⭕️امام هادى عليه السلام:
🔸«اِنَّ الْحَرامَ لا يَنْمى وَ اِنْ نَمى لا يُبارَكُ لَهُ فيهِ وَ ما اَنـْفَقَهُ لَمْ يُؤجَرْ عَلَيْهِ وَ ما خَلَّـفَهُ كانَ زادَهُ اِلَى النّارِ».
🔹به راستى كه #حرام، افزايش نمى يابد و اگر افزايش يابد، #بركتى ندارد و اگر #انفاق شود، #پاداشى ندارد و اگر بماند، توشه اى به سوى #آتش خواهد بود.
📕كافى، ج ۵، ص ۱۲۵، ح ۷
#امام_هادی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️در غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چه اسراری نهفته است؟ (بخش دوم)
🔸 #غیبت_امام_زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از امورى است که #عقل_بشر به تنهایى از کشف همه #اسرار آن ناتوان است، و پیوسته #مورد_سؤال قرار گرفته، و فکرها را مشغول نموده است؛ ولى باید توجّه داشت که براساس برخى #روایات، علّت و فلسفه واقعى #غیبت_امام_مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) سرّى از #اسرار_الهى است. در ادامهی این نوشتار مواردی از #فلسفه_غیبت، که در روایات به آنها اشاره شده است بیان میگردد؛
1⃣آزمایش مردم
🔹یکی از #سنت_های_الهی #آزمایش مردم است. این سنت در تمام #امتهای_گذشته نیز اجرا شده است. #خداوند_متعال در #قرآن_کریم میفرماید: «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لَا يُفْتَنُونَ - وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ»؛ [۱] (آیا #مردم گمان کرده اند، همین که بگویند: #ایمان آوردیم، رها می شوند و آنان [به وسیله جان، مال، اولاد و حوادث] مورد #آزمایش قرار نمی گیرند؟ - در حالی که یقیناً کسانی را که پیش از آنان بودند، #آزمایش کرده ایم [پس اینان هم بی تردید آزمایش می شوند]، و بی تردید خدا کسانی را که [در ادعای ایمان] راست گفته اند می شناسد، و قطعاً دروغگویان را نیز می شناسد.).
🔹با توجه به آیه فوق، #خداوند_متعال در هر زمان و دورهای، #مردم آن دوره را مورد #امتحان قرار میدهد، تا #مؤمنین واقعی از متظاهرین به دین و ایمان مشخص شوند. #امتحان_الهی در هر زمان، #متفاوت و متناسب با رشد و #کمالعقلیمردم آن زمان است. در دوران #غیبت_کبری، با غایب شدن #حجت_خدا، مردم به #استقامت و پایداری نسبت به دین #امتحان میشوند، تا #منتظرین_واقعی از غیر واقعی تمیز داده شده، و هر کدام #پاداشی در خور موفقیت در این امتحان به دست آورند.
🔹سدیر صیرفی میگوید: «من با سه نفر از صحابه محضر #امام_صادق (علیه السلام) رسیدیم، دیدیم آن حضرت بر روی خاک نشسته و مانند فرزند مرده، جگر سوخته گریه میکرد. آثار حزن و اندوه از چهره اش نمایان است و اشک، کاسه چشمهایش را پر کرده بود و چنین میفرمود: سرور من #غیبت (دوری) تو خوابم را گرفته و خوابگاهم را بر من تنگ کرده، و آرامشم را از دلم ربوده. آقای من #غیبت تو مصیبتم را به مصیبتهای دردناک ابدی پیوسته است. گفتم: خدا دیدگانت را نگریاند ای فرزند بهترین مخلوق! برای چه این چنین گریانی و از دیده اشک میباری؟ چه پیش آمدی رخ داده که این گونه اشک میریزی؟
🔹 #حضرت آه دردناکی کشید و با تعجب فرمود: وای بر شما، سحرگاه امروز به کتاب (جفر) نگاه میکردم و آن کتابی است که علم منایا و بلایا و آنچه تا روز قیامت واقع شده و میشود در آن نوشته شده، درباره تولد #غائب ما و #غیبت و #طول_عمر او دقت کردم. و همچنین دقت کردم در گرفتاری #مؤمنان آن زمان، و شک و تردیدها که به خاطر #طول_غیبت او که در دلهایشان پیدا میشود و در نتیجه بیشتر آنها از #دین خارج میشوند، و ریسمان اسلام را از گردن برمی دارند… اینها باعث گریه من شده است». [۱] #ادامه_دارد...
پی نوشت؛
[۱] بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۲۱۹؛ (روایت تلخیص شده است). روایت برگرفته از سایت منبر عالمانه دُرر
منبع: راسخون به نقل از وبسایت عصر انتظار
#امام_زمان #امام_مهدی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد