eitaa logo
انس با صحیفه سجادیه
4.9هزار دنبال‌کننده
16.6هزار عکس
2.4هزار ویدیو
1.6هزار فایل
من به شما عزیزان توصیه میکنم با صحیفه سجادیه انس بگیرید! کتاب بسیار عظیمی است! پراز نغمه های معنوی است! مقام معظم رهبری Sahifeh Sajjadieh در اینستاگرام https://www.instagram.com/sahife2/ ادمین کانال @yas2463
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
1_384109580.mp3
6.82M
کاش دو دسته از مسئولان بیشتر از کمک بگیرند؛ ۱ـ متولیانِ امورِ تبلیغات فرهنگی در داخل و خارج کشور ۲ـ سیاستمداران و دولتمردان که حافظان عزّت، صیانت، سیاست و کشورند 👤 استاد ☑️کانال انس با 🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✳️ أيْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَةِ أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ أَيْنَ الْمُرْتَجَى لِإِزَالَةِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوَانِ؛ كجاست آن مهيّا گشته براى ريشه كن كردن ستمكاران، كجاست آن كه برای راست نمودن انحراف و كجى به انتظار اويند، كجاست آن اميد شده براى از بين بردن ستم و دشمنى.» 🔴 « عجل ، مهدی موعودِ ملتها نمی آید ستمگران عالم را نصیحت کند که ظلم و زیاده طلبی و سلطه گری و استثمار نکنند. با زبان نصیحت، عدالت در هیچ نقطه عالم مستقر نمیشود. استقرار عدالت، چه در سطح جهانی آن طور که آن وارث انبیا انجام خواهد داد و چه در همه بخشهای دنیا، احتیاج به این دارد که مردمان عادل و انسانهای صالح و عدالت طلب، قدرت را در دست داشته باشند و با زبان قدرت با زورگویان حرف بزنند. » 👤 ✍️ ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند طوبی ز قامت تو نیارد که دم زند زین قصه بگذرم که سخن می‌شود بلند خواهی که برنخیزدت از دیده رود خون دل در وفای صحبت رود کسان مبند گر جلوه می‌نمایی و گر طعنه می‌زنی ما نیستیم معتقد شیخ خودپسند ز آشفتگی حال من آگاه کی شود آن را که دل نگشت گرفتار این کمند بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست تا جان خود بر آتش رویش کنم سپند جایی که یار ما به شکرخنده دم زند ای پسته کیستی تو خدا را به خود مخند حافظ چو ترک غمزه ترکان نمی‌کنی دانی کجاست جای تو خوارزم یا خجند 🔅 برنامه ی روزانه ◀️ کانال انس با 🆔 @sahife2
❇️ دعا كردن 👈 بلعم با عور را خلق جهان سغبه شد مانند عیسی زمان سجدهٔ ناوردند کس را دون او صحت رنجور بود افسون او پنجه زد با موسی از کبر و کمال آنچنان شد که شنیدستی تو حال صد هزار ابلیس و بلعم در جهان همچنین بودست پیدا و نهان این دو را مشهور گردانید اله تا که باشد این دو بر باقی گواه این دو دزد آویخت از دار بلند ورنه اندر قهر بس دزدان بدند این دو را پرچم به سوی شهر برد کشتگان قهر را نتوان شمرد نازنینی تو ولی در حد خویش الله الله پا منه از حد بیش گر زنی بر نازنین‌تر از خودت در تگ هفتم زمین زیر آردت قصهٔ عاد و ثمود از بهر چیست تا بدانی کانبیا را نازکیست این نشان خسف و قذف و صاعقه شد بیان عز نفس ناطقه جمله حیوان را پی انسان بکش جمله انسان را بکش از بهر هش هش چه باشد عقل کل هوشمند هوش جزوی هش بود اما نژند جمله حیوانات وحشی ز آدمی باشد از حیوان انسی در کمی خون آنها خلق را باشد سبیل زانک وحشی‌اند از عقل جلیل عزت وحشی بدین افتاد پست که مر انسان را مخالف آمدست پس چه عزت باشدت ای نادره چون شدی تو حمر مستنفره خر نشاید کشت از بهر صلاح چون شود وحشی شود خونش مباح گرچه خر را دانش زاجر نبود هیچ معذورش نمی‌دارد ودود پس چو وحشی شد از آن دم آدمی کی بود معذور ای یار سمی لاجرم کفار را شد خون مباح همچو وحشی پیش نشاب و رماح جفت و فرزندانشان جمله سبیل زانک بی‌عقلند و مردود و ذلیل باز عقلی کو رمد از عقل عقل کرد از عقلی به حیوانات نقل برنامه ی - - 🙏کانال انس با 🆔 @sahife2
انس با صحیفه سجادیه
❇️ دعا كردن #بلعم_باعورا 👈 بلعم با عور را خلق جهان سغبه شد مانند عیسی زمان سجدهٔ ناوردند کس را دون
🔴 كسى بود كه مردم بقدرى فريفته‏ى او شده بودند كه گفتى عيسى زمان است. جز باو تعظيم نمى‏كردند و افسون او شفا دادن بيماران بود. اين شخص از روى كبر و غرور كماليه داشت با حضرت موسى پنجه زد و آن طور شد كه شنيده‏اى. صد هزاران ابليس و بلعم پنهان يا آشكار در جهان بوده و همين حال را داشته‏اند ولى اين دو نفر را خداى تعالى مشهور نموده تا گواه حال سايرين باشند خداوند براى اين مقصود اين دو دزد را بدار آويخت و گر نه در شهر بس دزد بود. اين دو نفر را با پرچم شهرت بشهر بردند و گر نه كشتگان قهر بقدرى زيادند كه نمى‏توان شمرد. تو نازنين هستى ولى در حد خودت الحذر پا از حد خود بيرون نگذار. اگر با نازنين‏تر از خود مصادف شده و مخالفت كنى چنان مى‏زنندت كه بزير هفتمين زمين فرو روى. بيان قصه عاد و ثمود براى چيست؟ براى اينست كه بدانى كه انبيا بچه كس مى‏نازند. بزمين فرو بردن (چنان كه قارون و قوم لوط را فرو بردند) و دور انداختن چنانچه قوم ثمود را باد بر مى‏داشت و دور مى‏انداخت و صاعقه كه قوم عاد با آن هلاك شدند اينها همه بيان عزت نفس ناطقه است. تمام حيوانات اگر براى يك انسان كشته شود بجا و بموقع است و تمام انسانها اگر براى هوش بميرد بجا است هوش چيست؟ هوش عقل كل است عقل جزئى نيز هوش است ولى هوش پست. تمام حيواناتى كه از انسان دورى مى‏كنند و نسبت باو وحشى هستند از حيواناتى كه با انسان مأنوس و اهلى هستند پست‏ترند خون آنها براى خلق سبيل و مباح است براى اينكه از عقل صاحب جلال گريزان هستند. عزت وحشيان براى آن از ميان رفته كه مخالف امر انسان شده‏اند. (در قرآن مجيد سوره مدثر آيه 51 در حق كفار مى‏فرمايد: كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ 74: 50- 51 يعنى مثل اينكه خران گريخته‏اى هستند كه از جلو شير فرار كرده‏اند مولوى اشاره به آيه مزبور مى‏فرمايد) وقتى تو وحشى گرديده و چون خر گريخته شدى ديگر چه عزتى دارى كشتن خر جايز نيست ولى وقتى وحشى شد خونش مباح مى‏شود خر دانش ندارد كه او را از وحشى بودن باز دارد ولى با اين وصف خدا او را معذور ندانسته است. پس اگر آدم از گفتار فرستاده خدا وحشى گرديده و متنفر شد چگونه معذور خواهد بود. از اين جهت همان طور كه خون حيوانات وحشى نزد تير اندازان و نيزه پرانان حلال است خون كفار نيز حلال شده است. زن و فرزندشان سبيل است چون عاقل نبوده و رانده از درگاه خدا و ذليل هستند عقلى هم كه از عقل عقل رم كرده دورى گزيند از مرتبه عقل فرود آمده در شمار حيوانات قرار گرفته است. 151 ترجمه 🙏کانال انس با 🆔 @sahife2
✳️ «» كيست و قرآن او را چگونه توصيف كرده است؟ 📜 « بلعم باعورا» يكي از دانشمندان بني اسرائيل بود و آن چنان در مقامات معنوي ارج و قرب يافت كه مستجاب الدعوه شد و حضرت موسي (ع) از او به عنوان مبلغ استفاده مي كرد، ولي بر اثر تمايل به فرعون و وعده و وعيدهاي او از راه حق منحرف شد و همه كرامات خود را از دست داد، تا آنجا كه در صف مخالفان موسي(ع) قرار گرفت. هنگامي كه فرعون تصميم گرفت موسي و يارانش را تعقيب كند به بلعم باعورا گفت: از خدا بخواه كه موسي و اصحابش به دست ما گرفتار شوند. او پذيرفت و به طرف موسي و اصحابش به راه افتاد تا آنها را نفرين كند. چهارپاي وي از حركت امتناع ورزيد، بلعم باعورا حيوان را زد؛ خداوند حيوان را به زبان آورد و حيوان گفت: واي بر تو! چرا مي زني؟! آيا مي خواهي همراه تو بيايم كه تو پيامبر خدا و قومش را نفرين كني؟ بلعم باعورا آن قدر حيوان را زد تا جان داد. در اين هنگام از دست او رفت. اين موضوع به زمان موسي (ع) يا ساير پيامبران اختصاص نداشته و بعد از پيامبر اسلام (ص) و تا به امروز نيز ادامه دارد كه بلعم باعوراها علم و دانش و نفوذ اجتماعي خود را در برابر درهم و دينار يا مقام و يا از روي حسد در اختيار گروه هاي منافق و دشمنان حق قرار داده و مي دهند. اين افراد ويژگي هايي دارند كه قرآن، آنها را چنين بيان مي كند: «وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ * وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ ۚ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ؛ اعراف/ 175 و 176 [و بر آنها بخوان سرگذشت آن كس را كه آيات خود را به او داديم؛ ولي (سرانجام) خود را از آن تهي ساخت و شيطان در پي او افتاد، و از گمراهان شد! * و اگر مي‌خواستيم، (مقام) او را با اين آيات (و علوم و دانشها) بالا مي‌برديم؛ (اما اجبار، بر خلاف سنت ماست؛ پس او را به حال خود رها كرديم) و او به پستي گراييد، و از هواي نفس پيروي كرد! مثل او همچون سگ (هار) است كه اگر به او حمله كني، دهانش را باز، و زبانش را برون مي‌آورد، و اگر او را به حال خود واگذاري، باز همين كار را مي‌كند؛ (گويي چنان تشنه دنياپرستي است كه هرگز سيراب نمي‌شود! (اين مثل گروهي است كه آيات ما را تكذيب كردند؛ اين داستانها را (براي آنها) بازگو كن، شايد بينديشند (و بيدار شوند)!] ◀️ کانال انس با 🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
📹 دانشمند دنیا پرست . 1 تفسیر سوره اعراف آیات 175 و 176 👤 استاد ◀️ کانال انس با 🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
📹 دانشمند دنیا پرست 2 تفسیر سوره اعراف آیات 175 و 176 👤 استاد ◀️ کانال انس با 🆔 @sahife2
انس با صحیفه سجادیه
❇️ دعا كردن #بلعم_باعورا 👈 بلعم با عور را خلق جهان سغبه شد مانند عیسی زمان سجدهٔ ناوردند کس را دون
✳️ ضرورت حّد شناسى و پا از گلیم خویش بیرون ننهادن 🔴 بلعم یا بلعام « درزبان عبری یعنی شکم پرست»، نام یکی از مدعیان نبوت است که در بین النهرین می زیست وپادشاه موآب او را مزد داده بود تا عبرانیان را لعنت ونفرین کند. وقتی که بلعام به سوی عبرانیان می رفت، اُلاغ او بر جای ماند وحرکت نکرد، وفرشته یی از جانب خداوند آمد که: به جای لعنت، عبرانیان را دعا کن. این خلاصه یی از روایات کتاب مقدس( تورات وانجیل) دربارهْ بلعام است. ولی سور آبادى شرح مبسوطى نوشته که خلاصه آن این است: مردم شهر اریحا از موسى بترسیدند همه به نزدیک بلعام آمدند که مستجاب الدعوة بود تا بر موسى نفرین کند. گفت او به فرمان خداست، شما باید بدو ایمان بیاورید. مردم اریحا زن بلعام را با زر و گوهر بفریفتند، و او شوهر را بفریفت تا موسى را نفرین کرد و آنان در تیه گرفتار شدند. موسى (ع) نیز در حق او نفرین کرد و آن نور معرفت از وى گرفته شد. مولانا براساس روایات مفسران قرآن، بلعم، پسر باعور را یکی از زاهدان بنی‌اسرائیل می‌داند که مشمول توجه خداوند نیز بود، اما به دلیل تکبر و غرور و مقابله با موسی، در شمار گمراهان درآمد. در قرآن نامی از بلعم نیست، اما مفسران آیهْ 175 سورهْ اعراف را اشاره به او می‌دانند که: «ای پیامبر بر مردم حکایت کسی را بخوان که ما آیات خود را به او عطا کردیم، اما از آن آیات سر پیچید...و از گمرهان شد». به هر حال مولانا چنان که شیوه اوست در تأیید سخنان پیشین خود که آدمى نباید به عبادت و پرهیزکارى خود غرّه شود و باید پیوسته میان خوف و رجا به سر برد، این داستان را شاهد آورده است. به موجب این اعتقاد، بلعم به‌قول مولانا، مانند عیسای زمان، خلق را مسحور خود کرده بود. او را تعظیم می‌کردند، دم او را شفای بیماران می‌دانستند، اما بلعم دچار بیماری روحی خطرناک خود بزرگ بینی و تکبر و غرور شد و مدعی شد که کمال معنوی او با موسی برابر یا از او برتراست. مولانا می‌گوید کسانی که بر اثر کبر و غرور و دیگر رذایل اخلاقی، مانند بلعم و یا ابلیس، از صراط الهی باز ماندند و گمراه شدند، افراد کمی نیستند، بلکه بی‌شمارند. خداوند برای عبرت مردم، این دو نفر را مشهور و پرچم آنها را برافراشت، تا مایه عبرت دیگر انسان‌ها شوند. ای انسان! تو عزیزی و محترمی، ولی به اندازهْ خود، از خدا بترس و پای خود را فراتر مگذار و بر اثر خود بزرگ‌بینی با عزیزتر و محترم‌تر از خودت، مقابله مکن که اگر چنین کنی، تو را از آسمان هفتم به پایین‌ترین مرتبهْ زمین تنزّل خواهند داد. همهْ غریزه‌های نفسانی و رذایل اخلاقی خود را که موج تحکیم جنبهْ حیوانیت تو می‌شود، باید در پای انسانیت خود فدا کنی، زیرا انسان شایستگی ادراک حقایق الهی را دارد. اما انسان هم باید تمام هستی خود را فدا کند تا به این هوش معرفت‌یاب برسد. 🙏کانال انس با 🆔 @sahife2
👈 برنامه ی ◀️ گذر عمر و نزدیک شدن مرگ - فَقَالَ (علیه السلام): إِذَا كُنْتَ فِي إِدْبَارٍ وَ الْمَوْتُ فِي إِقْبَالٍ، فَمَا أَسْرَعَ الْمُلْتَقَى. - امير مؤمنان على (عليه السلام) فرمود: هنگامى كه تو زندگى را پشت سر مى گذارى و مرگ به تو روى مى آورد، پس ديدار با مرگ چه زود خواهد بود. 🖋کانال انس با صحیفه سجادیه 🆔 @sahife2
🔆 امير مؤمنان على (عليه السلام) فرمود: : هنگامى كه تو زندگى را پشت سر مى گذارى و مرگ به تو روى مى آورد، پس ديدار با مرگ چه زود خواهد بود. ◀️ ملاقات سريع!: 📋 امام(عليه السلام) در اين جمله حکمت آميز در مورد سرعت گذشت عمر و فرارسيدن لحظات مرگ به همگان هشدار مى دهد مى فرمايد: «در حالى که تو به زندگى پشت مى کنى و مرگ به تو روى مى آورد ملاقات (با يکديگر) چه سريع خواهد بود!»; (إِذَا کُنْتَ فِي إِدْبَار، وَالْمَوْتُ فِي إِقْبَال، فَمَا أَسْرَعَ الْمُلْتَقَى). نکته مهمى در اين سخن پرمحتواى امام(عليه السلام) است که نخست همه انسان ها را در حال حرکت به سوى پايان عمر معرفى مى کند و اين يک واقعيت است. از لحظه اى که انسان متولد مى شود و هر ساعتى که بر او مى گذرد بخشى از سرمايه عمر او کاسته و هر نفسى که مى زند يک گام به پايان زندگى نزديک مى گردد، زيرا عمر انسان به هر حال محدود است و اگر هيچ مشکلى هم براى او پيش نيايد روزى پايان مى پذيرد. درست مانند چراغى که ماده اشتعال زايش تدريجاً کم مى شود و روزى تمام و سرانجام خاموش خواهد شد. اين حرکت سريع بدون يک لحظه توقف ادامه دارد و به اين ترتيب، از اين سو همه انسان ها شتابان به سوى مرگ حرکت مى کنند. از سوى ديگر، پيوسته عوامل مرگ به سوى انسان در حرکت اند خواه اين عوامل از طريق حوادث ناگهانى، زلزله ها، طوفان و سيلاب، تصادف ها و مانند آن باشد يا به صورت بيمارى هايى که با گذشت عمر و ضعف و ناتوانى اعضا خواه ناخواه دامان انسان را مى گيرد و بدين ترتيب دو حرکت از دو سو رو به روى يکديگر دائماً در حال انجامند از يک سو، انسان به سوى نقطه پايان زندگى و از آن سو، حوادث به سوى انسان در حرکت است و در چنين شرايطى ملاقات با يکديگر سريع خواهد بود; مانند دو وسيله نقليه اى که از دو طرف روبروى يکديگر با سرعت در حرکت اند و چيزى نمى گذرد که به هم مى رسند. قرآن مجيد خطاب به قوم يهود مى فرمايد: «(قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقيکُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ); بگو آن مرگى که (به پندار خود) از آن فرار مى کنيد به يقين با شما ملاقات خواهد کرد سپس به سوى کسى باز مى گرديد که از پنهان و آشکار باخبر است و شما را از آنچه انجام مى داديد باخبر مى سازد». در اين زمينه روايات فراوانى از معصومين(عليهم السلام) نقل شده است از جمله در همين کلمات قصار، امام(عليه السلام) (در کلمه 74) فرموده است: «نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَى أَجَلِهِ; نَفَس هاى انسان گام هاى او به سوى مرگ اوست». در نامه 27 از بخش نامه هاى امام(عليه السلام) خوانديم که مى فرمايد: «وَ أَنْتُمْ طُرَدَاءُ الْمَوْتِ إِنْ أَقَمْتُمْ لَهُ أَخَذَکُمْ وَإِنْ فَرَرْتُمْ مِنْهُ أَدْرَکَکُمْ وَهُوَ أَلْزَمُ لَکُمْ مِنْ ظِلِّکُمْ، الْمَوْتُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيکُمْ وَالدُّنْيَا تُطْوَى مِنْ خَلْفِکُم; شما رانده شدگان و تعقيب شدگان مرگ هستيد (و صيد شدگان به وسيله آن) اگر بايستيد شما را دستگير خواهد کرد و اگر فرار کنيد به شما خواهد رسيد و مرگ از سايه شما به شما همراه تر است و با موى پيشانى شما گره خورده و دنيا در پشت سر شما به سرعت در هم پيچيده مى شود (و پايان عمر دور نيست)». هدف از تمام اين هشدارها اين است که زندگى دنيا غفلت زاست و هنگامى که انسان به آن سرگرم شود گاه همه چيز را فراموش مى کند و چنان گام برمى دارد که گويى زندگى دنيا ابدى است نه خبرى از آخرت نه توشه اى براى آن سفر و نه اندوخته اى براى آن ديار تهيه مى کند اين هشدارها براى اين است که انسان را تکانى دهد و از اين خواب غفلت بيدار کند و پيش از آنکه فرصت ها از دست برود او را به تهيه زاد و توشه وا دارد 🔸 🖋کانال انس با صحیفه سجادیه 🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
هدایت شده از انس با صحیفه سجادیه
دعای 🌹 دعای سیدالساجدین (علیه السلام ) " برای و رزمندگان " ◀️ کانال انس با 🆔 @sahife2
دعای سیدالساجدین (ع ) برای : 🔹اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ، وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ، وَ لَوِّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الثَّمَرِ حَتَّى لا يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْإِدْبَارِ، وَ لا يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ🔹 🔸خدايا درود بر محمد و آل او فرست، و هنگام روبروییبا دشمن ياد دنياى مكار و فريبنده را از خاطر آنها ببر، و از دل آن ها انديشه مال فتنه انگيز را محو كن، و بهشت را پيش چشم آنان مجسم گردان و آنچه در بهشت آماده كرده اى از مسكن هاى جاويد، و منزل كرامت، و حوران نيكوروى، و جويهاى روان و نوشيدنى هاى گوناگون، و درختان پربار و از اقسام ميوه ها در پيش چشم ايشان بنمای تا هيچ يك آهنگ بازگشتن نكنند، و انديشه گريختن از هماورد خود به دل راه ندهند🔸 🖋کانال انس با صحیفه سجادیه 🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✳️ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ‏] خدايا! بر محمّد و آلش درود فرست، و هنگام برخورد با دشمن، ياد دنياى خدعه‏گر فريب‏كار را از خاطرشان ببر، و انديشه مال فتنه‏انگيز را از صفحه دلشان محو كن. 📜دنيا با مظاهر زيبا، و جلوه‏هاى فريبنده‏اش هر دلى را جذب مى‏كند، و هر زانويى را در برابر خود سست مى‏نمايد. مال دنيا و ثروت مادّى، و به عبارت ديگر طلا و نقره و پول، مايه تحريك و باعث غفلت از حق و حق پرستى است. البته زر و زيور دنيا و مال و منال جهان وسيله كسب و كار و گذران زندگى و معيشت است، و اسلام انسان را به كار تشويق و از بيكارى منع مى‏كند، ولى همين زر و زيور و مال و منال، وسيله فريب و عامل جدايى انسان از حق و حقيقت هم هست. چه بسيار مردمى كه بر اثر فريفته شدن به ثروت، و جاذبه‏هاى مال و منال، از دين و تعهّد به احكام الهى دست برداشتند؟ چه بسيار مردمى كه بر اثر عشق بى حساب و كتاب به اندوختن ثروت از اجراى مسائل الهى در تمام ابعادش بازماندند؟ چه بسيار مردمى كه از پى مال، بندگى خدا را رها كردند و برده شهوت و هواى نفس شدند؟ چه بسيار مردمى كه با روى آوردن ثروت به سوى آنان، روى از توحيد و نبوّت بازگرداندند؟ چه بسيار مردمى كه محض اضافه كردن به ثروت با دشمنان دين ساختند، و از پشت به مسلمانان خنجر زدند، و به خيانت‏هائى دست يازيدند كه تا قيامت با هيچ مطهِّرى، آلودگى خيانت آنان از دامن حيات انسان پاك نمى‏شود. وقتى انسان از چهارچوب قناعت به مال حلال، و اكتفا به عفاف و كفاف خارج شود، البته دچار حرص و طمع و بخل و شهوت و هواى نفس و غفلت و مال‏زدگى و دنياپرستى مى‏شود، و در چنين موقعيّتى حاضر نيست نسبت به اسلام و جامعه اسلامى و وطن قرآنى، اداى وظيفه كند. به لحظه لحظه فريب خوردگان دنيا و مال و ثروت آنان در اوراق تاريخ بنگريد تا صدق اين مقال بر شما روشن شود، آنان كه به خاطر مال و منال و جاه و مقام و پول و ثروت از توحيد و نبوّت دست كشيدند، و تن به هر معصيت و جنايتى دادند، و در راه انبيا و اهداف توحيدى و مردم مؤمن، چه مشكلات سنگينى ايجاد نمودند. داستان دنياپرستان، و ثروت اندوزان، و بردگان مال و بندگان ثروت، و غلامان شهوت، داستانى پر از جنايت و خيانت و ظلم و افتضاح است، كه يك عشر از يك جزء آن در اين سطور نمى‏گنجد! ضربه‏هاى مهلكِ عشق بى اندازه به دنيا و مال و منال آن، بسيار زياد و سنگين است. دنيا پرستان، دين فروشان و پايمال كنندگان شرافت و كرامت انسانيند. دنيا پرستان، مانعان راه خدا، و دشمنان فضيلت و پليدان روزگارند. دنيا پرستان از اجراى هر برنامه مثبتى محروم، و از انجام هر خيرى ممنوع و به‏ زبان حق و عاشقان حق ملعونند. يك دنيا پرست، و يك شهوتران، و يك برده مال و منال، و يك بنده مقام و جاه، هرگز نمى‏تواند براى اسلام پاسدار، و براى وطن اسلامى مرزدار باشد. به همين خاطر حضرت زين‏العابدين عليه السلام به پيشگاه حضرت محبوب عرضه مى‏دارد: «الهى هنگام روبه‏رو شدن با دشمن، فكر دنياى فريبنده گول‏زننده را از يادشان ببر، و انديشه مال گمراه كننده را از دل‏هايشان پاك كن». ✍️استاد حسین 🖋کانال انس با صحیفه سجادیه 🆔 @sahife2
✳️ مال فتنه‌انگیز 🔴 از لغزشگاه‌ها بترسید. امام سجاد (علیه‌الصّلاةوالسّلام) در دعای صحیفه‌ی سجادیه، وقتی برای سربازان اسلام دعا می‌کنند، از جمله‌ی چیزهایی که روی آن تکیه می‌کنند، این است که : خدایا! یاد و محبت و علاقه‌ی به «المال الفتون» - مال فتنه‌انگیز - را از دل اینها بگیر. ( ) مال و پول، خیلی خطرناک و فتنه‌انگیز است و خیلی‌ها را می‌لغزاند. ما آدمهای درشتی را در تاریخ دیدیم که وقتی پایشان به این‌جا رسید، لغزید؛ بنابراین خیلی باید مراقب باشید. در شرع مقدس، اسم این مراقبت چیست؟ تقوا. این‌که در قرآن از اول تا آخر این همه به تقوا توصیه شده، معنایش همین مراقبت و مواظبت از خود است. نفس انسان، زیاده‌خواه است. 👤 🖋کانال انس با صحیفه سجادیه 🆔 @sahife2
chetore-mehraban-bashim7-beitezohoor.ir.mp3
7.1M
7 تکنیک هفتم ؛ تجمل گرایی و به نمایش گذاشتن دارایی ها قلب دیگران را از محبت تو خالی میکند !!! هرقدر هم که اهلِ محبت و بذل و بخشش باشی؛ امّا روح تجمّل گرایی، پُز دادن و به رخ کشیدنِ داشته ها، در وجودت باشه؛ نمیذاره محبتت به دل دیگران بشینه! 👤 استاد 🙏لطفا با ما شنونده ی این سلسله گفتگو ها باشید ☑️کانال انس با 🆔 @sahife2
امانتهای زندگی من_20.mp3
12.41M
20 ❇️ ابزار، اشیاء، اموال و .... که؛ عمومی اَند ! یا ما حقّ دخل و تصرف در آن را نداریم؛ امانتهای خطیری هستند که؛ خیانت در آنها، سعادت دنیا و ابدیّت ما را تباه می‌کند. 👤 استاد 🙏لطفا با ما شنونده ی این سلسله گفتگو ها باشید ☑️کانال انس با 🆔 @sahife2
🌙 حلول مبارک باد ◀️«سیّد بن طاووس» در فضیلت این ماه می گوید:«ماه ذی القعده ماهی است که به هنگام شدّت و گرفتاری، زمان خوبی برای دعاست، و برای رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است». همچنین می گوید:«این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت». 📋 plink.ir/DHjkI 🙏دعای 43 ✍ دعای امام سجاد علیه السلام " هنگام نگرستین به ماه نو" 📋 1da.ir/ilgTc ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
❇️ دعای به ما شيوه‏ي اقرار به گناه و درخواست توفيق براي توبه و بازگشت از معصيت، به سوي اطاعت از خداي تعالي را آموزش مي‏دهد عنوان دعا چنين است: و کان من دعائه عليه‏السلام في الاعتراف و طلب التوبه الي الله تعالي، از دعاهاي امام (ع) (که به ما) شيوه‏ي اقرار به گناه و درخواست (توفيق براي) توبه و بازگشت (از معصيت) به سوي (اطاعت) از خداي تعالي را آموزش مي‏دهد. امام محمد باقر (ع) فرمود: به خدا قسم، خدا از مردم جز دو خصلت و خوي نخواسته است اول آنکه به نعمتها اعتراف کنند که براي ايشان مي‏افزايد، دوم آنکه به گناهان اقرار نمايند که آنها را از آنان مي‏آمرزد. البته پيش از اين نيز توضيح داديم که امامان (ع) معصوم هستند، و نه تنها گناه نمي‏کنند، بلکه فکر گناه هم نمي‏کنند. اما در پيشگاه خدا و هنگام عبادت و دعا چنان سر بر آستان الهي مي‏گذارند و ابراز بندگي و خشوع مي‏کنند، که جز ذات اقدس الهي چيزي را نمي‏بينند، چنانکه مولا و مقتداي عارفان علي (ع) در حال عبادت و دعا و راز و نياز شبانه با معبود، از خود بي‏خود گرديده و از حال مي‏رفتند. امام سجاد (ع) در اين دعا به ما مي‏آموزد که چگونه عرض تقصير به پيشگاه خداوند ببريم و چگونه از او درخواست بازگشت و توبه کنيم. فرازهاي اول دعا را، ايستاده بر درگاه حق، به زيبايي اينگونه بيان مي‏فرمايند: اللهم انه يحجبني عن مسالتک خلال ثلاث، و تحدوني عليها خله واحده، بار خدايا سه خصلت مرا از درخواست از تو بازمي‏دارد و يک خصلت مرا بر آن مي‏دارد. و سپس آن سه خصلت را معرفي مي‏کنند: 1- يحجبني امر امرت به فابطات عنه، بازمي‏دارد مرا امري که به آن فرمان دادي و من از بجا آوردن آن درنگ کردم (کوتاهي کردم) 2- و نهي نهيتني عنه فاسرعت اليه، و نهيي که از آن جلوگيري کردي (دستور انجام ندادن آن را دادي) و من به سوي آن شتافتم. 3- و نعمه انعمت بها علي فقصرت في شکرها، و نعمتي که به من بخشيدي و من در سپاسگزاريش کوتاهي نمودم. امام (ع) بطور غيرمستقيم به ما آموزش مي‏دهد که براي رسيدن به رضاي الهي بايد اوامر و فرمانهاي خدا، يعني دستورات مکتب را انجام دهيم و از آنچه خداوند نهي کرده و خلاف دستور مکتب است دوري کنيم و با بکارگيري صحيح نعمتها و امکانات الهي که به ما ارزاني داشته شکر وي را بجا آوريم. سپس آن خصلتي که وامي‏دارد که از خداوند درخواست نمايد را اينگونه معرفي مي‏کند: و يحدوني علي مسالتک تفضلک علي من اقبل بوجهه اليک، و وامي‏دارد تا به درخواست از تفضل تو به کسي که رو به تو آورد. و ادامه مي‏فرمايد: و با گمان نيک به سويت آيد. مسلما کسي که به پيشگاه خداوند روي مي‏آورد و توبه و بازگشت مي‏کند و در حقيقت تصميم مي‏گيرد که انسان ديگري شود و گذشته را جبران کند، بازگشت و توبه‏ي او بايد داراي ويژگيها و علائمي باشد، که حالت بازگشت را در او نشان بدهد، امام سجاد (ع) حالات و ويژگيهايي که انسان تائب (توبه‏کننده) بايد داشته باشد و با آن حالت به پيشگاه خداوند روي آورد را چنين برمي‏شمرند: 1- تلقاک بالانابه، به وسيله‏ي توبه به تو روي آورد. 2- و اخلص لک التوبه، و توبه را براي تو خالص گرداند. 3- فقام اليک بقلب طاهر نقي، پس با دلي پاک به سوي تو برخيزد. (از درون و برون حالت بازگشت و توبه داشته باشد) 4- ثم دعاک بصوت حائل خفي، سپس با صداي تغيير يافته (زمزمه‏وار) آهسته تو را بخواند. 5- قد تطاطالک فانحني، و در حاليکه براي تو فروتني کرده و خم گشته. 6- و نکس راسه فانثني، و سرش را به زير افکنده و کج کرده. 7- قد ارعشت خشيته رجليه، به راستي که ترس پاهايش را به لرزه انداخته. 8- و غرقت دموعه خديه، و اشک گونه‏هايش را غرق کرده باشد. چنانکه ملاحظه مي‏کنيم، امام (ع) حالات جسمي و روحي انسان توبه‏کننده‏ي واقعي را دقيقا ترسيم مي‏کند. و اين جز از امام معصوم (ع) که طبيب الهي انسان است و به همه‏ي زواياي وجود او به علم الهي آگاهي دارد، از کس ديگري برنمي‏آيد. سپس در بخش ديگر دعا، و در حين مناجات و نيايش، به يکي از مهمترين و اساسي‏ترين ارزشهاي الهي يعني دوري از «استکبار» اشاره کرده و مي‏فرمايد: و ان احب عبادک اليک من ترک الاستکبار عليک، و جانب الاصرار، و لزم الاستغفار، و محبوبترين بندگان تو نزدت کسي است که بر تو سرکشي و استکبار ننمايد، و از اصرار (بر گناه) دوري گزيند، و همواره آمرزش طلبد. يعني از حالت استکبار که باعث مي‏شود انسان به سوي نافرماني و در نتيجه گناه روي آورد، دور شود و اگر گناهي کرد، بر آن اصرار نکند و آن را پيگيري ننمايد و به وسيله «استغفار» در پي جبران گناه و اثرات آن برآيد و از خداوند طلب بخشش کند. کسي که اين حالات را داشته باشد، هميشه در خط و راه خداوند گام برمي‏دارد لذا از کساني است که به فرمايش امام سجاد (ع) خداوند او را از همه بيشتر دوست دارد. ⏺کانال انس با 🆔 @sahife2