240610_002.mp3
7.48M
📢 #اصول #المقصد_السابع #الاصول_العملیة
#اصالة_الاحتیاط #دوران_الامر_بین_المتباینین
#التنبیه_التاسع
📅 ۲۱/ خرداد ماه/ ۱۴۰۳
💠جلسه ۱۳۳
📚موضوع جلسه :
1️⃣اگر مکلف به فرد مردد از اطراف علم اجمالی مضطر شد پس ارتکاب آن بر او جواز عقلی واقعی دارد یعنی چه نجس باشد و چه پاک باشد در ارتکاب آن مستحق عقوبت نیست؛ در این جا با نظر مرحوم شیخ و خویی اختلاف وجود دارد زیرا قائلند که اگر فرد مردد مضطر الیه نجس باشد پس مرتکب حرام غیر منجَّز شده است.
2️⃣قبل از ارتکاب اناء مرددی که واقعا نجس است و مضطر الیه است حرمت فعلی موجود است اما بعد از شرب عرفا و عقلا به آن اناء اضطرار دارد و اضطرار رافع حرمت فعلیه است.
3️⃣اگر مکلف بعد ارتکاب فرد مردد مضطر الیه، دومی را نیز شرب کند پس مستحق عقوبت است؛ زیرا یا نجس را شرب کرده است که معصیت است یا پاک را شرب کرده است که متجری خواهد بود و هر دوی آنها مستحق عقوبتند بر خلاف نظر آخوند که ارتکاب فرد غیر مضطر الیه را جائز می دانند.
🆔https://eitaa.com/DorusOstadMadadi