فایل صوتی وبینار 75 از سلسله وبینارهای آموزشی و رایگان پویش فرهنگی پیوند مهر با موضوع تعمیق رابطه زوجین با مدل جان گاتمن با تدریس دکتر مرتضی عباسی دکتری تخصصی مشاوره خانواده ،‌ عضو هیات علمی دانشگاه غیر انتفاعی پیشتازان👇 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 گروه روانشناسان مشاوران کشوری https://eitaa.com/joinchat/1583874249Cb169f854b1

❤️‍🔥 این آدما برا ازدواج خطرناکن! " استاد قاسمی " 🟪 دوره آموزشی تشکیل خانواده 😍 لینک ثبت نام دوره تشکیل خانواده با بیش از ۵۰ درصد تخفیف 📆 تا ۱۵ آبان ماه 🔸 کرامت؛ کانون رشد و آموزش مربی تراز انقلاب اسلامی ✅ @keraamat_ir

برخی به من دلسوزانه تذکر می‌دهند که بی‌خیال شو! همه با این وضعیت کنار آمده‌اند. اصرارهای تو در ماجرای پوشش روزبه‌روز منفورترت می‌کند! حالا نگم براتون که برخی حتی به من انذار می‌دهند که نظام سست است و پس از فروپاشی مرا زودتر از همه آویزان می‌کنند!! برو بشین کار علمی کن و از اوقات خوش لذت ببر! اولا من خوب می‌دانم که دارم چه‌کار می‌کنم. چالش اصلی من وضعیت کنونی خیابان نیست(اگرچه دلیل کافی برای خجالت ماست) مساله اصلی من «روند پرشتاب» عبور از مرزهای اخلاقی جامعه‌ست. من نگران فردای ایرانم. من نگران هنجار شدن پلشتی‌ها و عمومی شدن اندرونی‌ها در این مملکت هستم. ثانیا با اطلاع می‌گویم که هیچکس با این وضعیت کنار نیامده است. فقط مثل مهر ۱۴۰۱ همه مبهوت‌اند. هم مسئولین، هم نخبگان و هم اکثر مردم نگرانند اما تدبیری هم ندارند. به جز عده‌ معدودی از اطرافیان پزشکیان که هوشمندانه در حال مهندسی تصمیم حاکمیت هستند، هیچکس با وضع موجود کنار نیامده است. من فحش‌هایم را خورده‌ام. دیگر فرد جدیدی نیست که در دایرکت اینستا و توییتر به من فحش بدهد. برعکس حتی برخی از آنها دارند با من وارد گفتگو می‌شوند و صحبت‌های مرا گوش می‌دهند. بازخوردهای‌شان تعدیل شده است. حتی با من نقطه اشتراک تعریف می‌کنند! اینها برای من نشانه‌ی حیات است.. من حرف میزنم چون می‌خواهم «زنده» بمانم.. @eqbali62

💠 زینب کبری (س)، مظهر ظرفیت معنوی و عقلانی جنس زن 🎙 رهبر معظم انقلاب اسلامی 🔹 روز میلاد بانوی بزرگ اسلام، پرستار تمام نیکی‌ها، پرستار ارزش‌های مقدس عاشورا، زینب کبری (س) بر همه پرستاران و پیروانش مبارک باد ------------------------------- ‌👇 آوند در فضای مجازی: 🆔 ble.ir/avand98 🆔 Eitaa.com/avand98 🆔 jebhe.app/join/avand9

🔸صوت جلسه هفتگی حسینیه معارف انقلاب اسلامی 🔹موضوع: ✔️ مساله زن در جامعه کنونی ✔️ نقش زنان در تاریخ و نهضت های اجتماعی 🎙ارائه :حجت‌الاسلام سعید غفاری ✳️ حتماً این صوت را گوش بدهید. 📅 ۲۱ مهر ماه 🕌 حسینیه معارف انقلاب اسلامی @hoseiniehmaaref

🎙دکتر محمدجواد فلاح ❓ازدواج کردن بیشتر مخاطره آمیز است یا ازدواج نکردن؟ ✅ پاسخ: زیست مجردانه، زیان‌های مادی و معنوی بیشتری دارد. #پژوهشکده_باقرالعلوم @rboresearch

آیا پرونده حجاب در جمهوری اسلامی شکست خورده و مختومه شده است؟ آیا اظهارات چندی قبل مهندس باهنر حاکی از تصمیم نظام مبنی بر رهاسازی مساله بی‌حجابی و برهنگی است؟ دکتر ابوالفضل اقبلی در مناظره با محمد مهاجری به این سوال پاسخ می‌دهد. حتما ببینید. @eqbali62

نوبت ترمیم بعدی! روایتی از انسان موقتی در عصر زیبایی‌های شارژی گفت: ناخن‌هایت را کجا درست می‌کنی؟ گفتم: هیچ‌جا. بیش از یک سال است که از بازی «ترمیم» بیرون آمده‌ام. اما جهان اطرافم هنوز در صف ترمیم ایستاده است؛ از چهره‌ها تا باورها، همه منتظر نوبتِ بعدی بازسازی‌اند. زیبایی در روزگار ما شبیه اینترنت نامحدود است — فقط تا وقتی برقرار است که تمدیدش کنی. ناخن زیبا؟ سه هفته دوام دارد. مژه بلند؟ یک ماه. ابروی خوش‌فرم؟ شش هفته. همه‌چیز تاریخ انقضا دارد؛ حتی حس رضایت از خود. در ظاهر، بحث آرایش است؛ در عمق، ماجرا از دست رفتن «خودِ ماندگار» است. انسان امروز برای اینکه در قاب بماند، باید مدام خودش را به‌روزرسانی کند — درست مثل اپلیکیشنی که اگر آپدیت نشود، از کار می‌افتد. ما در عصری زندگی می‌کنیم که زیبایی و حتی معنا، هر دو نیاز به «تمدید اشتراک» دارند. و طنز تلخ ماجرا همین‌جاست: نام این روند را «ترمیم» گذاشته‌ایم. ترمیم، روزی یعنی درست کردنِ آنچه آسیب دیده؛ اما حالا یعنی پاک‌کردنِ هرچه هست و ساختن از نو. به جای درمان، تخریبِ موقرانه؛ به جای ماندن، بازیِ بی‌پایانِ دوباره شروع کردن. در این میان، زن نخستین صحنه‌ی آزمایش این تمدن است. او باید مدام «نسخه‌ی جدیدی» از خودش منتشر کند تا دیده بماند. زیبایی برایش نه زینت، که «وظیفه» شده است — و چه سخت است وظیفه‌ای که پایان ندارد. برای ماندن در نگاه دیگران، باید بارها خود را حذف کند. جهان تصویریِ امروز، از ما انسان‌هایی ساخته که برای زنده ماندن در فضاهای اجتماعی، باید پیوسته چهره، رفتار و حتی احساسشان را ترمیم کنند. ما موجودات شارژی شده‌ایم؛ زیبا تا اطلاع ثانوی، خوشحال تا سه‌شنبه، و خودِ واقعی‌مان تا نوبت بعدی ریموو. اما مگر می‌شود «خود» را هر ماه از نو ساخت و هنوز باورش داشت؟ هر بار که چیزی را در ظاهر ترمیم می‌کنیم، ترک تازه‌ای در درون می‌افتد. ترکِ آرامش، ترکِ معنا، ترکِ پیوند با خودی که زمانی واقعی بود. اینجاست که نقش سیاست فرهنگی آغاز می‌شود. سیاست فرهنگی نباید تماشاچی این مسابقه‌ی براق باشد؛ باید بازگرداندن انسان به اصالتِ خودش را هدف بگیرد. باید دوباره به او یاد بدهد که زیبایی، تجربه‌ی درونی است نه پروژه‌ی بیرونی؛ که صلح با خود، به‌مراتب زیباتر از هر طراحی ژلی است. شاید وقت آن رسیده که تعریف تازه‌ای پیشنهاد کنیم: ترمیم یعنی بازگشت به اصل، نه تمدیدِ اضطراب. و زیباترین چهره، چهره‌ای است که از «نوبت بعدی» نمی‌ترسد.

♨️یه عکس کافیه تا کل آبروت بره! 📌دیگه به چشماتون اعتماد کنید! 📌 #دیپ_فیک #هوش_مصنوعی 🖋 #محمد_جوانی 🔴 @CWarfare

❤️خانم دکتر ترابی‌کیا استاد فلسفه و اخلاق حوزه از قول همسرش شهید غلامعلی رشید روایت می‌کنند... ✨ «دوست دارم وقتی میام خونه، کتاب دستت باشه نه جارو.» #مرد_الگوی_سوم #زن_الگوی_سوم ┈┈••✾••┈┈ 💠راه سوم ⏩@rahesevvom https://eitaa.com/rahesevvom

🔻زبان اشیاء زن مبارز چرا چادر دوام آورد و هنوز می‌تواند کسانی را عصبانی کند؟ مهدی تکلو، پژوهشگر مطالعات جنسیت چادر سیاه زن ایرانی بیشتر از اینکه مصداقی برای مفهوم کلی لباس و پوشش باشد، جعبه سیاه کشف ‌اسرار زن ایرانی است. اگر بتوان چادر را رمزگشایی کرد و در یک کار نشانه‌شناسانۀ تاریخی دلالت‌های ‌اکنونی او را نتیجه گرفت، می‌توان صحنۀ نزاعی را که زن ایرانی در آن حاضر است صورت‌بندی کرد.‌ چادر ریشه‌ای ایرانی دارد اما در دو قرن اخیر، ما شاهد نوعی هم‌نشینی فرهنگ ایرانی و سبک‌ زندگی ‌مسلمانی در کانون چادر هستیم. چادر در عهد صفوی و قاجار با اشکال و صورت‌های مختلفی که دارد بیش ‌از هر چیزی انتخاب خوبی برای پوشش زنانه است. زن ایرانی به مدد پوشش سرتاسری می‌توانست با حفظ مستورگی ‌گاهی استثنایی برای خروج از خانه را موجه و ممکن سازد. با آغاز مدرنیته تحمیلی و تقلیدی، چادر به عنوان یکی از اصلی‌ترین مظاهر «واپس‌گرایی» شناسایی و ‌صورت‌بندی شد. تجربۀ توتون و تنباکو و مشروطیت که حاکی از لحظاتی بود که زن ایرانی قدری توانسته ‌بود از الگوی رایج مستوره و در حاشیۀ خود عبور کرده و خودی نشان دهد، به مدرن‌سازان توصیه می‌کرد ‌برای تغییر قوارۀ جامعه به جامعۀ شبه‌اروپایی باید تغییر در زنان را جدی گرفت. در اینجا چادر یکی از اصلی‌ترین موانع استحالۀ هویتی زنان بود.‌ در جریان قانون کشف حجاب ۱۳۱۴ اگر چه با مطلق حجاب سنتی مبارزه شد اما حتی در آن دوره به‌طور ‌خاص با چادر ستیز شد و هم در دورۀ دوم پهلوی که قانون مذکور ملغی شد، طرد چادر همچنان در دستور ‌کار قرار داشت و در این میانه چادر آماج انواع تهمت‌ها، برچسب‌ها، تمسخر‌ها و تخریب‌ها بود. پرسش مهم‌تر این است که چطور چادر دوام آورد؟ آیا ایدۀ «پوشیدگی بیشتر» در فرهنگ سنتی تا این ‌اندازه قدرتمند بود که بتواند استحکام خود را در برابر این حجم مستمر از هجمه‌ها حفظ کند؟ چرا زن ‌ایرانی با طرف مقابلش که مخالف این نماد بود به یک تعادلی از پوشیدگی نرسید که هم تا حد خوبی ‌تأمین‌کنندۀ حدود شرعی پوشش باشد و هم بتوان آن را در جهان مدرنیتۀ ایرانی هضم کرد؟ و پرسش ‌اساسی‌تر این است که چطور چادر زن ایرانی عصبانی‌کننده و مورد نفرت و کینۀ باطن مردسالار غرب و ‌غربگرایان است؟ اگر در یک پاسخ سطحی و ساده بگوئیم منشأ این غضب این است که حکومت اسلامی ‌پیروز در ۱۳۵۷ مجدداً چادر را به زنان بقبولاند آنگاه باید پرسش کنیم چگونه یک حکومت تازه‌تأسیس ‌توانسته یک عنصر کتک‌خورده را به این قدرت و وسعت احیا کند؟ واقعیت این است که این چادر دیگر آن چادر نیست. زن ایرانی دست از چادر برنداشت اما همزمان از آن ‌دست کشید. به‌عبارت زن ایرانی به‌مثابه سوژۀ انقلابی یک بار چادر را از غلاف جهان اسلام شرقی و سنتی ‌بیرون آورد، به آن صیقل داد و سپس به چهرۀ تجددگرایی مردسالار کشید. چادر در جهان معنایی جدید زن ‌ایرانی همچنان حجاب برتر است اما وجه برتربودگی آن دیگر در امکان مستورگی بیشتر قرار نگرفته است. ‌ارزش‌های جدید زن انقلابی در وضعیت جدید، اراده‌ورزی و حضور در ساحت مقومیت تاریخ ‌بود. مستورگی منعطف انتخابی به او این امکان را می‌داد که چگونه با مدیریت فضا، قلمرو و بدن بتواند در ‌مصاف یک تاریخ مردساخته بر اراده‌ورزی خود صحه بگذارد. و الا برای زنی که به میدان‌های اساسی ‌سرنوشت راه یافته بود، مستورگی قلمرویی فاقد ارزش‌مندی فی‌نفسه به مثابه تکلیف بود. زن اسلامی جدید ‌برای رعایت پوشش به دنیا نیامده بود و پوشش خود را به مثابه امکانی برای مدیریت نحوۀ مؤثر حضور ‌می‌دید.‌ اینجاست که رنگ‌های نسبتاً و کمابیش متنوع چادر از یک کثرت حداقلی به یک وحدت سیاه متمرکز ‌منتقل می‌شود. باکی هم از این نبود که زن ایرانی با پناه گرفتن ‌زیر چنین پارچۀ یکنواخت و ساده‌ای، هویتی توده‌وار و متحدالشکل پیدا کند که دیگر نتوان فردیت‌ها و ‌تشخص‌ها را در آن جستجو کرد. طیب خاطر از این باب بود که زن ایرانی توانسته بود در یک نزاع ‌چنددهه‌ای سکان هویت و ظاهر خود را دست بگیرد. در این صورت او هر گاه می‌خواست در چادر تا ‌اندازه‌ای که دلالت‌های سیاسی و ایدئولوژیک آن تضعیف نمی‌شود تکثر ایجاد کند و چاشنی رنگ را در ‌روسری و مانتو و آستین و چیزهای دیگر که از خلال محدودۀ چادر اذن حضور و نمایش پیدا می‌کردند به ‌قیافه و قوارۀ خود بیفزایند. این پیروزی برای نیروهایی که مترصد تسخیرپذیری زن ایرانی بوده و هستند ناگوار است و خشمی در آن‌ها ‌می‌آفریند که کتمانش برایشان ساده نیست. تلاش می‌کنند قداست تاریخی چادر را لکه‌دار کنند و تلاش ‌می‌کنند آن را در جهان متلون بازار جذب کنند. ➕مطالعه متن کامل 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🛑 جامعه در زیر اشعه‌ جاذبه‌های جنسی 🎙شهید آیت‌الله دکتر بهشتی 🔸اگر می‌بینید که می‌گوییم از حاکمیت و حکومت لیبرال‌ها بر جمهوری اسلامی ایران احساس نگرانی می‌کنیم، از باب این است که ما عینیت این حاکمیت را در زادگاه تفکر لیبرالیستی دیده‌ایم یا برای ما نقل کرده‌اند شنیده‌ایم؛ آنجا راه به سوی تباهی انسان گشوده است، نه به سوی شکوفایی انسان. #انسان #لیبرالیسم #شهید_بهشتی #ریل ┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┄┄ 🆔 @AndisheBeheshti