eitaa logo
درنگ در فرهنگ
207 دنبال‌کننده
692 عکس
85 ویدیو
128 فایل
بازنشر گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه https://ble.ir/de_rang محورهای اصلی: حکمرانی و سیاستگذاری فرهنگی مدیریت فرهنگی مسجد و هیات / هیئت حوزه های علمیه مجموعه های مردمی فراخوان ها، ایده پردازی ها صنایع خلاق و نوآور و...
مشاهده در ایتا
دانلود
آیا کم‌کم باید به یک نهاد مداخله‌گر جدید در عرصه مسجد سلام کنیم!؟
هدایت شده از بنیاد برکت
🔸️ پویش ملی برکت اعتکاف در راستای تقویت نقش مساجد و حمایت از برگزاری هرچه بهتر اعتکاف، این پویش ملی با هدف پشتیبانی از مساجد سراسر کشور برگزار می‌شود. 🔸️ ویژه مساجدی که متقاضی برگزاری اعتکاف هستند 🔸️ مزایای طرح: • پشتیبانی • امکان بهره‌مندی از بسته‌های تخصصی • حمایت از اعتکاف نوجوانان • اعتکاف خانواده • اعتکاف دختران • اعتکاف عمومی 🔸️ ثبت‌نام از طریق: 🌐 jahad.barkat.ir 🔸️مهلت ثبت‌نام: ۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ @bonyad_barkat‌
هدایت شده از یادم
نگویید نمی شود ! آدمش را نداریم ! بگویید : «نمی توانیم! آدمش نیستیم!» بر ما مسئولین لازم است هر روز از خود بپرسیم تفاوت ما با قندان روی میز ما چیست ؟ قرآن روی میز را صرفا جهت استخاره برای تصمیمات مهم استفاده میکنیم یا برای مطالعه و یافتن نظر خدا ؟ مانیتور روی میز را برای دیدن دوربین مدار بسته و مچ گیری سرمایه انسانی نگاه میکنیم یا تسلط بر شرایط موجود و طراحی آینده مطلوب ؟
هدایت شده از شبکه نویسندگان
نهایی شماره 442.pdf
حجم: 7M
پرونده ویژه روزنامه با عنوان «کار فرهنگی موثر» به قلم تعدادی از اعضای شبکه نویسندگان منتشر شد. یادداشت‌ها به ترتیب انتشار در صفحه روزنامه درج شده است.👇 ۱- از کنش نمادین تا دگرگونی ساز و کار معنا ✍️ حسین انجدانی ۲- اثر ماندگار ✍️ دکترعلیرضا احمدی قره زاغ ۳- کار فرهنگی، ابلاغ و خشیت ✍️ محمدرضا بابایی ۴- عبور از سیاستگذاری فرهنگی رویداد محور به نتیجه محوری عملیانی ✍️ دکتر محمد امامی ۵- ضرورت خروج از چرخه نمایش و اقدام صرف ✍️ دکتر شادی ورشوچی ۶- تبیین کار فرهنگی در ساحت شدن ✍️ دکتر محمد کرمی نیا ۷_ فرهنگ انقلاب، قربانی گزارش سازی ✍️ محمد محسن بنی احمدی ۸_ مرده مکرر ✍️ یوسف پورجم ۹_ کار فرهنگی ماندگار، از خیال تا واقعیت ✍️ علی لرستانی ۱۰_ فاصله آرمان تا واقعیتت ✍️ فاطمه ارجمند ۱۱_ معماری کار فرهنگی موثر ✍️ سعید سپاهی ۱۲_آتش بس، شروع حرکت قلم ✍️ سعید توتونکار ۱۳_ فرهنگ و فرسودگی ✍️ دکتر مریم جهانگیر ۱۴_ ذخایر فرهنگی انقلاب ✍️ محمد عرفان خانی ۱۵- از طراحی آگاهانه تا پیامد سنجی مسئولانه ✍️ سحر زردان ۱۶- بازگشت به عقلانیت انقلابی ✍️ امید دادفر شبکه نویسندگان؛ محلی برای نوشتن جمعی https://eitaa.com/writersnetwork
هدایت شده از مرآت
سومین فراخوان «ایده های برتر قرآنی» ▪️با رویکرد آموزش قرآن در مدارس 🎁 همراه با جوایز مادی و معنوی ⏳ مهلت ارسال آثار: ۱۵ دی ۱۴۰۴ ┄┄┅••=✧☀️✧=••┅┄┄ با همراه باشید. @qrnmerat
🔸 دومین گردهمایی: ♦️ اتحادیه دانشگاه‌های فعال در علوم اجتماعی اسلامی 🔺 با محوریت: به سوی حل مسأله و کاربردی‌سازی علوم اجتماعی اسلامی 🗓 دوشنبه ۸ دی ماه ⏰ ساعت ۱۰ 📍 دانشگاه تهران، دانشکده علوم اجتماعی، تالار گفتگو ↙️ انجمن بین‌المللی دانش اجتماعی مسلمین 🌱 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی 🔹 @BouNews 🔹🔸💠🔸🔹
📱 از عجایب بودجه: کمک ۲ هزار میلیارد تومانی محمدجعفر قائم‌پناه به اشخاص! 🔹 درحالی‌که کلیت بودجه سال ۱۴۰۵ کاملا انقباضی بسته شده، اما به‌طور عجیبی در زیرمجموعه‌های ریاست‌جمهوری وضع فرق میکند. 🔹برای مثال، در لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ یک رقم ۲ هزار و ۵۵۱ میلیارد تومانی برای معاونت اجرایی رئیس‌جمهور پیش‌بینی شده که حدود ۵۰۰ میلیارد تومان از آن برای پرداخت هزینه پرونده‌های حقوقی بین‌المللی و ۲ هزار و ۵۱ میلیارد تومان نیز برای کمک محمدجعفر قائم‌پناه معاون اجرایی رئیس‌جمهور به افراد حقیقی و حقوقی است. 🔹معلوم نیست ماموریت و حیطه وظایف آقای قائم‌پناه چیست که بخواهد به افراد کمک حقیقی و حقوقی انجام دهد؟
ها-جون چانگ در «نردبان را لگد زدن» با بررسی تاریخ نشان می‌دهد کشورهای ثروتمند (مثل آمریکا و انگلیس) با سیاست‌های حمایتی و دخالت دولت توسعه یافتند، اما حالا با ریاکاری به کشورهای فقیر توصیه می‌کنند از تجارت آزاد استفاده کنند و نردبانِ پیشرفت را از زیر پایشان می‌کشند. ▫️ *، درنگ در فرهنگ* گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه ble.ir/join/MTc2YzA3Nm eitaa.com/de_rang
درنگ در فرهنگ
ها-جون چانگ در «نردبان را لگد زدن» با بررسی تاریخ نشان می‌دهد کشورهای ثروتمند (مثل آمریکا و انگلیس)
کتاب Kicking Away the Ladder نوشته‌ی ها-جون چانگ (Ha‑Joon Chang) یک اثر تحلیلی و تاریخی است که در سال 2002 منتشر شد و به‌شدت روایت غالب اقتصاد آزاد را به چالش می‌کشد. چانگ با استفاده از شواهد تاریخی از بریتانیا، آمریکا، آلمان، فرانسه، و ژاپن نشان می‌دهد که کشورهای امروزه «پیشرفته» برای توسعه‌ی خود برخلاف توصیه‌هایی که امروز به کشورهای در حال توسعه می‌کنند عمل کرده‌اند. ایده‌ی مرکزی - کشورهای پیشرفته برای رشد اقتصادی خود از نردبان‌های حمایتی استفاده کردند: تعرفه‌های سنگین، یارانه‌ها، انحصارات دولتی، کنترل سرمایه، و حتی نهادهای ضعیف یا غیرشفاف. - وقتی به سطح توسعه‌ی بالا رسیدند، این نردبان‌ها را «لگد زدند» و حذف کردند تا کشورهای فقیر نتوانند همان مسیر را تکرار کنند؛ سپس به آن‌ها توصیه کردند که بازار آزاد، خصوصی‌سازی سریع، و کاهش حمایت را اجرا کنند. - این رفتار را چانگ «ظاهراً اخلاقی، ولی در عمل انحصارگرانه» می‌داند، چون به تثبیت فاصله‌ی توسعه بین کشورها منجر می‌شود. ساختار و محتوای کتاب فصل 1: افسانه‌های توسعه - نقد ادعای نهادهای بین‌المللی (بانک جهانی، IMF، WTO) که معتقدند توسعه فقط در سایه‌ی بازار آزاد و «حکمرانی خوب» امکان‌پذیر است. - نشان می‌دهد که تاریخ اقتصادی غرب پر است از رانت‌جویی، تعرفه‌گذاری، دستکاری نرخ ارز، و حمایت سنگین دولتی. فصل 2: نظام‌های صنعتی اولیه - بریتانیا در قرن 18–19: تعرفه‌های بالا برای حفاظت صنعت نساجی و فلزات، تمرکز بر «صادرات با حمایت دولتی». - آمریکا در قرن 19: تعرفه‌های بالای بیش از 40٪ تحت سیاست هنری کلِی و الکساندر همیلتون (سیاست «حمایت از صنایع نوپا»). - آلمان: سیاست‌های فریدریش لیست برای حفاظت از صنایع نوپا پیش از آزاد کردن بازار. فصل 3: مداخله دولت و فساد اولیه - بسیاری از کشورهای توسعه یافته در مراحل ابتدایی هیچ «حکمرانی پاک» یا نهادهای مدرن نداشتند، و حتی فروش مناصب دولتی یا اعطای امتیازات انحصاری به نزدیکان سیاسی رواج داشت. - این نکته نشان می‌دهد که «حکمرانی خوب» معمولاً نتیجه‌ی توسعه بوده، نه شرط اولیه آن. فصل 4: حکمرانی و اقتصاد سیاسی - بررسی این ایده که آزادی اقتصادی و حکمرانی شفاف پس از شکل‌گیری قدرت صنعتی انجام می‌شود. - تضاد آشکار بین نسخه‌های امروز برای کشورهای فقیر و مسیر تاریخی کشورهای ثروتمند. فصل 5: نتیجه‌گیری و پیشنهادها - کشورهای در حال توسعه باید آزادی عمل بیشتری برای سیاست حمایتی بلندمدت داشته باشند. - نسخه‌های یکسان (One-Size-Fits-All) نهادهای جهانی، خطرناک است چون مسیر تاریخیِ موفقیت کشورها متفاوت بوده. - تغییر در قواعد سازمان تجارت جهانی و IMF لازم است تا فضای مانور برای «صنایع نوپا» فراهم شود. پیام کلیدی توسعه‌ی موفق معمولاً با حمایت‌گرایی هوشمند، مداخله‌ی فعال دولت، و توجه به شرایط تاریخی خاص هر کشور آغاز می‌شود. بازار آزاد و نهادهای شفاف در مراحل پایانی توسعه شکل می‌گیرند، نه در آغاز راه. ▫️ ، درنگ در فرهنگ گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه ble.ir/join/MTc2YzA3Nm eitaa.com/de_rang
📚 فراخوان سومین دوره رویداد «کتابنما» سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، همزمان با بیست‌وسومین جشنواره ملی کتاب رشد، از تمامی دانش‌آموزان، معلمان، هنرمندان و اهالی کتاب دعوت می‌کند تا با آثار خلاقانه خود در حوزه ترویج کتابخوانی کودک و نوجوان، در این رویداد بزرگ شرکت نمایند. 🎯 هدف رویداد: گفتمان‌سازی، ترویج و حمایت از فرهنگ مطالعه با استفاده از ابزارهای نوین هنری و رسانه‌ای. 📂 محورها و قالب‌های ارسال اثر: رسانه‌های تصویری: عکس، فیلم کوتاه، پویانمایی، مستند و نماهنگ رسانه‌های صوتی: پادپخش (پادکست) فضای مجازی: سامانه‌ها، کانال‌ها، صفحات مجازی و نرم‌افزارهای کاربردی ابزارهای آموزشی: اسباب‌بازی، بازی رایانه‌ای و بازی‌وارسازی کتاب ایده‌پردازی: ارائه راهکارهای نوین و طراحی پوستر دوره آتی جشنواره 🏆 جوایز و تقدیر: برگزیدگان نهایی در مراسم اختتامیه جشنواره ملی کتاب رشد (اوایل بهمن‌ماه) معرفی شده و علاوه بر دریافت جوایز نفیس، آثارشان مورد حمایت معنوی سازمان پژوهش قرار گرفته و در بسترهای آموزش و پرورش معرفی خواهند شد. ⏳ آخرین مهلت ارسال آثار: ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ 🖥 نشانی پایگاه اینترنتی جهت ثبت‌نام و ارسال آثار: https://ketabnama.roshd.ir ▫️ ، درنگ در فرهنگ گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه ble.ir/join/MTc2YzA3Nm eitaa.com/de_rang
🟣 نخستین دوره رویدادپردازی و توانمندسازی دانشجویی «جهش ایران پیشرفته» آغاز شد! 🚀 دانشجوی خلاق و ایده‌پردازی؟ دوست داری یک مسئله واقعی در رشته خودت رو به یک رویداد تبدیل کنی و برای حلش قدم برداری؟ «جهش ایران پیشرفته» یک فرصت بی‌نظیره تا خودت برگزارکننده یک رویداد علمی و فناورانه در دانشکده‌ات باشی! 🎓 مخاطبان: تمامی دانشجویان مقاطع کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکتری 🎯 محورهای اصلی رویدادها: فناوری‌های نرم و هویت‌ساز (ویژه دانشجویان علوم انسانی) علوم اقتدارآفرین (ویژه دانشجویان فنی و مهندسی) ✨ برخی از امتیازات و حمایت‌ها برای تیم شما: ✅ حمایت مالی از ایده‌ها و رویدادهای برگزیده ✅ فرصت کارآموزی در شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان ✅ اتصال به شبکه اساتید خبره برای مشاوره ✅ امکان دریافت پروژه‌های تحقیقاتی و تولیدی ✅ در اختیار قرار دادن فضای کار اشتراکی ✅ عضویت در باشگاه مدرسه فناوری‌های راهبردی 📅 بازه زمانی برگزاری رویدادها: از آبان ۱۴۰۴ لغایت اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔗 لینک ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر: https://form.iahd.ir/f/770olRO50 ▫️ ، درنگ در فرهنگ گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه ble.ir/join/MTc2YzA3Nm eitaa.com/de_rang
هدایت شده از قول سدید
💠هزار همّت مغالطه برای چهل همت بودجه! نوشتار پیش رو، نقد یک فرد نیست؛مسئله، یک الگوی تکرارشونده رسانه‌ای است که در سال‌های مختلف با بیانهای مختلف بازتولید می‌شود. الگویی که در آن سعی می‌شود با برجسته‌سازی احساسی، خواننده حس کند بحران عظیمی وجود دارد. این بزرگنمایی عددی و احساسی، در عمل چیزی جز تشویش اذهان عمومی و القای نارضایتی نیست. یادداشت اخیر عباس عبدی تنها یکی از نمونه‌های تکراری این الگوست که بیش از واقعیت، بر القا و دوگانه‌سازی تکیه دارد. ای کاش نویسنده محترم به جای همت بر مغالطه، دقت و انصاف خود را بیشتر می‌کرد! در ذیل بخشی از مغالطات ایشان آمده است. ۱. البته...اما عبدی خود تصریح می‌کند سهم نهادهای دینی از بودجه «۱ تا ۲ درصد» است؛ اما متن طوری نوشته می‌شود که گویی با بحران عظیم بودجه‌ای مواجه‌ایم. در حالیکه بودجه کل کشور حدود ۱۴ هزار همت است سهم نهادهای دینی تنها حدود ۴۰ همت است که کمتر از یک درصد از کل بودجه می‌باشد! وظیفه روزنامه‌نگار، بیان حقیقت عددی است، نه ساختن «حس عمومی» با برجسته‌سازی احساسی. ایشان با مغالطه البته ...اما، بیان می‌کند البته سهم این نهادها ناچیز است اما احساس مردم این نیست! باید گفت حساسیت مردم نسبت به این اعداد، محصول همین روایت‌سازی‌هاست؛ و سپس همان حس القاشده، مبنای استدلال قرار می‌گیرد؛ یک دور باطل رسانه‌ای و غیراخلاقی و نوعی مغالطه مصادره به مطلوب است! ۲.علت جعلی ادعای مرکزی این است که «افزایش بودجه نهادهای دینی موجب تضعیف دین شده است». پرسش اینجاست بر اساس کدام تحقیق و داده معتبر این ادعا طرح می‌شود؟ حتی اگر برخی تغییرات در دینداری وجود داشته باشد، هیچ استدلال علمی‌ای نشان نمی‌دهد که علت آن بودجه نهادهای دینی است. عوامل واقعی متعددند: تحولات فرهنگی، رسانه‌های اجتماعی، سبک زندگی مدرن، تغییرات نسلی و… حذف همه اینها و نسبت دادن مسئله به بودجه، نمونه واضح مغالطه ساده‌سازی علت است. ۳. دوگانه جعلی در متن القا می‌شود که دین یا مردمی است، یا اگر بودجه بگیرد «حکومتی» و تهی می‌شود. این دوگانه هم تاریخی نادرست است و هم تجربی. در بسیاری از کشورهای سکولار، دولت‌ها هزینه کلیساها، آموزش مذهبی و فعالیت‌های فرهنگی دینی را می‌پردازند. در حکومت دینی، دین فقط موعظه اخلاقی نیست؛ موضوع حکمرانی و مطالبه عمومی مردم دیندار است. پاسخ نهادی به این مطالبه، تحمیل دین نیست؛ پاسخ به تقاضای اجتماعی است. ۴. قیاس مع‌الفارق مقایسه نهادهای دینی پیش و پس از انقلاب، بدون توجه به تفاوت بنیادین شرایط، قیاس مع‌الفارق است. دوره طاغوت دین در حاشیه قدرت بود. اما امروز دین در معرض مسئولیت اجتماعی، قضاوت عمومی و مطالبه سیاسی است و ساختار، سازمان و هزینه متفاوت است؛ حذف این تفاوت، تحلیل را به شعار کاهش می‌دهد. ۵. استاندارد دوگانه اگر معیار، حساسیت نسبت به «پول مردم» است، چرا این حساسیت فقط برای نهادهای دینی اعمال می‌شود؟ در عرصه‌هایی مانند کنسرت، سینما، فوتبال و مطبوعات، صدها همت بودجه مستقیم، یارانه پنهان و معافیت مالیاتی هزینه می‌شود؛ اما هیچ‌کس نمی‌گوید «این پول را بدهید به مردم». تناقض زمانی آشکارتر می‌شود که برخی منتقدان، خود با شبکه‌ای از مؤسسات و بنگاه‌های اقتصادی مرتبط‌اند که نه شفافیت دارند و نه حساسیت رسانه‌ای! ۶. بیان معکوس حتی اگر جامعه دیندار و تقاضای فرهنگی دینی داشته باشد، یک احتمال ساده نادیده گرفته می‌شود: شاید مسئله «زیادی بودجه» نیست؛ شاید بودجه کم است. وقتی از ۱۴ هزار همت، حدود ۴۰ همت به کل نهادهای دینی می‌رسد، ادعای «افزایش افسارگسیخته» نه با عدد می‌خواند و نه با واقعیت تخصیص؛ آن‌هم در شرایطی که بخش مهمی از این بودجه عملاً پرداخت نمی‌شود. ۷. رها نکردن پیش‌فرض در یادداشت‌های بسیاری از آقای عبدی یک پیش‌فرض ثابت وجود دارد: «دینداری در ایران تضعیف شده است». این گزاره نه بدیهی است و نه مورد اجماع. شواهد میدانی فراوان نشان می‌دهد دینداری پس از انقلاب، هم کمی و هم کیفی عمیق‌تر، عقلانی‌تر و داوطلبانه‌تر شده است. نمونه روشن آن اعتکاف گسترده جوانان، رشد هیئت‌های خودجوش، افزایش گرایش به معنویت، فعالیت‌های جهادی و آیین‌های نوپدید دینی. ۸. تحریف واقعیت بخش بزرگی از حیات دینی جامعه ایران همچنان توسط خود مردم اداره می‌شود. غالب جشن‌ها، عزاداری‌ها، هیئت‌ها و موکب‌ها نه با بودجه دولتی، بلکه با انگیزه و هزینه مردمی شکل می‌گیرند. نادیده گرفتن این واقعیت، گزینش شواهد برای حفظ یک روایت از پیش‌ساخته است؛ نه تحلیل منصفانه. نقد نهاد دینی حق است؛ مطالبه شفافیت ضروری است؛ اما روزنامه‌نگاری یعنی صداقت در عدد، انصاف در مقایسه و پرهیز از هوچی‌گری. گل‌آلود کردن و لجن‌پراکنی، نسبتی با شفافیت ندارد.