eitaa logo
پاورقی
490 دنبال‌کننده
228 عکس
49 ویدیو
31 فایل
پاورقی حاوی یادداشت‌‌ها و نکات مهم آموزشی و پژوهشی در عرصه‌ی سیاستگذاری پژوهشی، مهارت‌های پژوهشی، مباحث اخلاقی فرهنگی و اجتماعی، اولویت‌های پژوهشی، معرفی کتب فاخر دینی، فلسفی و اخلاقی ▫️برای ارتباط با مدیر به شناسه زیر مراجعه کنید: ✅ @sadramah
مشاهده در ایتا
دانلود
📝محمدصدرا مازنی 💠«هاتا» را به خاطر بسپارید! (۲) 🔸️عنصرکلیدی دوم: آموزش: دومین عنصر کلیدی برای پژوهشگر حرفه ای شدن توجه به آموزش های کافی است؛ یک پژوهشگر پیش از هر چیز باید نسبت به موضوع پژوهش احاطه علمی داشته باشد؛ نمی‌توان به صرف ذوق و علاقه دست به قلم شد؛ تا دانش کافی نباشد، اصطلاحات تخصصی یک دانش و ابعاد آن علم برای پژوهشگر شناخته شده نباشد؛ حق ندارد درباره آن بنویسد. یعنی نمی‌تواند سخن مستدل، علمی و قابل اعتماد در آن باره بنویسد. به قول جامی: ذات نایافته از هستی بخش/ کی تواند که شود هستی بخش خشک ابری که بود ز آب تهی/ ناید از وی صفت آب دهی دوستی می‌گفت: علاقه زیادی به گل و گیاه دارم؛ جوانتر که بودم به فکر راه‌اندازی یک گل‌خانه افتادم؛ با معرفی یکی از آشنایان به جهادکشاورزی رفتم. کارشناس مربوطه از من پرسید: شما رشته کشاروزی درس خوانده اید؟ گفتم: نه. پرسید: زمین مناسب برای گل‌خانه دارید؟ گفتم: خیر. سؤال کرد: پول و بودجه لازم را برای راه‌اندازی گل‌خانه صنعتی دارید؟ پاسخ من به این سؤال هم منفی بود. گفت شما که نه دانش لازم را دارید، نه زمین مناسب و نه پول کافی پس چه طور برای اداره گل‌خانه می‌خواهید اقدام کنید؟ گفتم من علاقه دارم! پاسخ کارشناس کشاورزی روشن بود. دوست من هرگز سراغ آن کار را نگرفت. فراوان دیده شده است که طلبه یا دانشجویی برای نگارش پایان‌نامه به سمت یک موضوع مهم، کاربردی و مورد نیازی رفت که اتفاقاً علاقه و میل لازم نیز برای پژوهش و حل آن مسأله را داشت؛ اما نتوانسته است به توفیق لازم دست یابد و یا اینکه در میانه راه خسته و دلزده شده است و یا اینکه چند برابر یک موضوع دیگر که در حیطه دانش تخصصی اوست وقت صرف کرده است؛ مثلاً شخصی حوزه تخصصی‌اش فقه است؛ اما می‌خواهد مطالعه تطبیقی یک مسأله فقهی را با دانش جامعه شناسی انجام دهد. اگرچه این شخص دانش لازم در حوزه فقه را دارد؛ اما از جامعه شناسی سر در نمی‌آورد؛ او باید کل آثار مهم و مرتبط با موضوع تحقیق به اضافۀ دانش عمومی جامعه‌شناسی را بخواند(یعنی چیزی حداقل در حد واحدهای درسی مقطع کارشناسی جامعه شناسی) تا بتواند وارد این حوزه تحقیق شود؛ یا اینکه شخصی موضوع خوبی را که اتفاقاً مهم و بر زمین مانده است را ملاحظه می‌کند؛ اما تقریباً هیچ منبع فارسی درباره موضوع پژوهش وجود ندارد؛ تمام منابع آن انگلیسی، آلمانی یا فرانسه است. دانشجو نیز دریغ از توان ترجمه چند کلمه تخصصی از زبان اصلی به فارسی! ای بسا چنین اشخاصی اساساً حق پژوهش در این حوزه را نداشته باشند؛ بنابراین کمیته علمی مربوطه نباید موضوعاتی که توسط اشخاص فاقد تخصص کافی ارائه شود تصویب نمایند. از این رو توصیه می‌شود سراغ موضوعاتی بروید که در اطراف آن تخصص لازم را دارید. ادامه دارد... @masaelepazuheshi
📝محمد صدرا مازنی 💠«هاتا» را به خاطر بسپارید! (۳) 🔸️عنصر کلیدی سوم؛ تمرین: ممارست، کار عملی و تمرین سومین عنصر کلیدی است. برای ورزیده شدن در هرکاری باید تمرین کرد؛ از تمرین زیاد نهراسید؛ تا می‌توانید بنویسد و پاک کنید؛ بعد از نوشتن بلافاصله منتشر نکنید؛ ساعتی دیگر خودتان نوشتۀ خویش را ببینید؛ باصدای بلند آن را برای دوست؛ هم‌اتاقی، همسر و فرزند بخوانید؛ برخی از ایرادها در ساعتی که مشغول نوشتن هستید دیده نمی‌شوند؛ پاره‌ای از آنها هم زمانی برای شما روشن می شود که آن را با صدای بلند بخوانید؛ شنوندگان به خوبی ابهامات یا اشکال‌ها را می‌فهمند و به شما یادآوری می‌کنند. با اینهمه از فراوانی ایراد نهراسید؛ هیچ نویسنده‌ای از بدو تولد نویسنده نبود؛ همگان مهارتها را آموزش دیدند، تمرین کردند، بد نوشتند تا خوب و حرفه ای شدند. این طور هم فکر نکنید که هرچه نوشتید حتماً باید منتشر شود. کافی است سراغ اهل تحقیق بروید، یا نویسندگان و یا حتی فیلم سازان، فراوان در کارنامه خویش نوشته هایی دارند که آن را منتشر نکرده‌اند. پس از منتشر نشدن نیز دلزده نشوید. @masaelepazuheshi
📝محمد صدرا مازنی 💠«هاتا» را به خاطر بسپارید! (۴) 🔸️عنصر کلیدی چهارم اخلاق: بهترین پژوهش ها بدون توجه به آداب و اخلاق بی ارزشند. مثل کالبد بدون روح است. از سعدی نقل شده است که: معصيت از هر كه ظاهر شود ناپسنديده است و از علماء ناخوبتر كه علم سلاح به دست شيطان است! نمی‌توان علوم را از ارزشهای اخلاقی جدا دانست؛ هر علمي تابع اخلاق است؛ استنثا ندارد. در نگارش مطلب، استنادات، نقل قول، نقد و رد قول رقیب و ... در همه موارد ‌پای‌بندی به اخلاق ضروری است. بنابراین یک پژوهشگر باید به آداب و اخلاق نگارش احاطه داشته باشد. با اخلاق باشید؛ حرفه ای بشوید! @masaelepazuheshi
محمد صدرا مازنی 📚معرفی کتاب 💠عمده پژوهشگران حوزه دین که نه؛ همه آنان با استاد احد فرامرز قراملکی آشنا هستند؛ اغلب اهل پژوهش کتاب‌های ایشان در حوزۀ روش تحقیق را خوانده و احتمالاً به دیگران توصیه کرده‌اند؛ تسلط قراملکی به روش‌شناسی پژوهش در گستره دین‌پژوهی موجب احترام اهل علم به استاد شده است. البته اینجا قصد معرفی این شخصیت علمی را ندارم؛ در فرصتی دیگر به تناوب چهره‌های برجستۀ روش تحقیق را معرفی خواهم کرد. تصمیمم در این نوشته معرفی یکی از جدیدترین آثاری است که در حوزه روش تحقیق تدوین شده است. کتاب اصول و فنون پژوهش در گستره دین پژوهی را احتمالاً یادتان هست؛ این کتاب نوشته جناب آقای دکتر قراملکی است؛ اینک اما جناب حجت الاسلام و المسلمین سیدغلامرضا موسوی تحریری جدید از مباحث روش‌شناسی پژوهش‌های دینی ایشان ارائه کرده است با عنوان: «روش‌های دین‌پژوهی» و انتشارات مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه نیز به اهتمام معاونت پژوهش حوزه آن را به زیور طبع آراسته است. از مؤلف محترم و همکاران ارجمندم حجج اسلام و المسلمین رفیعی و محمدی‌ یدک به خاطر اهتمام به انتشار این کتاب صمیمانه تشکر می‌کنم؛ پیشگفتار کتاب، آن را متمایز از اصول و فنون پژوهش در گستره دین‌پژوهی معرفی کرده و گفته شده است: «تلاش مؤلف ارائه چارچوبی علمی و روش‌شناختی برای تدوین و نگارش آثار علمی و پژوهشی در حوزه علوم دینی است و سعی شده است تا حدودی ادبیات این حوزه را آسان و زودیاب نماید.» به طلاب و فضلای پژوهش‌آموز حوزه و دانشگاه توصیه می‌کنم برای موفقیت در نگارش مقاله و پایان‌نامه این کتاب را در سبد مطالعاتی خویش قرار دهند @masaelepazuhesi
📝محمد صدرا مازنی 💠یک مساله پژوهشی: پیامدهای اخلاقی زیست شبانه بر روابط عاطفی زوجین» 🔻احتمالاً دربارۀ شهر بیدار(night life ) یا زندگی شبانه شنیده‌اید؛ پدیده‌ای که در بسیاری از كشورهای دنیا به رسمیت شناخته می‌شود. در این نوع زندگی چیزی به نام خاموشی نداریم؛ درباره ماهیت و اهداف طراحان این طرح و اینکه آیا به معنی تفریحات شبانه است یا خدمات24ساعته و یا تکاپوی چهار درصدی ها برای فروش کالا و تکاثر و استثمار بیشتر و یا چیز دیگر نمی دانم و اساسا اینها محل بحث ما نیست؛ کسانی که از این پدیده حمایت می‌کنند آن را به منزله خدمات بی وقفه به مشتریان دانسته و می‌گویند: «این خدمات شامل همه آن چیزهایی است كه مردم در طول روز امكان دسترسی دارند. سرویس حمل و نقل، مراكز تفریحی و درمانی و شغلی و... در چنین شرایطی شب دیگر زمانی از دست رفته یا عاملی تشدید كننده برای ترس یا ناامنی بخشی از مردم نبوده؛ بلكه می‌تواند همانند روز فرصتی برای زندگی به مفهومی تام و در همه ابعادش باشد.» اما می دانیم که شیفت زندگی از یک مدل به سبکی دیگر بدون هزینه نخواهد بود؛ بنابراین اگر بخواهیم «پیامدهای اخلاقی زیست شبانه بر روابط عاطفی زوجین» را بررسی کنیم. نکات زیادی برای بحث داریم که فقط به دو نکته اشاره می‌کنم؛ 🌕 نکته اول اینکه؛ در این عنوان «پیامد» را مفروض گرفتیم؛ به این معنی است که قصد نداریم از آثار مثبت زیست شبانه بحث ‌کنیم؛ بلکه می‌خواهیم به نتایج و پیامدهای منفی این نوع زندگی اشاره کنیم؛ 🌕نکته دوم: در عنوان یادشده با متغیرهایی مواجهیم که اگر بخواهیم مفروض اولیه خویش را به اثبات برسانیم باید آنها را مدنظر قرار دهیم و از این طریق فرضیه(نه به معنای خاصش؛ بلکه به عنوان مفروض عام تحقیق) را بیازماییم( آزمون فرضیه)؛ یعنی زمانی می‌توانیم پیامدهای زیست شبانه را ثابت کنیم که؛ اولاً: متغیر های مورد نظر خویش را به آزمون بگذاریم و ثانیاً: رابطه آن ها را تحلیل کنیم، و در نتیجه(از طریق آزمون) اثبات کنیم که بین این دو متغیر رابطه‌هایی وجود دارد. نوع مطالعه ما در این تحقیق میدانی خواهد بود؛ باید نمونه‌ها را بررسی کنیم؛ اینجا محقق با مشکل جدیدی مواجه می‌شود؛ اینکه اساساً زیست‌ شبانه‌ای در کشور نداریم! یعنی این سبک زندگی هنوز در کشور ما رسمیت نیافته! 🔻پس چه باید کرد؟ به سراغ تحقیقات سایر کشورها در این زمینه می‌رویم. ممکن است گفته شود: این کشورها با استاندارهای زندگی غربی اداره می شوند و ربطی به زیست اسلامی ندارد. بسیار خوب؛ اشکال فی الجمله وارد است؛ اما به منزله بی نیازی ما به تحقیقات سایر کشورها یا بی اعتباری پژوهش های آنها نخواهد بود؛ یعنی مطالعات سایر کشور ها برای ما مهم و قابل استفاده اند؛ زیرا جنس زندگی انسانها ناظر به امور فطری 《دین》 و 《 بی دینی》نمی شناسد. همگان نیازهای ثابتی دارند که ریشه در امور فطری دارد؛ از این رو در کنار مطالعه میدانی باید سراغ نخبه‌گان رفت و از متخصصین روانشناسی خانواده، اخلاق خانواده و...سوالات تحقیق را جویا شد. 🔻سخن کوتاه نمایم؛ عنوان یاد شده صرفا یک پیشنهاد بود، اگر قصد دارید در این باره تحقیق کنید حتما با اساتید در دسترس بیشتر مشورت کنید. 🔻این نکته هم قابل ذکر است که پدیده《زیست شبانه》موضوع عامی است که چندین مساله از دل آن می جوشد؛ اگر ابعاد بحث به حقوق، فقه، جامعه شناسی و... توسعه یافته و قیود آن نیز متعدد شود. یاعلی @masaelepazuheshi
محمد صدرا مازنی 📚معرفی کتاب: نیم دانگ پیونگ یانگ نوشته رضاامیرخانی 💠چندی پیش با یکی از دوستانم درباره وضعیت تحریم صحبت می کردیم و اینکه به همین خاطر کشور کره شمالی حال و روز خوبی ندارد. مردم در یک نظام بسته سیاسی و فرهنگی و در فقر شدید زندگی می کنند. استبداد داخلی و ظلم تحریم حکومت را فلج کرده، اگرچه حاکمان روز به روز فربه تر می شوند! آن دوست عزیز به دیده انکار درآمد که اطلاعات مربوط به این کشور، روایت دشمنانه است و از روی بغض و با اهداف سیاسی خاص منتشر می شود. و برای اقناع من به گزارشهای فراری ها و منافقین از وضعیت کشورمان اشاره کرد که غالبا دروغ و با اهداف ضربه زدن به جمهوری اسلامی در اختیار عموم قرار می گیرد. من اگرچه کتابهایی در زمینه وضعیت مردم این کشور مطالعه کرده بودم و به خاطر کنجکاوی بیشتر از مرور اطلاعات منتشره در برخی از سایتهای اینترنتی هم بی بهره نبودم؛ اما به دلیل اینکه اطلاعاتم عمدتا از کتابهای ترجمه شده ی همین قماش فراری های کره شمالی بود؛ وارد مجادله نشدم. تا اینکه حدود دوهفته قبل گذارم به کتاب فروشی دنیای کتاب افتاد و چشمم به کتاب نیم دانگ پیونگ یانگ رضا امیرخانی. بی معطلی آن را انتخاب کردم و از همان شب نخست شروع به خواندنش کردم تا امشب۱۴ شهریور که صفحات پایانی این کتاب را به اتمام رساندم. استبداد حاکمیت سیاسی با ایدئولوژی خاصش برایم غریب است. من در هنگام خواندن کتاب فراوان غصه خوردم و رنج کشیدم؛ برای مردمی که آزاد نیستند؛ اما احساس عدم آزادی هم ندارند! مردمی که شرطی شده اند و گویا جبر زندگی آنها را در این شرایط نگه داشته است و باید شکر گذار خدای نداشته شان هم باشند. نظامی تک حزبی، بی خدا با اندیشه جوچه. «نیم دانگ پیونگ یانگ» حاصل دو سفر رضا امیرخانی در سال۹۷ به کشور کره شمالی است. 《فصل اول کتاب یا «کیم چی» شرح سفر اول رضا امیرخانی به کره شمالی است. خردادماه ۹۷ او در پوشش مستندنویس با همراهی جمعی از اعضای حزب مؤتلفه اسلامی راهی پیونگ یانگ می شود. این فصل شامل توصیف فضای جامعه، چارچوب ها و قوانینی که مردم ناچار و گاه مشتاق به رعایت آن ها هستند، عدم دسترسی به تکنولوژی روز دنیا، نبود فردیت و فضای امنیتی حاکم و همچنین کنجکاوی های نگارنده و تلاش او برای کشف نادیده ها و برقراری رابطه با مردم است. فصل دوم یا «قاشق چی»، روایت حال و هوای امیرخانی بعد از بازگشت است. ته نشین شدن هیجانات و تحلیل عقلانی دیده ها و مقایسه حقایق با فیلم ها و کتاب هایی که درباره کره شمالی وجود دارد او را متقاعد می کند سفر دیگری به این کشور داشته باشد و با چشم دیگری زندگی در آن نقطه از جهان را ببیند. کشمکش ها و تلاش های او برای مجاب کردن کنسول کره شمالی برای صدور ویزا و البته چند خاطره پراکنده از سفرهایش محتوای این فصل را شامل می شود. فصل سوم یا «چیطولی» هم روایت سفر دوم امیرخانی به کره شمالی است که بهمن ۹۷ آغاز می شود و موافقت حزب کارگر کره شمالی برای ارتباط نزدیک تر امیرخانی و هم سفرانش با زندگی مردم عادی و مواجهه با مناسک تولد، ازدواج و مرگ جریانی متفاوت تر از سفر اول پیش می آورد. ملاقات با نویسندگان که در ادامه متوجه می شوند هیچ کدام کتابی منتشر نکرده اند، بازدید از یک مدرسه و مواجهه با نقص های آموزشی در آن سیستم، یک زایشگاه و مواجهه با کمبود امکانات وحشتناک پزشکی، یک مجتمع مسکونی و دکوراسیون داخلی منازل، فروشگاه ها و تنوع محدود اجناس و شرح گفتگو ها با دو سه نفر از اعضای حزب که برای همراهی با مسافران ایرانی تعیین شده اند؛ بخش هایی از این فصل کتاب را تشکیل داده اند.》 @masaelepazuheshi
🔴برای پژوهش ورزان(۱) 💠به سوی حرفه ای شدن 🔻تعریف مفهوم "واژه تحقیق" معانی لغوی واژه تحقیق درست و صحیح گردانیدن امور، پیدا کردن گمشده، یافتن، جستجو کردن، حقیقت یابی و به اثبات رسانیدن مدعا است. معنای لغوی پِژوهش : پِژوهش pezuh-es (اِ مص. پژوهیدن) 1ـ جستجو، بازجویی، بازجست، رسیدگی، تفحص، تحقیق، استفسار... بررسی¬ها و جستجوهای علمی ...(محمد معین، فرهنگ فارسی، ج1، ص778) و... و در اصطلاح تا کنون بیش از بیست و پنج معنا بر اساس انواع رویکرد ها و مکاتب دانشی برای تحقیق ارائه شده است، مثلاً می گویند تحقیق عبارت است از مجموعه مقررات و قواعدی که چگونگی جستجو را به پژوهشگر می آموزند، یا در تعریف دیگر تحقیق عملی است منظم به منظور پاسخ گویی به سؤال علمی مورد نظر. ♦️ادامه دارد... @masaelepazuheshi
💠نکته ویرایشی(۱) 🔻بدعهدی‌ها، دیگران را نسبت به انسان بدگمان می‌کند.❌ 🔻بدعهدی‌ها، دیگران را به انسان بدگمان می‌کند. ✅ نکته👇 «نسبت به» هنگامی استفاده می‎شود که بخواهیم مقایسه کنیم. @masaelepazuheshi
تاملات دکتر محمد صدرا مازنی درباره مسائل پژوهشی در حوزه دین. فرصتی برای ترویج فرهنگ پژوهش، ارتقای مهارتهای پژوهشی و افزایش سواد پژوهش در میان طلاب و دانشجویان @masaelepazuheshi
📝محمد صدرا مازنی 💠پیشنهاد عنوان پژوهشی: نقش اخلاق رقابت در افزایش شادکامی 🔻چندی قبل گذارم به دنیای کتاب جناب آقای مولانا افتاد؛ فروشگاهی بزرگ و مدرن واقع در طبقه سوم پاساژ صفاییه. مکانی دلچسب و جذاب که گاهی خود را به ضیافتش دعوت می کنم. تلفن همراهم زنگ خورده بود و مشغول شنیدن یک سوال شرعی درباره محدوده اختیارات و وظایف وصی برای صیانت از ثلث اموال متوفی بودم کهرچشمم به کتاب《در ستایش اتلاف وقت》 افتاد؛ توجهم جلب شد. آن را به دست گرفته و به مطالب معرفی کتاب در پشت جلد آن خیره شدم، در حالی که همچنان مشغول شنیدن سوال پشت خط تلفن همراهم بودم. 🔻غرضم از نوشتن این چند سطر نه طرح بحثی درباره وظایف وصی است و نه قصد معرفی کتاب در ستایش اتلاف وقت را دارم، که به رسم عادت در فرصتی مناسب آن را معرفی خواهم کرد. من از این کتاب به یاد کتابی دیگر که ۴ سال پیش در یک کتاب فروشی واقع در تهران دیده بودم افتادم؛ کتابی نوشته برتراند راسل با عنوان 《در ستایش بطالت》. 🔻ابتدا تصور کردم ترجمه و یا چاپ جدیدی از همان کتاب را پیش رو دارم؛ اما با دقت بیشتر متوجه شدم نویسنده این کتاب شخص‌دیگری است به نام آلن لایتمن؛ پنج فصل نخست کتاب را در مدت کوتاهی خواندم و به سراغ قفسه کتابخانه رفتم به قصد یافتن کتاب راسل. تصورم این بود که باید مدت زیادی را برای یافتنش تلاش کنم؛ اما در اولین نگاه چشمم به کتاب افتاد. دوباره مرور کردم و در صفحات میانی این کتاب موضوعی به ذهنم تبادر کرد که به نظرم رسید می تواند پیشنهادی باشد برای اهل تحقیق. 🔻سخن برتراند راسل در ستایش بطالت نه تشویق تنبلی، تن پروری، رکود و ایستایی؛ که تلاشی برای یافتن فراغت و نه به معنی مصطلح 《مدیریت اوقات فراقت》در زندگی است. فرصت دادن برای تقسیم عادلانه نشاط و امید به همگان است. اینکه بجای خوش بودن عده ای و فربه شدن جمعی اندک، همگان خوب زندگی کنند و خوش زیست نمایند. خوب بخورند و خوب لذت ببرند. از همین رو این پرسش ها به ذهنم رسید: 🔻آیا می توان رقابت را از مسابقه برای انباشت سرمایه و تکاثر و خارج کردن رقیب از صحنه و بیکار کردن اشخاص به فرصتی برای بالا بردن کیفیت کالا و خدمات و نیز افزایش نشاط و امید عمومی تبدیل کرد؟ آیا 《کار》 را که در فرهنگ دینی به بهترین تفریح توصیف شده است می توان برای همگان لذت بخش کرد؟ چگونه می توان در یک جامعه《نشاط و امید ناخالص ملی》 را جایگزین《تولید ناخالص ملی》 کرد؟ چگونه می توان محیط کار را بستر امن همگانی و نه حاشیه امنی برای درصد کمی از ثروتمندان تبدیل کرد؟ آیا می توان به جای احساس تکلیف کردن تا ارذل العمر، به رها کردن مشاغل و واسپاری آنها به جوانان و تقسیم ثروت به جمع بیشتری از جامعه اندیشید؟ 🔻پاسخ به همه پرسش های یادشده نه در حوصله یک مقاله است و نه در توان یک محقق بلکه مساله ای چند وجهی است که از یک طرف جزو شئون حکومت و به عزم و اراده حکمرانان برای حل آن مسائل مرتبط است و از طرفی دیگر به فرهنگ عمومی وابسته است؛ با این حال به گمانم می توان تحقیقی در قالب یک مقاله درباره اخلاق رقابت نوشت و در آن به برخی از پرسش های پیش گفته پاسخ گفت. رعایت اخلاق رقابت می تواند نقش زیادی در تقویت نشاط و شادکامی و بسط عدالت اجتماعی ایفا نماید. 🔻پ.ن: ۱. جامعه باید از اشخاص با تجربه در قالب مشاوره بهره جوید. ۲. کار جهادی برای کشور ما(به ویژه در شرایط تحریم) یک وظیفه همگانی است. و این نوشته هرگز به معنی لزوم کم کردن مدت و زمان کار در شرایط فعلی نیست(اگر چه فرهنگ جهانی باید به این سمت حرکت کند)؛ بلکه بر ضرورت واسپاری امور به جوانان و تقسیم وظایف و تقویت نیروی مولد تاکید می ورزد. @masaelepazuheshi
📝محمد صدرا مازنی 💠علیه برنامه ریزی! 🔻پیش از هر کلامی بگویم: موضعم درباره برنامه ریزی منفی نیست؛ یعنی زندگی بی برنامه ارزش زیستن ندارد. [التدبیر قبل العمل یومن العثار: برنامه ریزی قبل از انجام کار موجب مصونیت از لغزش می شود؛ امام علی(ع)] مرادم از عنوان یاد شده 《برنامه ریزی با قید روزمره گی با معیار پول است.》 یعنی من کار می کنم تا پول در بیاورم. اگرچه همه کار می کنند برای امرار معاش و پول نیز به کار تعلق می گیرد؛ اما این مرام که همه چیز با معیار پول سنجیده شود هویت اخلاقی ما را تحت الشعاع قرار داده است؛ با این منطق حتی《وظیفه》نیز فدای پول می شود. یعنی اگر انجام یک وظیفه کاری به زمانی غیر از ساعت اداری موکول شود، و به دلیل مشکلات سازمان در تامین بودجه و اعتبار، اضافه کاری تعلق نگیرد، کارمند انگیزه ای برای کار ندارد. 🔻در چنین وضعیتی آرامش نیز فدای پول می شود. درمان و بهداشت و حتی اخلاق نیز پولی می شود. همین چند روز پیش دخترم برای رفع اختلال در شبکه پیام رسان شاد ناچار شد تا با یکی از مراکز مشاوره تماس برقرار کند؛ مشغول صحبت با خانمی شد که نحوه رفع اختلال و ورود به شاد را به او آموزش می داد؛ بانوی پشت خط تلفن بسیار مهربان، آرام و با تانی صحبت می کرد؛ من که از این سبک پاسخ به ارباب رجوع کمی شگفت زده شده بودم تصور کردم این خدمتی از ناحیه وزارت آموزش و پرورش است؛ بارها به وزیر محترم و همکاران مرحبا گفتم که در عصر روز تعطیل اینچنین با طراوت و شاداب با ارباب رجوع صحبت می کنند و مشاوره می دهند؛ مکالمه طولانی شده بود؛ در تمام این مدت من رکب خورده بودم؛ اساسا با یک موسسه خدماتی خصوصی طرف بودیم، هزینه مشاوره به پای من حساب شده بود. توجه و ادب مثال زدنی بانوی پشت خط به طمع پول بود؛ یعنی اخلاق پولی! 🔻علم نیز پولی می شود؛ چندی پیش استاد ارجمندم آقای دکتر سید حسن اسلامی اردکانی درباره اشخاصی نوشت که به قول خودشان《مقاله غیرعلمی پژوهشی بلد نیستند》؛ چیزی که اهل علم و دانشگاهی برای حفظ شان و جایگاه خویش به آن توجه دارند و ابراز می دارند: تنها برای نشریه ای مقاله می نویسند که رتبه علمی پژوهشی داشته باشد! راز پنهان درون این گزاره این است که 《چون پول برایم مهم است برای نشریه ای می نویسم که روی رتبه علمی ام تاثیر بگذارد.》 یعنی برای من پول خلق کند. همین رویه دانشگاهی حوزه های علمیه را نیز به ضیافت خویش دعوت کرد. 🔻پدیده عریان دیگری نیز که جناب ایشان مطرح کرده بود تقاضای پول هنگفت برخی از نشریات علمی پژوهشی از دانشجویان نگون بخت مقطع دکتری برای دریافت اکسپت است. یک مورد درخواست۳۲میلیون تومان از دانشجویی توسط یک نشریه [نا]علمی پژوهشی برای پذیرش دو مقاله. نامش را چه بگذاریم؟ 🔻بنابراین من علیه برنامه ریزی ای سخن می گویم که اندیشه ورزی را از ما می گیرد. از اخلاق تهی می کند، زمانمان را به دست می گیرد؛ مدیریت می کند و به سویی می کشاند که در آن 《همه چیز با پول درست می شود》 و دیگر هیچ! 🔻از همین رو برای دستیابی به آرامش باید زمانی را علیه برنامه ریزی سپری کنیم. آزاد باشیم؛ ذهنمان را از روزمره گی خالی کنیم و درباره چیزهای دیگری غیر از همه چیزهای روزمره بیاندیشیم. زمانی را به بطالت و بی خیالی سپری کنیم. بگذاریم ذهنمان درباره خودمان بیاندیشد؛ به گذشته برگردد؛ در کوچه پس کوچه های زمان کودکی مان را جستجو کند؛ زمزمه های لالایی مادر را بشنود؛ اقتدار پدر را به یاد آورد؛ با خواهر و برادر نجوا کند؛ برای رقیب ورزشی کوری بخواند؛ لابه لای علفهای مزرعه پرسه بزند، نیش زنبور را تجربه کند، مشق مدرسه و دنبال توپ فوتبال دویدن و بازی های کودکانه را مرور کند و نرم نرمک بزرگ شود، به امروزمان برسد و بی وقفه از امروز بگریزد، به آینده سیر کند و خویش را بر فراز ابدیت جستجو کند؛ آنگاه امروزش را بسازد. با خود بگوید من کیستم؟ در کجای تاریخ قرار دارم؟ به کجا باید بروم؟ چه مسئولیتی دارم؟ این زمان بطالت؛ فصل رویش امروز و فردا است که ما را نو می کند؛ به خویشتن وجودمان سلام کرده و برای فردا امیدوار؛ علیکم انفسکم. @masaelepazuheshi
نکته یکی از کاربران درباره این یادداشت: حسین بیرامی: بدون انسان کامل که در فرهنگ تشیع از آن تعبیر به امام میشود.... ساخت چنان جامعه ای محال خواهد بود...... 😳😳😳😳......وجود انسان های ملکوتی و وارسته برای اجرای آن مسائل و بلکه برای پژوهش های اینچنینی ضروریست..... .... . . . در کشور بوتان هم برای اولین بار نشاط و امید ناخالص ملی رو به جای تولید ناخالص ملی به کار بردند، اتفاقا موفقیت هایی رو هم کسب کردن ، اما چه مسائلی رو در این راه قربانی کردند ،،،الله اعلم..... . . . . مقصود ازین پیام آنکه...... تمرکز حوزه و محققانش بر تولید انسان های وارسته و ملکوتی ، افرادی که از ایثار و صداقت بالا برخوردار باشن ، افرادی که تنها به تحقق حق و حقیقت در خارج فکر کنن و لو به قیمت جانشان، راه گشای بسیاری از مسائل تمدنی خواهد بود، و الا با تولید هزاران جلد مقاله و کتاب خوش عنوان ، دردی از جامعه ی سرگشته و غرب زده امروزی دوا نخواهد گشت.
با نظر شما موافقم. در ضمن نکته مربوط به کشور بوتان را در آغازین صفحات کتاب سیاست شادکامی دیدم که در فرصت مقتضی آن کتاب را معرفی خواهم کرد‌
نکته ویرایشی(2) نادرست👇 شما باید نیازهای خود را از قبل پیش‌بینی کرده و به آگاهی مدیر برسانید. درست👇 شما باید نیازهای خود را  پیش‌بینی کرده و به آگاهی مدیر برسانید. نکته👇 با وجود «پیش» نیازی به واژه تکراری و حشو «قبل» نیست @masaeleaklaqi
معرفی کتاب در ستایش اتلاف وقت.pdf
260.1K
اولین جلسه شفاهی معرفی کتاب طبق برنامه در روز جمعه مورخ۲۱شهریور برگزار شد. برای دوستانی که فرصت دیدنش را از صفحه اینستاگرام اینجانب نداشتند، بخشی از متن پیاده شده (فصل اول) را در اختیار می گذارم. @masaelepazuheshi
🔴برای پژوهش ورزان(۲) 💠به سوی حرفه ای شدن 🔻تنها با رعایت ۵ عنصر یک چکیده خوب بنویسیم. یادتان باشد چکیده مقاله شما در ویترین پایگاههای علمی قرار می گیرد؛ از طرفی فراوانی خواندنی ها امکان گزینش را دشوار کرده است؛ پس چکیده مقاله خوبی بنویسید تا خواننده با دیدنش مشتری نوشته شما شود. 🔻اگر نکات ذیل رعایت شود چکیده مقاله قابل دفاع خواهد بود ۱. مقدمه: در یک یا دوجمله نظرات متخصصان یا نتایج پژوهشهای دیگر را بنویسید. ۲.  هدف: تنها در یک جمله هدف از انجام پژوهش را بنویسید. سعی کنید هدف اصلی با قلمی زیبا نوشته شود. ۳. روش: حداکثر در دو جمله درباره روش تحقیق، جامعه هدف، ابزار تحقیق و حجم نمونه نوشته شود. ۴. یافته های مهم تحقیق را در یک یا دو جمله درج کنید. از درج یافته های کم اهمیت بپرهیزید. ۵. نتیجه گیری: تنها و تنها نتیجه را بدون حاشیه پردازی و اضافه گویی در ضمن یک یا دو جمله درج کنید. ♦️ادامه دارد @masaelepazuheshi
💠برگزاری کارگاه 《به سوی الگوی آموزش پژوهش محور》 🔻روز گذشته به دعوت مسئولین محترم مدرسه منتظریه(حقانی) ساعاتی در آن مدرسه حاضر شدم و رهیافت جدیدم از آموزش پژوهش محور را با جمعی از فضلایی که به صورت حضوری یا غیر حضوری در برنامه تربیت مربی پژوهش شرکت کرده بودند، به اشتراک گذاشتم. به حضرت آقای زادحسینی مدیر محترم مدرسه و دیگر دوستان خوبم در آن مدرسه به ویژه آقایان علی پور و آذربایجانی خداقوت می گویم. @masaelepazuheshi
💠نوشته ای از یک کتاب 🔻هنگام خوردن شامی که مادر یانگ نام تدارک دیده بود، دوباره بغضم را فرو خوردم. او با افتخار توضیح می داد که چطور توانسته بود به من، مهمانش، نصف کاسه برنج بدهد._از هر وعده غذایی ده دانه برنج ذخیره کرده بود...._از یانگ نام پرسیدم، ذخیره آن برنج چقدر زمان برده، جواب داد: سه ماه. باورم نمی شد آنان برنج را دانه ای می خوردند نه کیلویی! ♦️کتاب رهبر عزیز. خاطرات جنگ جین سونگ. ص۸۳. @masaelepazuheshi
📝محمدصدرا مازنی ⏺با پژوهش ورزان(۱) 💠زمینی‌تر بنویسیم 🔻چندی پیش کتابی از محققی ارجمند را مطالعه می کردم؛ یکی از مقالات کتاب در دفاع از فلسفه جزیره در برابر فلسفه قاره بود که بر هایدگر و اندیشه‌هایش حمله می کرد؛ یکی از نقدهایش دشوارنویسی‌ هایدگر بود. نزاع دو مکتب محل بحثم نیست؛ اصل نقدش بر فلسفه قاره نیز مورد توجه این نوشته نیست. مهمتر از نکتۀ بجای او دربارۀ دشوارنویسی هایدگر نیز که اهل فضل بر آن آگاهند مطلب دیگری بود که برایم جالب بود؛ او نوشته بود: کوتاهی عمر و فراوانی خواندنی‌ها مرا از خواندن نوشته‌های دشوار برحذر می‌دارد. به گمانم نکته درستی است؛ درحالی که هرکس در رایانه و گوشی هوشمند همراهش چند کتابخانه مجازی در اختیار دارد، چرا باید وقت محدود خویش را صرف خواندن نوشته‌های دشوار کند؟ 🔻اخیرا در جستجوی کتابهایی درباره یکی از موضوعات علوم انسانی بودم. دو کتاب به دستم رسید. مشغول تورق شدم؛ یکی از کتابها نوشته فاضلی حوزوی بود. متن کتاب دشوار، خسته کننده و حتی همراه با مباحث نظری غیرضروری بود؛ درحالی که کتابی دیگر در همان موضوع روان، ساده، جذاب و به دور از کلمات نامأنوس بود. این دومی ترجمه یک اثر غیرفارسی بود. 🔻نمی‌دانم آیا دشوارنویسی برای عده‌ای برند شده است یا عادت؟ گویی نمی‌خواهند و شاید هم نمی‌توانند به زبان مردمی و عامه بنویسند. اگر نتوانند ایرادی ندارد؛ اما نخواستن را نمی‌فهمم. اگرچه هر دانشی ادبیات تخصصی خاص خودش را دارد؛ اما از سخت‌نویسی و استفاده از واژگانی که برای فهمش به یک فرهنگ لغت اختصاصی نیاز باشد چه سودی عاید نویسنده می‌شود؟ آیا علم اشخاص با ترازوی میزان استفاده از کلمات غریب سنجیده می‌شود؟ اساساً چرا باید اینچنین مقاله‌ها و کتابها را خواند؟ به جز چند دانشجو (که به توصیه استاد) ناگزیر به مراجعه است؛ چه انگیزه‌ای برای خوانده شدن این چنین نوشته‌هایی وجود دارد؟ 🔻اگرچه برای مبارزه با دشوارنویسان نیازی به اقدامات ویژه و راه‌اندازی پویش در شبکه های اجتماعی فضای مجازی نیست. مخاطبان چنین آثاری به غایت اندک‌اند‌. کافی است در مقام آموزش یاد بگیریم ساده و روان بنویسیم، مخاطب را خسته نکنیم، از عرش دشوار نویسی به فرش روان نویسی نقل مکان کنیم، برای مردم بنویسم و آسمانی تر شویم. پ.ن: منابع کهن و دست اول که به اقتضای زمانه و ادبیات مرسوم نوشته می شد و نیز نوشته های تخصصی محل بحث نیست. @masaelepazuheshi
یادداشت حناب آقای مهدوی درباره نوشته زمینی تر بنویسیم. مهدوی: سلام و ارادت خدا قوت متاسفانه بسیاری از فضلا و اعزه توان ساده نویسی را ندارند؛ نه اینکه نخواهند. بله عده قلیلی هستند که از عمد دشوارنویسی و دشوارگویی را برگزیدند و آن را ملاک علمیت می‌دانند. اما به هرحال مخاطب امروزی وقت و حوصله برای فهم عبارت ندارد، دنبال اصل محتواست، به شکل سریع و آسان.