👆👆
🔷از پدرم عليه السلام درباره نشستن او [ #رسول_خدا صلي الله عليه و آله ] پرسش كردم پس فرمود: #پيامبر_اكرم صلي الله عليه و آله نمى نشست و بر نمى خاست، مگر آنكه ذكر بر لب داشت و جايى را به خود اختصاص نمى داد و از اين كار، نهى میداشت و هرگاه نزد جماعتى میرفت در پايين مجلس مى نشست و به اين كار فرمان مى داد، بهره هريك از همنشينانش را ادا میكرد، تا آنجا كه همنشين او فكر نمیكرد كسى نزد #رسول_خدا از او ارجمندتر است، هر كه با او همنشين میشد يا پى كارى را با هم میگرفتند، #حضرت آن قدر شكيبايى میورزيد تا اينكه او خود میرفت و كسى كه از #ايشان [برآوردن] حاجتى را مى طلبيد، يا نيازش را برمى آورد يا كلامى خوش به او میگفت. #گشاده_رويى و #اخلاقش، همه مردم را در بر میگرفت و [ديگر] پدر آنها گشته بود و آنها در (دادن و گرفتن) حقّ نزد او يكسان بودند، مجلس ايشان، مجلس شكيبايى، شرم، صبر و امانتدارى بود و در آن نه صدايى بلند مى شد و نه سخن زشتى بر زبان رانده مى شد و نه خطاهاى آن مجلس، گفته مى شد. همه [در مجلس او] برابر بودند و با تقوا بر يكديگر برترى داده مى شدند و فروتن بودند، بزرگ را احترام مى نهادند و بر كوچك، رحم مى آوردند و نيازمند را بر خود ترجيح مى دادند و بيگانه را پاس مى داشتند. [به پدرم] عرض كردم: شيوه #حضرت صلي الله عليه و آله با همنشينانش چگونه بود؟ فرمود: #پيامبر_خدا صلي الله عليه و آله #گشاده_رو و #خوش_اخلاق و #نرمخو بود و نه خشن و زمخت و نه فرياد مى كشيد و ناسزا مى گفت و نه عيب جويى مى كرد و نه بسيار شوخى مى كرد. خود را از آن چه دوست نمى داشت، به غفلت مى زد و ديگران را نه از آن نوميد مى ساخت و نه بدان ترغيب مى كرد. سه چيز را از خود دور كرده بود: لجاجت، پرگويى و بيهودگى و سه چيز را از مردم كنار نهاده بود: هيچ كس را، نه مى نكوهيد و نه عيب مى كرد و در پى جستن زشتيهاى او نبود، و سخنى نمیگفت، مگر در آن چه اميد ثوابش را مى بُرد. هرگاه سخن مى گفت، همنشينانش خاموشى مى گزيدند تا آنجا كه گويى، پرنده بر سر ايشان نشسته است و هرگاه #پيامبر صلي الله عليه و آله سكوت میكرد، آنها سخن مى گفتند و در خدمت #حضرت صلي الله عليه و آله كشمكش نمى كردند، اگر كسى سخن مى گفت، به او گوش مى دادند تا از سخن گفتن آسوده شود. سخن آنها نزد #حضرت صلي الله عليه و آله، همان سخن نخستين نفر مجلس بود. از آنچه مى خنديدند، او هم مى خنديد و از آن چه تعجّب مى كردند، حضرت صلي الله عليه و آله هم تعجّب مى كرد. #حضرت صلي الله عليه و آله بر خشك و زمخت سخن گفتن شخص غريب و تقاضاى او صبر مى كرد، تا آن كه اصحابش آنها را گرد مى آوردند و مى فرمود: هرگاه كسى را ديديد كه حاجتى مى طلبد، او را يارى رسانيد. #حضرت صلي الله عليه و آله، ستايش را از كسى جز از مسلمان حقيقى نمى پذيرفت، و سخن كسى را قطع نمى كرد، تا آن كه از حد مى گذراند، پس با نهى يا برخاستن، كلام او را قطع مى كرد.
@tabyinchannel
#کانال_تبیین
3⃣جوان باید #خوش_اخلاق باشد
🔷 #خوش_اخلاقی یک نعمتی است که باعث #جذب_دیگران و کسب نعمت های فراوان می شود. خوب بودن عاملی است تا درهای رحمت به سمت شما باز شود. امام صادق علیهالسلام فرمودند: بِدان که #جوانِ_خوش_اخلاق، کلید خوبى ها و قفل بدى هاست و جوانِ بداخلاق، قفل خوبى ها و کلید بدى هاست.[۵]
💠نکته پایانی: #نعمت_جوانی_را_دریابید
⭕️ #عمر ما مانند قطار سریع السیر در حال گذر است و اگر کوچکترین سهل انگاری کنیم از ریل زندگی خارج میشویم. باید از #زمانها استفاده کنیم چون دوباره بر نمیگردند. #نعمت_جوانی، خیلی زود خواهد گذشت و گرد پیری بر روی ما مینشیند و اگر از جوانی خوب استفاده کرده باشیم قطعا خوشحال خواهیم بود. اما اگر کوتاهی و سهل انگاری کنیم قطعا پشیمان خواهیم شد و این پشیمانی ها هیچ سودی نخواهد داشت، امام علی علیهالسلام فرمودند: دو نعمت است که ارزش آنها را نمی دانند مگر کسی که آنها را از دست داده باشد: #جوانی و #تندرستی.[۶]
|پی نوشت :
[۱] شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۳۳۷، ح ۸۶۶
[۲] همان، ص ۳۳۳، ح ۸۱۹
[۳] سوره قصص، آیه ۱۴؛ أعلام الدین فی صفات المومنین ص ۲۹۶
[۴] تنبیه الخواطر و نزهه النواظر، ج ۱، ص ۱۳۱
[۵] امالى طوسى، ص ۳۰۲، ح ۵۹۸
[۶] شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غرر الحکم و درر الحکم، ج ۴، ص ۱۸۳، ح ۵۷۶۴
|منبع: وبسایت راسخون
@tabyinchannel
#انتشار_بدون_لینک_جایز_نمیباشد
⭕️سجایای علمی و عملی آیت الله غروی اصفهانی معروف به کمپانی (ره) از اساتید آیت العظمی بهجت (ره)
🔹حضرت آیت الله العظمی بهجت (ره): مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد حسین #غروی_اصفهانی اهل #مراقبه، #سکوت و #محاسبه بود. پیوسته در #فکر بود، #سخن به ندرت میگفت. در مجالس و محافل که بین علما بحثی در میگرفت سکوت میکرد.
🔹در هر جای مجلس که خالی بود می نشست و #بسیار_متواضع، #خوش_اخلاق و آرام بود. با آنکه #ثروت_فراوانی از پدرش - که از تجّار معروف و سرمایه دار کاظمین بود - به او رسیده بود همه را به #فقرا و #طلّاب داد و خود چیزی نداشت.
📕فریادگر توحید، ٨٣
منبع: وبسایت مرکز تنظیم و نشر آثار آیت الله العظمی بهجت (ره)
#آیت_الله_بهجت
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد