76.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
74.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
104.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
جایگاه نقد زبانی در اعتبارسنجی حدیث، اکبری.mp3
زمان:
حجم:
15.6M
جایگاه نقد زبانی در اعتبارسنجی حدیث
عمیدرضا اکبری
بسترهای فحص تعابیر نادر
اَشکال تطور
انواع تفرد
معرفی نمونه پژوهشها
@gholow
نقد زبانی.pdf
حجم:
350.6K
جایگاه نقد زبانی در اعتبارسنجی حدیث
عمیدرضا اکبری
اسلایدها
@gholow
با شما در دنیا و آخرت
فأسألُ اللهَ... أنْ يَجْعَلَني مَعَكم في الدُّنْيا والآخِرَةِ... (ابن قولویه، كامل الزيارات، ص١٩٥، مكتبة الصدوق)
أَبِي ره قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ أَبِي مَسْرُوقٍ النَّهْدِيِّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَهْلٍ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع عَلِّمْنِي شَيْئاً إِذَا أَنَا قُلْتُهُ كُنْتُ مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ قَالَ فَكَتَبَ بِخَطٍّ أَعْرِفُهُ أَكْثِرْ مِنْ تِلَاوَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ رَطِّبْ شَفَتَيْكَ بِالاسْتِغْفَارِ (شیخ صدوق، ثواب الأعمال، ص۱۶۵).
از اسماعیل بن سهل روایت شده است که گفت: برای امام جواد ع نامه نوشتم: «به من چیزی بیاموز که اگر آن را بگویم، در دنیا و آخرت با شما باشم.» پس به خطّ خودش که میشناختم برای من نوشت: «سوره انّا انزلناه را بسیار بخوان و دو لبت را به استغفار تر کن.»
https://t.me/sohof2/1595
#حدیث
@Gholow
نقش اختلاف نُسَخ در گوناگونی برداشتها مطالعه موردی حدیث «علیّ ممسوس فی ذات الله»، علی عادلزاده، عمیدرضا اکبری، مطالعات قرآن و حدیث، ش28، 1400ش.pdf
حجم:
499.3K
نقش اختلاف نُسَخ در گوناگونی برداشتها: مطالعه موردی حدیث «علیّ ممسوس فی ذات الله»،
علی عادلزاده، عمیدرضا اکبری،
مطالعات قرآن و حدیث، ش28، 1400ش
جمله مشهور «علی ممسوس فی ذات الله» از جمله اخبار منسوب به رسول الله ص است که شارحان با وجود اهتمام بسیار، به توافقی در معنای آن نرسیدهاند، و شروح تفصیلی مشکل سازگاری واژه ممسوس را با لغت و سیاق روایت حل نکردهاند. نظر نکردن به چارچوب شکلگیری این جمله در کاستیهای معانی ارائه شده مؤثر بوده است. این مقاله با بررسی تحریرهای گوناگون روایت، نشان داده که اصل اولیه حدیث با تعابیر دیگری (چون لأخشن فی…) بوده است، و در دو فرایند نقل به معنا و تصحیف بدین شکل درآمده است. در معنای نسخه اصیلتر و متقدمتر هیچ ابهامی وجود ندارد و با سیاق گزارشهای کاملتر همخوان است. با روشن شدن معنای حدیث، نادرستی بعضی از گزارشهای متأخرتر نیز معلوم میشود. کمرنگی نگرش انتقادی، جمعی از عالمان متأخر و به ویژه اهل عرفان را بر آن داشته تا در حد توان به تأیید و توجیه غیر تاریخی بعضی از اخبار مشکوک بپردازند. تلاشهای ایشان در ارائه معنا برای «ممسوس فی ذات الله» نااستوار به نظر میرسد.
@gholow
اعتبارسنجی عبارت "انا اصغر من ربّی بسنتین از حیث سند
✍️ محمدمهدی مودتی
نشریه سفینه، سال شانزدهم، بهار ۱۳۹۸، شماره ۶۲
چکیده:
نگارنده بیست و پنج منبع برای این گفتار منسوب به پیامبر (ص) یا امیرالمؤمنین (ع) به ترتیب زمان، از داوود قیصری متوفی ۷۵۱ قمری تا معاصران آورده است که هیچ یک از این نقلها سند ندارد، و بیشتر این ناقلان گرایش عرفانی دارند.
@Gholow
⚠️تأملی در روایات نخستین کتاب احتجاج
✍️عمیدرضا اکبری
کتاب الإحتجاج طبرسی (م588ق) با اینکه در خود گنجینهای از استدلالها و احتجاجات روایی را گنجانده، با این حال درگیر آسیبهایی هست، و بسیاری از اخبار آن را میتوان با تحریرها و قرائن منابع متقدم نقد کرد. به عنوان نمونه مؤلف در نخستین باب کتاب روایاتی در فضل و تأیید احتجاج و جدال را گرد آورده، ولی همگی روایاتش اشکالات اساسی دارند. مثلاً روایت اول کتاب چنین است:
وَ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ: نَحْنُ الْمُجَادِلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ عَلَى لِسَانِ سَبْعِينَ نَبِيّاً. (الإحتجاج للطبرسي، ج1، ص15)
«ماییم مجادلان در دین خدا بر زبان هفتاد نبی»!
معرفی نبی خاتم به عنوان جدالگر از زبان 70 نبی بسیار غریب و بلکه ناهمسو با برخی روایات دیگر است. اما در منابع متقدم امامی با همین عبارات آمده، جز آنکه بهجای «نحن»، «لعن» است. کتابت این دو واژه کاملاً شبیه هم است، و به سادگی قابل تصحیفاند:
... عن محمد بن علي الصيرفي الكوفي عن محمد بن سنان عن المفضل بن عمر عن جابر بن يزيد عن سعيد بن المسيب عن عبد الرحمن بن سمرة قال قال رسول الله ص لُعِنَ الْمُجَادِلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ عَلَى لِسَانِ سَبْعِينَ نَبِيّاً وَ مَنْ جَادَلَ فِي آيَاتِ اللَّهِ فَقَدْ كَفَرَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا... (كمال الدين، ج1، ص256)
از سیاق خبر کاملاً آشکار است که نسخه متقدم صحیح است، نه نسخه احتجاج، و مذمت و لعن «جدالگران در دین» را در اخبار دیگری نیز می توان یافت (نمونه: الجعفريات، ص171؛ إعتقادات الإمامية للصدوق، ص43). چنانکه مجادل در دین خدا کاملاً شبیه «مجادل در حق / آیات» است که در آیات همواره کاربردی منفی دارد (انفال: 6؛ الرعد: 13؛ غافر: 35، 56، 69؛ شوری: 35). الگوی لعن در این روایت نیز مانند آیه ﴿لعن الذين كفروا من بني إسرائيل على لسان داود و عيسى ابن مريم﴾ (المائدة: ۷۸) است.
معنای دو تحریر خبر مورد بحث ضد هم است؛ و برخلاف نظر طبرسی اصل روایت در زمینه لعن اهل جدال است، نه تأیید آن.
همچنین، با عنایت به اینکه انتهای سند شیخ صدوق (م381ق) عامی است، یافتن این خبر دور از انتظار نیست. ولی در منابع عامه همواره تعبیر «القدرية» (و گاه همراه مرجئه) به جای مجادلان نشسته است (نمونه: السنة لابن أبي عاصم، 1/ 142؛ 2/ 462؛ المعجم الكبير للطبراني، 20/ 117). هرچه هست نسخه اصیلتر و بسیار رایج «لُعِن» است؛ نه «نحنُ».
ادامه روایات باب اول از احتجاج نیز جملگی از متفردات تفسیر استرابادی و با ادبیات نادر آن است. امروزه پژوهشهای بسیاری اصالت نداشتن روایات تفسیر استرابادی را با ابزارهای مختلف نقد سندی، تاریخی، عرضه بر روایات و تحلیل متن نشان دادهاند (برای نمونه: مددی، نگاهی به دریا، ج1، ص297-323؛ شوشتری، الاخبار الدخیلة، ج1، ص152؛ انصاری، سایت کاتبان، مانند ansari.kateban.com/post/2095 و ansari.kateban.com/post/1091 ؛ فاطمه هاشمی، پایان نامه «بررسی صحت و اعتبار روایات تفسیر منسوب به امام عسكری ع»، بخش5 و 6-1. البته در بخش6-2 در اعتباربخشی قسمتهای موافق با امامیه تسامح شده است؛ و...).
میتوان از ابزارهای نقد زبانی نیز به گستردگی در نقد ادبیات خاص این تفسیر نیز بهره برد.
#تصحیف
@Gholow
ضرورت پیگیری ریشه اخبار مرسل و متأخر، اکبری.mp3
زمان:
حجم:
13.8M
ضرورت پیگیری ریشه اخبار مرسل و متأخر
عمیدرضا اکبری
بررسی چند نمونه متأخر:
- كان الله و لا شئ معه و هو الآن كذلك
- علي ممسوس في ذات الله (مقاله مرتبط: «نقش اختلاف نُسَخ در گوناگونی برداشتها: مطالعه موردی حدیث علیّ ممسوس فی ذات الله»، عادلزاده و اکبری)
- انا اصغر من ربي بسنتين (نمونه مقالات مرتبط)
- نحن المجادلون (یادداشت مرتبط)
البته نمونههای بسیاری از حدیثوارهها نیز وجود دارد که حتی در منابع متأخر نیز نیامده است.
@gholow
غلوّ_الشّلمغانی_و_آثاره_في_کتاب_الأوصیاء.pdf
حجم:
735.4K
.
غلوّ الشّلمغانی وآثاره في کتاب الأوصیاء
✍ ابراهیم جواد
چکیده:
تحقیقات جدید ثابت کرده است که کتاب اثبات الوصیه منسوب به مسعودی همان کتاب الأوصياء تأليف شلمغانی (م۳۲۲ ق) است. عقیده به وجود ضد، ادوار هفتگانه، تعبیر «سید محمد» در مورد پیامبر، زاده شدن اوصیاء به شیوهای غیر معمول، عقیده به وجود ابواب برای ائمه (علیهم السلام) در اثبات الوصية دليل انتساب آن به شلمغانی است.
نگارنده نتیجه میگیرد که بررسی تأثیر غلو بر آثار بعضی از افراد مشهور فوایدی برای دقت در مواریث فرهنگی و دینی خواهد داشت.
https://t.me/al_athar_ir/2339
@Gholow