📌#گزارش | راه‌های ارتباطی مجله تخصصی اقلیما 📱سایت: eqlimamag.ir 📱بله https://ble.ir/eqlima_mag 📱ایتا https://eitaa.com/eqlima_mag 📱تلگرام https://t.me/eqlima_mag 📱اینستاگرام https://www.instagram.com/eqlima_mag?igsh=N2JhZ2lqbmE1MGZ1 📱آیدی ادمین در بله @eqlimamag_admin 💳حمایت مالی از مجله اقلیما https://gesostu.ir/product/sub1/ 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زن انقلابی در قاب فراموشی (۱) زهره حسنی خوشبخت، ارشد مطالعات زنان، پژوهشگر حوزه زنان و رسانه 🔸️ #یادداشت_اختصاصی پیام تاریخی رهبر شهید انقلاب به کنگره هفت هزار زن شهید و طرح عنوان الگوی سوم زن در مبانی انقلاب اسلامی، همچنان با گذشت بیش از یک دهه از تاریخ ابلاغ این پیام، در فضای فکری، فرهنگی و دانشگاهی آن گونه که شایسته آن است، مورد مطالعه و تبیین قرار نگرفته و تنها تا حدی در فضاهای پژوهشی حوزه مطالعات زنان با رویکرد انقلابی به طرح و مطالعه این متن تاریخی پرداخته شده است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رضوان‌الله تعالی علیه در این پیام ابعاد گوناگون پدیده الگوی سوم زن را توصیف و تبیین کرده‌اند. طرح این موضوع از سوی رهبر شهید انقلاب، اتفاق مهمی است که شاید اگر بخواهیم با عینک جامعه‌شناسی غربی به آن نگاه کنیم؛ چیزی فراتر از مولفه «تیپ ایده‌آل ماکس وبر» باشد، هر چند در پی این شباهت، تفاوت‌های ماهوی و مهمی نیز وجود دارد. الکوی سوم زن در پیام رهبر شهید، طرحی جامع از جایگاه و نقش زن است که نه تنها با الگوی غربی و شرقیِ سنتی متفاوت است، بلکه مبتنی بر ارزش‌های اسلامی و ایرانی تعریف شده و برای زن نقش‌هایی عمیق گسترده در سطح فردی، خانوادگی و اجتماعی ترسیم کرده است. رهبر انقلاب در بیانیۀ کنگرۀ هفت هزار زن شهید، خطوط اصلی این الگو را ترسیم و بر ویژگی‌هایی چون معنویت، استقلال، مشارکت اجتماعی و هویت خانوادگی تأکید کردند. مهمترین تفاوت تیپ ایده‌آل وبر با الگوی سوم زن انقلاب اسلامی، در این است وبر طرح خود را در یک ساختار ذهنی و انتزاعی تعریف کرده است، اما الکوی سوم زن انقلاب اسلامی متاثر از پدیده‌ای عینی و پرتکرار در سطح جامعه معاصر ایران است. علاوه بر این وبر این ایده را برای برای مطالعه و مقایسۀ پدیده‌های اجتماعی طرح کرده و این مفهوم به یک مدل محض اشاره دارد که ویژگی‌های برجستۀ یک پدیدۀ اجتماعی را به‌صورت افراطی و یک‌جانبه ترسیم می‌کند؛ اما الگوی سوم زن در عین حال که از کثرت مولفه‌های عینی در جامعه برخوردار است، در معنا دارای مولفه‌های اعتقادی ویژه‌ی مشترکی است که به این پدیده یک وحدت مفهومی بخشیده و این فرصت را ایجاد کرده است تا افراد جامعه بنا بر استعدادها، ظرفیت‌ها و نیازهایشان، خود را به انواع گوناگون این تیپیکال متکثر نزدیک کنند. در پی این مقایسه متوجه میشویم که اگر تیپ ایده‌آل وبر ایده‌ای برای توصیف و تبیین پدیده‌های اجتماعی است، الگوی سوم زن موفق شده است در پی حلقه‌های زنجیره توصیف و تبیین پدیده اجتماعی در وضع موجود، جامعه را به سمت وضع مطلوب هدایت کند. رهبر شهید انقلاب در پایان پیام ارسالی به کنگره هفت هزار زن شهید، در پایان بخش معرفی الگوی سوم زن، وظیفه خطیر معرفی این پدیده را بر دوش اهالی رسانه و سینما قرار داده‌اند و امروز در این نقطه تاریخی مهم بیش از هر زمان دیگری این نیاز احساس میشود که مسیر پیموده سینما در پانزده سال گذشته مورد ارزیابی قرار گرفته و افق پیش رو ترسیم گردد. در مرحله نخست باید به این سوال پاسخ داد که چرا هنوز بعد از گذشت چهل و هفت سال از عمر انقلاب اسلامی و تجربه حضور زنان در عرصه‌های مختلف فرهنگ مقاومت و دفاع مقدس، هنوز سینمای ایران موفق نشده است که این نوع زن را به درستی بشناسد؛ چه رسد به اینکه بتواند طیف‌ها و گونه‌های مختلف آن را به مخاطبان داخلی و خارجی سینمای ایران معرفی کند. یکی از مهمترین دلایل این پدیده انفکاک معنایی بدنه غالب سینماگران ایرانی از بدنه جامعه خود است. یکی از شگفتی‌های پدید آمده در حاشیه تجمعات شبانه جنگ رمضان مواجهه افراد شاخص از جامعه هنری و روشنفکری با انبوه زنانی است که در روزهای عادی در سپهر عمومی جامعه مشاهده نمی‌شوند اما امروز به واسطه تکلیف دینی و سیاسی که بر دوش خود احساس کرده‌اند، همه شب در کف میادین و خیابان‌ها حضور به هم رسانده و به شهادت حضار، میدان‌دار و موتور محرک این تجمعات اثربخش بوده‌اند. زیست آکواریومی جریان شبه روشنفکر ایرانی از سال‌های پیش از انقلاب و دوری از واقعیت‌های فرهنگ عمومی مهمترین دلیل این انفکاک معنایی است. پدیده ای مهم و قدیمی که افرادی چون جلال آل احمد در آثاری چون غرب زدگی و در خدمت و خیانت به روشنفکران آن را به درستی و کمال تشریح کرده است. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زن انقلابی در قاب فراموشی (۲) زهره حسنی خوشبخت، ارشد مطالعات زنان، پژوهشگر حوزه زنان و رسانه 🔸️ #یادداشت_اختصاصی دومین دلیل ریل‌گذاری مدیریتی دبیرخانه جشنواره‌های سینمایی کشورهای غربی است که با اعطای جایزه و امتیازات مادی و معنوی مختلف به فیلمسازان ایرانی آنها را برای قاب گرفتن تصویر مورد نظر خود از جامعه ایرانی تشویق می‌کنند تا جایی که دبیرخانه‌های این جشنواره‌ها با صراحت اعلام می‌کنند که ما تنها آثاری ارسالی از کشورهای غیر اروپایی را می‌پذیریم که تصویر مورد نظر ما را از جامعه خود تصویر کرده باشند و نمایش آن باعث القای این پیام به شهروند غربی شود که تو در بخشت زندگی می‌کنی و ساید کشورهای جهان تفاوتی با دوزخ ندارند. در واقع فیلمساز ایرانی در پی لمس این جریان‌سازی حتی با وجود درک واقعیت‌های فرهنگی جامعه خود به سمت بازنمایی بخش‌هایی از واقعیت‌های هرچند نادر از جامعه خود متمایل می‌شود که بتواند تاییدات و جوایز جشنواره های مذکور را کسب کند. فراتر از این نهادهای فرهنگی کشورهای غربی هم راستا با نهادهای سیاسی خود به دنبال القای این پیام به شهروند ایرانی هستند که اعتقاد به مبانی اسلامی و ایمان به آرمان مقاومت زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی‌ای است که بدنه اصلی سینمای ایران قاب گرفته شده است و به این طریق زمینه بدبینی و انفکاک اعتقادی شهروند ایرانی را از آرمانهای اسلامی و انقلابی مهیا می‌سازد. این مهم بیش از هر گونه‌ای در سینمای ضد جنگ ایران که عموما با عنوان فریبنده سینمای دفاع مقدس به مخاطب عرضه می‌شود نمود پیدا می‌کند. سومین و مهمترین دلیل چشم پوشی سینماگران در بازنمایی تصویر حقیقی زنان ایرانی، سختی نمایش امری معنایی است. بازنمایی زن انقلاب اسلامی در نوع خود یکی از مشکل‌ترین انواع شخصیت‌پردازی را به خود اختصاص داده است. در واقع به صورت کلی ارائه یک امر درونی و برآمده از اعتقاد در قالب تصویر بسیار سخت و پیچیده است. مطالعه آثار فیلمسازان معتقد به آرمان‌های انقلاب اسلامی مانند ابراهیم حاتمی‌کیا شاهدی بر این ادعاست. آنجا که حاتمی‌کیا در اثر شاخص آژانس شیشه‌ای یکی از بهترین نمونه‌های شخصیت‌پردازی زن انقلاب اسلامی در قاب سینما را به مخاطب خود ارائه می‌دهد؛ اما این اثر با نمایش حداقلی شخصیت فاطمه در قاب تصویر و با بازنمایی آن در روایت حاج کاظم در گفتگویی مکتوب به عمق شخصیت این زن و اثر متقابلی که در مسیر مجاهدت‌های همسر خود داشته است؛ می‌پردازد. سینمای ایران در پانزده سال گذشته بر اغلب آثاری که با هدف بازنمایی شخصیت زنان در دوران دفاع مقدس ساخته شده، به جای بازنمایی اعتقادات و کنش‌های نمادین این زنان به دام کلیشه‌های رایج سینمای ضد جنگ و بازنمایی مصائب و زخم‌های پدید آمده از آن افتاده است. آثاری مانند سرو زیر آب، درخت گردو، آباجان، روزی روزگاری آبادان، حکایت عاشقی، دریاچه ماهی، ماهورا و مهمان داریم، تنها بحشی از این آثار هستند. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زن انقلابی در قاب فراموشی(۳) زهره حسنی خوشبخت، ارشد مطالعات زنان، پژوهشگر حوزه زنان و رسانه 🔸️ #یادداشت_اختصاصی آخرین دلیل یافته در بررسی آثار سینمای ایران و مشاهده جای خالی الگوی زن انقلاب اسلامی در این گونه آثار، بیگانه بودن سینمای ایران با ادبیات و امر اقتباس است که این پدیده در آثار اقتباسی سینمای دفاع مقدس به نادیده گرفتن آثار پرشمار ادبیات مقاومت در بازنمایی زنان ایثارگر در دوره‌ها و موقعیت‌های گوناگون برمی‌گردد. ادبیات مقاومت در حدود دو دهه اخیر رشد کمی و کیفی قابل توجهی داشته و این رشد در تولید آثار با هدف معرفی شخصیت‌های زن شتاب بیشتری نیز داشته است. آثاری شگفت انگیز چون دا، حوض خون، صباح، راز بی‌بی جان، تنها گریه کن، خاتون و قوماندان، فرنگیس و صدها کتاب دیگر با محوریت شخصیت‌هایی از طبقات، نسل‌ها، قومیت‌ها و عرصه‌های جهادی گوناگون در دوره های مختلف تاریخی خوش درخشیده‌اند و نویسندگان و ناشران توانمندی دست به ثبت و انتشار روایت‌های مجاهدت‌های آنان زده‌اند. اما سینمای ایران به دلایل مختلفی که به برخی از آنها در همین یادداشت اشاره شده است، از مراجعه به آنها و ساخت آثار اقتباسی دقیق و با کیفیت سر باز زده‌اند. سینما و رسانه‌های تصویری به اعتبار بیانات رهبران انقلاب، صاحب نظران و نظریه‌های مدیریت رسانه‌ای مورد تایید فضای آکادمیک مهمترین ابزار در فرهنگ‌سازی و شکل‌دهی افق پیش رو برای جوامع است. اما سینمای ایران به دلایل گوناگون تا امروز از این ظرفیت در معرفی الگوی زن انقلاب اسلامی، این پدیده مولد و تمدن‌ساز چشم‌پوشی کرده است. حال وقت آن رسیده که به حرمت خون به ناحق ریخته شده رهبر حکیم و شهید انقلاب اسلامی یک بار دیگر به ماموریت مهمی که بر دوش اهالی سینما و رسانه محول کرده بودند مراجعه کنیم و مطالبه خود را به جامعه هنری و رسانه‌ای کشور ابلاغ کنیم که فردای پیروزی، یک بار دیگر مانند روزهای پس از پذیرفته شدن قطعنامه 598 زنان کنشگر انقلاب اسلامی را به پستوی فراموشی هدایت نکنیم و حالا که آنان خود به حکم ولی مبعوث شده‌اند و پیله‌هایی که به دست غیر به دور آنها تنیده شده بود را شکافته‌اند و پروانه‌وار سپهر جامعه را در سپهر خصوصی وعمومی به سمت زندگی حقیقی و مجاهدانه پیش می‌برند، به رسالت و ماموریت خود عمل کنند و تصویری متنوع و متکثر از این حضور را برای مخاطبانی از جغرافیاها و تاریخ های گوناگون روایت کنند. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻چادر، زبان قدرت فاطمه بهروزفخر، پژوهشگر مطالعات زنان و ادبیات 🔁 #بازتاب_اندیشه‌‌ها بعد از تهدید ترامپ به زدن زیرساخت‌ها، مردم اهواز، به ویژه زن‌ها روی پل سفید اهواز حاضر می‌شوند. زن‌ها را ببینید که بدن‌هایشان در حرکت است؛ کمی بالا و پایین می‌پرند، چادرهایشان در هوا موج می‌خورد و با صدای بلند رجز می‌خوانند. یک پرفورمنس سیاسی زنانه. در برخی نظریه‌های پسااستعماری، بدن به‌عنوان صحنه مقاومت شناخته می‌شود. این‌جا چادر و‌ حجاب، که در نگاه برخی اغلب به‌عنوان نشانه انقیاد و قربانی‌بودن شناخته می‌شود، به ابزار بصری-حرکتی قدرت بدل می‌شود: پارچه‌ای که در هوا می‌چرخد و فضا را تصرف می‌کند. ساده‌تر بگویم: در نگاه‌های رایج، مخصوصاً در بعضی روایت‌های فمینیستی غربی، معمولاً زنِ چادری یا زنِ باورمند به یک گفتمان سیاسی، جایی ندارد یا خیلی سریع به‌عنوان «تحت فشار» یا «بی‌صدا» تعریف می‌شود. اما این تصویر دقیقاً خلاف این را نشان می‌دهد. این‌جا زن‌هایی را می‌بینیم که نه‌تنها حاضرند، بلکه صحنه را در اختیار گرفته‌اند. چادرشان را که اغلب به‌عنوان نشانه محدودیت دیده می‌شود، به بخشی از حرکت‌شان تبدیل کرده‌اند؛ پَر چادر در هوا می‌چرخد، دیده می‌شود و به چشم می‌آید. رجزخوانی به عربی هم لایه مهمی دارد. این انتخاب زبانی، صرفاً یک ابزار ارتباطی نیست؛ نوعی بازپس‌گیری جغرافیای معنایی است. عربی، به‌عنوان زبان تاریخی مقاومت در منطقه، این اجرا را از سطح صرفاً ملی (ایران) به سطح فراملی (غرب آسیا) می‌برد. همراهی پرچم ایران و عراق نیز همین منطق را تقویت می‌کند. چرا چنین صحنه‌ای در چارچوب‌های فمینیستی مسلط نامرئی می‌شود و به چشم نمی‌آید؟ پاسخ، در استانداردسازی سوژه زن نهفته است. در این چارچوب‌ها، زنِ رها کسی است که بدنش را از نشانه‌های دینی/ملی آزاد کرده باشد. اما این صحنه دقیقاً همین را به چالش می‌کشد: زنانی که با چادر، با پرچم و در دل یک گفتمان سیاسی، نه‌تنها حذف نشده‌اند، بلکه در مرکز صحنه ایستاده‌اند و معنا تولید می‌کنند. آن‌چه بر پل اهواز رخ داد و ما تصویرش را دیدیم، نه صرفاً یک تجمع، بلکه یک بازنویسی از معنای زن‌بودن در میدان سیاست است؛ جایی که بدن، صدا و نمادهای انتخابی در هم تنیده می‌شوند تا شکلی از عاملیت را بسازند که در بسیاری از نظریه‌های غالب، هنوز نامرئی است. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻گم‌شدۀ انسجام زنان چطور می‌توانند قوام‌بخش اراده‌های پراکنده شوند؟ هانیه کثیری، طلبه و پژوهشگر 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه این وحدت یک تصمیم جمعی محاسبه شده نیست بلکه یک برون‌ریزی وجودی از هویت عزتمندانه است؛ آنچه در کارنامۀ انسان ایرانی در سال ۱۴۰۴، به‌خصوص در مواجهه با دشمن، اوج آن را مشاهده کردیم، ارادۀ جمعی معطوف به عزت بود که قبل از جنگ هم در کالبد این ملت وجود داشت و محصول آمیزه‌ای ناگسستنی از عناصر هویت ایرانی_اسلامی است که در طول تاریخ شکل گرفته‌ است. ➕️دانلود فایل شمارۀ سوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻مجموعه یادداشت های تحریریه اقلیما در جنگ رمضان 🔷️فاطمه بهرامی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️بلوغ توحیدی ملت 🔷️رها پارسا، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️احساس پیروزی؛ نیروی پنهان زنانِ میدان‌دار 🔷️مبینا پیشیار، دانشجوی ارشد الهیات و معارف اسلامی 🔸️کانون خلیفه پروری در مسئله قدس 🔸️روح اسلام بر دوش زینب 🔷️فاطمه سادات سجادی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️۸ مارس؛ قربانگاه زن 🔸️شرارت غربی و تمدن معصومیت 🔷️فاطمه صفدری، دانشجوی دکترای ارتباطات 🔸️هیچ چیز برای زن ایرانی، خطرناک تر از آمریکا نیست 🔷️حمیده عرب سرخی، دانشجو ارشد جامعه شناسی 🔸️سنگر بانان انقلاب اسلامی 🔸️آخرین درس ولایت 🔸️چادر به کمر ببندید که وقت تنگ است 🔸️خصلت‌ها، تجربه‌ها و دستاورد‌های اختصاصی زن ایرانی 🔸️مادر انقلاب 🔷️زهرا ستاری فقیهی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️شهر مقاومت زندگی را به رخ میکشد هانیه زلفی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸چرخش پارادایمی: از زندگی تا میدان 🔷فاطمه صادقی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸پارادوکس حیرت و نشناختن زن ایرانی 🔸سنت موشک‌نویسی، تجلی عقلانیت لطیف در رگ‌های قدرت سخت 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻بعثتِ زن مسلمان ایرانی؛ پیوند عاطفه، عقلانیت و شجاعت فاضله دهقانی در کانال مجله افکار بانوان حوزوی 🔁 #بازتاب_اندیشه‌ها بعثت فقط یک حادثه‌ی تاریخی برای یک برهه‌ی معیّنی از زمان نیست بلکه یک امر دائمی برای بشر است. بعثت برای یک ملت زمانی محقق می‌شود که اراده آن ملت با اراده الهی هم‌مسیر شود. هر مردمی شایستگی این را ندارند که محل تحقق اراده خدا روی زمین باشند؛ این جایگاه رفیع، نیازمند نوعی «بلوغ» است که امروز در حضور معنادار مردم در میدان‌های سخت، به‌وضوح مشاهده می‌شود. حضور آگاهانه مردم در خیابان‌ها، صرفاً یک کنش سیاسی نیست، بلکه نشان‌دهنده فرایند بلوغی است که ریشه در مبانی قرآنی دارد. در این نگاه، مردم نه رعیت، بلکه ستون‌های اقامه عدل هستند. زمانی که مردم از هراس‌های مادی عبور می‌کنند و در میان غرش موشک‌ها و فعالیت پدافندها، با صلابت در صحنه می‌مانند، یعنی فرایند جامعه‌سازی توحیدی به ثمر نشسته است. پرسش اساسی اینجاست: چگونه زنانی که بر حسب اقتضائات روحی، تدبیر و احتیاط (ترس از آسیب) بر آن‌ها غالب است، این‌گونه شجاعانه در بطن خطر حضور می‌یابند؟ پاسخ را باید در «خودآگاهی» جست‌وجو کرد. در سایه تربیت خمینی کبیر (رحمه الله علیه) و خامنه ای شهید (رضوان الله علیه)، هویت زن مسلمان بازتعریف شد. زن ایرانی امروز: ـ ماموریت تاریخی خود را فهمیده است. ـ تحلیل دقیق سیاسی و اجتماعی دارد. ـ وظیفه خود را نه در حاشیه، بلکه در متن تحولات می‌بیند. اگرچه کمیت حضور زنان در میدان‌ها چشمگیر است، اما بخش مهم‌تر این پدیده، کیفیت آن است. جامعه برای عبور از بحران‌ها به دو بال نیاز دارد: عقلانیت و عواطف. زنان، مدیرانِ حب و بغض جامعه هستند. همان‌طور که حضرت زینب (سلام الله علیها) پس از واقعه عاشورا، پیروزیِ ظاهری و نظامی یزید را در کاخ خودش به شکستی مفتضحانه تبدیل کرد، زنان ما نیز امروز مدیریت عاطفی جامعه را بر عهده دارند. حضرت زینب (س) با خطبه‌های خود چنان تردیدی در دل یاران یزید انداخت که اولین مجلس عزای حسینی در کاخ قاتل برپا شد. این یعنی قدرتِ مدیریتِ عاطفه در اوج بحران. امروز نقش زنان از حضور صرف در تجمعات فراتر رفته است. هنر زن ایرانی در این بزنگاه تاریخی، گره زدن مقاومت به جریان زندگی و فرایند تربیت است. زنان از حاشیه‌ی تاریخ به متن اصیل حوادث آمده‌اند. زنان جامعه ما امروز خود به «محل بعثت الهی» تبدیل شده‌اند. آن‌ها با ترکیب شجاعت، تحلیل و عاطفه، نه تنها در برابر تهدیدها نمی‌هراسند، بلکه با حضور خود، به جامعه روحیه و استقامت تزریق می‌کنند. این همان بلوغی است که تاریخ را ورق می‌زند و اراده انسان را به اراده پولادین الهی پیوند می‌دهد. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻سفرۀ مشترک معنا زن و خلق تجربه‌های معنوی دسته‌جمعی هانیه زلفی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️#گزیده_ویژه‌نامه یکی از جلوه‌های مهم این حضور، شکل‌گیری و گسترش تجربه‌های معنوی دسته‌جمعی در فضای عمومی شهرهاست. برگزاری دعاهای جمعی، افطارهای خیابانی، گردهمایی‌های خودجوش معنوی و حضور هم‌زمان اقشار مختلف مردم در کنار هم از جمله صحنه‌هایی است که نشان می‌دهد جنگ به تجربه زیسته و معنوی جامعه نیز وارد شده است. در چنین وضعیتی، خیابان دیگر فقط محل عبور و مرور نیست؛ بلکه به میدان معنا، همدلی، نیایش و مقاومت تبدیل می‌شود. این تحول، یکی از دستاوردهای مهم حضور زنانه در عرصه عمومی است. ➕️دانلود فایل شمارۀ سوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔖بستۀ محتوایی «ما و زن ایرانی» مجموعه محصولات مجله اقلیما پیرامون شناخت حرکت تاریخی و دستاوردهای زن ایرانی 📝 یادداشت: 🔸جنگ رمضان و رؤیت‌پذیرشدن زنان نامرئیِ همیشه حاضر فاطمه قاسمپور | [لینک] 🔸هزینه صفر مقاومت دکتر عاطفه خادمی | [لینک] 🔸از سنگر خانه تا میدان مقاومت؛ بازخوانی نقش زن ایرانی در روزهای بحران دکتر فاطمه درخشان | [لینک] 🔸نقش راهبردی زنان ایرانی در مدیریت بحران و هویت‌سازی تمدنی سحر قناعتی ملکی | [لینک] 🔸زنان و سیاست همبستگی دکتر ناهید سلیمی | [لینک] 🔸زنان ایران برای نوروز امسال جهان را تکان می‌دهند زهره حسنی خوشبخت | [لینک] 🔸تثبیت ولایت، زن ایرانی در متن میدان محدثه مولایی | [لینک] 🔸خصلت‌ها، تجربه‌ها و دستاوردهای اختصاصی زن ایرانی حمیده عرب‌سرخی | [لینک] 🔸 پارادوکس حیرت و نشناختن زن ایرانی فاطمه صادقی | [لینک] 🔸هیچ‌چیز برای زن ایرانی خطرناک‌تر از آمریکا نیست فاطمه صفدری | [لینک] 🎙 صوت: 🔸الگوواره‌های زن ایرانی دکتر میثم مهدیار | [صوت] 🔸زنان و حماسه دکتر فریبا علاسوند | [صوت اول] | [صوت دوم] 🔸زن ایرانی و تکثیر شجاعت حریرعادلی | [صوت] 📸 گزیده و عکس‌نوشته: 🔸[سری اول] گزیده عالمه غیر معلمه 🔸[سری دوم] گزیده تالیف ملت 🔁 بازنشر: 🔸زنان مسلمان ایرانی، پیشگام و پیشران حجت الاسلام دکتر سعید داوودی | [لینک] 🔸خداوند زنان را مبعوث کرد دکتر ابوالقاسم اجاقلو | [لینک] 🔸 حاضر غایب از نظر حجت‌الاسلام مجید دهقان | [لینک] 🔸زن‌ها معادلات را جور دیگر می‌چینند صفورا سادات امین‌جواهری | [لینک] 🔸بعثت زن مسلمان ایرانی، پیوند عقلانیت، عاطفه و شجاعت فاضله دهقانی | [لینک] 📂 ویژه‌نامه: 🔸 شمارۀ دوم جنگ‌ رمضان: [عالمۀ غیرمعلمه] 🔸شمارۀ سوم جنگ رمضان: [تألیف ملت] 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زنانگی معطوف به مقامِ «شهادت خانوادگی» حجت الاسلام علیرضا ملااحمدی، دانش آموخته دکتری فلسفه تطبیقی و طلبه سطح چهارم 🔸️ #یادداشت_اختصاصی «شهادت» حاصلِ «جهاد» است. وقتی جهاد فی سبیل الله تبدیل به یک «اصل» برای انسان می‌گردد و روح حاکم بر همۀ ساحت‌های زندگی‌اش می‌شود، بستر تکوینی برای نیل به «مقام شهادت» فراهم می‌شود. حادثۀ شهادت فقط مَظهری از این مقام است. چه‌بسا شهیدانی که مدّتها یا سالها قبل از حادثۀ شهادت به مقامش رسیده باشند و به تعبیر شهید سلیمانی (رضوان الله علیه) «شهید باشند قبل از اینکه شهید بشوند». امّا رسیدن به چنین موقعیّتی اصلاً آسان نیست. عزمی پولادین میخواهد که هرکسی را یارای آن نیست. امّا پدیدۀ شگفت‌انگیز وقتی است که شهادت نه در مورد افراد بلکه در مورد «خانواده» جریان می‌یابد. وقتی تمامِ یک خانواده به این مقام نائل می‌شود و اصلی‌ترین روحِ حاکم بر محیط خانواده، می‌شود جهاد فی سبیل الله! حتّی ممکن است این موقعیّت بلافاصله منجر به حادثۀ شهادت برای همۀ اعضای خانواده نشود؛ امّا چه‌بسیار خانواده‌هایی که در همین زیست خانوادگی‌شان به مقام شهادت نائل شده‌اند تا موعد آن حادثه فرابرسد. (حال یا به صورت خانوادگی و یا به صورت فردی) هرچه شهادتِ فردی انقدر غامض و سخت است که هرکسی سودای رسیدن به آن را ندارد، «شهادتِ خانوادگی» به‌مراتب سخت‌تر و پیچیده‌تر است. ده‌‌ها و صدها متغیّر خانوادگی باید در کنار هم «معطوف به جهاد» سامان بگیرند تا اینکه خانواده به این اوج نائل شود. امّا چنین وضعیّتی را کراراً در #جنگ_رمضان دیده‌ایم خانواده‌هایی را که همۀ مناسباتش معطوف به جهاد شکل گرفته است! چطور چنین چیزی ممکن شده است؟ این ممکن نشده است مگر به واسطۀ اینکه روحِ جهاد از مرکز ثقل خانواده که «زن/مادر» است، بر کلّ خانواده متصاعد می‌شود و بر همۀ مناسبات خانوادگی حاکم می‌گردد. اگر در محیط خانواده‌ای جنب‌وجوشی برای جهاد و انقلابی‌گری هست، بی‌تردید این بی‌قراری حاصل روحی است که «زنِ خانه» بر خانواده دمیده است. چرا که اساساً کار زن همین است. خانواده، جسمی دارد و روحی، عقلی دارد و قلبی. جسمِ خانواده را با همۀ الزاماتش مرد تأمین می‌کند و روحش را زن است که زنده نگه می‌دارد و بر آن می‌دمد. عقلانیتِ خانواده را مرد است که تدبیر و هدایت می‌کند و حبّ‌وبغض‌ها و گرایشات قلبی روی سرانگشت زن است که پیش می‌رود. روحیّۀ جهاد، هیچگاه با عقلانیّتِ تنها و با جسمانیّتِ صرف شکل نمی‌گیرد. زن است که در بسترِ کالبد خانواده و عقلانیّتِ انقلابی، این روح را در این کالبد می‌دمَد و خانواده را به «مقام شهادت» می‌رساند. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag