سحر از بهترین ساعات رندان است که این شب زنده داری باب ایمان است چه خوب است این که فکر آن طرف باشد دو روزی این طرف هرکس که مهمان است بیا بشنو ز من وَ کیسه را پُر کن نفس از آدمی رفتن به یک آن است برادر در بهارت فکر فردا باش که پلکی میزنی بر هم زمستان است به ظاهر حضرت یوسف به زندان رفت و در باطن زلیخا کنج زندان است لباس نو به این تن… نه…نمی آید که عاشق دائماً پاره گریبان است پریشان تو و هجران تو هرکس نشد والله در محشر پریشان است بیا رد شو دوباره تا ببینی که محل از رفتنت خیلی پشیمان است تو رفتی قحطی آمد حضرت باران گلستان های ما حالا بیابان است #شعر_مناجات_امام_زمان_عج #رسول_عسگری @hadithashk

همه ی خرابه غرق غم شده یه شیرین زبون دیگه کم شده یه امامزاده توی خرابه موند حالا دیگه خرابه حرم شده طفل دلشکسته کی دیده بگه یه سه ساله خسته کی دیده بگه شایدم دیده باشه کسی ولی تشییع نشسته کی دیده بگه عمه دست غم روی کمر داره از کبودی تنش خبر داره رباب از رو تجربه بهش میگفت قبرشو عمیق بِکَن خطر داره کاش ماهم به فکر آینده بودیم قبر بچمو عمیق کنده بودیم کاش لحد براش میذاشتیم و حالا کمتر از شیرخواره شرمنده بودیم رفت و بین بچه ها جاش خالیه تو نماز جماعتا جاش خالیه وقتی که چهلم باباش میشه اربعین تو کربلا جاش خالیه #شعر_شهادت_حضرت_رقیه_س #علی_ذوالقدر @hadithashk

بر روی نیزه دیدم گیسوی درهمت را در دست ساربان هم یاقوت خاتمت را گه گاه خواب بودم بر ناقه دست بسته از ناقه اوفتادم دست و سرم شکسته هر بار دیدم افتاد از روی نی سر تو از روی ناقه هر بار افتاد دختر تو میرفت کاروان و من روی خاک بودم زجر حرامی آمد از موی سر کشیدم بر من چنان لگد زد که پهلویم شکسته جوری به صورتم زد که ابرویم شکسته چشمام تار می‌دید با درد های بسیار یک لحظه دیدم از دور دیدم سر تو انگار دیدم که نیزه داری سر را به سرعت باد می‌برد آه ، سر در، خورجین خولی افتاد این هم علامت آن خاکستر تنور است این زلف مشک بویت خاکستری و بور است از یک طرف لبانت، از تشنگی ترک خورد از یک طرف رقیه، لب تشنه هی کتک خورد ما را ز عمد بردند از کوچه‌های بس تنگ بر صورت و سرِ ما، میخورد دائما سنگ درراه کاروان چون با هلهله می آمد شمر، سایه سایه ی من با حر مله می آمد این شمرو زجر و خولی و حرمله چه پستند گوش مرا کشیدند، گوشواره را شکستند از بس که درد دارم دیوار شد عصایم شکر خدا که عمه هر جاست پا به پایم روی تو و گلویت با آب و تاب شستم با اشک های چشمم جای گلاب شستم از بس که خیزران خورد در تشت زر لب تو ولله داشت میمرد آن لحظه زینب تو در تشت زر نهادند چون راس روی نی را دیدم به صورتت ریخت ته مانده های می را دور سر تو با رقص هی پیچ و تاب خوردند بد جور مست بودند بسکه شراب خوردند نزد یزید دیدم یک مرد سرخ مویی حرف از کنیز میزد بی شرم زشت رویی هستی من تو بودی آرامشم عمو بود عالم برای من بود وقتی به گفت و گو بود میسوخت معجر من چسبیده شد به مویم صد شکر چون نرفته از دست آبرویم گفتم غم تو دارم، گفتی غمت سر آید گفتم چگونه؟ گفتی! سویم چو دلبر آید #شعر_شهادت_حضرت_رقیه_س #جواد_کریم_زاده @hadithashk

سر ما زیر منّت حسن است هرچه داریم عنایت حسن است دست خالی خریده ما را هم دست ما برگ دعوت حسن است سفره هایی که پهن کرده حسین لقمه های ضیافت حسن است اشک توفیق حضرت زهراست گریه کردن محبت حسن است ما از انگور مرتضی مستیم نجف ما اجابت حسن است طوف شش گوشه بهتر از کعبه است قصد زائر، زیارت حسن است اربعین که قیامت شیعه است واقعاً که قیامت حسن است اینهمه شور و یا حسین حسین از سکوت و نجابت حسن است گرچه پرچم به روی قبرش نیست کربلا تحت رایت حسن است جگری پاره داشت در کوچه گوش پاره مصیبت حسن است #شعر_شهادت_حضرت_امام_حسن_مجتبی_ع #هفتم_صفر #رضا_دین_پرور @hadithashk

دستِ نَحس از روی دستت اصغرت را پرت کرد قبل از آن از روی بُغضی ، اکبرت را پرت کرد بِشکند دستی که خنجر روی آن حنجر کشید تا بُرید از تو سرت را ، پیکرت را پرت کرد نَعلِ بی خِیر ، از تنت در کربلا خیرات کرد تا چِهل فَرسخ همه بال و پرت را پرت کرد آبله وقتی امانم را بُرید ، از خستگی... ...زَجرِ بی انصاف بابا! دخترت را پرت کرد من فقط دامان گرمت را طلب کردم ولی بی حیایی سمت من تشت و سرت را پرت کرد #شعر_شهادت_حضرت_رقیه_س #میثم_خنکدار @hadithashk

شب ها مراسم داشتم هر بار در شام خوردم طعام تازه و بسیار در شام! مردان ما نقل است مثل شیر هستند چیزی ندیدم من به جز کفتار در شام این روزها پهلوی من دردی نشسته یعنی شبیه مادرت ، این بار در شام ...؟ بودیم روزه در تمام راه اما دارد تفاوت مزه ی افطار در شام آثار گل های تنم سرخ‌ است و نیلی قدری ز کوفه ، بیشتر آثار در شام اصلاً دلیلش را نمی دانم چرا من هر حرف را هی می کنم تکرار در شام؟! ما با لباس کهنه بودیم و گرسنه مردم به هم دادند از دینار در شام دیدم که یک جا عمه خیلی گریه می کرد بهتر ندانی که چه شد بازار در شام از ابتدا هی از در و دیوار خوردیم اول مدینه آخرین دیوار در شام ... #الشام_الشام_الشام #شعر_شهادت_حضرت_رقیه_س #فربد_افشاری @hadithashk

همینکه بغض، سر حنجره خراب شود خیال خاک تو در اشکِ دیده قاب شود اگر ز اشکِ غمت دل نمی شود آباد خدا کند که بپاشد ز هم‌،خراب شود حکایتی است حسن جان حدیث احسانت که پای خوان تو حاتم گدا حساب شود به شوق بوسه به دستت نشسته دُرّ و عقیق مگر یکی به نگاه تو انتخاب شود نمی رسد به بیان فضایلت عالم تمام صفحه تاریخ اگر کتاب شود صبا که بگذرد از تربت معطر تو مشام عالم امکان پر از گلاب شود به خاک پای گدایت دخیل می بندم مگر دعای دلِ خسته مستجاب شود پر از خجالت و عجزم، ولی سرم بالاست غریبه پیش غریب، آشنا خطاب شود روا نبود نباشیم و جای ما شمعی کنار تربت تو قطره قطره آب شود که گفته ابر، حریف چنین اَبَر نوری است که گفته آب بقا میشود سراب شود؟! اگر به نام تو نان میخورم یقین دارم که با تو برکت این سفره بی حساب شود جمل چکیده رزم تو بود و ثابت کرد که می‌شود شتری لقمه ی عقاب شود عجیب نیست دل سنگِ کوه، در سوگت گدازه برسر خود ریزد و مذاب شود اگر شراره کشد غربت تو در عالم تمام کون و مکان در غمت کباب شود قسم به قاسم و احلی مِن العسل گفتن که مرگ تلخ به نام تو شهد ناب شود به ذره گر نظری اِبن بوتراب کند به آسمان رود از شوق و آفتاب شود* #شعر_شهادت_حضرت_امام_حسن_مجتبی_ع #هفتم_صفر #منصوره_محمدی_مزینان @hadithashk

دردِ مرا نامِ تو تسکین ، حسن شاهِ برانگیخته تحسین، حسن هرچه نوشتند کتاب از کَرَم بوده درآن فصل نُخُستین، حسن تا بدهد شاخه ی زیتون ثمر زمزمه کرد آیه ی (والتین)، حسن هرکه دعایش به اجابت رسید خوانده براو زیر لب آمین، حسن تلخ و نفس گیر اگر زندگیست با تو دهانم شده شیرین، حسن آینه ی عالی اعلی شکست آیه حسن، روضه حسن، دین حسن حسن ختامی که‌مرا می کشد کشته ی یک‌صلح‌ دُروغین ، حسن #هفتم_صفر #شعر_شهادت_حضرت_امام_حسن_مجتبی_ع #عابدین_لو @hadithashk

منم کبوتر جلدت؛ ببین پَرم خاکی‌ست ! هوای پَر زدنم در برابرم خاکی‌ست منم کبوترِ رویای گنبدت؛ اما ... دلی که از حرمت خانه می‌برم خاکی‌ست غبارِ روی مزارِ تو تاجِ نوکری است به پای قبر تو افتاده‌ام؛ سرم خاکی‌ست چه نذرها که برایت نکرده است، ولی ... هنوز سفره‌ی نذری مادرم خاکی‌ست برای غربتت آنقدر، شعر گفتم که ... شبیه صحنِ تو اوراقِ دفترم خاکی‌ست کریم هستی و بخشیده‌ای ضریحت را میان صحنِ حرم گنبدِ کَرم خاکی‌ست نوادگانِ خودت را ببین غریب بقیع ! کدام صحن، کدام آجرِ حرم خاکی‌ست ؟! #هفتم_صفر #شعر_شهادت_حضرت_امام_حسن_مجتبی_ع #رضا_قاسمی @hadithashk

کریم اگر که تویی ما همه گدای توایم دوا اگر که تویی جمله ، مبتلای توایم تو در میان دل ما قدم زدی حتما که در پی دل و دنبال رد پای توایم به روی سینه ی ماها نوشته اند حسنی همه برای حسین اند و ما برای توایم دو ماه سینه زنِ شاه کربلا بودیم دو روز در همه ی سال در عزای توایم خودت به زندگی ما حسین بخشیدی همیشه و همه جا شامل عطای توایم دمی به سعی و صفای حسین مشغولیم دمی نشسته و آرام در منای توایم چقدر رنج کشیدی و باز دم نزدی چه غصه ها که تو دیدی و باز دم نزدی به جرم خوبی بی حد از آن جماعت پست... چقدر حرف شنیدی و باز دم نزدی به خنده های پر از درد ، درد امت را به جان خسته خریدی و باز دم نزدی جهان چشید از آقایی ات ولی آقا... تو طعمِ درد چشیدی و باز دم نزدی به مردمان مدینه سلام میکردی جواب هم نشنیدی و باز دم نزدی چقدر در وسط کوچه های دلتنگی به زخم کهنه رسیدی و باز دم نزدی نه اینکه زهر درآورده جان ز پیکر تو تو را زمین زده درد و عذاب مادر تو درست در وسط کوچه بود جان دادی که خورد دست کسی بر نقاب کوثر تو گرفت جان تو را لحظه ای که یک مادر به گریه چادر خود را کشید بر سر تو سه روز بعد پیمبر ، خبیث امت با لگد شکست درِ خانه را برابر تو خبر رسید به گوش تمام خلق الله صحابه ریخته بر خانه ی پیمبر تو خدا به کس ندهد اینچنین صحابی را غریب بوده در این شهر جد اطهر تو هنوز ناله ی زهرا به گوش میآید صدای زینب کبری به گوش میآید هنوز هم که هنوز است از دل خانه صدای غربت مولا به گوش میآید ز آستانه ی در ، ناله های محسن با صدای گریه ی بابا به گوش میآید صدای ضرب لگد های دومی دارد در آن شلوغی و دعوا به گوش میآید هزار و سیصد و اندی گذشته اما باز صدای هیزم از آنجا به گوش میآید مغیره داد کشید و دل حسن لرزید صدای نعره زدن ها به گوش میآید #هفتم_صفر #شعر_شهادت_حضرت_امام_حسن_مجتبی_ع #پوریا_باقری @hadithashk

اشکهایش به مادرش رفته سینه ی پر شراره ای دارد نه! به یک طشت اکتفا نکنید! جگر پاره پاره ای دارد از علی هم شکسته تر شده است! علتش کینه ها، حسادت هاست غربت چشمهای مظلومش سند محکم خیانت هاست خواهرش را کسی خبر نکند ! مادرش خوب شد که اینجا نیست! لخته خونها سرِ لج افتادند هیچ طشتی حریف آنها نیست از غرور شکسته اش پیداست صبر هم صحبت دلِ آقاست نه! من از چشم سم نمی بینم کوچه ای شوم قاتل آقاست کوچه ای تنگ ،کوچه ای تاریک شده کابوس هر شبِ آقا برگه را پس بده... نزن نامرد... چیست این جمله بر لبِ آقا؟ از صدایِ شکستن بغضش چشم دیوارها سیاهی رفت مادرش راه خانه ی خود را تا زمین خورد، اشتباهی رفت تا که باغش میان آتش سوخت میله های قفس نصیبش شد کودکی نه! بگو خزانِ بهار پیری زود رس نصیبش شد نفسش بند آمده ای وای! به خدا نای روضه خوانی نیست باز هم شکر! گوشه ی این طشت لااقل چوب خیزرانی نیست #وحید_قاسمی #شعر_شهادت_امام_حسن_مجتبی @hadithashk

السلام ای جان طه ، یا معزالمومنین اولین دلبند زهرا ، یا معزالمومنین ای سکوتت عین غوغا ، یا معزالمومنین ای سپهسالار مولا ، یا معزالمومنین اولین شاگرد و شاگرد اول حیدر حسن شیر بی تکرار زهرا ، یک تنه لشکر حسن کی ببیند این جهان مانند سردار جمل سرور آزادگان در بند سردار جمل ذکر یا زهراست بر سربند سردار جمل وای از آن دم که شود غرّنده سردار جمل عرصه را از خون بدخواهان لبالب می کند روز اُمُ الناکثین ها را حسن شب می کند پرچمش ساییده سر بر آسمان ها مجتبی هست در فردوس آقای جوان ها مجتبی بر غریب و آشنا داده است نان ها مجتبی مهربانی کرده با نامهربان ها مجتبی سید ما با جُزامی هم رفاقت می کند چون خدایش بر همه عالم محبت می کند مجتبایی ها به جز خوبان دوران نیستند مجتبایی ها که از چیزی هراسان نیستند دل پریشان های این آقا پریشان نیستند گریه کن هایش قیامت دیده گریان نیستند اجرتان ای سینه زن های حسن جان با حسین میدهد محشر جواب این حسن ها را حسین سینه ی از داغ زهرا شعله ور ، یعنی حسن از حسین و مرتضی مظلوم تر یعنی حسن سال ها مانوس با آه جگر یعنی حسن بی قرار کوچه و دیوار و در یعنی حسن ای شهید زنده ی آن کوچه ی بی مادری در بنی الزهرا تو آقا از همه تنها تری بشکند دست تو ای ظالم چه آوردی سرش نوجوان ِ پیرمردی شد عصای مادرش خواب بود ای کاش این صحنه ، نمیشد باورش وای از سنگینی ِ دستی که رد شد از سرش گاه گوید فاطمه ، گاهی حسن روح الامین وای اگر پیش پسر ، مادر بیفتد بر زمین آه آقای غریب ما چه ها آمد سرت خون بگرید از غم مظلومی تو مادرت کشت ما را خط به خط ِ عمر ِ گریه آورت قتلگاهت خانه ی تو ، قاتلت شد همسرت وای من از تو چه قدر این قوم کینه داشتند که میان خانه ات هم راحتت نگذاشتند ذکر زهرا یا بُنیَّ ، آسمان ها سینه زن من به هر تشییع گریَم یاد تشییعت حسن کاش میشد که شبانه دفن گردد این بدن بی کفن ، خون گریه کرد از داغت ای خونین کفن ای حسن جان بر حسینت زندگی دشوار شد بعد تو انگار دیگر از کفن بیزار شد #شعر_مناجات_امام_حسن_مجتبی_ع #هفتم_صفر #محمد_حسین_رحیمیان @hadithashk