➖چگونگی دلالت ابلاغ سوره برائت بر حقانیت امیرامومنین «علیه السلام» 🔺مَا ذَكَرَهُ أَصْحَابُنَا رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمْ يُوَلِّ أَبَا بَكْرٍ شَيْئاً مِنَ الْأَعْمَالِ مَعَ أَنَّهُ كَانَ يُوَلِّيهَا غَيْرَهُ، وَ لَمَّا أَنْفَذَهُ لِأَدَاءِ سُورَةِ بَرَاءَةَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ عَزَلَهُ وَ بَعَثَ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلَامُ لِيَأْخُذَهَا مِنْهُ وَ يَقْرَأَهَا عَلَى النَّاسِ، وَ لَمَّا رَجَعَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ لَهُ : لَا يُؤَدِّي عَنِّي إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي. فمن لم يصلح لأداء سورة واحدة إلى أهل بلدة كيف يصلح للرئاسة العامّة المتضمّنة لأداء جميع الأحكام إلى عموم الرعايا في سائر البلاد؟! 🔸مرحوم علامه مجلسي: “بدانید که یاران ما، رضی الله عنهم، از ماجرای عزل ابابکر برای ابلاغ سوره برائت به عنوان دلیلی بر جانشینی مولای ما، امیرالمؤمنین (علیه السلام) و ناشایستگی ابوبکر برای آن استفاده کردند. آنها گفتند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) ابوبکر را به هیچ سمتی منصوب نکرد، در حالی که دیگران را منصوب کرده بود. و هنگامی که او را برای ابلاغ سوره برائت به مردم مکه فرستاد، او را برکنار کرد و علی (علیه السلام) را فرستاد تا آن را از او بگیرد و برای مردم بخواند. پس چگونه کسی که شایستگی ابلاغ یک سوره به شهر خودش را ندارد، شایسته رهبری عمومی باشد که شامل ابلاغ تمام احکام به عموم رعایا در تمام بلاد است.” 📚بحار الانوار ج 30 ص411 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖اهمیت روز عرفه 🔺وَ سَمِعَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ : يَوْمَ عَرَفَةَ سَائِلاً يَسْأَلُ اَلنَّاسَ فَقَالَ لَهُ « وَيْحَكَ أَ غَيْرَ اَللَّهِ تَسْأَلُ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ إِنَّهُ لَيُرْجَى لِمَا فِي بُطُونِ اَلْحَبَالَى فِي هَذَا اَلْيَوْمِ أَنْ يَكُونَ سَعِيداً 🔸شیخ صدوق نقل می‌کند: امام سجاد عليه‌السّلام سائلى را در روز عرفه شنيد كه از مردم سؤال مى‌كرد(درخواست کمک می‌کرد از مردم)، امام سجاد علیه‌السلام فرمود: واى بر تو! آيا در اين روز از غير خدا درخواست کمک مى‌كنى‌؟! همانا كه در اين روز براى آنچه در شكم‌هاى زنان باردار وجود دارد، اميد مي‌رود كه سعيد(عاقبت بخیر) باشند. 📚من لا يحضره الفقيه ج ۲، ص ۲۱۱ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖بهترین عمل در روز عرفه 🔺علِيٌّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: رَأَيْتُ عَبْدَ اَللَّهِ بْنَ جُنْدَبٍ فِي اَلْمَوْقِفِ فَلَمْ أَرَ مَوْقِفاً كَانَ أَحْسَنَ مِنْ مَوْقِفِهِ مَا زَالَ مَادّاً يَدَيْهِ إِلَى اَلسَّمَاءِ وَ دُمُوعُهُ تَسِيلُ عَلَى خَدَّيْهِ حَتَّى تَبْلُغَ اَلْأَرْضَ فَلَمَّا صَدَرَ اَلنَّاسُ قُلْتُ لَهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا رَأَيْتُ مَوْقِفاً قَطُّ أَحْسَنَ مِنْ مَوْقِفِكَ قَالَ وَ اَللَّهِ مَا دَعَوْتُ إِلاَّ لِإِخْوَانِي وَ ذَلِكَ أَنَّ أَبَا اَلْحَسَنِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَخْبَرَنِي أَنَّ مَنْ دَعَا لِأَخِيهِ بِظَهْرِ اَلْغَيْبِ نُودِيَ مِنَ اَلْعَرْشِ وَ لَكَ مِائَةُ أَلْفِ ضِعْفٍ فَكَرِهْتُ أَنْ أَدَعَ مِائَةَ أَلْفٍ مَضْمُونَةً لِوَاحِدَةٍ لاَ أَدْرِي تُسْتَجَابُ أَمْ لاَ. 🔸على بن ابراهيم از پدرش اين‌گونه نقل مى‌كند: عبد اللّه بن جندب را در موقفِ [عرفات] دیدم و وقوفی نیکوتر از وقوف او ندیدم. پیوسته، دو دستش به سوی آسمان، بلند و اشک‌هایش بر گونه‌هایش روان بود، به طوری که به زمین می‌ریخت. وقتی مردم [از عرفات] باز گشتند، به او گفتم: ای ابو محمّد! هرگز وقوفی بهتر از وقوف تو ندیده‌ام. گفت: به خدا سوگند که من، جز برای برادرانم دعا نکردم؛ زیرا ابو الحسن موسی [کاظم](علیه السلام) به من خبر داد که هر کس برای برادرش، پشت سرِ او دعا کند، از عرش ندا می آید: «و برای تو باد، صد هزار برابر [آنچه برای برادرت دعا و درخواست کردی]!». از این رو، من خوش نداشتم که یکصد هزار دعای تضمین شده را به خاطر یک دعا که نمی‌دانم مستجاب می‌شود یا نه، رها کنم 📚: الکافی ج۲ص۵۰۸. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖ماجرای قربانی‌شدن حضرت اسماعیل به دست حضرت ابراهیم «علیهما السلام» در روز عید قربان 🔺 ثُمَّ قَامَ عَلَى الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ فَأَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ يَذْبَحَ ابْنَهُ وَ قَدْ رَأَى فِيهِ شَمَائِلَهُ وَ خَلَائِقَهُ وَ أَنِسَ مَا كَانَ إِلَيْهِ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَفَاضَ مِنَ الْمَشْعَرِ إِلَى مِنًى فَقَالَ لِأُمِّهِ زُورِي الْبَيْتَ أَنْتِ وَ احْتَبَسَ الْغُلَامَ فَقَالَ يَا بُنَيَّ هَاتِ الْحِمَارَ وَ السِّكِّينَ حَتَّى أُقَرِّبَ الْقُرْبَانَ فَقَالَ أَبَانٌ فَقُلْتُ لِأَبِي بَصِيرٍ مَا أَرَادَ بِالْحِمَارِ وَ السِّكِّينِ قَالَ أَرَادَ أَنْ يَذْبَحَهُ ثُمَّ يَحْمِلَهُ فَيُجَهِّزَهُ وَ يَدْفِنَهُ قَالَ فَجَاءَ الْغُلَامُ بِالْحِمَارِ وَ السِّكِّينِ فَقَالَ يَا أَبَتِ أَيْنَ الْقُرْبَانُ قَالَ رَبُّكَ يَعْلَمُ أَيْنَ هُوَ يَا بُنَيَّ أَنْتَ وَ اللَّهِ هُوَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَمَرَنِي بِذَبْحِكَ فَانْظُرْ ما ذا تَرى‌- قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ قَالَ فَلَمَّا عَزَمَ عَلَى الذَّبْحِ قَالَ يَا أَبَتِ خَمِّرْ وَجْهِي وَ شُدَّ وَثَاقِي قَالَ يَا بُنَيَّ الْوَثَاقُ مَعَ الذَّبْحِ وَ اللَّهِ لَا أَجْمَعُهُمَا عَلَيْكَ الْيَوْمَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع فَطَرَحَ لَهُ قُرْطَانَ الْحِمَارِ ثُمَّ أَضْجَعَهُ عَلَيْهِ وَ أَخَذَ الْمُدْيَةَ فَوَضَعَهَا عَلَى حَلْقِهِ 🔸امام باقر « علیه السلام» فرمودند: «سپس [ابراهیم] در مشعر الحرام ایستاد و خداوند به او دستور داد که فرزندش را ذبح کند؛ در حالی که ابراهیم ویژگی‌ها و خصلت‌های او را دیده [و شناخته] بود و انس و دلبستگی عجیبی به او داشت. چون صبح شد، از مشعر به سوی مِنا حرکت کرد و به مادرش (هاجر) گفت: “تو به زیارت خانه [کعبه] برو.” و [ابراهیم] پسر را نگه داشت. سپس گفت: “پسرکم! الاغ و کارد را بیاور تا قربانی را ذبح کنم.” [راوی می‌گوید:] ابان گفت: از ابوبصیر پرسیدم: منظور [ابراهیم] از [آوردن] الاغ و کارد چه بود؟ گفت: قصد داشت او را ذبح کند و سپس [جسدش را] بر الاغ حمل کند تا آن را [کفن و] آماده‌سازی کرده و دفن نماید. [راوی ادامه می‌دهد:] پسر، الاغ و کارد را آورد و پرسید: “پدرجان! قربانی کجاست؟” گفت: “پسرم! پروردگارت می‌داند کجاست. به خدا سوگند که قربانی تو هستی؛ خداوند مرا به ذبح تو فرمان داده است؛ پس بنگر چه می‌بینی (نظر تو چیست؟)” [پسر] گفت: “پدرجان! آنچه به آن دستور داده شده‌ای را انجام ده، که ان‌شاءالله مرا از صابران خواهی یافت.” [راوی] می‌گوید: چون ابراهیم بر ذبح مصمم شد، پسر گفت: “پدرجان! رویم را بپوشان و دست و پایم را محکم ببند.” [ابراهیم] گفت: “پسرم! بستن دست و پا همراه با ذبح [بسیار سخت است]، به خدا سوگند امروز این دو را بر تو جمع نمی‌کنم [یعنی هم می‌خواهم تو را ذبح کنم و هم نمی‌خواهم تو را با طناب ببندم].” ابوجعفر [امام باقر علیه السلام] فرمود: [ابراهیم] پارچه‌ای (یا زیراندازی) که بر پشت الاغ بود را برای او پهن کرد و او را روی آن خواباند، سپس کارد را گرفت و بر گلوی او گذاشت. 📚الکافي ج 4ص207 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تلاش ابلیس لعین برای منصرف کردن حضرت ابراهیم از انجام دستور الهی مبنی بر ذبح حضرت اسماعیل «عليهما السلام» 🔺فَأَقْبَلَ شَيْخٌ فَقَالَ مَا تُرِيدُ مِنْ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ أُرِيدُ أَنْ أَذْبَحَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ غُلَامٌ لَمْ يَعْصِ اللَّهَ طَرْفَةَ عَيْنٍ تَذْبَحُهُ فَقَالَ نَعَمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَمَرَنِي بِذَبْحِهِ فَقَالَ بَلْ رَبُّكَ نَهَاكَ عَنْ ذَبْحِهِ وَ إِنَّمَا أَمَرَكَ بِهَذَا الشَّيْطَانُ فِي مَنَامِكَ قَالَ وَيْلَكَ الْكَلَامُ الَّذِي سَمِعْتُ هُوَ الَّذِي بَلَغَ بِي مَا تَرَى لَا وَ اللَّهِ لَا أُكَلِّمُكَ ثُمَّ عَزَمَ عَلَى الذَّبْحِ فَقَالَ الشَّيْخُ يَا إِبْرَاهِيمُ إِنَّكَ إِمَامٌ يُقْتَدَى بِكَ فَإِنْ ذَبَحْتَ وَلَدَكَ ذَبَحَ النَّاسُ أَوْلَادَهُمْ فَمَهْلًا فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَهُ قَالَ أَبُو بَصِيرٍ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ فَأَضْجَعَهُ عِنْدَ الْجَمْرَةِ الْوُسْطَى ثُمَّ أَخَذَ الْمُدْيَةَ فَوَضَعَهَا عَلَى حَلْقِهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ انْتَحَى عَلَيْهِ فَقَلَبَهَا جَبْرَئِيلُ ع عَنْ حَلْقِهِ فَنَظَرَ إِبْرَاهِيمُ فَإِذَا هِيَ مَقْلُوبَةٌ فَقَلَبَهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَى خَدِّهَا وَ قَلَبَهَا جَبْرَئِيلُ عَلَى قَفَاهَا فَفَعَلَ ذَلِكَ مِرَاراً ثُمَّ نُودِيَ مِنْ مَيْسَرَةِ مَسْجِدِ الْخَيْفِ يَا إِبْرَاهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا وَ اجْتَرَّ الْغُلَامَ مِنْ تَحْتِهِ وَ تَنَاوَلَ جَبْرَئِيلُ الْكَبْشَ مِنْ قُلَّةِ ثَبِيرٍ - فَوَضَعَهُ تَحْتَهُ وَ خَرَجَ الشَّيْخ‌ 🔸امام باقر «علیه السلام فرمودند زمانی که حضرت ابراهیم آماده ذبح اسماعیل «عليها السلام» شد: «پس پیرمردی(شیطان) پیش آمد و گفت: از این نوجوان چه می‌خواهی؟ گفت: می‌خواهم او را ذبح کنم. پیرمرد گفت: سبحان‌الله! نوجوانی که یک چشم بر هم زدن هم نافرمانی خدا نکرده را می‌خواهی ذبح کنی؟ گفت: آری، همانا خداوند مرا به ذبح او فرمان داده است. پیرمرد گفت: بلکه پروردگارت تو را از ذبح او نهی کرده و این شیطان بوده که در خواب به تو چنین القا کرده است. [ابراهیم] گفت: وای بر تو! همان سخنی که شنیدم، همان چیزی بود که مرا به اینجا رساند که می‌بینی؛ نه، به خدا سوگند با تو سخن نخواهم گفت. سپس بر ذبح کردن عزم کرد. پیرمرد گفت: ای ابراهیم! تو امامی هستی که مردم از تو پیروی می‌کنند؛ اگر تو فرزندت را ذبح کنی، مردم هم فرزندانشان را ذبح خواهند کرد؛ پس درنگ کن. اما [ابراهیم] از سخن گفتن با او خودداری کرد. ابوبصیر گفت: از ابوجعفر «عليه السلام» شنیدم که می‌فرمود: پس [ابراهیم] او را نزد جمرهٔ وسطی بر زمین خواباند، سپس کارد را گرفت و بر گلوی او نهاد، آنگاه سرش را به سوی آسمان بلند کرد و سپس بر او خم شد. پس جبرئیل «عليه السلام» کارد را از گلوی او برگرداند. ابراهیم نگاه کرد و دید که کارد وارونه شده است. ابراهیم آن را به سوی گونه‌اش برگرداند، و جبرئیل آن را به پشتش برگرداند؛ این کار چند بار تکرار شد. سپس از سمت چپ مسجد خیف ندا آمد که: ای ابراهیم! رؤیا را تصدیق کردی. و [در همان حال] نوجوان را از زیر [کارد / از زیر او] کنار کشید، و جبرئیل قوچ را از بالای کوه ثَبیر برداشت و آن را زیر او قرار داد، و آن پیرمرد [شیطان] بیرون رفت.» 📚الکافي ج 4ص207 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تلاش ابلیس لعین برای منصرف کردن حضرت ابراهیم علیه‌السلام از طریق همسرشان 🔺َ خَرَجَ الشَّيْخُ الْخَبِيثُ حَتَّى لَحِقَ بِالْعَجُوزِ حِينَ نَظَرَتْ إِلَى الْبَيْتِ وَ الْبَيْتُ فِي وَسَطِ الْوَادِي فَقَالَ مَا شَيْخٌ رَأَيْتُهُ بِمِنًى فَنَعَتَ نَعْتَ إِبْرَاهِيمَ قَالَتْ ذَاكَ بَعْلِي قَالَ فَمَا وَصِيفٌ رَأَيْتُهُ مَعَهُ «4» وَ نَعَتَ نَعْتَهُ قَالَتْ ذَاكَ ابْنِي قَالَ فَإِنِّي رَأَيْتُهُ أَضْجَعَهُ وَ أَخَذَ الْمُدْيَةَ لِيَذْبَحَهُ قَالَتْ كَلَّا مَا رَأَيْتُ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا أَرْحَمَ النَّاسِ وَ كَيْفَ رَأَيْتَهُ يَذْبَحُ ابْنَهُ قَالَ وَ رَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ رَبِّ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ لَقَدْ رَأَيْتُهُ أَضْجَعَهُ وَ أَخَذَ الْمُدْيَةَ لِيَذْبَحَهُ قَالَتْ لِمَ قَالَ زَعَمَ أَنَّ رَبَّهُ أَمَرَهُ بِذَبْحِهِ قَالَتْ فَحَقٌّ لَهُ أَنْ يُطِيعَ رَبَّهُ 🔸امام باقر علیه‌السلام فرمودند: شیخِ پلید(ابلیس لعین) بیرون آمد تا به آن پیرزن رسید، هنگامی که او به خانه نگاه کرد؛ و خانه در میانهٔ دره بود. پس آن مرد گفت: «من شیخی را در منی دیده‌ام»؛ و او اوصافش را به او داد، همان اوصافِ ابراهیم را. زن گفت: «آن، شوهر من است.» گفت: «پس آن نوجوانی را که همراه او دیده‌ام چه؟» و اوصافش را بیان کرد. زن گفت: «آن، پسر من است.» گفت: «من دیدم که او را به زمین خواباند و کارد را برداشت تا او را ذبح کند.» زن گفت: «هرگز! من ابراهیم را جز مهربان‌ترین مردم ندیده‌ام؛ چگونه او را دیده‌ای که پسرش را ذبح می‌کند؟» گفت: «به پروردگار آسمان و زمین، و به پروردگار این بنا، من او را دیدم که او را خواباند و کارد را برداشت تا ذبحش کند.» زن گفت: «چرا؟» گفت: «گمان می‌کرد که پروردگارش او را به ذبح فرزندش فرمان داده است.» زن گفت: «پس بر اوست که از پروردگارش اطاعت کند.» 📚الکافي ج 4ص207 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖فوت مادر فقط بخاطر دیدن جائی چاقو 🔺قَالَ فَلَمَّا قَضَتْ مَنَاسِكَهَا فَرِقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ نَزَلَ فِي ابْنِهَا شَيْ‌ءٌ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا مُسْرِعَةً فِي الْوَادِي وَاضِعَةً يَدَهَا عَلَى‌ رَأْسِهَا وَ هِيَ تَقُولُ رَبِّ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا عَمِلْتُ بِأُمِّ إِسْمَاعِيلَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَتْ سَارَةُ «1» فَأُخْبِرَتِ الْخَبَرَ قَامَتْ إِلَى ابْنِهَا تَنْظُرُ فَإِذَا أَثَّرَ السِّكِّينُ خُدُوشاً فِي حَلْقِهِ فَفَزِعَتْ وَ اشْتَكَتْ وَ كَانَ بَدْءَ مَرَضِهَا الَّذِي هَلَكَتْ فِيهِ وَ ذَكَرَ أَبَانٌ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ أَرَادَ أَنْ يَذْبَحَهُ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي حَمَلَتْ أُمُّ رَسُولِ اللَّهِ ص عِنْدَ الْجَمْرَةِ الْوُسْطَى فَلَمْ يَزَلْ مِضْرَبُهُمْ يَتَوَارَثُونَ بِهِ كَابِرٌ عَنْ كَابِرٍ حَتَّى كَانَ آخِرَ مَنِ ارْتَحَلَ مِنْهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع فِي شَيْ‌ءٍ كَانَ بَيْنَ بَنِي هَاشِمٍ وَ بَيْنَ بَنِي أُمَيَّةَ فَارْتَحَلَ فَضَرَبَ بِالْعَرِين‌ 🔸امام باقر علیه السلام فرمودند: پس هنگامی که مناسک خود را به پایان رساند، ترسید که مبادا برای پسرش اتفاقی افتاده باشد؛ و گویی من او را می‌بینم که با شتاب در دره می‌دود، در حالی که دستش را بر سرش نهاده و می‌گوید: «پروردگارا، مرا به سبب آنچه نسبت به امّ اسماعیل انجام دادم مؤاخذه مکن.» راوی گفت: وقتی ساره آمد و از ماجرا آگاه شد، برخاست تا به سوی پسرش برود و نگاه کند؛ ناگهان دید که اثر کارد، خراش‌هایی در گلوی او به جا گذاشته است. پس هراسان شد و بیمار گشت، و این آغاز همان بیماری‌ای بود که در آن از دنیا رفت. 📚الکافي ج 4ص207 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖از قربانگاه حضرت ابراهیم تا کربلاء امام حسین «علیه‌السلام» 🔺شَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع يَقُولُ لَمَّا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْرَاهِيمَ ع أَنْ يَذْبَحَ مَكَانَ ابْنِهِ إِسْمَاعِيلَ الْكَبْشَ الَّذِي أَنْزَلَهُ عَلَيْهِ تَمَنَّى إِبْرَاهِيمُ ع أَنْ يَكُونَ قَدْ ذَبَحَ ابْنَهُ إِسْمَاعِيلَ بِيَدِهِ وَ أَنَّهُ لَمْ يُؤْمَرْ بِذَبْحِ الْكَبْشِ مَكَانَهُ لِيَرْجِعَ إِلَى قَلْبِهِ مَا يَرْجِعُ «2» إِلَى قَلْبِ الْوَالِد الَّذِي يَذْبَحُ أَعَزَّ وُلْدِهِ عَلَيْهِ بِيَدِهِ فَيَسْتَحِقَّ بِذَلِكَ أَرْفَعَ دَرَجَاتِ أَهْلِ الثَّوَابِ عَلَى الْمَصَائِبِ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ يَا إِبْرَاهِيمُ مَنْ أَحَبُّ خَلْقِي إِلَيْكَ فَقَالَ يَا رَبِّ مَا خَلَقْتَ خَلْقاً هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ حَبِيبِكَ مُحَمَّدٍ ص فَأَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ أَ فَهُوَ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَمْ نَفْسُكَ قَالَ بَلْ هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي قَالَ فَوُلْدُهُ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَمْ وُلْدُكَ قَالَ بَلْ وُلْدُهُ قَالَ فَذَبْحُ وُلْدِهِ ظُلْماً عَلَى أَيْدِي أَعْدَائِهِ أَوْجَعُ لِقَلْبِكَ أَوْ ذَبْحُ وُلْدِكَ بِيَدِكَ فِي طَاعَتِي قَالَ يَا رَبِّ بَلْ ذَبْحُ وُلْدِهِ ظُلْماً عَلَى أَيْدِي أَعْدَائِهِ أَوْجَعُ لِقَلْبِي قَالَ يَا إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ طَائِفَةً تَزْعُمُ أَنَّهَا مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ سَتَقْتُلُ الْحُسَيْنَ ابْنَهُ مِنْ بَعْدِهِ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ يَسْتَوْجِبُونَ بِذَلِكَ سَخَطِي فَجَزِعَ إِبْرَاهِيمُ ع لِذَلِكَ وَ تَوَجَّعَ قَلْبُهُ وَ أَقْبَلَ يَبْكِي فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ يَا إِبْرَاهِيمُ قَدْ فَدَيْتُ جَزَعَكَ عَلَى ابْنِكَ إِسْمَاعِيلَ لَوْ ذَبَحْتَهُ بِيَدِكَ بِجَزَعِكَ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ قَتْلِهِ وَ أَوْجَبْتُ لَكَ أَرْفَعَ دَرَجَاتِ أَهْلِ الثَّوَابِ عَلَى الْمَصَائِبِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ 🔸شاذان [یکی از راویان] گفت: شنیدم که امام رضا (علیه‌السلام) می‌فرمود: هنگامی که خداوند عزّ و جلّ به ابراهیم (علیه‌السلام) دستور داد که به جای پسرش اسماعیل، قوچی را که بر او نازل کرد، ذبح کند، ابراهیم (علیه‌السلام) آرزو کرد که ای کاش پسرش اسماعیل را با دست خود ذبح می‌کرد و مأمور به ذبح قوچ به جای او نمی‌شد. [او این آرزو را داشت] تا آن حالتی که به قلب پدر هنگام ذبح عزیزترین فرزندش با دست خودش دست می‌دهد، به قلب او بازگردد و بدین سبب، بالاترین درجات پاداش‌دهندگان بر مصیبت‌ها را برای خود کسب کند. پس خداوند عزّ و جلّ به او وحی فرستاد: «ای ابراهیم، محبوب‌ترینِ مخلوقات من نزد تو کیست؟» [ابراهیم] گفت: «پروردگارا! هیچ مخلوقی را نیافریده‌ای که از حبیب تو، محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، نزد من محبوب‌تر باشد.» پس خداوند تعالی وحی فرستاد: «آیا او [محمد] محبوب‌تر است یا خودت؟» گفت: «بلکه او از خودم محبوب‌تر است.» [خداوند] پرسید: «پس فرزندان او [اهل بیت او] محبوب‌ترند یا فرزندان تو؟» گفت: «بلکه فرزندان او.» [خداوند] پرسید: «پس ذبح شدنِ فرزندانش به ستم توسط دشمنانش، دلت را بیشتر می‌سوزاند یا ذبح شدنِ فرزندت به دست خودت در راه اطاعت از من؟» گفت: «پروردگارا! بلکه ذبح شدنِ فرزندانش به ستم توسط دشمنانش، دلِ مرا بیشتر می‌سوزاند.» [خداوند] فرمود: «ای ابراهیم! همانا گروهی گمان می‌کنند که از امت محمد هستند، [که] پس از او، حسین [علیه‌السلام]، پسرش را به ستم و دشمنی، همانند ذبح قوچ، خواهند کشت و بدین سبب سزاوار خشم من خواهند شد.» پس ابراهیم (علیه‌السلام) از این سخن جزع کرد و دلش به درد آمد و شروع به گریه کرد. پس خداوند عزّ و جلّ به او وحی فرستاد: «ای ابراهیم! همانا جزع و اندوه تو بر پسرت اسماعیل، اگر با دست خود ذبحش می‌کردی، فدای [جزع و اندوه] تو بر حسین [علیه‌السلام] و کشته شدن او گردید؛ و من بالاترین درجات پاداش‌دهندگان بر مصیبت‌ها را برای تو واجب گرداندم. و این همان فرمایش خداوند عزّ و جلّ است: "و ما او [اسماعیل] را با قربانی بزرگی فدیه دادیم."» 📚الخصال ج 1 ص55 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

🔺ماجرای ابلاغ سوره‌‌ی برائت توسط امیرالمومنین علیه السلام و عزل ابابکر از مأموریت ابلاغ ✦ سالروز منع ابابکر از ابلاغ سوره‌ی برائت ✦ فضیلت منحصر به فرد سوره‌ی برائت برای امیرالمومنین علیه السلام ✦چرا پیامبر ابابکر را از ابلاغ سوره‌ی برائت منع کردند؟ ✦چرا در آغاز، ابوبکر مأمور ابلاغ سوره برائت شد؟ آیا او در ابتدا شایستگیِ ابلاغ داشت و سپس عزل شد؟ ✦فرمان خدا در ابلاغ سوره‌ی برائت برای پاکسازی حریم مکه از مشرکان ✦مفاد نامه‌ای که امیرالمومنین علیه‌السلام برای ابلاغ به مشرکان مکه بردند، چه بود ✦چرا فقط امیرالمومنین علیه السلام شأنیت انتقال برائت نامه به مکه را داشتند؟ ✦واکنش مشرکان مکه به ابلاغ سوره‌ی برائت توسط امیرالمومنین علیه السلام ✦کنایه‌ی سنگین پیامبر به ابابکر درباره‌ی نالایق بودن برای ابلاغ سوره‌ی برائت ✦نقض پیمان یا اعلام پایان ؟ بررسی دستور الهی درباره‌ی سوره‌ی برائت ✦چگونگی دلالت ابلاغ سوره برائت بر حقانیت امیرالمومنین «علیه السلام» ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

**عوامل فراموشی غدیر** ✍سال گذشته بحثی با عنوان **«عوامل فراموشی غدیر»** آغاز کردیم که الحمدلله به بحثی بسیار خوب، دقیق و مستند تبدیل شد و در آن از منابع معتبر شیعه و سنی استفاده شد. تا کنون **۲۱ قسمت** از این بحث ارائه شده است؛ از جمله: - ادعای نسخ - کینهٔ قریش - حسادت قریش - تهدید - ارعاب - تخریب شخصیت و اینک، برای آغاز مجدد بحث غدیر و ادامهٔ آن، ابتدا لینک بحث سال گذشته را خدمت دوستان ارسال می‌کنیم؛ سپس ان‌شاءالله ادامهٔ مباحث نیز به‌زودی بیان خواهد شد. **به‌شدت توصیه می‌کنم این بحث را با دقت مطالعه فرمایید.** نظرات: https://abzarek.ir/service-p/msg/4502175 ✍عیسوند ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عوامل فراموشی غدیر❗️ 1. دروغ‌گویان دروغ گویان؛ معماران اصلی فراموشی غدیر 2. ادعای نسخ ✦ادعای نسخ، اولین گام در فراموشی غدیر ✦پاسخ به ادعای نسخ؛ حقیقتی برخاسته از قرآن ✦بررسی ادعای نسخ در پرتوی شورای شش نفره 3. دشمنی قریش ✦غربت غدیر؛در سایه‌ی دشمنی قریشیان ✦شکایت امیرالمومنین از دشمنی بی‌حصر قریش ✦ریشه‌ی دشمنی قریش‌؛ سختی شمشیر امیرالمومنین علیه‌السلام ✦آتش خشمی که پس از سال‌ها خاموش نشد ✦چرا پیکان کینه‌ی قریش امیرالمومنین را هدف گرفت؟ ✦کینه‌ای که منجربه ترور امام بیداری نشد ✦ردپای کینه‌ی قریش در منابع مخالفین شیعه 4. حسادت قریشیان ✦حسادتی که خلافت را غصب کرد 5. تهدید قریشیان ✦ تهدید؛ راه قریش برای نیل به اهداف شوم ✦تهدیدی که به مرحله‌ی عمل رسید؛ قتل سعد بن عباده ✦ تحکیم پایه‌های نفاق؛ قتل مالک بن نویره 6. ارعاب قریشیان ✦ارعاب راهی برای خنثی سازی اعتراضات اهل مدینه ✦شکستن بیعت در فرهنگ جاهلی؛ ننگی مطلق بر پیشانی عرب 7. تخریب شخصیت ✦ دستاویز سقیفه برای نفی خلافت؛ جوانی امیرالمومنین ✦مقایسه‌ی سن؛ توجیه سقیفه برای خلافت ابابکر ✦ابی‌قحافه و پاسخ دندان‌شکن به ادعای خلافت ابابکر ✦چگونه شوخ طبعی امیرالمومنین دستاویزی برای دشمنان شد؟ ادامه دارد ان‌شاءالله تعالی ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi