جامعه اجرا کن 🔻«و شرائعک» و شرایع دین را به پا دار 🔻«و سنن رسولک» و سنت های پیغمبرت را بواسطه ی امام زمان احیاء کن 🔻«و أحی به ما أماته الظالمون من معالم دینک» آنچه که ظالمین از معالم دین نابود کردن را برگردان. 🔻امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنِ الَّذِي كَانَ مِنَّا مُنَافَسَةً فِي سُلْطَانٍ وَ لَا الْتِمَاسَ شَيْءٍ مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ، وَ لَكِنْ لِنَرِدَ الْمَعَالِمَ مِنْ دِينِكَ وَ نُظْهِرَ الْإِصْلَاحَ فِي بِلَادِكَ، فَيَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِكَ وَ تُقَامَ الْمُعَطَّلَةُ مِنْ حُدُودِكَ» بار خدايا، تو مى دانى، كه آن كارها كه از ما سر زد، نه براى همچشمى بود و نه رقابت در قدرت و نه خواستيم از اين دنياى ناچيز چيزى افزون به چنگ آوريم. بلكه مى خواستيم نشانه هاى دين تو را كه دگرگون شده بود بازگردانيم و بلاد تو را اصلاح كنيم تا بندگان ستمديده ات در امان مانند و آن حدود كه مقرر داشته اى، جارى گردد(📚نهج البلاغه/خ ۱۳۱) 🔻«و جعلنا له سامعین مطیعین» ما را نسبت به امام زمان دارای گوش شنوا و مطیع قرار بده 🔻«و فی رضاه ساعین» در راه رضا و خشنودی او کوشا قرار بده 🔻«و إلی نصرته و المدافعة عنه من منکفین» خدایا ما را ناصر و مدافع(حمایت کننده) امام قرار بده 🔻«و إلیک و إلی رسولک بذلک متقربین» اگر من ناصر و مدافع امام باشم، بوسیله ی آن قرب خدا و رسولش را به دست می آورم. 💠به کانال ما بپیوندید و به دوستانتون معرفی کنید 💠 🔹@noornama 🔹@noornama
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
ناسپاسی مردم از نعمت وجودی امام(۱) 🔻ابن ابی الحدید گوید: «اکثر ادباء و متکلمین برآنند که "حمد" و "مدح" مانند دو برادر اند که فرقی میان شان نیست. اما "تشکر" اخص از "مدح" است، زیرا شکر تنها بر نعمت خاصی سزاوار است و تنها از جانب کسی که مورد نعمت واقع شده(منعم علیه) صادر می گردد»‌(📚شرح ابن ابی الحدید ج ۱ ص ۸۷‌) 🔻در مناجات شعبانیه آمده است: - «فشکرتک بادخالی فی کرمک» تو را شکر کردم بخاطر اینکه مرا در کرم خود داخل کردی. و این همان رساننده ی بیان ابن ابی الحدید است که شکر سپاس‌گذاری کسی است که نعمتی به او بطور مستقیم رسیده است. - «و لتطهیر قلبی من أوساخ الغفلة عنک» و تو را شکر کردم بخاطر اینکه قلب مرا از شرک و چرک غفلت پاک کردی "اوساخ" از "وسخ" به معنای چرک است و "شاکر" کسی است که نعمت عطا شده را نمی پوشاند و با ذکر شکر آن را به جا می آورد، بنابراین فرد شاکر "غافل" و "کافر" نیست، زیرا با ذکر نعمات آنها را آشکارا بیان می دارد. بيان فوق همان معنایی است که راغب بدان توجه داده و می گوید: «تصور النعمة و إظهارها قيل و هو مقلوب عن الكشر أي الكشف و يضاده الكفر و هو نسيان النعمة و سترها» مفهوم شکر عبارت است از تصور نعمت و آشکار ساختن آن و لفظ شکر، تغییر لفظ «کشر» و به معنای کشف و باز کردن است و نقطه مقابل آن کفر است که به معنای پوشیدن و پنهان کردن است، یعنی نعمت را فراموش کردن و پنهان ساختن آن(مفردات راغب ص ۲۷۲). مانند سخن امیرالمؤمنین که می فرماید: «تکشر عن یوم أغر» و ابن ابی الحدید می گوید: «اصل "تکشر " به معنی کشف[یعنی برطرف شدن و آشکار گشتن] است... و اصل آن(تکفر) در لغت پوشاندن و تغطیه است و از همین خانواده است کافر‌؛ زیرا حق را می پوشاند. و دریا را بخاطر آنکه آنچه در زیر آن است را می پوشاند، کافر نامیده اند. و کشاورز را چون دانه را در زیر زمین زراعی می پوشاند، کافر نامیده اند»(شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج ۷ ص ۲۱۹) 💠به کانال ما بپیوندید و به دوستانتون معرفی کنید 💠 🔹@noornama 🔹@noornama
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
ناسپاسی مردم از نعمت وجودی امام‌(۲‌) امیر المؤمنين علیه السلام می فرماید: «کان رسول الله مکفرا لا یشکر معروف و کذلک نحن اهل بیت» مردم قدر پیامبر را ندانستند و از خوبی هایش(معروف) قدردانی نشد و همین‌طور قدر ما اهل بیت را نیز نمی دانند. این روایت موید بیان سابق ما است، زیرا امیرالمؤمنین علیه السلام "کفر" را مقابل "شکر" قرار داده است و با توجه به مفهوم شکر معنای آن چنین است که ائمه هدی علیهم السلام هر کدام نعمتی مستقیم برای اهل زمین هستند. برای اینکه از جُرگه ناسپاسان نباشیم باید نحوه ی قدردانی و شکرگذاری هر ذی المعروفی را بدانیم. امام سجاد علیه السلام می فرماید‌: ۱. و أما حق ذی المعروف علیک فإن تشکره حق هر ذی المعروفی که به شما خوبی کرده این است که از او تشکر کنی(شکر) ۲. و تذکر معروفه و دوم آنکه خوبی آن را ذکر کنی(ذکر) و در روایت دیگر آمده است: «إِذَا صَنَعْتَ مَعْرُوفاً فَانْسَهُ، إِذَا صُنِعَ إِلَيْكَ مَعْرُوفٌ فَاذْكُرْ» چون به سوی تو احسانی شد یادآوری نما و هرگاه به کسی احسانی نمودی آن را فراموش کن. بيان کردیم که "ذکر" معنای نزدیکی به "شکر" دارد و ممکن است "ذکر" اعم مطلق از "شکر" باشد. ۳. و تنشره له مقالة حسنه و سوم آنکه به نفع آن ‌شخص حرف های خوب نشر بدهید، از ویژگی های خوبی که دارد بگویید، از خدماتی که انجام داده تعریف کنید ۴. و تخلص له دعاء فی ما بینک و بین الله و چهارم آنکه خالصانه برایش دعا کنید بله! عذر خواهی کنید در مقابل چنین نعمتی که در قِبال آن ناسپاس بوده ایم! - و عذروا ما لا حجت لکم علیه علم اعمل فیکم بثقل اکبر... عذر خواهی کنید نسبت به کسی که حجت و دلیلی علیه او ندارید و بلکه او علیه شما حجت دارد. 💠به کانال ما بپیوندید و به دوستانتون معرفی کنید 💠 🔹@noornama 🔹@noornama
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
معرفت امام(۳‌) ۱. علم و معرفت "علم" آموخته های انسان است و صرفا به آنچه از سیاهی قلم فرا گرفته است می گویند، اما "معرفت" محصول علم است که از فرایند تفکر و حرکات فکری انسان حاصل است. پس آن‌گاه که انسان در دانسته های علمی خود فکر کند به محصولی می انجامد که آن را معرفت می نامند و از این رو" معرفت" نتیجه "علم" است، همچنان که دکتر دینانی بدان اشاره نموده است(دفتر عقل و آیت عشق ص ۸۳) و سخن خود را مستند به عبارات بابا طاهر عریان کرده است: «العلم دلیل المعرفة تدل علیها فإذا جاء المعرفة سقط رویة العلم و بقي حرکات العلم بالمعرفة» - «و الخروج من العلم جهل و اثبات مع العلم ضعف و المعرفة بالعلم توحید» در معجم مقاییس اللغه دو معنا برای «عرف» بیان شده است: یکی «تَتابُع الشَیءٍ مُتّصلاً بعضُه ببعض» و دیگری «السُّکون و الطُّمَأنینة» است و معنای نخست به همان اعتباری است که در تفاوت علم و معرفت گذشت که وقتی انسان می اندیشید و گزاره های فکری خود را به ترتیب چینش می کند به نتیجه و علم تفصیلی(معرفت) می رسد و معنای ثانی از آن رو است که انسان از جایی که شناخت نداشته باشد می ترسد، همچنان که از تاریکی می ترسد چون از پیرامون خود آگاهی ندارد. آیت الله جوادی آملی به معنای نخست توجه می دهد و می گوید: «معرفت به معنای شناخت چیزی از راه تفکر و تدبر در آثار آن است»(تفسیر تسنیم ج ۷ ص ۴۳۲) ۲. معرفت و عقیده "عقیده" از "عقده" به معنای محل گره مشتق شده است و "عقیده" محل گره باور قلبی و معرفت انسان است. بنابراین صرف معرفت، انسان را به ایمان و اعتقاد نمی رساند و لاجرم باید با باور قلبی انسان گره بخورد: «من الّذين قالوا آمنّا بأفواههم ولم تؤمن قلوبهم». همچنان که آیت الله جوادی آملی می گوید: «اعتقاد علمي بايد با جان و قلب انسانِ معتقد و عالِم عجين شود و در اوصاف نفساني و اعمال بدني او جلوه كند تا اطلاق ايمان بر آن درست باشد و عَقْد علمي كه قضيّه ذهني و معقول است تا با جان عالِم عَقْد و گرِهِ ديگر نيابد، ايمان نيست»(تسنيم ج ۲ ص ۱۵۷) ۳. معرفت و ايمان ایمان و اعتقاد معنای مشابهی دارند و بنابراین به گره معرفت و باور قلبی انسان گاه "ایمان" نیز گفته اند، زیرا مؤمن اعتقاد خود را از ريب، اضطراب و شكّ كه آفت اعتقاد است مي رهاند و آن را اِيمِن مي كند و از اين رو رسوخ و استقرار عقيده در قلب را «ايمان» مي گويند. 💠به کانال ما بپیوندید و به دوستانتون معرفی کنید 💠 🔹@noornama 🔹@noornama
[شتاب جوانان در شناخت امام] 🔻قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(ع) لِلْأَحْوَلِ أَتَيْتَ الْبَصْرَةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ كَيْفَ رَأَيْتَ مُسَارَعَةَ النَّاسِ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَ دُخُولَهُمْ فِيهِ فَقَالَ وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَقَلِيلٌ وَ لَقَدْ فَعَلُوا ذَلِكَ وَ إِنَّ ذَلِكَ لَقَلِيلٌ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالْأَحْدَاثِ فَإِنَّهُمْ أَسْرَعُ إِلَى كُلِّ خَيْرٍ حضرت صادق به احول فرمود: آیا به بصره آمده ای؟ جواب داد آری. فرمود: چگونه یافتی سرعت گرفتن مردم درباره امامت و داخل شدنشان در آن را؟ گفت: به خدا قسم ایشان گروهی اندکند که این کار را کرده اند. فرمود: توجه به جوانان داشته باش که ایشان در کارهای نیک شتاب بیشتری دارند.
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
💠وظایف شیعیان در دعای ندبه ✍️ در دعای ندبه می خوانیم: 🔻«و جعلناه ممن یأخذ بحجزتهم» خدایا مرا از کسانی قرار بده که به اهل بیت علیهم السلام پناه می برند 🔻 «و یمکث فی ظلهم» و از کسانی قرار بده که در سایه و پناه آنها مکث می کند به درنگ اختیاری "مکث" می گویند و به درنگ اجباری "لبث" می گویند. ✍️کلمه "مکث" خیلی زیبا است و دین ما دین مکث است، یک جوانی است در اوج شهوت و در اوج زمینه ی گناه، دین به او می گوید: مکث کن، یک نفری می خواهد حرف بزند و حرف او غیبت است، دین ما می گوید: مکث کن، می خواهد نگاه کند مکث کن که این گناه است. امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «مکیث الکلام» پیامبر وقتی سخن می گفت بسیار مکث می کرد(📚نهج البلاغه خ ۱۰۰)، فکر می کرد و حرف می زد، دقت می کرد و حرف می زد، به دستورات دینی توجه می کرد و حرف می زد. انسان اهل مکث است چون عقل دارد و عقل است که او را به اسارت درمی آورد و از گفتن هر گونه مطلبی بازمی دارد. "عقل" هم ریشه با "عقال" است و "عقال" به چیزی می گویند که زانوی شتر با آن بسته می شود و از حرکت بی‌مورد او جلوگیری می کند. اما کسی که عقل را نادیده بگیرد و خود را از اسارت عقل آزاد کند به اسارت سخن در می آید و سخن هر کجا باشد او نیز در آنجا است و این همان حقیقتی است که امیرالمؤمنین علیه السلام در نهج البلاغه می فرماید. شاید واژه ای که مشابه "مکث" است، "اثبات" باشد، "اثبات" معنایش حبس است، چون کسی را که حبس می‌کنند در یک جا ثابت و ساکن نگه می‏دارند. عرب وقتی می‌گوید «اثْبِتْ» یعنی حبس کن، خودت را از شَر گناهان حبس کن و مرا در دین نگه دار: «و ثبت علی دینک» که هرگونه آزادگی پسندیده نیست. واژه ی دیگر "وقوف" است، وقوف از "وقف" عمیق تر در رساننده ی معنای حبس است، فقها می گویند: «الوقف حبس المال». "موقف" از همین ریشه به معنای محل توقف است، منتهی با "مسکن" متفاوت است؛ مسکن مکان سر راهی است که محلی گذرا و تمام شدنی برای انسان است؛ لکن موقف توقفی ایست که گذر از آن به معنای اوج گرفتن است. در تعریف عرفا، خداوند سبحان وقتی اراده کند انسان را از منزل و درجه ای به منزل و درجه ای بالاتر برساند، او را در بین دو منزل وقف می دهد و در این دو منزل به او تعلیم می دهد تا آمادگی پذیرش منزل بالاتر را داشته باشد: «الموقف هی منتهی کل مقام و هو المطلع و الأعراف کما عرفت و الموقف أیضا مقام الوفقه التی هی الحبس بین کل مقامین لتصحیح ما یبقی علی السالک فی المقامات من تصحیح المقام الذی وقع له الترقی الیه عنه و التأدب أیضا بما تحتاج إليه عند دخوله الی المقام الذی وقع له الترقی الیه» 🔻«و اعنا علی تأدیه حقوقه إلیه» و یاریمان کن در اداء حق امام زمان ماده "عون" برخلاف "نصرت" به مطلق کمک اطلاق می شود و مختص به یاری مقابل دشمن ندارد. 🔻«و الإجتهاد فی طاعته» و کوشش کردن در اطاعت از او 🔻«و اجتناب معصیته» و دوری کردن از نافرمانی او 🔻«و امنن علینا برضاء» و با خشنودی او بر ما منت بگذار "منت" یعنی نعمت و لطف بزرگ و امام زمان منت است، یعنی نعمت بزرگی است که خدای متعال برای هدایت انسان ها نهاده است. 💠به کانال ما بپیوندید و به دوستانتون معرفی کنید 💠 🔹@noornama 🔹@noornama
[در پناه ما مکث کنید]
لالایی گل نرگس.ogg
4.59M
🎵لالایی... اللّهم‌َعجّل‌لولیڪ‌الفرج 🌱 @noornama