#بیت_الغزل(٢٣)
#امام_علی علیهالسّلام
دهان کعبه را با نقره پر کردند، میدانند
که از اسرار صاحبخانه و مهمان، خبر دارد
من از جهل عرب حیران، که شقالکعبه را دیده
و از پیغمبر خود خواهش شقالقمر دارد!
علی را این و آن «نون لنا» خواندند و فهمیدم
چرا عمریاست مولا با خودش تیغ دو سر دارد...
محمدحسین ملکیان
#بیت_الغزل(٢۴)
#تلنگر
#مدح_واقعی
#امام_علی علیهالسلام
ابیاتی درخشان از یک قصیدهواره
🔶 در هر یک از ابیات منتخب زیر، به یکی از صفات الهی مولا امیرالمؤمنین (علیه الصلاة و السّلام) اشاره شده است.
اشعاری چون این قصیدهواره، در حکم حجتی مؤکد و غیرقابل انکار است، برای همهٔ ما ذاکران و شاعران اهل بیت،
که باور کنیم، برای مدح مولا امیرالمؤمنین و دیگر حضرات معصومین (علیهم السّلام) نیازی به:
ارائهٔ مضمونهای غیرمعمول، شبههبرانگیز،
حاوی استحسان و برداشتهای ذوقی و سطحی،
یا عبارات غلوآمیز،
یا اشارات عامیانه،
یا فانتزی نیست؛
و معالاسف، این شیوهها در روزگار ما مرسوم شده است...
ابیاتی چند از این قصیدهواره را با هم مرور میکنیم،
که هر بیت آن، الگویی از مدح واقعی ( روشنگرانه و نشاطانگیز) را ارائه میکند.
🔶 این شعر، با استفاده از شیوه «اقتباس» (تضمین و درج) آیات نورانی قرآن،
پیوند «قرآن صامت» و «قرآن ناطق» را به تصویر میکشد:
آیتالکرسی به اسم اعظمش مستمسِک است
ای مسلمانان بهقرآن «عُروةُالوُثقی» علیست...
🔶 در کنار طرح مضمون:
«نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت»،
باید همواره در نظر داشت که والاترین مقام مولا علی (علیه السّلام) «عبودیت» او در برابر خالق است:
از «أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنی آدَمَ» بپرس
تا بدانی در وفای عهدِ حق «اَوْفی» علیست.
🔶 همه بر این باوریم که: «فقط حیدر امیرالمؤمنین است» آری،
مولا علی (علیه السّلام) طبق روایات، از وجوه مختلف بر مؤمنان «امیر» است.
مولا رزق دنیوی، معنوی و بویژه علمی مؤمنانش را تکفّل کرده است؛
یعنی عنایت مولا (طبق فرمایش حضرت امام موسی بن جعفر علیه السّلام) علاوه بر جنبه معاش مردم، از نظر غذاى روحى و زندگى علمى و معنوى افراد مورد توجه است و اختصاص به مؤمنین هم دارد؛ زیرا تنها ایشانند که از علوم آن حضرت استفاده مىکنند:
آسمان «رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَه»
سفرهدار «اَنْتَ خَیْرُ الرّازقین» مولا علیست
🔶 علی (علیه السّلام) اول «مجاهد فی سبیل الله» است و فدایی پیامبر و پیشگام در مسیر صراط المستقیم:
در طریقت، رایت «إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيل»
رهنمای «اَلّذِينَ جاهَدُوا فينا» علیست.
🔶 دستی که موی پریشان یتیمان را نوازش میکرد و دلهایشان را سامان میبخشید، تیغی دو دم نیز در دست داشت برای هلاک مشرکان و منافقان...
یک زبان زندگی، یک زبان مرگ، ذوالفقاری سخنگوی در مشت:
تیغش «أَنْزَلْنَا الْحَديد» و ضربتش «بَأْسٌ شَديد»
بهترین توصیف فتحش «لا فتی الا علی»ست.
🔶 معرفی دشمنان و حاسدان علی (علیه السّلام) و برائت پنهان از دشمنان مولا، از ضروریات شعر ولایی است.
بیت پایانی این شعر،
اشارتی پنهان به غصب یکی از القاب مولا دارد:
ذوالفقار، اثبات حق و نفی باطل میکند
بیگمان فاروق اعظم در جهان تنها علیست...
شاعر: سیدمحمدرضا_یعقوبی_آل
متن کامل این شعر را میتوانید طبق لینک ارائه شده مطالعه کنید:
🌐 shereheyat.ir/node/3923
✅ @ShereHeyat