#محتواي_دعا
دعای #بیست_سوم
قسمت اول
هنگامي که تندرستي و سپاس بر آن را از خداوند درخواست مينمود
عنوان دعا چنين است:
و کان من دعائه عليهالسلام اذا سال الله العافيه و شکرها، از دعاهاي امام (ع) است هنگامي که تندرستي و سپاس بر آن را از خداوند درخواست مينمود.
عافيت و سلامتي يکي از نعمتهاي بزرگ خداوند است. که انسان کمتر به آن توجه دارد و شکر آن را بجا نميآورد و قدر آن را نميداند تا اينکه به بيماري دچار ميشود و آنگاه قدري به نعمت عافيت پي ميبرد. در اين دعا امام سجاد (ع) بعد از فرستادن درود بر پيامبر (ص) و اهلبيتش (ع)، اينگونه به پيشگاه مقدس الهي درخواست عافيت ميکند:
اللهم صل علي محمد و اله، و البسني عافيتک، و جللني عافيتک، و حصني بعافيتک، و اکرمني بعافيتک، و اغنني بعافيتک، و تصدق علي بعافيتک، وهب لي عافيتک، و افرشني عافيتک، و اصلح لي عافيتک، و لا تفرق بيني و بين عافيتک في الدنيا و الاخره.
بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست و بر (تن و جان) من به لطف خودت لباس عافيت بپوشان، و عافيتت را بر تمام شئون وجودم شامل گردان، و مرا در سنگر و پناه عافيت و رستگاري خود محفوظ گردان، و به عافيت و رستگاري مرا گرامي بدار، و به عافيتت مرا مستغني و بينياز گردان، و به من فقير درگاهت عافيت را صدقه و موهبت فرما، و عافيت را بر من گسترده گردان و به آن عافيت، امور مرا اصلاح کن، و ميان من و عافيت هرگز در دنيا و آخرت جدايي مينداز.
چنانکه ملاحظه ميشود امام چهارم (ع) مسالهي «عافيت» و تاثير آن را در زندگي انسان در دنيا و آخرت به طور مبسوطي تشريح ميفرمايد. و بدين وسيله اهميت و جايگاه اين نعمت بزرگ را به ما گوشزد ميکند. در اين فراز از دعا امام (ع) عافيت را به امور زير تفسير و توجيه کرده است:
1- لباس محافظ
2- پناهگاه امن و آرامشبخش
3- موجب کرامت
4- بينيازکننده از غير
5- صدقه و موهبت الهي
6- موجب اصلاح
و اگر انسانها از اين نعمت بزرگ يعني «عافيت» به درستي بهرهمند شوند و از آن در مسير کمال خود استفاده کنند، در دنيا و آخرت رستگار و سعادتمند خواهند شد.
ادامه دارد ...
#محتواي_دعا_بیست_سوم
⏺کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
# محتواي_دعا
دعای #بیست_سوم
قسمت دوم
آنگاه امام (ع) در فراز ديگر دعا صفات و ويژگيهاي آن عافيتي را که از خداوند درخواست ميکند تشريح ميفرمايد. و جهتگيري درخواست عافيت را به ما ميآموزد. زيرا عافيتي موجب سعادت است که جهتدار و هدفدار باشد. يعني در مسير رضاي الهي و رشد و تعالي معنوي انسان مورد استفاده قرار گيرد. و صرف وجود سلامتي (بدني و جسمي) گرچه نعمت است، اما براي کمال انسان کافي نيست، بلکه سلامتي بايد در تمام زمينههاي مادي و معنوي و جسمي و روحي باشد تا انسان را به سوي کمال رهنمون کند. امام (ع) خصوصيات «عافيت» را چنين معرفي ميفرمايد:
عافني عافيه، به من عافيتي عطا کن که:
1- کافيه، بينيازکننده باشد (همه جانبه باشد هم ظاهري و هم باطني).
2- شافيه، بهبوددهنده باشد.
3- ناميه، افزون شونده و رشد دهنده باشد.
4- تولد في بدني العافيه پيوسته در جسم (و جان) من سلامت و آسايش بيفزايد.
5- عافيه الدنيا و الاخره، (موجب) سلامتي دنيوي و اخروي باشد (زيرا عافيت دنيا به تنهايي معيار سعادت و خوشبختي نيست).
ادامه دارد ...
⏺کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife
# محتواي_دعا
دعای #بیست_سوم
قسمت سوم
آنگاه در بخش ديگر دعا به ما ميآموزد که از خداوند بخواهيم به دادن نعمتهايش بر ما منت گذارد. در اين باره ميفرمايد: و امنن علي، خدايا بر من منت گذار (به اين نعمتها):
1- بالصحه، به سلامتي
2- و الامن، و امنيت و آرامش
3- و السلامه في ديني و بدني، و سلامتي در دين و بدنم.
4- و البصيره في قلبي، و قدرت شناخت و بصيرت قلبي.
5- و النفاذ في اموري، و پيشرفت در کارهايم.
6- و الخشيه لک، و ترس (توام با معرفت) از تو (براي تو).
7- و الخوف منک، و بيم و خوف از (مجازات) تو.
8- و القوه علي ما امرتني به من طاعتک، و توانايي بر اطاعت و فرمانبرداري از تو.
9- و الاجتناب لما نهيتني عنه من معصيتک، و دوري از معصيت و نافرمانيت که مرا از آن نهي کردهاي.
10- و امنن علي بالحج و العمره، و منت گذار به انجام حج و عمره.
11- و زياره قبر رسولک، و زيارت مرقد پاک رسولت (ص). چنانکه ملاحظه ميشود، درخواستهايي که امام (ع) به ما ميآموزد همواره موجب سعادت دنيا و آخرت است، و عمل به آنها و تلاش در زمينهي کسب آنها، دنيا و آخرت ما را تامين ميکند. در حقيقت دعاهايي که پيامبر (ص) و ائمهي معصومين (ع) به ما آموختهاند، دستورات زندگي است. و آنها همچون طبيب که به بيمار خود دوا ميدهد، براي سلامتي روحي و رواني و حفظ سلامتي و عافيت دنيا و آخرت نسخههايي را در قالب دعا در اختيار ما قرار دادهاند. و دقت در اين دعاها و معرفت يافتن نسبت به آنها حقيقتا علاوه بر نيايش خدا، هدايتگر انسان در دنيا و آخرت ميباشد.
امام (ع) در جهت استفادهي هدفدار از عافيت، در فراز ديگر دعا ميفرمايد: و اشرح لمراشد دينک قلبي، و دلم را براي اهداف و مقاصد دينت بگشا (مرا شرح صدر و بصيرت کاملي در فهم اصول حقايق دين عطا فرما). سپس در فراز ديگر دعا خود و فرزندان و ذريهي خويش را از امور زير که ميتوانند به نوعي «عافيت» جسمي و روحي و دنيوي و اخروي انسان را به خطر بياندازند، در پناه خداوند قرار ميدهد:
1- از شر شيطان 2- از شر جانوران زهردار کشنده (مثل مار و غيره) نکشنده (مثل زنبور) و همهي جانوران 3- چشم زخم 4- از شر سلطان و حاکم ستمگر 5- مترف (فرورفته در ناز و نعمت) 6- و از شر هر که براي پيامبر (ص) و خاندانش جنگي (دشمني) برپا کرده و آشکار ساخته.
در مجموع از تمامي طبيعي و شيطان و همراهان و پيروانش به خدا پناه ميبرد. و به ما ميآموزد اينگونه به خداوند پناه ببريم.
⏺کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
موانع استجابت دعا_۸.mp3
14.71M
#موانع_استجابت_دعا ۸
✳️ دعا را نمیشود خواند !
دعا را نمیشود به زبان راند !
دعا را باید زندگی کــرد...
دعا را باید فهمید !
و بدنبال دعا باید دویــد...
خواستن و نشستن ، باهم جور نمیشوند.
👤 استاد #شجاعی
🙏لطفا با ما شنونده ی این سلسله گفتگو ها باشید
☑️کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
◀️سيد عليخان در روضه ي بيست و هفتم از شرح صحيفه ي سجاديه ميفرمايد:
✳️ #خلوت با خدا عبارت از تنهائي بنده در جائي که خلوت ميکند در آن جا از تمام کارها سواي خدا از محسوسات ظاهري و باطني، همت و نيتش را صرف ميکند به رو آوردن به سوي خدا و از همه چيز جز او جدا ميشود با خدا #انس پيدا ميکند و از غير خدا وحشت دارد، از بعضي از عابدان پرسيدند چطور به تنهائي خو گرفته اي؟ گفت: من تنها نيستم من همنشين خداي عزوجل هستم هرگاه بخواهم خدا با من سخن بگويد کتابش را ميخوانم و هرگاه بخواهم من با او حرف بزنم نماز ميخوانم.
◀️واعظ کم نظير و خطيب توانا مرحوم حسينعلي #راشد ، در شرح حال پدرش مرحوم آخوند ملا عباس #تربتي نوشته :
✳️ شب بسيار سرد زمستاني از کاريزک زادگاه آن مرحوم به تربت ميرفتيم مريدي داشت به نام شيخ حبيب همراه ما بود يک ساعت به اذان صبح مانده بود پدرم همانطور که راه ميرفت #نماز_شب اش را ميخواند شيخ حبيب هم با او همراهي ميکرد چون به روستاي حاجي آباد رسيديم صبح شد در آن هواي سرد تندبادي ميوزيد روي آن زمين هاي يخ زده بدن انسان را خشک ميکرد مرحوم حاج آخوند جلو ايستاد رو به قبله اذان گفت همراهش به او اقتدا کرد او نماز صبح را با همان طمأنينه و خضوع و خشوعي خواند که هميشه ميخواند در حالي که از چشمان من از شدت سرما اشک ميريخت و دانه هاي اشک روي گونه يخ مي بست و من در آن زمان نه يا ده سال داشتم .
⏺کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎵بخشی از یکی از مناجاتهای جانسوز امام سجاد علیه السلام
🔹فهَا أَنَا ذَا، يَا إِلَهِى، وَاقِفٌ بِبَابِ عِزِّكَ وُقُوفَ الْمُسْتَسْلِمِ الذَّلِيلِ، وَ سَائِلُكَ عَلَى الْحَيَاءِ مِنِّى سُؤَالَ الْبَائِسِ الْمُعِيلِ🔹
#دعا_دوازدهم_4
🖋 کانال انس با صحیفه سجادیه
@sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
✳️اللّهُمّ إِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنّا فَبِفَضْلِكَ،
وَ إِنْ تَشَأْ تُعَذّبْنَا فَبِعَدْلِكَ
فَسَهّلْ لَنَا عَفْوَكَ بِمَنّكَ،
وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ بِتَجَاوُزِكَ،
فَإِنّهُ لَا طَاقَةَ لَنَا بِعَدْلِكَ،
وَ لَا نَجَاةَ لِأَحَدٍ مِنّا دُونَ عَفْوِكَ
🙏الهی العفو العفو العفو العفو .....
👌فرازی از دعای #دهم #دعا_دهم_1
◀️کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#انس_با_قرآن
⏪برنامه ی روزنامه ی
✅ #ختم_قرآن کریم
👈 روزی یک صفحه
#صفحه_475
🙏کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
❇️ اعمال روزها و شب های #هفته
🙏 آداب ، اعمال ، ادعیه ، استعاذه ، تسبیح و نماز روز #دوشنبه
👉🏻 1da.ir/pxKPaI
🙏کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
✳️ تنها راه نجات در #آخر_الزمان
امام رضا (علیهالسلام) در حدیثی می¬فرمایند ظلمتی که در آخرالزمان اتفاق می¬افتد همان ظلمتی است که در ابتدای خلقت انجام شد و به واسطۀ آن ظلمت ملائک خدا که خلقت¬شان از نور بود در عبادت خدا متوقف شدند. می¬فرماید این قدر ظلمت در آخرالزمان زیاد می¬شود که شما هیچ راه نجاتی ندارید مگر اینکه سراغ اهل¬بیت خصوصا #امام_زمان علیه السلام بروید.
# 🔴 در نظربازی ما بیخبران حیرانند
من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند
عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند
جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست
ماه و خورشید همین آینه میگردانند
عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا
ما همه بنده و این قوم خداوندانند
مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم
آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند
وصل خورشید به شبپره اعمی نرسد
که در آن آینه صاحب نظران حیرانند
لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ
عشقبازان چنین مستحق هجرانند
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار
ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند
گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد
عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند
زاهد ار رندی #حافظ نکند فهم چه شد
دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند
گر شوند آگه از اندیشه ما مغبچگان
بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند
🔅 برنامه ی روزانه #حافظ_خوانی
#حافظ_غزل_193
◀️ کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
◀️عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند
📜حافظ می خواهد بگوید که نقطه پرگار ، دایره هستی را ترسیم میکند .اگر سر پرگار در جای خودش قرار نگیرد ، دایره ترسیم نمی شود ، یک غیر موحّد و یک ملحد لزوما هستی را دایره نمی داند عرفاء و موحدّین ، کلّ هستی را یک دایره می دانند ، چون از نقطه ای آغاز می شود که پایان هستی ،بازگشت به همان نقطه است . عاقلان نقطه پرگار وجودند . وجود کلّ هستی را از ملک تا ملکوت شامل می شود . وجود ، کلّ هستی است . نقطه این پرگار کجاست؟ این پرگار از کجا شروع می شود؟ پرگاری که کلّ هستی را از ملک تا ملکوت ترسیم می کند ، از کجا شروع می شود؟ بی تردید از عقل ، در عین حال نظر حافظ می تواند این باشد که هستی آگاهانه شروع شده است ، نه احمقانه . این حرف هم توحیدی است . اگر حافظ غیر موحّد بود این حرف را نمی زد . آغاز هستی هم آگاهانه است .
حافظ می گوید : عاقلان نقطه پرگار وجودند ؛ یعنی هستی از عقل شروع می شود یک دور نامتناهی می زند و دوباره به عقل باز می گردد . حافظ در اینجا در واقع برای عقل عظمت خاصّی قائل است . این بیت حافظ ،عظمت عقل را نشان می دهد . براساس آنچه حافظ می گوید ،چیزی جز عقل وجود ندارد و اساسا همه چیز عقل است . در این ترسیم حافظ همه هستی ظهور عقل است .
👤دکتر ابراهیمی #دینانی
#حافظ_غزل_193
◀️ کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#هزار_قانون_زندگی
از #مثنوی_معنوی
قانون 6
عاشقی پیداست از زاری دل
نیست بیماری چو بیماری دل
در جان و دل عاشقانی که هنوز به وصال معشوق نرسیده اند، همواره ناله ها و دل مشغولی هایی وجود دارد که در چهره و ظاهر آنان آشکار می شود و انسان آگاه می تواند از طریق شناختن این علائم، راز عاشقان را دریابد و به درمان رنج درونی آنان همت گمارد.
بیماری دل در وجود انسان علائمی ایجاد می کند که اگر طبیبان الهی نباشند و رمز و راز جان ما را نشناسند، طبیبان ظاهری این علائم را بر بیماری جسمی حمل می کنند و درمان آنها بی اثر می شود و گاهی هم نتیجه معکوس می دهد و لذا هیچ بیماری ای به اندازه بیماری دل اهمیت ندارد. مولوی خود چنین می گوید:
علت عاشق ز علت ها جداست
عشق اسطرلاب اسرار خداست
می بینیم که جلال الدین درد عاشقی را از سایر دردها و بیماری ها جدا دانسته و آن را پدیده ای می داند که اسرار حقیقت از آن شناخته می شود.
#مولوی #مثنوی_معنوی_6
◀️ کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
✳️ حکایت سوال پیامبر صل الله علیه و آله از#زید_بن_حارثه و جواب گفتن او
قسمت اول
🔴 گفت پیغامبر صباحی زید را
کیف اصبحت ای رفیق با صفا
گفت عبدا مؤمنا باز اوش گفت
کو نشان از باغ ایمان گر شکفت
گفت تشنه بودهام من روزها
شب نخفتستم ز عشق و سوزها
تا ز روز و شب گذر کردم چنان
که ز اسپر بگذرد نوک سنان
که از آن سو جملهٔ ملت یکیست
صد هزاران سال و یک ساعت یکیست
هست ازل را و ابد را اتحاد
عقل را ره نیست آن سو ز افتقاد
گفت ازین ره کو رهآوردی بیار
در خور فهم و عقول این دیار
گفت خلقان چون ببینند آسمان
من ببینم عرش را با عرشیان
هشت جنت هفت دوزخ پیش من
هست پیدا همچو بت پیش شمن
یک بیک وا میشناسم خلق را
همچو گندم من ز جو در آسیا
که بهشتی کیست و بیگانه کیست
پیش من پیدا چو مار و ماهیست
این زمان پیدا شده بر این گروه
یوم تبیض و تسود وجوه
پیش ازین هرچند جان پر عیب بود
در رحم بود و ز خلقان غیب بود
الشقی من شقی فی بطن الام
من سمات الجسم یعرف حالهم
تن چو مادر طفل جان را حامله
مرگ درد زادنست و زلزله
جمله جانهای گذشته منتظر
تا چگونه زاید آن جان بطر
زنگیان گویند خود از ماست او
رومیان گویند بس زیباست او
چون بزاید در جهان جان و جود
پس نماند اختلاف بیض و سود
گر بود زنگی برندش زنگیان
روم را رومی برد هم از میان
تا نزاد او مشکلات عالمست
آنک نازاده شناسد او کمست
او مگر ینظر بنور الله بود
کاندرون پوست او را ره بود
اصل آب نطفه اسپیدست و خوش
لیک عکس جان رومی و حبش
میدهد رنگ احسن التقویم را
تا به اسفل میبرد این نیم را
این سخن پایان ندارد باز ران
تا نمانیم از قطار کاروان
یوم تبیض و تسود وجوه
ترک و هندو شهره گردد زان گروه
در رحم پیدا نباشد هند و ترک
چونک زاید بیندش زار و سترگ
جمله را چون روز رستاخیز من
ادامه دارد ....
#مثنوی_معنوی_158 قسمت اول #حکایت_زید
برنامه ی #مثنوی_خوانی
#مولوی - #مثنوی_معنوی - #دفتر_اول
🙏کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
✳️ حکایت سوال پیامبر صل الله علیه و آله از #زید_بن_حارثه و جواب گفتن او
قسمت دوم
🔴 فاش میبینم عیان از مرد و زن
هین بگویم یا فرو بندم نفس
لب گزیدش مصطفی یعنی که بس
یا رسول الله بگویم سر حشر
در جهان پیدا کنم امروز نشر
هل مرا تا پردهها را بر درم
تا چو خورشیدی بتابد گوهرم
تا کسوف آید ز من خورشید را
تا نمایم نخل را و بید را
وا نمایم راز رستاخیز را
نقد را و نقد قلبآمیز را
دستها ببریده اصحاب شمال
وا نمایم رنگ کفر و رنگ آل
وا گشایم هفت سوراخ نفاق
در ضیای ماه بی خسف و محاق
وا نمایم من پلاس اشقیا
بشنوانم طبل و کوس انبیا
دوزخ و جنات و برزخ در میان
پیش چشم کافران آرم عیان
وا نمایم حوض کوثر را به جوش
کاب بر روشان زند بانگش به گوش
وان کسان که تشنه بر گردش دوان
گشتهاند این دم نمایم من عیان
میبساید دوششان بر دوش من
نعرههاشان میرسد در گوش من
اهل جنت پیش چشمم ز اختیار
در کشیده یکدگر را در کنار
دست همدیگر زیارت میکنند
از لبان هم بوسه غارت میکنند
کر شد این گوشم ز بانگ آه آه
از خسان و نعرهٔ واحسرتاه
این اشارتهاست گویم از نغول
لیک میترسم ز آزار رسول
همچنین میگفت سرمست و خراب
داد پیغامبر گریبانش بتاب
گفت هین در کش که اسبت گرم شد
عکس حق لا یستحی زد شرم شد
آینهٔ تو جست بیرون از غلاف
آینه و میزان کجا گوید خلاف
آینه و میزان کجا بندد نفس
بهر آزار و حیاء هیچکس
آینه و میزان محکهای سنی
گر دو صد سالش تو خدمتها کنی
کز برای من بپوشان راستی
بر فزون بنما و منما کاستی
اوت گوید ریش و سبلت بر مخند
آینه و میزان و آنگه ریو و پند
چون خدا ما را برای آن فراخت
که بما بتوان حقیقت را شناخت
این نباشد ما چه آرزیم ای جوان
کی شویم آیین روی نیکوان
لیک در کش در نمد آیینه را
کز تجلی کرد سینا سینه را
گفت آخر هیچ گنجد در بغل
آفتاب حق و خورشید ازل
هم دغل را هم بغل را بر درد
نه جنون ماند به پیشش نه خرد
گفت یک اصبع چو بر چشمی نهی
بیند از خورشید عالم را تهی
یک سر انگشت پردهٔ ماه شد
وین نشان ساتری شاه شد
تا بپوشاند جهان را نقطهای
مهر گردد منکسف از سقطهای
لب ببند و غور دریایی نگر
بحر را حق کرد محکوم بشر
همچو چشمهٔ سلسبیل و زنجبیل
هست در حکم بهشتی جلیل
چار جوی جنت اندر حکم ماست
این نه زور ما ز فرمان خداست
هر کجا خواهیم داریمش روان
همچو سحر اندر مراد ساحران
همچو این دو چشمهٔ چشم روان
هست در حکم دل و فرمان جان
گر بخواهد رفت سوی زهر و مار
ور بخواهد رفت سوی اعتبار
گر بخواهد سوی محسوسات رفت
ور بخواهد سوی ملبوسات رفت
گر بخواهد سوی کلیات راند
ور بخواهد حبس جزویات ماند
همچنین هر پنج حس چون نایزه
بر مراد و امر دل شد جایزه
هر طرف که دل اشارت کردشان
میرود هر پنج حس دامنکشان
دست و پا در امر دل اندر ملا
همچو اندر دست موسی آن عصا
دل بخواهد پا در آید زو به رقص
یا گریزد سوی افزونی ز نقص
دل بخواهد دست آید در حساب
با اصابع تا نویسد او کتاب
دست در دست نهانی مانده است
او درون تن را برون بنشانده است
گر بخواهد بر عدو ماری شود
ور بخواهد بر ولی یاری شود
ور بخواهد کفچهای در خوردنی
ور بخواهد همچو گرز دهمنی
دل چه میگوید بدیشان ای عجب
طرفه وصلت طرفه پنهانی سبب
دل مگر مهر سلیمان یافتست
که مهار پنج حس بر تافتست
پنج حسی از برون میسور او
پنج حسی از درون مامور او
ده حس است و هفت اندام و دگر
آنچ اندر گفت ناید میشمر
چون سلیمانی دلا در مهتری
بر پری و دیو زن انگشتری
گر درین ملکت بری باشی ز ریو
خاتم از دست تو نستاند سه دیو
بعد از آن عالم بگیرد اسم تو
دو جهان محکوم تو چون جسم تو
ور ز دستت دیو خاتم را ببرد
پادشاهی فوت شد بختت بمرد
بعد از آن یا حسرتا شد یا عباد
بر شما محتوم تا یوم التناد
مکر خود را گر تو انکار آوری
از ترازو و آینه کی جان بری
#مثنوی_معنوی_158 قسمت دوم #حکایت_زید
برنامه ی #مثنوی_خوانی
#مولوی - #مثنوی_معنوی - #دفتر_اول
🙏کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
👈در منابع معتبر اسلامی، این مکاشفات در حالات حارثة بن سَراقه، از انصار پیامبر آمده و ظاهراً مولانا این شخص را با زید بن حارثه اشتباه گرفته است. به هر صورت قصهها و روایتها برای مولانا، وسیله بیان معانی عارفانه است و در درستی جزئیات قصه اصراری ندارد.
ما متن این حدیث را به همان گونه که در اصول کافی آمده است می آوریم تا معلوم گردد که این یافتن نه تنها حکایت معصومان (ع) بلکه جوانان پاک و پاکیزه ای است که به مقام یقین رسیده و از چشم بصیرت برخوردار گردیده اند و این که این نه حکایت افسانه بلکه مطابق عیان و حق و حقیقت است و افرادی عادی بدان نیز دست یافته اند.
از کتاب «کافی» از إسحق بن عمّار روایت است که گفت: از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم که می گفت: رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد نماز را با مردم بجای آورد. و نظرش افتاد به جوانی که نشسته بود، و چرت و پینکی وی را گرفته، سرش را به پائین میآورد؛ رنگش زرد و جسمش نحیف و لاغر و چشمانش در سرش فرو رفته بود.
رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم به او گفت:
کَیْفَ أَصْبَحْتَ یَا فُلا َ نُ؟! «ای فلان! حالت چطور است؟!»
قَالَ: أَصْبَحْتُ یَا رَسُولَ اللَهِ مُوقِنًا!
«پاسخ داد: حالم اینطور است ای رسول خدا، که در حال یقین میباشم!»
فَعَجِبَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ ] وَ سَلَّمَ [ مِنْ قَوْلِهِ، وَ قَالَ لَهُ: إنَّ لِکُلِّ یَقِینٍ حَقِیقَهً؛ فَمَا حَقِیقَهُ یَقِینِکَ؟!
«رسول خدا از جوابش به شگفت آمد، و به او گفت: هر یقینی حقیقتی دارد؛ حقیقت یقین تو چیست؟!»
فَقَالَ: إنَّ یَقِینِی ـ یَا رَسُولَ اللَهِ ـ هُوَ الَّذِی أَحْزَنَنِی وَ أَسْهَرَ لَیْلِی وَ أَظْمَأَ هَوَاجِرِی، فَعَزَفَتْ نَفْسِی عَنِ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا. کَأَنِّی أَنْظُرُ إلَی عَرْشِ رَبِّی وَ قَدْ نُصِبَ لِلْحِسَابِ وَ حُشِرَ الْخَلا َ ´ئِقُ لِذَلِکَ وَ أَنَا فِیهِمْ!
وَ کَأَنِّی أَنْظُرُ إلَی أَهْلِ الْجَنَّهِ یَتَنَعَّمُونَ فِی الْجَنَّهِ وَ یَتَعَارَفُونَ عَلَی الاْرَآئِکِ مُتَّکِئُونَ. وَ کَأَنِّی أَنْظُرُ إلَی أَهْلِ النَّارِ وَ هُمْ فِیهَا مُعَذَّبُونَ مُصْطَرِخُونَ. وَ کَأَنِّی الآنَ أَسْمَعُ زَفِیرَ النَّارِ یَدُورُ فِی مَسَامِعِی.
«جوان گفت: یقین من است ـ ای رسول خدا ـ که مرا به حزن و اندوه فکنده است، و خواب شب را از چشمم ربوده، و روزهای گرم را در حال روزه و عبادت بر من آورده است، بطوریکه نفس من از دنیا و آنچه در دنیاست، بیرون رفته و پهلو تهی نموده و برکنار نشسته است. و گویا من نگاهم به عرش پروردگارم افتاده است که برای حساب خلائق برپا شده و خلائق برای حساب محشور گردیدهاند، و من هم در میان آنها هستم!
و گویا میبینم اهل بهشت را که در آن متنعّم میباشند، و با یکدگر به رفت و آمد و سخن مشغولند، و بر روی نیمکتها تکیه دادهاند. و گویا من میبینم اهل آتش را که در میان آن معذّب میباشند، و صیحه و فریاد میزنند. و گویا من میشنوم صدای شعلهور شدن و بالاگرفتن آتش را که در گوشهای من دوران دارد!»
فَقَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ ] وَ سَلَّمَ [: هَذَا عَبْدٌ نَوَّرَ اللَهُ قَلْبَهُ بِالاْءیمَانِ. ثُمَّ قَالَ لَهُ: الْزَمْ مَا أَنْتَ عَلَیْهِ!
«رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم گفت: این بندهای است که خدا دل او را به نور ایمان روشن گردانیده است. و سپس به آن جوان گفت: بر این حالی که داری پایدار باش!»
فَقَالَ الشَّآبُّ: ادْعُ اللَهَ لِی یَا رَسُولَ اللَهِ: أَنْ أُرْزَقَ الشَّهَادَهَ مَعَکَ. فَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ ] وَ سَلَّمَ [؛ فَلَمْ یَلْبَثْ أَنْ خَرَجَ فِی بَعْضِ غَزَوَاتِ النَّبِیِّ صَلَّی اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ فَاسْتُشْهِدَ بَعْدَ تِسْعَهِ نَفَرٍ، وَ کَانَ هُوَ الْعَاشِرَ.
«جوان گفت: ای رسول خدا! از خدا برای من بخواه که شهادت همراه تو را روزی من کند!
رسول خدا برای او دعا کرد. خیلی طول نکشید که با رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم در بعضی از غزواتش، برای جنگ بیرون رفت، و بعد از نُه نفر که به شهادت رسیدند، او شربت شهادت نوشید؛ و او دهمین نفر از ایشان بود.»
#مثنوی_معنوی_158
🙏کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2