AudioCutter_موجهسازی سبک زندگی.mp3
29.33M
#بشنوید
#سبک_زندگی
📜 موجهسازی سبک زندگی
انسان در جستجوی وجاهت برای رفتارهای خود
❓منبع وجاهت
منبع نادرست: همراهی با عموم مردم با شعار "من هم یکی مانند دیگران"
پدیده (امّعه) در ادبيات دینی و نهی امام صادق علیهالسلام از آن
منبع معتبر: خیر بودن، حق بودن...
🗓 ۱۴۰۳/۰۲/۱۴
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
تاثیرعواطفمعنویوغیرمعنوی.mp3
875.7K
#بشنوید
#قطعه_سخنرانی
📜 تاثیر عواطف معنوی و غیر معنوی
عواطف معنوی و غیر معنوی چیست ⁉️
و چه تاثیری بر زندگی افراد دارد ❓
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانید
#قطعه_مقاله
📜 چیستی حیا (۱)
✍🏻 حیا از موضوعات مهم اسلامی است که در شرایط اجتماعی ما جایگاه ویژهای پیدا کرده و گاه دیدگاه های متفاوتی در باره آن ابراز میگردد. این بخش را با استفاده از مقالهای در مجله اخلاق وحیانی بیان می کنیم:
حیا در دیدگاههای سهگانه
الف) دیدگاه لغت شناسان:
در تعریف اهل لغت، چند نکته مهم وجود داشت: رقت وجه، انقباض، فعل قبیح، ترس از سرزنش، بازداری و عورت. رقت وجه، حالت مواجهه با ناظر است. انقباض (گرفتگی) نفس، ویژگی روانی حیاست. فعل قبیح، موضوع آن و بازداری، کارکرد آن است؛
بنابراین، از دیدگاه لغتشناسان، حیا یعنی رقت وجهی که هنگام فعل قبیح بهدلیل ترس از سرزنش مردم، در فرد بهوجود میآید و موجب انقباض روانی و ترک آن کار میشود.
ب) دیدگاه دانشمندان:
در تعریف متخصصان نیز چند محور وجود داشت. یکی ویژگی و حالت روانی که با تعبیرهایی همچون انقباض، تغیّر، انکسار، انحصار و وقار بیان شده است. دیگری موضوع حیا که فعل قبیح است. سومی علت و منشأ این حالت روانی که چند گونه است: تعداد زیادی آن را ترس از سرزنش، برخی نیز مواجهه با نقص را علت آن میدانند و برخی نیز حشمت طرف مقابل را. چهارمی، نتیجه آنکه ترک کردن است؛ بنابراین، ازنظر این گروه، حیا صفتی است که هنگام فعل قبیح، بهدلیل ترس از سرزنش مردم یا مواجهه با نقصان یا حشمت طرف مقابل، حالتی از گرفتگی، حصر و شکستگی روانی را برای انسان بهوجود میآورد.
ج) دیدگاه متون دینی:
همچنین در تعریف اسلامی چند محور وجود داشت. یکی اینکه عنصر اصلی برانگیزانندۀ حیا، حضور ناظر محترم و نظارت ادراکشده است. دیگری اینکه موضوع آن، قبیح شرعی و عرفی است و سومی اینکه کارکرد و ثمرۀ آن، بازداری و مهار نفس است. در منابع اسلامی، مطلبی دربارۀ ویژگی روانی بهدست نیامد.
مفهوم پردازی حیا
از تحلیل و بررسی اینها بهنظر میرسد حیا ترکیبی است از:
۱) حرمت تهدیدشده، ۲) تأثر درونی و ۳) خودمهارگری. حرمت تهدید شده خود ترکیبی است از: قبح ادراکشده، نظارت ادراکشده، ناظر تکریمشده و کرامت ادراکشده.
توضیح این که اینکه
فرد باحیا، شخصیتی کریم، وجهی رقیق و حالتی باوقار دارد؛ ازاینرو هنگام مواجهه با فعل قبیح، وقتی خود را در حضور ناظر محترم میبیند، دچار ترس از آبرو، روانش دگرگون (تغیر) و از حالت بسط و گشودگی، دچار قبض (انقباض) و احساسِ در تنگنا قرار گرفتن (انحصار) میشود و حالتی از شکستگی روانی را درونش تجربه میکند. این حالت، وی را به مهار نفس وامیدارد و از کار قبیح منع میکند که نتیجۀ عملی آن، ترک کردن کار بد (ترک) یا انجام دادن کار خوب (واداری) است.
📚 منبع: اخلاق وحیانی، ش ۱۲
ادامه دارد....
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانید
#قطعه_مقاله
چیستی حیا(۲)
پیشتر گذشت که حیا ترکیبی است از:
۱) حرمت تهدیدشده، ۲) تأثر درونی و ۳) خودمهارگری. حرمت تهدید شده خود ترکیبی است از: قبح ادراکشده، نظارت ادراکشده، ناظر تکریمشده و کرامت ادراکشده.
و اما تحلیل این مفهوم
تحلیل مفهوم حیا
صفت حیا را میتوان این گونه تحلیل و تبیین کرد. از موقعیتهای زندگی انسان، مواجهه با فعل قبیح است. نحوۀ مواجهه ما با این موقعیت، از مسائل مهم زندگی است. برخی افعال، قبیح و عیباند و درمقابل، برخی زیبا و خوب. ما در زندگی در معرض انتخاب قبیح یا حسن قرار میگیریم؛ اما بهخودیخود مسئلهساز نیست. بدیهی است که انسان سالم، حسن را برمیگزیند.
مسئله از آنجا آغاز میشود که فعل قبیح با لذت و فعل حسن با محنت آمیخته شود. معمولاً آنچه قبیح است، لذتبخش است و آنچه حسن است، محنتآور. اینجاست که انتخاب دچار مشکل میشود.
انسان بهلحاظ طبع اولیه معمولاً بهسمت لذت گرایش دارد و از محنت میگریزد؛ ازاینرو ممکن است فعلی را برگزیند که واقعاً قبیح است. گزینش فعل لذتبخش هرچند طبع انسان را ارضا میکند، از آنجاکه قبیح و عیب است، آبرو و اعتبار اجتماعی انسان را تهدید میکند.
اعتبار و حرمت نزد دیگران، یکی از ضروریترین نیازهای اجتماعی و از مطلوبترین چیزها نزد انسان است. هیچکس مایل نیست نزد دیگران بیآبرو و رسوا شود؛ اما گاه مسیری که انتخاب میکند، چنین پیامدی دارد و اعتبارش را پیش پای لذتخواهیاش قربانی میکند. در این حالت، هرچند شاید دمی لذت ببرد، رسوایی و ننگ آن برایش میماند و حرمت و اعتبار خود را ازدست میدهد.
اینجاست که به چیزی نیاز داریم تا آبروی فرد را صیانت کند و اعتبار اجتماعی او را پاس دارد. برای این کار، نیاز است فرد با معیار حُسن و قبح، پدیدهها را ارزیابی کند، نه لذت و محنت. اگر رفتارها از این منظر ارزیابی شوند، حس حرمتخواهی و آبروداری برانگیخته میشود و وی را از رفتار تهدیدکنندۀ آبرو بازمیدارد؛ چیزی که در دین به آن حیا میگویند. حیا عاملی است که فرد را از کار قبیح بازمیدارد و آبرو و اعتبار اجتماعیاش را صیانت میکند.
📚 منبع: مجله اخلاق وحیانی، ش۱۲
👈 چیستی حیا (۱)
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانید
#برشی_از_کتاب
چیستی حیا(۳)
پیشتر گذشت که حیا ترکیبی است از:
۱) حرمت تهدیدشده، ۲) تأثر درونی و ۳) خودمهارگری. حرمت تهدید شده خود ترکیبی است از: قبح ادراکشده، نظارت ادراکشده، ناظر تکریمشده و کرامت ادراکشده.
پس یکی از مهمترین مسایل، قبح ادراک شده است.
و اینک مراد از قبیح قبیح چیست؟ ترک یا فعل؟
حيا هنگامى برانگيخته مىشود كه پاى فعلى قبيح در كار باشد. وقتى كسى در وضعيتى قرار گيرد كه زمينه كار قبيح آماده بوده و ممكن است نسبت به آن اقدام كند ، موقعيت حيا پيش مىآيد . در چنين موقعيتى است كه يا فرد حيا مىكند و دست از آن كار مىكشد و يا حيا نكرده و مرتكب آن مىشود . ولى اگر صحبت از فعل قبيح نباشد و زمينهاى براى آن فراهم نشده باشد ، حيا نيز موضوعيتى نخواهد داشت . بنابراين ، بدون فعل قبيح ، حيا وجود نخواهد داشت .
كار قبيح هم مىتواند به شكل «انجام» باشد و هم به شكل «ترك». همان گونه كه ممكن است انجام دادن يك كار زشت ، قبيح شمرده شود ، ممكن است انجام ندادن يك كار خوب نيز قبيح شمرده شود. از اين رو گاهى به جهت انجام كارى كه نبايد انجام مىداديم ، شرمنده مىشويم ، و گاهى به جهت ترك كارى كه بايد انجام مىداديم ، شرمنده مىشويم.
مثلاً اگر قول انجام دادن كارى را به كسى داده باشيم و به هر جهت موفق به انجام آن نشويم ، به خاطر «كارى كه نكردهايم» شرمنده مىشويم. همچنين اگر غيبت كسى را كرده باشيم ، از «كارى كه كردهايم» شرمگين مىشويم. بنا بر اين مراد از «فعل قبيح» فقط انجام دادن يك كار زشت نيست ، بلكه انجام ندادن يك كار خوب را نيز شامل مىشود.
بر همين اساس مىتوان گفت قبيح يعنى انجام دادن كارى كه نبايد انجام شود و انجام ندادن كارى كه بايد انجام شود . موقعيت هر كدام از اين دو پيش آيد ، مىتواند حيا را برانگيزد و فرد را شرمنده سازد.
📚 منبع: فرهنگ حيا ، ص ۴۰
ادامه دارد.....
👈 چیستی حیا (۲)
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانید
#برشی_از_کتاب_حیا
چیستی حیا(۴)
پیشتر گذشت که حیا ترکیبی است از:
۱) حرمت تهدیدشده، ۲) تأثر درونی و ۳) خودمهارگری. حرمت تهدید شده خود ترکیبی است از: قبح ادراکشده، نظارت ادراکشده، ناظر تکریمشده و کرامت ادراکشده.
پس یکی از مهمترین مسایل، قبح ادراک شده است.
و اینک ملاک قبیح شمردن
ملاك قبيح شمردن كارها
سؤال اين است كه اگر يكى از مفاهيم اصلى حيا ، وجود موقعيت فعل قبيح است ، ملاك قبيح شمردن كارها چيست و چگونه مىتوان قبيح بودن كارى را تشخيص داد؟ ... در بحث ما هم قبيح شرعى موضوع شرم قرار مىگيرد و هم قبيح عرفى . همان گونه كه انجام دادن امورى كه شارع قبيح دانسته ، مايه شرمسارى است ، انجام امورى هم كه فرهنگ جامعه نيز آنها را قبيح مىداند ، مايه شرمسارى است. به همين جهت همان گونه كه كار خلاف شرع را مايه شرمسارى مىدانيم ، كار خلاف ادب و خلاف عرف را نيز شرمآور مىدانيم. امام على عليه السلام درباره ملاك اول مىفرمايد:
إنّ المؤمن يستحيي إذا مضى له عمل في غير ما عقد عليه ايمانه؛
مؤمن هرگاه عملى بر خلاف ايمانش از او سر زند ، شرم مىكند.(غررالحكم ودررالكلم : ح ۳۴۶۳)
امام باقر عليه السلام به هر دو ملاك تصريح كردهاند. ايشان چهار چيز را مايه كمال مسلمانى مىدانند: وفا به عهد با خدا ، راستگويى ، حيا و خوش اخلاقى. و درباره حيا فرمودهاند:
والحياء ممّا يقبح عند اللَّه وعند الناس ؛
حيا از آنچه نزد خداوند و نزد مردم قبيح است.(امالى مفيد: ص ۱۶۷ ، ح ۱ ؛ امالى شيخ طوسى : ص ۱۸۹ ، ح ۲۱؛ الخصال : ج ۱ ، ص ۲۲۲ ، ح ۵۰)
... بنابراين ، قُبح ممكن است به دو طريق شناخته شود ؛ يكى شرع و ديگرى فرهنگ جامعه.
البته تعدد راههاى تشخيص قُبح ، موجب تضاد و اختلاف نمىشود ، زيرا قلمرو هر يك با ديگرى متفاوت است و اين تفاوت مانع تضاد مىگردد . شرع واجبات و محرمات را مشخص مىسازد و بر اساس آن ترك واجب و انجام حرام ، قبيح شمرده مىشود. اما فرهنگ به آداب و رسوم مىپردازد و در اين قلمرو ، حُسن و قبح را تعيين مىكند .
البته ممكن است فرهنگى ، آموزههاى غير شرعى هم داشته باشد ، اما سخن اين است كه هنجار و ناهنجار فرهنگى در جايى مورد قبول است كه مخالف هنجارها و ناهنجارهاى شرع نباشد . اگر يك هنجار شرعى در فرهنگى ناهنجار شمرده شود ، و يا يك ناهنجار شرعى در فرهنگى هنجار شمرده شود ، ملاك شرع مقدم است و نمىتوان به بهانه عرف ، بر خلاف شرع عمل كرد . در چنين مواردى بايد به تصحيح فرهنگ پرداخت و آن را با شرع هماهنگ ساخت.
📚 منبع: فرهنگ حيا ، ص ۴۱
ادامه دارد.....
👈 چیستی حیا(۳)
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانيد
#برشی_از_کتاب_حيا
چيستی حيا(۵)
پیشتر گذشت که حیا ترکيبی است از:
۱) حرمت تهدیدشده، ۲) تأثر درونی و ۳) خودمهارگری. حرمت تهدید شده خود ترکیبی است از: قبح ادراکشده، نظارت ادراکشده، ناظر تکریمشده و کرامت ادراکشده.
پس یکی از مهمترین مسایل، قبح ادراک شده است.
و اینک:
نقش ارزيابى افراد در قبح كارها
مسأله ديگرى كه بايد به آن پرداخت ، نقش ارزيابىهاى متفاوت افراد در قبيح شمارى كارها است . به نظر مىرسد ارزيابى انسانها نسبت به همه كارهاى قبيح يكسان نيست....
حال اگر از بعد ديگرى توجه انسان به منبعى باشد كه انسان با آن مخالفت كرده و معصيت آن را مرتكب شده ممكن است ، مسأله متفاوت گردد . در ارزيابى قبح ، انسانها يا «فعل» محورند يا «ناظر» محور . مراد از «محوريت فعل» اين است كه براى ارزيابى ميزان قبح يك عمل ، فقط به خود عملها توجه شود و نسبت به هم سنجيده شوند و درجات قبح آنها تعيين گردد . و مراد از «محوريت ناظر» اين است كه قبح عمل نسبت به مكانت و شأن ناظر سنجيده و درجه گذارى شود .
در قسم اول ملاك اين بود كه چه عملى انجام شده است و در اين قسم، ملاك اين است كه در برابر چه كسى انجام شده و با چه كسى مخالفت شده است. در اينجا نوع مخالفت تعيين كننده ميزان قُبح نيست ، بلكه مقامى كه با آن مخالفت شده، تعيين كننده است. در نوع اول ، كارها با يكديگر مقايسه مىشدند و در اين قسم، مقامهاى مخالفت شده با يكديگر مقايسه مىشوند و درجه قبح كارها براساس رتبه مقام مخالفت شده تعيين مىشود. به همين جهت مخالفتهايى كه با خداوند صورت مىگيرد در يك رديف قرار مىگيرند و مخالفتهاى با مردم در رديف ديگر و...
شيوه دوم از ارزش بالاترى برخوردار است چون مهم نيست كه چه كارى انجام شده است بلكه مهم اين است كه اين كار مخالفت با چه كسى بوده است. رسول خداصلى الله عليه وآله در اين باره مىفرمايد :
يا اباذر لاتنظر إلى صغر الخطيئة ، ولكن انظر إلى من عصيت؛
اى فرزند آدم! به كوچكى خطا نگاه نكن، بلكه به كسى كه معصيت او را كردهاى نگاه كن .(امالى طوسى : ص ۵۲۸)
.... اگر سنگ بسيار بزرگى، شيشه نوشابهاى را بشكند نمىگويند اشتباه بسيار بزرگى رخ داده است. اگر وسيلهاى گران قيمت (مثل يك اثر مهم تاريخى) به وسله يك سنگ كوچك شكسته شود ، نمىگويند اشتباه كوچكى رخ داده است. كوچكى و بزرگى يك اشتباه را براساس شيء شكسته شده تعيين مىكنند
... همين مطلب دقيقاً درباره خداوند نيز صادق است . گناه يعنى شكستن حرمت خداوند . هر گناهى كه انجام شود ، حرمت خداوند شكسته شده است. در اينجا قبح عمل به خاطر نوع گناه نيست بلكه به خاطر حرمت شكنى آن است . اگر حرمت خداوند شكسته شود، چه فرقى مىكند كه با چه گناهى صورت گرفته باشد؟ بنابراين بهترين ملاك براى ارزيابى قبح يك عمل اين است كه ببينيم با اين كار چه حرمتى شكسته شده است. اگر اين را ملاك درجه بندى قبح كارها قرار دهيم، هر گناهى كه در برابر خداوند انجام شود ، بزرگترين قبيح است چون حرمت خداوند بزرگترين حرمتها است و اين بزرگترين حرمت، به وسيله گناه شكسته شده است. در اين صورت همه گناهان از درجه قبح يكسانى برخوردار هستند و لذا در شكل شرم از آنها هيچ تفاوتى وجود نخواهد داشت و شدت شرمندگى فرد از همه گناهان يكسان خواهد بود.
ادامه دارد...
👈 چیستی حیا (۴)
📚 منبع: فرهنگ حيا، ص۴۳
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
#بخوانید
#برشی_از_کتاب_حیا
چیستی حیا(۶)
حيا؛ فطرى يا فرهنگى؟
يكى از مسايل دامنهدار اين است كه امورى همچون حيا آيا فطرى هستند يا فرهنگى؟ ... سؤال اين است كه آيا انسان چون انسان است، شرم دارد و يا چون تابع فلان فرهنگ است، شرم دارد؟ آيا علت حيا، انسانيت است يا تمدن و فرهنگ؟
برخى با نفى اصالت و فطرى بودن ارزشهاى انسانى و از جمله حيا بر اين باورند كه ارزشها ساخته فرهنگها هستند و اصالت انسانى و فطرى ندارند. ...
اينان براى اثبات ادعاى خود ممكن است به دو چيز استناد كنند يكى از آن دو تفاوت فرهنگها است. مىگويند تفاوت فرهنگها دليل غير فطرى بودن ارزشها است.... مسأله حجاب و حياى ميان زن و مرد و الگوى ارتباطى برخاسته از آن را نيز از اين دست مىدانند ...
بر همين اساس معتقدند كه براى يافتن اصالتهاى انسانى، بايد به جوامع بدوى و به دور از تمدن روى آورد. چرا كه دورى آنها از تمدن سبب شده كه از هيچ فرهنگى تأثير نپذيرند و لذا اصالت انسانى را حفظ كردهاند. از همين جا استدلال دوم شروع مىشود. مىگويند مطالعه جامعههاى بدوى و بدور از تمدن - مثل برخى قبيلههاى آفريقايى - نشان مىدهد كه در اين قبيلههاى به اصطلاح دست نخورده، مردم از عريانى عورت خود نزد ديگران حتّى جنس مخالف، ابايى ندارند و شرم نمىكنند. و يا زنانى آنان اختلاط با مردان را قبيح نمىدانند و يا از نداشتن حجاب احساس شرم و خجالت نمىكنند و... بنا بر اين نتيجه مىگيريم كه ارزشها و از جمله حيا و شرم، پديدههاى فرهنگى و محصول تمدن هستند و نه فطرى و ذاتى.
... پرسشى كه در برابر اين نظريه قرار دارد اين است كه متفاوت بودن فرهنگ و تمدن، در چه چيزى تأثير مىگذارد و به اصطلاح قلمرو تأثيرگذارى آن كدام يك از اركان حيا است؟ آيا تأثير آن در اصل حيا است يا موضوع حيا؟
دو چيز را بايد از يكديگر جدا نمود: يكى موجوديت حيا و ديگرى موضوع حيا. اگر تأثير فرهنگ و تمدن بر اصل و ريشه و ماهيت حيا باشد، در حقيقت موجوديت آن را تحت تأثير قرار مىدهد و در اين صورت هم مىتواند حيا را بيافريند و هم مىتواند آن را نابود سازد. اما اگر تأثير فرهنگ و تمدن بر موضوع حيا باشد، اصل موجوديت حيا تحت تأثير قرار نمىگيرد، بلكه امورى كه موضوع حيا هستند، متأثر شده و دچار تغيير مىشوند. در اين صورت ممكن است كارى در فرهنگى شرمآور باشد و همان كار در فرهنگ ديگر مايه مباهات. در اين فرض موجوديت روانى حيا تغيير نكرده و اين گونه نيست كه در فرهنگ دوم، ريشه حيا معدوم شود، بلكه آن چيزى كه در فرهنگ اول موضوع حيا بود در فرهنگ دوم از ليست موضوعات حيا خارج شده است و در عين حال امكان دارد و بلكه اين گونه است كه در فرهنگ دوم امور ديگرى موضوع حيا قرار مىگيرند.
در همان جوامع بدوى مىتوان مواردى را يافت كه همان مردم از آنها شرم مىكنند. پس ريشه حيا هرگز از جامعه انسانى رخت بر نمىبندد تا انسان هست حيا هم هست، آنچه تغيير مىكند مصداقها و موردهاى حيا است. به عبارت ديگر تفاوت فرهنگها، موجب تفاوت مصداقهاى حيا مىشود.
وانگهى براى اثبات فطرى بودن يا نبودن، نمىتوان جامعه معيار را جامعهاى دانست كه از فرهنگ و تمدن روز به دور است. چنين جامعهاى هر چند از تأثيرات تمدن روز به دور است، اما نمىتوان گفت نسبت به اصالت انسانى، بكر و دست نخورده بوده و تحت تأثير هيچ فرهنگ و تمدنى قرار نداشته است. در چنين مواردى جامعه معيار را بايد انسان نخستين قرار داد كه از تأثير هر فرهنگ و آئينى بدور بوده و داراى فطرتى بكر و دست نخورده است. خداوند متعال در جريان نقل داستان حضرت آدم و حوا و اخراج آن دو از بهشت، تصريح مىكند كه پس از خوردن از ميوه آن درخت ممنوعه، عورت آنها آشكار شد و آنها از اين آشكار شدن متأثر شدند و براى پوشاندن عورت خود تلاش كردند. قرآن كريم مىفرمايد:
فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَ تُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ؛(اعراف، آيه ۲۲. و ر. ك: طه، آيه ۱۲۲) چون از آن درخت خوردند، عورت آنها آشكار شد...
اين نشان مىدهد كه شرم از آشكار شدن عورت امرى فطرى است و به فرهنگ خاصى اختصاص ندارد.
از مجموع آنچه گفته شد، روشن مىشود كه حيا به عنوان يك قابليت و استعداد انسانى، فطرى است اما موارد و مصاديق حيا مىتواند تابع فرهنگ و تمدن باشد؛ هر چند مسأله مشروعيت هر تغيير بسته به هماهنگى آن با قوانين الهى است.
📚منبع: فرهنگ حيا ، ص۴۷
ادامه دارد...
👈 چیستی حیا(۵)
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
💠 صلوات خاصه امام رضا علیه السلام
🪴 برحسب ادب
دست برسینه می گذاریم و
می خوانیم
اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی ♥️
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
📜 ندای فرشته در شب جمعه
امام رضا علیه السلام به نقل از پیامبر اعظم صلوات الله علیه:
إنّ اللّه تبارك وتعالى ينزل ملكاً إلى السماء الدنيا كلّ ليلة في الثلث الأخير، وليلة الجمعة في أوّل الليل فيأمره فينادي:
هل من سائل فاُعطيه؟ هل من تائب فأتوب عليه؟ هل من مستغفر فأغفر له؟ يا طالب الخير أقبل، يا طالب الشر أقصر، فلا يزال ينادي بهذا حتّى يطلع الفجر، فإذا طلع الفجر عاد إلى محلّه من ملكوت السماء.
خداوند در ثلث آخر هر شبى و هر شب جمعه از اوّل آن فرشتهاى را به آسمان دنيا مىفرستد، و او را فرمان مىدهد تا ندا كند: آيا كسى هست از من چيزى بخواهد تا به او عطا كنم؟ آيا تائبى هست كه از گناهان خود توبه و انابه نمايد و من از اعمال ناشايست وى درگذرم؟ آيا كسى هست كه از من طلب آمرزش كند و من گناهان او را ببخشم و از وى درگذرم؟ آن فرشته فرياد مىزند: اى جويندۀ خير و بركت بطرف خداوند روى آور، و اى طالب شر از ظلم و ستم خود دست بكش، اين فرشته همواره به اين سخنان ادامه مىدهد تا صبح شود، در هنگام طلوع آفتاب به جايگاه خود در ملكوت آسمانها برمىگردد.
📗 مسند حضرت عبدالعظیم حسنی علیهالسلام، ص ۲۰۰ و ۲۰۱، به نقل از:
التوحيد ١٧٦.
الأمالي للصدوق ٤٩٥.
عيون أخبار الرضا عليه السلام ١١٦/١.
من لا يحضره الفقيه ٤٢١/١.
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
احیای امر و سبک زندگی.mp3
12.49M
#بشنوید
#سبک_زندگی
📜 احیای امر و سبک زندگی
02:02 | جامعه و سبک زندگی
▪️اثرپذیری سبک زندگی از مسایل اجتماعی
▪️اثرگذاری مسئله امامت بر سبک زندگی
06:55 | مسئله امامت چیست؟
▫️فقدان حیات اجتماعی
▫️جریان نداشتن منطق امامت در جامعه
▫️تفاوت حیات امام با حیات امامت
17:11 | راهکار چیست؟
▪️احیای اجتماعی امامت
▪️مسئول: آحاد مردم
▪️کمکخواهی امام از مردم
▪️هل من ناصر غیرجنگی
21:54 | روش چیست؟
🔹 تبیین علمی
🔸تبیین محاسن کلام
🔹 نشان دادن کارایی حدیث در زندگی
🔸برگزاری جلسات مذهبی و خانوادگی
▪️نتیجه: تبعیت و پیروی
🗓 ۱۴۰۳/۰۲/۲۸
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
امام رضا علیه السلام:
«رَأسُ العَقلِ بَعدَ الإيمانِ بِاللَّهِ التَّوَدُّدُ إلَى النّاسِ، وَاصطِناعُ الخَيرِ إلى كُلِّ بَرٍّ وفاجِرٍ».¹
«سرآمدِ خِرد، پس از ايمان به خدا، مهرورزى با مردم و نيكى كردن به هر شخص خوب و بدى است».
۱. عيون أخبار الرضا: ج ٢ ص ٣٥ ح ٧٧.
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
📜 نامش رئیسی، مرامش مردمی
امیرالمومنین علی علیهالسلام:
خالِطُوا النّاسَ مُخالَطَةً إن مُتُّم مَعَها بَکَوا عَلَیکُم، وَ إن عِشتُم حَنُّوا إلَیکُم.¹
با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر مردید برای شما اشک بریزند، و اگر زنده ماندید با اشتیاق به سوی شما آیند.
📚 نهج البلاغه، حکمت ۱۰.
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
چه خوش بود که برآید ز یک کرشمه دو کار...
روز میلاد و روز وصال یار مبارک بادا
در اردی بهشت، و روز ولادت بهشت هشتم، کبوتر حرم به خانه برگشت
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
﷽
باید گذشت از این دنیا به آسانی
باید مهیا شد، از بهر قربانی
با صورتی خونی، سوی حسین رفتن
زین سان بود زیبا، معراج انسانی
🎥 تصاویری از حضور #شهید_جمهور در مراسم عزاداری هیئت ثارالله زنجان، شب هشتم محرم سال ۱۳۹۷.
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
پایان مأموریت...
🎨اثر میکائیل براتی و محسن باغبانی
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
🔸کتاب "راز رضایت" تألیف حجت الاسلام دکتر عباس پسندیده منتشر شد.
📖معرفی کتاب:
✍️ شادکامی، از موضوعات مهم زندگی است که مورد علاقه همه مردم است و مکاتب گوناگون، از نظرگاه های مختلفی به آن پرداخته اند.
✍️ به باور نویسنده یکی از شاخص های مهم زندگی خوب، برخورداری از احساس رضامندی است. زندگی، دو روی خوشایند و ناخوشایند دارد. زندگی خوب وقتی به دست می آید که فرد بتواند هم در دوره خوشایند و هم در دوره ناخوشایند، نعمت های زندگی را ببیند و احساس رضامندی داشته باشد.
✍️ رضایتمندی، از مؤلفه های کلیدی شادکامی است و به همین جهت، انسان همواره در جستجوی آن است. روان شناسان نیز از دیرباز و به ویژه در دوره اخیر به این موضوع پرداخته و تبیین های خود را ارائه کرده اند.
✍️ آنچه در این کتاب به آن اشاره شده است رضامندی از دیدگاه اسلام است. مسأله این است که بر اساس منابع اسلامی، رضامندی چه تعریفی دارد و از چه مولفه هایی تشکیل شده است و کدام نظریه اسلامی می تواند رضامندی را تبیین کند.
✍️ تئوری اسلامی رضامندی "خیر ادراک" شده است و بر همین اساس، عواملی مشخص به تامین رضایت از زندگی می پردازند.
✍️ پژوهش حاضر در پنج فصل سامان یافته:
فصل اول: مسئله این کتاب چیست؟
فصل دوم: ماهیت رضایتمندی
فصل سوم: راهبرد خیر (پیش نیازها)
فصل چهارم: راهبرد خیر (عوامل)
فصل پنجم: راهبردهای انطباق، پذیرش و سرور
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی
💠📣 کتاب "قلمرو رضایت" تألیف حجت الاسلام دکتر عباس پسندیده منتشر شد.
📖معرفی کتاب:
✍️ یکی از موضوعات مهم در دانش روانشناسی و زندگی عموم مردم، "رضایت از زندگی" است که در منابع اسلامی جایگاه ویژهای داشته و یکی از مهمترین مؤلفههای شادکامی به شمار می رود.
✍️ موضوع این کتاب گذشته از مباحث نظری، چالش مهم رضامندی است به اینکه رضامندی در چه قلمروی از مسائل زندگی جریان دارد.
✍️ اگر بخواهیم رضامندی را به صورت عینی در زندگی جریان دهیم، باید ابعاد زندگی را از منظر «رضامندی» بررسی شود و این پرسش مهم مطرح می شود که رضامندی در صحنه عینی زندگی چگونه تجلی مییابد؟ چه بُعدهایی را شامل میشود؟ و هر بُعد، شامل چه مؤلفههایی است؟
✍️ این اثر در نظر دارد آموزههای اسلامی درباره ابعاد عینی رضامندی در زندگی را در نظمی نو و بیانی جدید ارائه کند.
✍️ پژوهش حاضر در شش فصل سامان یافته است که به قرار ذیل می باشد:
فصل اول: مسئله این کتاب چیست؟
فصل دوم: ماهیت رضایتمندی
فصل سوم: تقدیر خوب
فصل چهارم: معیشت خوب
فصل پنجم: روابط خوب
فصل ششم: حکمرانی خوب
📣 رسانه دینی باشیم
🌐 صفحات مجازی