.۴ هـر دفــعه بـا تـمـام وجـود تصـمیم می‌گرفـتم تــا آخــر پــای رژیمم بایستم ولـی فـقـط چـنـد هـفـته دوام مـی‌آوردم و گاهی هم که ده دوازده کیلویی کم می‌کردم دوباره برمی‌گشت سر جای اولش😔 .

.۵ زنـدگی من یـک چـرخـه باطل شده بود با اشتیاق رژیمی رو شروع می‌کردم انـدکـی کـاهـش وزن داشتم بـعـد نـه مـی‌تونـستم گرسنگی رو تحمل کنم و نـه انگیزه‌ی اولـیه رو داشتم شروع به پرخوری می‌کردم و به خودم امید می‌دادم که به زودی رژیم دیگه‌ای رو امتحان می‌کنم و با این فکر خودمو تسکین می‌دادم .

.۶ خـودمـو فـردی بی‌اراده و نالایق می‌دیدم خـودمـو سـرزنـش می‌کردم فـکر می‌کردم همسرم منو دوسـت نداره .

.۷ ۱۶ ســال بــه هــمین منــوال گــذشــت آخــرین بــاری کــه رژیم گــرفتم رو بــه خــوبی بــه یــاد دارم بــه هـمه مـقدسـات قـسـم خـوردم کـه ایـن بـار تـا آخـر مـیرم .

.۸ یـک روز پـاییزی بود🍁 از صـبح که بیدار شدم احـساس کـسلی و بی‌انگیزگی داشتم ولـع شدیدی به غذا پیدا کرده بودم ولی یاد قسمم می‌افتادم و جلوی خودمو می‌گرفتم و با هویج و خیار خودمو سیر می‌کردم .

.۹ سـاعت‌ها گذشت و نـتـونـستم خودمو کنترل کنم یـک بسته از کیک‌های دخترمو برداشتم و با یـک لیوان شیر خوردم مثل یـک آدم قحطی‌زده بودم گفتم حالا که داری می‌خوری یکی دیگه هم بخور در اون لحظه هیچ‌کدوم از اهداف و قسم‌هام یادم نمی‌اومد اون‌قدر خوردم که دیگه جایی برای خوردن نداشتم😔 .

۱۰ روی صندلی نشستم، سرمو روی میز گذاشتم و تا تونستم گریه کردم صدای شکسته شدن قلبم رو می‌شنیدم💔 و افسوس که زیباترین لحظات عمرم در اندیشه‌ی لاغری و رژیم و غذا گذشت .

.۱۱ بــا هـمه وجـود دوسـت داشـتم لاغر بشم، لباس‌های رنگارنگ بپوشم ولـی نـمی‌تونـستم راهـمو تا آخـر ادامـه بـدم... .

۱۲ نـمی‌دونـم چقـدر گذشـت تـا از اون حالـت درآمـدم ولـی وقـتی سـرمو از روی میـز برداشـتم احـساس سـبکی و پـرواز داشـتم ☁️ نـدایی از درون قلبم زمزمه می‌کرد: «الهام، تو می‌تونی» می‌تونی لاغر شی و لاغر بمونی منتظر کسی نباش که دستت رو بگیره خودت رو قربانی نکن... برخیز و بدرخش ✨