🔹مطالب پیشین درباره تفسیر منسوب به امام حسن عسکری ع به روایت مفسر استرآبادی🔹 ۱. مجعولات مفسر استرآبادی در غیر تفسیر https://eitaa.com/Gholow/321 ۲. خاستگاه سُنّی تفسیر استرآبادی https://eitaa.com/Gholow/432 https://eitaa.com/Gholow/433 https://eitaa.com/Gholow/434 https://eitaa.com/Gholow/435 https://eitaa.com/Gholow/436

پژوهشی دربارهٔ تفسیر منسوب به امام حسن عسکری (ع) ✍️ استاد سید احمد مددی #تفسیر_استرآبادی @Gholow

الأخبار الدخیلة، الباب الثاني في الموضوعات، الفصل الثاني في أخبار التفسیر الذي نسبوه إلی العسکري (ع) بهتاناً ✍️ علامه محمدتقی شوشتری #تفسیر_استرآبادی @Gholow

رسالة حول التفسیر المنسوب إلی الإمام العسکري ✍️ شیخ محمدجواد بلاغی #تفسیر_استرآبادی @gholow

بررسی صحت و اعتبار روایات تفسیر منسوب به امام عسکری(ع) پایان‌نامه فاطمه هاشمی، 1381ش. به طور خاص در بخش5 و 6-1 از این اثر به نقد مواضعی از #تفسیر_استرآبادی پرداخته، و البته در بخش6-2 از این اثر در اعتباربخشی قسمت‌های موافق با امامیه تسامح شده است؛ زیرا صرف موافقت اجمالی برخی مضامین اصالت عبارات را نشان نمی‌دهد. این پژوهش مفید با تغییراتی به صورت کتاب نیز نشر یافته است. @gholow

توجّه آیت الله خوئی به مخالفت یک نمونه از مضامین عامی #تفسیر_استرآبادی با احادیث شیعی (معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۹۵) @gholow

توضیحات استاد علی اکبر غفاری درباره #تفسیر_استرآبادی و ذکر نمونه‌هایی از اشکالات موجود در این تفسیر: - مدح صهیب بن سنان (کسی که بر عمر نماز خواند) - مدح عکرمة بن ابی جهل - حضور عباس بن عبدالمطلب در مدینه هنگام سدّ الابواب @gholow

در تصویر، محقق #تفسیر_استرآبادی (= تفسیر منسوب به امام حسن عسکری ع) درباره مخالفت یکی از داستان‌های این تفسیر با تاریخ شهادتِ زید بن حارثه، عبد الله بن رواحة و تاریخ اسلام آوردن قیس بن عاصم توضیحاتی ارائه داده است. @Gholow

نمونه‌های دیگری از اشکالات تفسیر استرآبادی: https://alasar.blog.ir/1400/11/29/TafsirAstarabadi ۱. نماز خواندن پیامبر ص بر نجاشی ۲. اسناد موازی به زهری ۳. حضور امام رضا ع در بغداد ۴. داستان نجاتِ مؤمن آل فرعون #تفسیر_استرآبادی @gholow

نقد محقق شوشتری بر #تفسیر_استرآبادی با فهرست فارسی برای دسترسی آسان‌تر @gholow

توضیحِ میرزا ابوالحسن شعرانی درباره جعلی بودنِ #تفسیر_استرآبادی «قول صحيح در حبس مختار و رهايى او همين است كه ابن زياد او را به زندان كرد و يزيد به رهايى او فرمود و پس از اين در سال ۶۷ مصعب بن زبير او را كشت و حجاج در سال ۷۵، هشت سال پس از كشته شدن مختار والى عراق شد. و اينكه مرحوم مجلسى در جلاء العيون و بحار نقل كرده است كه: حجاج مختار را چند بار حبس كرد و عبد الملك مروان براى او نوشت مختار را رها كند او را رها كرد و خداوند او را نگاه داشت تا كشندگان حسين عليه السّلام را كيفر كند صحيح نيست؛ زيرا كه در زمان ولايت حجاج و مستولى بودن عبد الملك بر عراق، مختار كارهاى خود را كرده و كشته شده بود و دولت به ابن زبير رسيده و او هم كشته شده بود و پس از آن حجاج والى كوفه شد. مرحوم مجلسى (ره) اين داستان را از كتابى كه در دست مردم متداول بود و آن را تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام مى‏‌گفتند نقل كرده است و علماى ما آن را مجعول دانند؛ چنان كه علّامه حلّى- رحمه اللّه- در رجال خود گويد: محمد بن قاسم مفسّر استرآبادى يعنى راوى اين تفسير ضعيف و دروغگوست كتاب تفسيرى از او روايت كنند كه از دو مرد مجهول ديگر روايت كرده است. تا اينكه گويد: اين تفسير موضوع است... و بودن همين داستان در اين تفسير دليل بر صحّت قول علّامه حلّى و مجعول بودن اين تفسير است» (ابوالحسن شعرانی، دمع السجوم، ص۵۲۷) @gholow

بیان شبهه تاریخی درباره مقدمه تفسیر استرآبادی از زبان آیت الله شبیری زنجانی «در مقدمه اين تفسير مطلبى است كه انتساب آن به امام هادى عليه السلام از جهت تطبيق تاريخى ممكن نيست و تطبيق آن با زمان امام حسن عسكرى نيز خالى از اشكال نيست. در مقدمه آمده است: در زمان داعى اول يعنى حسن بن زيد كه از سال ۲۵۰ تا ۲۷۰ در طبرستان و محيط زيدی‌ها - كه كم و بيش از اماميه هم در آنجا بسر مى‌بردند - حكومت داشته است، نزد او از دو نفر بنام محمد بن سيار و محمد بن زياد سعايت مى‌كنند، آن دو بر جان خود مى‌ترسند و با پسران خود به عراق مى‌گريزند و بر امام عسكرى عليه السلام وارد مى‌شوند. حضرت به آن دو مى‌فرمايد: نگران نباشيد، وقتى به شهر خود باز گرديد، جانتان در امان است و اموالتان كه مصادره شده، باز گردانده مى‌شود، كسانى كه نزد داعى از شما شكايت كرده‌اند، وضعشان به گونه‌اى مى‌شود كه شما را شفيع خود نزد او قرار مى‌دهند. آن دو نفر، به شهر و ديار خود بازگشتند و همانطور كه حضرت پيش‌بينى كرده بود، اتفاق افتاد. پسران آن دو كه نزد حضرت امام حسن عسكرى بودند و از تغيير اوضاع كه حضرت خبر داده بود، اظهار شگفتى مى‌كردند، حضرت به آنان فرمود: اگر مطلب بر شما واضح شد، به شما تفسير قرآن ياد مى‌دهم. به شكرانه اينكه مطلب بر شما روشن شد. بعد از چندى، نامه‌اى از پدرشان آمد كه داعى بر ما لطف كرده و وعده بازگرداندن اموالمان را داده است و ما نگرانى نداريم و منشأش اين است كه داعى، فردى را مى‌كشد و زيديها از بلاد مختلف به او اعتراض مى‌كنند و نامه مى‌نويسند كه او از بهترين افراد زيديه بود و سعايتى بيجا درباره او شده، او نيز اضعاف ديه مى‌پردازد و تصميم مى‌گيرد در خصوص مذهب اشخاص متعرض آنان نشود. چندى بعد نامه ديگرى مى‌نويسند و مژده دريافت اموالشان را مى‌دهند. در مقدمه از قول پسران آنها آمده كه ما هفت سال نزد حضرت تفسير قرآن آموختيم. اين خلاصه داستانى كه در مقدمه اين تفسير آمده است. سؤال اين است كه نزد كداميك از امامان درس خوانده‌اند، امام هادى يا امام حسن عسكرى‌؟ امام هادى عليه السلام در سال ۲۵۴ وفات يافته، در حاليكه حكومت داعى از سال ۲۵۰ در طبرستان آغاز شده است، لذا هفت سال تحصيل آنان پس از داستان فوق در محضر امام هادى ممكن نيست. و اگر مراد، امام حسن عسكرى باشد، مدت امامت آن حضرت پنج سال و هشت ماه و اندى بوده است، اگر آنان بخواهند از سامرا به مازندران بروند، سپس اموال آنان توسط داعى بازگردانده شود و نامه به پسران خود بنويسند و به شكرانه آن در محضر حضرت درس بخوانند، على القاعده بايد مدت شش ماه در شرائط آن روز، با توجه به نامه‌نگاريها و امثال آن طول كشيده باشد. لذا بيش از پنج سال نمى‌توانستند در محضر حضرت درس بخوانند، پس چگونه با ادعاى هفت سال سازگار است‌؟ مگر آنكه بجاى پنج سال، هفت سال اشتباهاً گفته شده باشد. اين شبهه در خصوص اين تفسير با توجه به مطلبى كه در مقدمه آن آمده، وجود دارد» (شبیری زنجانی، دروس خارج خمس، ج۱، ص۱۸۰_۱۸۲). البته این اشکال را می‌توان با دقت در جزئیات سرگذشت حسن بن زید داعی و امام حسن عسکری علیه السلام تقویت کرد و نادرستی داستان نگارش #تفسیر_استرآبادی را بهتر نشان داد. @gholow