فیلم خوش ساخت #مصلحت باید زودتر اکران می‌شد. این فیلم مضامین مهمی دارد. دوگانه مصلحت/ عدالت را به بحث می گذارد و از آقازاده ها می گوید و به فساد درون قوه قضائیه می پردازد و بخشی از تاریخ انقلاب را روایت می کند.  ولی برای من مهم تر این بود که این اثر، یک برداشت معاصر از آیه شریفه #بسم_الله_الرحمن_الرحیم است. فهمیدن یک آیه باید منجربه عمل کردن آن شود و وقتی آدمی از آزمایش تبعیت سربرآورد آن وقت گفتن این آیه طعم و حلاوت دیگری دارد. فیلم مصلحت با افتتاحیه و اختتامیه مشابه مخاطب را  به سوی باطن این آیه سوق می دهد. و چقدر فرق است بین ادعای قرائت قرآن و عمل کردن به آن!! این فیلم بیان حقیقت #حزب_الله است. قبلا در یادداشتی قرآنی تفاوت حزب اللهی با یک متدین معمولی را تبیین کردم که خلاصه اش این است که #حزب_اللهی کسی است که حزب‌گرا نیست خدا را بر خانواده خود ترجیح‌ می دهد و رفیق‌باز نیست. خوشبختانه عدالت انقلاب گاه بر #آقازاده ها بوده نه همیشه با آنها. در فیلم مصلحت (با نام کامل تر #مصلحت_نظام) هم یک نمونه واقعی با تغییراتی موضوع فیلمنامه شده است. آنچه که ارزش اثر را بیشتر می کند فرم و محتوای مناسب است. فیلمنامه پر از داستان و جزئیات است طوری که قابلیت تبدیل به یک سریال را هم داشت! بازی های مؤثر، ماجراهای معمایی و پلیسی، اتفاقات تازه، سرگرم کردن مخاطب و حتی فریب دادن او فیلم را شایسته تقدیر کرده است. شاید من اگر نویسنده بودم برای قصه پایان باز انتخاب می کردم تا طعم سنگین عدالت و حق بیشتر جاری می‌شد اما به هر حال، اکنون این فیلم یک تجربه تازه در سینماست. یادداشت کامل صوت

مقدمه نشست "آقامحمدعلی کرمانشاهی و عرفان" ۱۸خرداد۱۴۰۲👆 کتاب اصلی آقا محمدعلی کرمانشاهی مقامع الفضل است. اما کتاب خیراتیه به خاطر تلاش برای ابطال عقاید صوفیه مشهور شده است. او این کتاب را پرنکته و با مطالعه نوشته است اما تقابل او فقط با صوفیه آن زمان نبود و ابن‌عربی و مولوی و ملاصدرا را با صوفیان شبهه‌خور یکی کرده بلکه علاوه بر عدم درک معنای توحیدی بسیاری از نظریات عرفانی، با زبانی تند و دشنام‌گونه (توصیف به سگان، فسوی! و...) نقد کرده و با عبارات شاید و محتمل است... به آنها گناهان کبیره نسبت داده و نیز صوفیان را سنی دانسته است. او بین علمای شیعه فرق گذاشته؛ مثلاً از مجلسی دوم شاهد آورده ولی مجلسی اول را اهل موهومات و تقویت ضعفا و تعدیل مجاهیل دانسته است. در نقد وحدت وجود هم متوجه همه آیات و روایات نبوده است. جدال فقه و عرفان را می توان اختلاف سلمان و ابوذر دانست تا وقتی که فقیه مانند آقامحمدعلی افراط نکرده یا صوفی مانند منصور افشای اسرار نکند. مرحوم دوانی گفته است: «پیش از ظهور معصوم علیشاه، آقامحمدعلی نسبت به تصوف برخوردی جدی نداشت و حتی در مقامع الفضل لعن بر صوفیه را به طور مطلق جایز نمی‌دانست». در خیراتیه آمده است: غیر از ایشان علمایی چون ملا عبدالصمد همدانی صاحب بحرالمعارف، که خود ابتدا از شاگردان معصوم علیشاه بود نیز بی‌اعتنایی آشکار آنها را به احکام شرع اعلام کردند. گویا رفتار صوفیه آن‌زمان حلاج‌وار بوده است. در صوفی‌ستیزی و صوفی کشی نمی‌توان فقیه یا صوفی را مقصر دانست چوم افراط و تفریط متقابل بوده است. صوت کامل: https://eitaa.com/kermanshah_andisheh/347 @rezakarimi

مباحث تکمیلی دعا سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش هیجدهم ۲۰خرداد ۱۴۰۲ @estentagh @rezakarimi

یادداشت کوتاهی که در مورد مستند بانوقدس نوشته بودم را برای اساتید و دوستان فرستادم. پاسخ استاد اصغرطاهرزاده از طریق بخش پرسش‌های سایتش از همه جدی‌تر بود. بعدا در یک صوت متوجه شدم این يادداشت و مستند ذهن ایشان را بیشتر درگیر کرده است. ایشان از این مطلب در جهت تأیید درجهان بودن امام استفاده کردند. صوت ایشان👆 و یادداشت بنده:👇 مستند بانوقدس تصویر متفاوتی از خانواده امام خمینی ارائه می‌دهد. تفاوت همسر امام در مذهب و سیاست به وضوح توسط مستندساز تبلیغ می‌شود. بانو مذهبی بود اما نه آنقدر که قم و نجف را دوست داشته باشد و بلکه به قول عروسش مدرن بود و بیشتر علاقمند به تهران و پاریس بود. بانو نسبت به انقلاب هم دیرباور و کم‌اشتیاق است. فرزند امام، سید مصطفی هم شباهت‌هایی به مادر دارد؛ آنجا که وقتی امام اعتراضات به مصطفی به خاطر تحصیل دخترش در مدارس جدید را بیان می‌کند، پاسخ می‌شنود که من مصطفی هستم و ایشان روح‌الله! همسر مصطفی هم مانند بانو از خانواده‌ای مرفه است و جلوی دوربین غیرچادری است. اما این تنها نکته مهم مستند نیست. نکته مهم دیگر تسلیم بودن بانوست. صدای او در مستند شنیده می‌شود که اصلاً دعا نمی‌کردم! این ویژگی نه از مذهبی نبودن او بلکه از تسلیم بودن اوست که سالها برخلاف میلش با تسلیم زندگی کرد. در مستند می‌شنویم که ایشان بعد از ارتحال امام و وفات سید احمد مدام تکرار می‌کرد: دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ که ز سر پنجه شاهین قضا غافل بود خواست مصطفی رزاق‌کریمی بیان شفاف تفاوت‌هاست و تحمل تفاوت‌ها به دلیل حاکمیت عشق. عشق زیاد میان بانو و امام و بين مصطفی و همسرش. @rezakarimi

دانلود کنید👆 در کتاب «تفسیر قرآن بر اساس المیزان و تسنیم» هر سوره به این ترتیب بررسی شده است: ابتدا نکات برگزیده با عنوان «چکیده ی چکیده» سپس چکیده نکات از تفسیر المیزان بیان شده و در ادامه نکات تکمیلی بر اساس تأمل در المیزان و مقایسه با تفسیر تسنیم یا صوت آیت الله جوادی بیان می شود. در این بخش نظرات تفسیری تکمیلی گنجانده شده است. گرچه در مورد این دو تفسیر مهم کتابها و مقالات زیادی منتشر شده است ولی هنوز ناگفته های زیادی هست. آنچه که این کتاب را از آثار منتشره متمایز می کند عبارتست از: -این اثر حاصل یک فعالیت گروهی به صورت مجازی حضوری است که ذیل کتابخانه عمومی شکل گرفته است پس نمی توان این اثر را صرفاً یک فعالیت فردی دانست بلکه ارتباط محتوا با خوانندگان قبل از چاپ شروع شده است. - در اینجا جزئیات مهم رابطه علمی استاد و شاگرد را به صورت علمی و نه با کلی گویی نشان داده است و تفاوت ها و شباهتها را بیان کرده است. - مهم ترین جنبه علمی این کتاب که آن را فراتر از یک چکیده‌نگاری ساده نشان می دهد پاورقی های متعددی است که به تأسی از سنت حاشیه نویسی قدما نوشته شده است. حاشیه‌نویسی وسیله‌ای برای بسط علم بود. بدین ترتیب، کتاب‌های حاشیه‌دار از شکل اصلی خود بیرون آمد و اثر جداگانه‌ای محسوب شد. پس سنت حاشیه‌نگاری مورد عنایت علمای اسلامی بوده است. این یادداشتهای علمی به احترام علامه طباطبایی به صورت حاشیه و پاورقی درج شده اند پس نباید آنها را کم اهمیت و فقط پاورقی نویسی پنداشت بلکه ساده‌سازی مطالب ثقیل، برجسته‌سازی نکات مهم، تطبیق با نظریات دیگران و مطالب تکمیلی فشرده هستند. @estentagh

کتاب محی‌الدين شیعه خالص از محقق پرکار و خوش‌فکر، محمد حسن‌وکیلی، ما را بیشتر با ابن‌عربی آشنا می‌کند. تحلیل آقای وکیلی در مورد موضع محی‌الدين درباره ایمان حضرت أبوطالب بسیار محققانه است ولی در نتیجه‌گیری وی به بیان احتمالات بسنده می‌کند و می‌گوید: ممکن است در این مسئله مستضعف باشد یا تقیه کرده باشد. می‌توان تحلیل استاد وکیلی را به صورت نهایی‌تر در یک‌ نگرش توحیدی تکمیل کرد، همان‌طور که در همین کتاب این سخن در فصوص‌الحکم که پیامبر خلیفه‌ای برای خود تعیین نکرده را نه تنها خلاف تشیع محی‌الدين نمی‌داند بلکه آنها را یک سخن کاملاً شیعی تحلیل می‌کند! توجه به نگرش توحیدی محی‌الدین، می‌تواند خلاف تبادر اولیه معنایی علیه ظاهر کلمات او را نشان دهد و نیز مسئله شیعه بودن یا نبودن او را در افقی بالاتر از اختلافات و رقابت‌های مذهبی قرار می‌دهد. یادداشت تفصیلی: http://r1001.blog.ir/post/421 @rezakarimi

در سال‌های اخير بعضی مانند سید کمال حیدری روايات استضعاف را با تقطیع و گزینش توجیهی برای پذیرش کفر و بی‌اعتقادی دانسته‌اند.   با وجود مدح مستضعف عملی در قرآن، مستضعف فکری اعتقادی پذیرفته نشده است مگر در مورد افراد ناتوان. فقط یک آیه در مورد مردان و زنان و کودکان مستضعف سخن گفته ولی حتی آنها را اهل نجات قطعی معرفی نکرده است بلکه به امر خدا واگذار شده‌اند. مستضعف کسی است که به بن‌بست رسیده است و اختلاف را نمی‌شناسد تا بخواهد انتخاب کند و نه می‌تواند کافر شود و نه مؤمن. از آیات قرآن هم مستضعفِ بی‌راه و چاره، به امر خداواگذار شده است ولی لزوماً معذور نیست چه برسد به اینکه ماجور باشد! یادداشت تفصیلی: https://eitaa.com/estentagh/396

درباره مرگ سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش نوزدهم ۳تیر ۱۴۰۲ @estentagh @rezakarimi

#درباره_فیلم هاناآرنت نظریه‌پرداز آلمانی/ یهودی‌آمریکایی بود. در فیلم مارگارت فون تروتا هم همین اوصاف دیده می‌شود که تاحدی جمع بین ضدین است. در فیلم روی میز آرنت هم عکس همسرش دیده می‌شود و هم عکس هیدگر! آمریکا برای‌ آرنت بهشت بود و دیگر به آلمان برنگشت اما به هیدگر تعلق فکری داشت و همچنان آلمانی بود. در مقابل، یهودی بودنش نه در تعصب به اسرائیل که در تعلقش به مدرنیته و آمریکا ظهور کرد. در ایران هم آدم‌هایی شبیه به هانا آرنت داریم که یک دل در گرو مدرنیته دارند و دلی دیگر در ورای آن! @rezakarimi

الهی اَغْنِنى بِتَدْبیرِکَ لى عَنْ تَدْبیرى وَبِاخْتِیارِکَ عَنِ اخْتِیارى وَاَوْقِفْنى عَلى مَـراکِـزِاضْطِرارى پروردگارا بی نیاز کن مرا با تدبیرت در برابر تدبیرهای خودم و با اختیاراتت در برابر اختیارهایم! و مرا بر ریشه های اضطرارم آگاهی ده/ دعای عرفه حجت‌الاسلام عالی در مورد علت این خواسته در دعای عرفه می‌گوید: دعای مضطر دعاست و بعد به قصه مهم نادرشاه افشار و گدای حرم اشاره می‌کند... این سخن در قرآن کاملاً تایید شده است. در آیه أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ؛ خداوند می گوید شرط اجابت دعا و رفع گرفتاری مضطر بودن و خدا را دعا کردن است یعنی بنده باید حال اضطرار خود را درک کند و حقیقتاً خدا را بخواند. به نظر علامه طباطبایی این دو شرط یکی هستند و دعای مضطر دعای حقیقی است و خداخواهی و خداخوانی او خالصانه است و حتما مستجاب است. او می گوید شرط اجابت دعا فقط یک شرط است و قید دیگری ندارد. اهمیت این نکته این است که رابطه بین بنده و خداوند را معنوی‌تر و توحیدی نشان می دهد چون تنها عامل استجابت را چیزی می‌داند که به نوع رابطه بنده و خدا بستگی دارد و نه یک عامل بیگانه. در شرح نکته۳۵ چکیده سوره نمل گفته شد که آیه دیگری درباره دعا در سوره انعام هست که شرط اجابت را خواست و مشیت خدا می داند. در مورد جمع بین این دو آیه مطالبی بیان شد: https://eitaa.com/estentagh/319 @ostad_aali @rezakarimi

شهید حججی در عید قربان متوجه باطن و حقیقت قربانی و ذبح عظیم بود و از ظاهربینی رها شد. او معنای تمام کردن حج در کربلا را خوب فهمیده بود که در عاشورای ذی‌الحجه، عاشورای محرم را طلب کرد. ظاهربینان چون به امام توجه ندارند حج را تمام نمی‌کنند و حتی به امام اشکال می‌کنند که چرا حجش را نیمه‌تمام گذاشت! #دستنوشته_شهید @rezakarimi

یادداشت‌هایی درباره عرفه و قربان مروری بر دعای عرفه https://eitaa.com/rezakarimi/704 درباره پیوست دعای عرفه https://eitaa.com/rezakarimi/191 اضطرار در دعا https://eitaa.com/rezakarimi/981 گیاهخواران علیه قربانی https://eitaa.com/rezakarimi/802 اخلاق سکولار علیه ذبح اسماعیل  https://eitaa.com/rezakarimi/705 قربانی و تسلیم https://eitaa.com/rezakarimi/171