💠#تفسیر نور (محسن قرائتی)💫 إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ « حجر ایه9» همانا ما خود قرآن را نازل كرديم و قطعاً ما خود آن را نگاه‌داريم‌ نکته ها در آيه 6 كفّار مى‌گفتند: معلوم نيست سرچشمه ذكر پيامبر چيست‌ «نُزِّلَ عَلَيْهِ» در اين آيه مى‌فرمايد: شك نكنيد قطعاً خود ما هستيم كه ذكر و قرآن را بر او نازل مى‌كنيم و همان گونه كه كفّار با تأكيد نسبت جنون مى‌دادند، خداوند با تأكيد بيشترى نزول قرآن و حفظ آن را به ذات مقدّس خود نسبت مى‌دهد. در اين آيه‌ى كوتاه، شش نوع تأكيد بكار رفته است؛ سه تأكيد براى نزول قرآن كه در كلمات‌ «إِنَّا، نَحْنُ‌، الذِّكْرَ» نهفته شده و سه تأكيد براى حفظ قرآن از هر نوع تغيير و تحوّل كه در كلمات‌ «إِنَّا، لَهُ‌، ل» است كه در اصطلاح ادبيات عرب براى اهل فن روشن است. به گواهى و وعده خدا در اين آيه، هيچ گونه تغيير وتحريفى در قرآن رخ نداده، چنانكه در آيات ديگر نيز اين مطلب آمده است، از جمله آيه 42 فصلت: «لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ» هيچگونه باطلى از هيچ طريقى به قرآن راه ندارد. و اگر رواياتى را ديديم كه‌ جلد 4 - صفحه 444 در آن به تحريف قرآن اشاره‌اى دارد؛ يا جعلى است كه بايد بر ديوار زد و يا مراد تحريف در معنا وعمل، تفسير به رأى و سليقه و كنارزدن قرآن شناسان اصلى يعنى اهل‌بيت پيامبر عليهم السلام مى‌باشد. علاوه بر وعده خداوند مبنى بر حفاظت از قرآن، مسلمانان از آغاز، قرآن را حفظ كرده ودر نوشتن وحفظ آن جدّى بودند، حتّى آموزش قرآن را مهريه زنان قرار مى‌دادند، در نمازها مى‌خواندند و كاتبان وحى افراد متعدّد بودند كه يكى از آنان حضرت على عليه السلام بود وامامان اهل‌بيت عليهم السلام مردم را به همين قرآن موجود دعوت مى‌كردند. به علاوه حديث ثقلين از شخص پيامبر كه فرمودند: من دو چيز گرانبها در ميان شما مى‌گذارم و مى‌روم؛ يكى قرآن و ديگرى اهلبيتم، كه اين دو هرگز از هم جدا نمى‌شوند و اگر شما به هر دو تمسك كنيد، هرگز گمراه نخواهيد شد. گواه ديگرى بر سلامت قرآن است و به راستى مگر مى‌توان گفت رسالت پيامبر ثابت ولى كتابش متغير است؟! مصطفى را وعده داد الطاف حق‌ گر بميرى تو نميرد اين نَسَق‌ من كتاب و معجزت را حافظم‌ بيش و كم كن را زقرآن رافضم‌ در زمينه تحريف نشدن قرآن صدها كتاب و مقاله و تحقيق از سوى بزرگان شيعه تأليف شده است و با كمال تأسّف عقيده به تحريف را به ناحقّ به شيعه نسبت داده‌اند. قرآن ذكر است، «نَزَّلْنَا الذِّكْرَ» و اعراض از ذكر و قرآن، انسان را به بدبختى مى‌كشاند. «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً» «1» قرآن ذكر است و تنها با ذكر خدا دل‌ها آرام مى‌گيرد. «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» «2» پیام ها 1- قرآن نه از بشر است و نه از فرشته. «إِنَّا نَحْنُ» 2- قرآن براى هميشه محفوظ است. «لَحافِظُونَ» (اسم فاعل رمز دوام است) 3- يكى از پيشگويى‌هاى قرآن واز امتيازات اسلام، مصونيت قرآن از تحريف‌ است. «إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» «1». طه، 124. «2». رعد، 28. جلد 4 - صفحه 445 4- قرآن، ذكر است؛ ياد خدا، ياد نعمت‌ها، ياد تاريخ گذشتگان و ياد قيامت. «الذِّكْرَ» 5- تهمت‌ها وتحقيرهاى ناروا، بايد محكم و همانند خودشان پاسخ داده شود. «نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ» را بايد با آيه‌ «نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ» پاسخ داد. #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

🍁 ترجمه دلنشین آیات ٨٨ تا ٩١ سوره مبارکه نساء. 🔎 جستجوی سوره: #نساء #مصحف‌فارسی #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

🔴 مباحث موضوعی قرآن / 💠 هدایت و ضلالت / بخش اول ✅ قرآن در آیاتی چند به این حقیقت تصریح می‌کند که اگر خدا می‌خواست می‌توانست همگان را به اجبار به راه هدایت سوق دهد و راه ضلالت را بر آن‌ها مسدود نماید، امّا سنّت الهی به این تعلّق گرفته که هر کس با اختیار و اراده خود راهش را برگزیند و به دست خود، مقدّراتش را رقم زند. از جمله می‌فرماید: 🔹فلو شاء لهداکم اجمعین؛ اگر او می‌خواست همه شما را [به اجبار] هدایت می‌کرد (انعام/۱۴۹، نحل/۹) 🔸آنچه خداوند بر عهده گرفته، تنها ارایه دلایل روشن و فراهم آوردن زمینه‌های مساعد برای هدایت انسان‌هاست، اما قبول و رد آن دلایل، بر عهده هر فرد است و سعادت و شقاوت را هر کس با قلم‌ کردار خود بر لوح وجودش رقم می‌زند. قرآن در آیات متعدّدی به حقیقت یاد شده اشاره می‌کند، از جمله: 🔹انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا (انسان/۳)؛ ما راه را به او نشان دادیم خواه شاکر باشد و [پذیرا گردد] یا ناسپاس. 🔹قد جاءکم بصائر من ربکم فمن ابصر فلنفسه و من عمی فعلیها (انعام/۱۰۴)؛ دلایل روشن از طرف پروردگارتان برای شما آمد، کسی که [به وسیله آن، حق را] ببیند. به سود خود اوست و کسی که از دیدن آن چشم بپوشد، به زیان خودش می‌باشد. 🔹قل یا ایها الناس قد جاءکم الحق من ربکم فمن اهتدی فانما یهتدی لنفسه و من ضل فانما یضل علیها (یونس/۱۰۸، نمل/۹۲، سبأ/۵۰، زمر/۴۱)؛ بگو: ای مردم! حق از طرف پروردگارتان به سراغ شما آمده، هر کس در پرتو آن هدایت یابد برای خود هدایت شده و هر کس گمراه گردد و به زیان خود گمراه می‌گردد. #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

📕 دائره_المعارف_قرآن_کریم 📕 🪴اکرام یتیم در قرآن کریم و سنّت معصومین(علیهم­السلام) 🌺 #مسئولیت_در_قبال_یتیم #در_آیات_قرآنی 👈 1- یتیم نوازی ✅ ب) #یتیم: 🔹مصادیق یتیم 👈الف) #یتیم_مصطلح: 🌿 یتیم در ابعاد مختلف ممکن است اصطلاحات گوناگون داشته باشد، به عنوان مثال در #عرف به طفل صغیری گفته می­شود که یکی از والدین خود را از دست داه باشد؛ از نظر #شرع به کودکی گویند که پدرش را از دست داده است؛ از دیدگاه #حقوقی و قانونی، فردی است که فاقد ولی و قیم و سرپرست باشد. 🍂 آنچه نکته #مشترک این تعاریف است آن است که «یتیم» کسی است در اثر نبود پدر به عنوان چتر حمایتی و اقتصادی و یا نبود مادر به عنوان پشتوانه محبتی، #فاقد حامی و پشتیبان است. 👈 ب) #جامعه‌ی_یتیم: 🌿 یتیم بودن همیشه شامل فرد نمی­شود، بلکه گاهی در معنای #وسیع­تر و با دیدی باز می­توان دریافت که جامعه­ای که از امام خود دور مانده و اعتلای فرهنگی و ارزش­های معنوی خود را از دست داده نیز #یتیم خوانده شده است. 🍂 هم چنان که امام حسن #عسگری (علیه‌السلام) می­فرماید: شدیدتر از این یتیمی که از پدرش جدا گشته، یتیم و بی­سرپرستی است که از #امام خود جدا شده است و دسترسی به او ندارد و احکام ابتدائی­ از قوانین دینش را نمی­داند، حال آن که از #شیعیان ما، هرکه عالم به علوم ما باشد در حالیکه ما را ندیده است و یتیمی در کنار اوست، اگر او را به #شریعت ما هدایت و ارشاد کند، در رفیق اعلا با ما خواهد بود. ادامه دارد...... #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

💠#تفسیر نور (محسن قرائتی)💫 وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ «حجر آیه10» و همانا ما پيش از تو، در ميان اقوام و گروه‌هاى پيشين (نيز پيامبرانى) فرستاديم. وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «حجر آیه11» وهيچ پيامبرى برايشان نمى‌آمد، مگر آنكه به استهزاى او مى‌پرداختند. نکته ها «شِيَعِ» به معناى امّت و گروهى است كه داراى نوعى پيوند و همبستگى مى‌باشند؛ خواه پيوند در خط حقّ باشد، نظير آيه‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» «1» و خواه در خط انحراف. «فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» «2» هدف از استهزا؛ يا شكستن ابهّت انبيا بود تا مردمِ حقّ‌جو گرد آنان جمع نشوند يا براى جبران ضعف و ناتوانى خودشان در برابر منطق انبيا بود. و آنچه دستاويز مسخره قرار مى‌گرفت؛ يا زندگى ساده انبيا يا پيروان محروم آنان ويا شكستن سنّت‌هاى خرافه‌اى بود. پیام ها 1- در برابر سيل استهزا، بايد افراد را تقويت كرد. «لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ» 2- توجّه به تاريخ ومشكلات ديگران، تحمّل مشكلات را بر انسان آسان مى‌كند. «أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ» «1». صافات، 83. «2». انعام، 159. جلد 4 - صفحه 446 3- هيچ يك از انبيا، از مسخره شدن به دست كفّار، مصون نبوده‌اند. «ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ» (مبلّغ نبايد با تمسخر مردم، دل سرد شود) 4- استهزا، سيره و روش هميشگى كفّار، در برابر انبيا بوده است. «كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ» (حربه‌ى كسى‌كه منطق ندارد، استهزا مى‌باشد. #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh