eitaa logo
اشارات
2.6هزار دنبال‌کننده
184 عکس
81 ویدیو
8 فایل
🔻اشارات؛ 🔸اشاره‌هایی در باب جامعه، سیاست و فرهنگ از منظر اندیشه‌ورزی و عقلانیت انقلابی ایتا https://eitaa.com/esharat_57 بله https://ble.ir/esharat_57 تلگرام https://t.me/esharat_57 اینستاگرام https://www.instagram.com/esharat_57
مشاهده در ایتا
دانلود
🌕تا خیمه ابلیس فقط ده ضربه شمشیر باقی مانده ۱. فیلسوفی در اربعین شهادت سید مرتضی آوینی نوشته بود: "شهادت جوهر آدمی را آشکار میکند..." شاید آن معلم فلسفه خود هم نمیدانست که طولی نمیکشد که این جوهر تازه آشکار شده، سرچشمه یک جریان سترگ و مربی نسلی میشود که بار اصلی فرهنگ و هنر انقلاب را خارج از چارچوبهای نهادی ناکارآمد به دوش میکشد، او ایجاد تحول و آموزگاری اش را که پیشتر محدود به معدودی دوستان مستعد بود بعد از آشکار شدن جوهر نورانی اش در مقیاس یک نسل از جانهای مستعد آغاز کرد...هم نسلان من این را خوب میدانند. امام خامنه ای اما، که آوینی ها شاگرد مکتبش بودند، گمنام نبود، سالار آزادگان و حق طلبان بود و در سرتاسر کره ارض مرید و پیرو داشت، "محبوبه فی ارضک و سمائک" بود، ولی وقتی امام امت میشود امام شهید، میشود سیدالشهدا ایران، میشود قائدنا الشهید، آنهم شهادتی که صورتش، زمانش و مکانش هم هنرمندانه و دلبرانه است، جوهری تازه را آشکار میکند که تفاوتی اعجازگونه را رقم خواهد زد، تفاوتی به اندازه پیش و پس شهادت آوینی،از قاسم سلیمانی تا مکتب سلیمانی،از یک بسیجی گمنام تا شهید ابراهیم هادی و هزاران مثالی که میشناسیم و در تاریخ جبهه حق مضبوط است و در سنت تاریخی ما آشکار به قول سعید بیابانکی: پیچیده شمیمت همه جا ای گل بی سر چون شیشه عطری که درش گم شده باشد ما اکنون در آن مقطع زمانی هستیم که این را میگوییم اما درکی تفصیلی از آن نداریم. باید زمان بگذرد تا حقیقتش را به چشم ببینیم و این وعده الهی است. ۲. امام صادق میفرماید " عند فناء الصبر، یاتی الفرج" گشایش هنگامی میآید که به اضطرار رسیده باشیم و صبر و طاقت از کف داده باشیم. همان که امام شهید فرمود؛ هرگاه یقین کردید شکست می خورید در صورت ادامه مبارزه، فتح و ظفر فرا میرسد. همو که پیش از شهادتش وعده رواج احساس پیروزی در دلها را در قالب دعا داده بود اما نگفته بود و نمیدانستیم که کدام" فناء الصبر..." این وعده " یاتی الفرج" و گشایش را به ارمغان خواهد آورد. امروز دیگر با سوز جگر یافته ایم این رمز و راز را و حقیقت این ذبح عظیم را و اینکه او خود میدانست حقیقت آنچه را که میگوید. ما از آن دعا سرشار شدیم و اگر نبود حجابی که بین ما و مقدرات تعیین شده الهی است، جملگی با آن دعا جان میدادیم ۳. اکنون که کاستی اراده جمعی ما در مقابله و مقاتله را _ که مدتهاست بر ما نوشته شده و ما از سر غفلت یا ساده لوحی یا برخی دنیاپرستانه و خائنانه از آن فرار میکردیم_ خون امام مظلوم کفایت کرده است، بدیهی است که اگر تا آنچه خود آن نفس زکیه، رواج احساس پیروزی نامیده بود دنبال نکنیم، باید منتظر عذاب الیمی باشیم که قرآن وعده داده است. باید از لاک ساده دلی و " هرچه خود مسئولان مصلحت بدانند" بیرون بیاییم ، نظام خود ملت است، نه وسوسه برخی سیاسیون واداده‌ای که ما را به این مصائب گرفتار کرده اند. شعارهای ضد سازش و مذاکره ستیز ملت در این روزها و شبها هماهنگ شده از بالا و تدبیر شوراهای عالی و دانی نیست، فریاد دل ملت است و خداست که به دلهای سوخته مومنان وحی میکند. در این تردید نکنید. فتح و ظفر تابع طول و عرض سلاح ها نیست، مشروط به استحکام اراده و ایمان و شوق جهاد است، و خدا وعده داده " و ما النصر الا من عندلله" دست از استغاثه بر نداریم و میدان را خالی نکنیم، تا خیمه معاویه فقط ده ضربت شمشیر مانده و مکر و حیله و فشاری که ابلیس و ابلیسیان برای این ده ضربت میگذارند معادل همه مکرهای سابق است. @esharat_57
🌕میثاقِ بیداری؛ از سوگِ مؤمنانه تا حماسه‌ی وحدتِ ملی حول دفاع از ایران (منشور پیشنهاد تحول در تجمعات شبانه مردمی) متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/230 @esharat_57
🌕میثاقِ بیداری؛ از سوگِ مؤمنانه تا حماسه‌ی وحدتِ ملی حول دفاع از ایران (منشور پیشنهاد تحول در تجمعات شبانه مردمی) عزاداری در مکتب شیعه، نه پاسداشت یک میراث در گذشته و نه تمنّای بازگشتِ آنچه از دست رفته است، بلکه نوعی پاکسازی درونی مستمر برای دیدن افق‌های روشن‌تر و نوعی مکانیزم ماموریت یابی در قبال آینده است. تجمعات شبانه این شب‌ها، در شرایط حساس جنگی، نباید تنها بازنماییِ فراق یک رهبر باشد؛ بلکه باید به مثابه فرصتی برای رهایی آگاهانه از ناکاملی‌های گذشته عمل کند که در آن تمام ایرانیان - فراتر از سلایق سیاسی و پیوندهای اعتقادی - حولِ محورِ خلل‌ناپذیرِ «دفاع از ایران» گرد هم آیند. تمایز بنیادین عزاداری ما در این است که از دلِ اشک، وضوح و از دلِ فقدان، قدرت استخراج می‌کند؛ اشکی که چشم‌ها را به روی ضرورت‌های وحدت ملی می‌گشاید. حقیقت آن است که گسست‌های اجتماعی، بزرگترین تهدید برای امنیت ملی در شرایط جنگی هستند. امروز، خیابان‌های ما باید از بسترِ «عزاداریِ قشری به بستری برای «حکمرانی مبتنی بر وحدت قلوب» تبدیل کند. ما در آستانه‌ی یک دوره جدید از رهبری هستیم و این تجمعات، اولین اعلان ما به جهان و به خودمان درباره هویتِ نوینِ ایرانِ آینده است. بر این أساس، پیشنهادهای زیر تلاشی است برای تبدیلِ تهدیدِ فقدان به فرصتی جهتِ بازسازیِ پیوندهای اجتماعی و تأسیس آینده‌ای که در آن، هر ایرانی، خود را بخشی از پیکره‌ واحدِ دفاع از میهن می‌بیند. لذا پیشنهاد می شود:  تجمعات شبانه به "سنگرِ انسجام ملی" و "کانونِ اقتدارِ تمدنی" تبدیل شود؛ جایی که سوگِ شخصی به تعهدِ ملی برای صیانت از ایران تبدیل شده و با حذفِ زبانِ طرد، بستری برای عاملیتِ تمامیِ ایرانیان (حتی منتقدان) حولِ مفهومِ امنیت و شکوهِ میهن فراهم می‌آید.  بر این أساس ملاحظات و اقدامات زیر برای مسئولین و برگزارکنندگان تجمعات شبانه پیشنهاد می شود: ۱. تغییر بستر از «تجمعِ پیروان» به «پناهگاهِ ملی» : طراحی و زبانِ حاکم بر تجمعات باید به گونه‌ای باشد که یک منتقد یا فردِ غیرمذهبی احساس نکند «غریبه» است. پرچم ایران باید بر هر نمادِ دیگری غلبه داشته باشد. ۲. تأسیس «تریبونِ همدلی» به جای «تک‌گوییِ مداح و سخنران مذهبی» : بخشی از زمان تجمع را به سخنانِ کوتاهِ نخبگان یا حتی چهره‌های مورد احترامِ طبقه متوسط اختصاص دهید که بر مفهوم «ایران برای همه» و ضرورتِ امنیت در شرایط جنگی تأکید می‌کنند. ۳. حذفِ زبانِ طرد و دوقطبی‌ساز: اکیداً از شعارها یا سخنانی که منتقدان را «دشمن» یا «بی‌بصیرت» می‌نامد پرهیز شود. بسترِ فعلی، بسترِ «جذبِ حداکثری برای دفاع از مرز» است. ۴. تولیدِ «معنایِ امنیت‌بخش» از سوگ: ضروری است که سخنرانان به گونه‌ای تبیین کنند که برای همه شرکت کنندگان مشخص شود که چطور عزاداریِ مقتدرانه، پیامِ «امنیت» را به جامعه و «اقتدار» را به دشمنان مخابره می‌کند. ۵. خدمات اجتماعی در حاشیه تجمع: ایستگاه‌های صلواتی در حاشیه میدان و مسیرهای تجمع باید به «ظرفیت گره گشایی» برای مردم و خصوصا خانواده‌های آسیب دیده های محله تبدیل شود.  ۶. بازتعریفِ سوگ به مثابه «بیداری» : استفاده از نمادها و المان‌های بصری و شعارهایی که نشان دهد این عزاداری، ما را «هوشیارتر» کرده است. (مانند شعار: ما را بکشید، بیدارتر می‌شویم). ۷. مدیریتِ هوشمندِ خشم:‌ در شرایط جنگی پیش رو، خشمِ ناشی از شهادت رهبری باید به سمت اراده‌ی ملی برای تولید و مقاومت هدایت شود، بیم آن می‌رود که این تجمعات و شیوه حضور و بروز جریان انقلابی به سمتِ تصفیه‌حساب‌های داخلی با منتقدان پیش برود. پرهیز از مخاطب قرار دادن کسانی که در خانه‌ها و یا مغازه‌های اطراف مسیر، راهپیمایی کنندگان را نظاره می‌کنند حائز اهمیت است. شعارها باید ناظر بر دعوت باشد نه تخاطب. ۸. دعوتِ نمادین از طیف‌های مختلف: مسئولین تجمعات باید به طور رسمی از شخصیت‌های منتقد اما ملی‌گرا و البته وفادار به نظام و ایران دعوت کنند تا در صفوف اول حضور یابند و تصویرِ «وحدت در عین کثرت» را مخابره کنند.  ۹. استفاده از هنرِ وحدت‌آفرین: به جای نوحه‌های صرفاً مذهبی، از سرودهای ملی - حماسی که ریشه در تاریخِ قهرمانی ایران دارد استفاده کنند تا «اشتراکِ عاطفی» میان همه اقشار ایجاد شود. اشعاری همچون «ای ایران» نه صرفا در قالب نوحه بلکه به عنوان یک سرود ملی توصیه می‌شود. ۱۰. اعلامِ عهدنامه دوره جدید: در پایان هر شب، یک بند از «میثاق‌نامه آینده» ناظر بر عهد با سربلندی ایران آينده قرائت شود که بر اصلاحِ گسست‌ها، رفعِ تبعیض‌ها و ایستادگیِ همگانی در برابر تهدیدِ خارجی تأکید دارد. @esharat_57
🌕نظریه امنیت و چگونگی مهار اسرائیل متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/232 @esharat_57
🌕نظریه امنیت و چگونگی مهار اسرائیل مبتنی بر سخنرانی مهم آقای شهیدمان در آبان 1403 به نظرم یکی از مهمترین سخنرانی مقام معظم رهبری، سخنرانی ایشان در تاریخ 6 آبانماه 1403 با خانواده شهدای امنیت است. موضوع اصلی این سخنرانی ایشان، «مقوله امنیت» است. این سخنرانی را در چهار فراز خلاصه و تقدیم می‌کنم: ۱. امنیت زیربنای پیشرفت یک ملت ایشان در باب امنیت می‌فرماید: « قطعاً یکی از برترین نیازهای هر کشوری، هر جامعه‌ای، امنیّت است. اگر امنیّت در جامعه نباشد، هیچ چیزی نیست؛ نه اقتصاد هست، نه علم هست، نه پیشرفت هست، نه خانواده هست. امنیّت، در واقع، زیربنای همه‌ی وسیله‌ها و راه‌های پیشرفت یک ملّت و یک کشور است.» ۲. ایجاد قدرت ملی، تنها راه تأمین امنیت کشور سپس ایشان به نظریه امنیت ورود می کنند و به این پرسش پاسخ می دهند که «امنیت کشوری مانند ایران چگونه تأمین می شود؟ «یک نکته‌ای در اینجا وجود دارد و آن، این است که خب حالا برای حفظ امنیّت یک کشور، آن عنصر ضروری و لازم چیست؟ بعضی‌ها در تحلیل‌های گوناگون، در فهم عجیب از مسئله تصوّر میکنند اگر بخواهیم کشور در امنیّت باشد، بایستی سراغ ابزارهای حسّاس‌کننده‌ی قدرتها نرویم؛ مثلاً «چه لزومی دارد ما موشک با فلان بُرد را داشته باشیم که حسّاس بشوند»! خیال میکنند این‌جوری، این شکلی میتوانند امنیّت کشور را تأمین کنند؛ یعنی در واقع این‌جور فکر میکنند که اگر میخواهید کشور امن باشد، ضعیف باشید، ابزارهای قدرت را برای خودتان فراهم نکنید؛ بعضی این‌جور قضاوت میکنند؛ این غلط است. آن چیزی که امنیّت را برای یک کشور حفظ میکند، «قدرت ملّی» آن کشور است، قوی بودن آن کشور است؛ قوی بودن از همه‌جهت: قوی بودن در علم، قوی بودن در اقتصاد، قوی بودن در امکان دفاع، قوی بودن در تسلیحات؛ اینها است که امنیّت یک کشور را حفظ میکند و تأمین میکند.» ۳. ضرورت امنیت روانی و لزوم برخورد با مرجفون در ادامه ایشان به یکی از اضلاع مهم امنیت کشور یعنی «امنیت روانی جامعه» می پردازند: یک نکته‌ی مهم در باب امنیّت، ... مسئله‌ی امنیّت روانی جامعه است، که کمتر به این توجّه میشود؛ امنیّت روانی جامعه؛ یعنی دچار اضطراب نکردن مردم، دچار ترس و تردید نکردن مردم؛ این[طور] است دیگر؛ این خیلی مهم است. بعضی‌ها با خبری که میدهند، با تحلیلی که میکنند، با تفسیری که از وقایع میکنند، در مردم تردید ایجاد میکنند، ترس ایجاد میکنند؛ این از نظر خدای متعال مردود است؛ قرآن صریح است در این معنا؛ قرآن صریح در این معنا است: لَئِن لَم یَنتَهِ المُنافِقونَ وَ الَّذینَ فی‌ قُلوبِهِم مَرَضٌ وَ المُرجِفونَ فِی المَدینَة «مرجفون» یعنی همینها. «مرجفون» یعنی کسانی که در دل مردم اضطراب ایجاد میکنند، ترس ایجاد میکنند؛ اگر چنانچه اینها از این کارشان دست برندارند، خدای متعال به پیغمبر میفرماید: لَنُغریَنَّکَ بِهِم‌؛ تو را مأمور میکنیم که به سراغ اینها بروی و مجازاتشان کنی. این‌قدر این مسئله‌ی امنیّت روانی مهم است. ۴. لزوم تشکیل یک ائتلاف جهانی برای مهار اسرائیل در ادامه ایشان ایده اصلی‌شان برای مهار رژیم منحوس صهیونی را مطرح می کند: «ائتلاف جهانی باید به وجود بیاید ــ ائتلاف سیاسی، ائتلاف اقتصادی، اگر لازم شد ائتلاف نظامی ــ علیه رژیم خبیث صهیونیستی که وحشیانه‌ترین جنایات جنگی را دارد امروز انجام میدهد. خب، «جنایت جنگی» یکی از عناوین مجرمانه در عرف دنیای امروز است ؛ ... خب، دیگر جنایت جنگی از این بالاتر؟ ده هزار کودک کشته بشوند، ده هزار زن یا بیشتر به شهادت برسند؛ باید در مقابل آنها [ایستاد]. مطالبه‌ی ما از دنیا و دنیای اسلام بالخصوص، تشکیل یک ائتلاف جهانی است علیه رژیم صهیونیستی. ۵. به هم زدن خطای محاسباتی رژیم صهیونیستی درباره قدرت ملت ایران، راهبرد امنیت‌ساز کشور و سپس این با شاره به حمله محدود ارتش اسرائیل در 5 آبانماه 1403 به پدافند ارتش، می فرماید: «خب، یک غلطی کردند؛ خودشان هم البتّه بزرگنمایی میکنند. بزرگنمایی آنها غلط است، امّا توجه داشته باشید که کوچک‌انگاری آن هم غلط است؛ ... بایستی خطای محاسباتی رژیم صهیونیستی به هم بخورد؛ اینها نسبت به ایران دچار خطای محاسباتی‌اند؛ اینها ایران را نمی‌شناسند، جوانان ایران را نمی‌شناسند، ملّت ایران را نمی‌شناسند، قدرت و توانایی و ابتکار و اراده‌ی ملّت ایران را هنوز نتوانسته‌اند درست بفهمند؛ این را ما باید به اینها بفهمانیم. کیفیّت کار را مسئولین ما باید تشخیص بدهند و درست بفهمند و آنچه صلاح این کشور و این ملّت است، آن را انجام بدهند. [آنها] باید بدانند ملّت ایران کیست، جوانان ایران چگونه‌اند. خود این فکر، این انگیزه، این رشادت، این آمادگی‌ای که امروز در ملّت ایران وجود دارد، امنیّت‌ساز است؛ این را بایستی حفظ کنیم.» @esharat_57
🌕تعریف هویت ملی در این جنگ متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/234 @esharat_57@alambardoosh
🌕تعریف هویت ملی در این جنگ شگفتانه اصلی این جنگ تا الان فقط کارآمدی ساختار حکمرانی در اداره امور در اتصال به انسجام درونی ملت و قدرت نیروهای مسلح است. به این ترتیب حفظ انسجام ملی با قدرت نرم درونی ملت توانسته است قدرت نیروهای مسلح و ایستادگی مسئولین را تضمین کند. هر حرفی که بر این مبنای اصلی یعنی دفاع از کشور در برابر بیگانه قرار بگیرد موجب دودستگی و افتراق ملی می شود، مثلا: بحث از آتش بس، بحث از توجه به خواسته های طبقه متوسط، بحث از عذرخواهی از کشورهای منطقه. وقتی از گفتمان مقاومت در هویت ملی بحث می شود در حقیقت به شکل گیری مردم ایران حول مسئله ایران توجه شده و انسجام اجتماعی و اتحاد ملی هدف ماجراست. آنچه که می تواند این انسجام را نمایان کند، شکل گیری کنش های اجتماعی حول خواسته ای ملی است. در ماجرای جنگ حداقل ترین خواسته «حفظ و دفاع از کشور» است که در کنار آن شعار «انتقام» و «مرگ برآمریکا» به تقویت گفتمان ملی کمک می کند. در اینجا سوالی مطرح می شود که مردم چه کسانی اند؟ و چه کسانی نیستند؟ پاسخ این سوال وجه ساده ای دارد، مردم را باید در کنش اجتماعی دید نه یک کنش فردی؛ ضمن اینکه مردم در پیوستار با حاکمیت و فرهنگ و تاریخ و جغرافیای مشخص شناخته می شوند. امروز فضای مجازی با اجازه دادن به کنش های فردی به شکل اظهارنظرهای متهورانه و رادیکال، شکل گیری گفتمان های دیگر را در قرائت از ایشان میسر کرده بنابراین با اظهارنظر یا شعارهایی کاملا برعکس مسئله ایران مواجه شدیم به شکلی که خوشحالی بابت بمباران تهران یا شهادت عالی ترین مقام کشور بصورت نمادین در فضای مجازی خلق می شود. به نوعی با شکل گیری *نامردم* مواجه ایم. وقتی فضای مجازی قطع می شود، بروزهای این نامردم هم تمام می شود چون نمی تواند به یک کنش اجتماعی در نظام عمومی و میدان های اجتماعی اصلی زندگی شهری برسد. یا در پشت بام ها رقص و پایکوبی با موشک های دشمن می کند یا به ضبط ویدیویی از خرابی ها همراه با خوشحالی می پردازد. بنابراین اولا کنش فردی انجام می دهد، ثانیا امکان پیوند خوردن با گفتمان ملی در حفظ خاک را پیدا نمی کند، بنابراین نمی تواند در مفهومی به نام مردم جای گیرد. اما امروز شاهد پیوند گفتمان ملی در حفظ خاک با ارزش های بنیادین انقلاب اسلامی هستیم. به نوعی معنویت، جهاد، مبارزه با ظلم و استکبار، اهل بیت، ماه رمضان، ایثار و شهادت همه در یک امر ملی قرار گرفتند و رنگارنگی حضورها در میادین اصلی شهر که به درخواست رسمی حاکمیت از مردم صورت گرفته نشانی از قدرتمند شدن هویت ملی با ارزش های دینی است. زیرا این ارزش ها توانستند کارآمدی در حفظ از خاک و وطن را در تاریخی 47ساله نشان دهند. بنابراین عکس رهبر شهید، پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی ایران و پرچم های عزا، نمادهایی در جهت هویت ملی و پیشبرد گفتمان ملی به شمار می آیند. شعارهایی از جنس «انتقام» و «مرگ بر آمریکا و اسرائیل» هم حول دفاع از وطن معنادار شده و گفتمان ملی را تقویت می کند. @esharat_57@alambardoosh
🌕برنده جنگ کیست؟ متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/236 @esharat_57
🌕برنده جنگ کیست؟ این متن درصدد تحلیل واقعیت های جنگ جاری است: 1-خطر جنگ داخلی و شورش:* با حماقت دشمن در به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب (ره) و متعاقباً حضور گستردۀ مردم در خیابانها، این خطر تا حد بسیار زیادی برطرف شده است. (اگرچه هنوز هم حضور خیابانی و حفظ هوشیاری لازم است) 2-خطر حمله گروهک ها و تجزیه کشور:* با اقدامات به موقع امنیتی و نظامی، خطر حمله گروهک ها دفع شده است؛ اظهارات رهبران کردها (طالبانی، بارزانی، پیش مرگها و...) موید این توفیق است. 3- وضعیت قدرت تهاجمی دشمن:* تقریبا همه پایگاه های آمریکا در خلیج فارس نابود شده اند و امکان عملیات از آنجا ندارند. همچنین همه ناوهای آمریکا از منطقه فراری شده اند و ظاهراً ضربه ای که به ناو آبراهام لینکن خورده، باعث غیرعملیاتی شدن آن شده و آمریکا مجبور شده ناو جدیدی به منطقه ارسال کند و البته هنوز حوثی ها که تجربه موفق در درگیری با ناوهای آمریکا را دارند، وارد میدان نشده اند. 4-وضعیت قدرت تدافعی دشمن:* ایران همه رادارهای اصلی آمریکا و اسرائیل در منطقه را نابود کرده و برای همین هم در مقابل حملات پهپادی و موشکی ایران، ارتش اسرائیل (IDF) هر نیم ساعت، به ساکنان سرزمین های اشغالی هشدار می دهد و حتی آمریکا هیچ دفاع خاصی از کشورها عربی نمی کند (مثلاً امارات اخیرا از شدت استیصال، از انگلیس طلب حمایت کرده است و آنها هم گفتند چند جنگنده تایفون (!!!) می فرستند.) 5- وضعیت قدرت تهاجمی ایران:* دشمن ادعا می کند که عمدۀ لانچرهای ما را از بین برده است. فارغ از عدم صحت این ادعا، در کنار تعداد بسیار زیاد پهپادها، کلاهک های خوشه ای (که هر موشک برابر با 80 اصابت است)، رونمایی از موشکهای عمودپرتابی که نیاز به لانچر ندارند و یا از زیرزمین شلیک می شوند، خط بطلانی بر این ادعا کشید. (اینها را بگذارید کنار از بین رفتن قدرت راداری دشمن) 6- دو نقطه ضعف بزرگ دشمن:* «افزایش قیمت انرژی» و «تعداد تلفات آمریکایی ها و اسرائیلی ها»، بزرگترین نقاطِ ضعف دشمن هستند. آمریکا تلفات گستردۀ خود را سانسور می کند و از ترس تلفات بیشتر، نیروهای خود را از منطقه خارج کرده است. قیمت انرژی هم در آستانۀ 3 رقمی شدن است و تا 150 دلار هم پیش بینی کرده اند. علت آن هم، قدرت ایران در کنترل تنگه هرمز است که کماکان و به قوت قبل باقی است؛ درست است که تعدادی از ناوهای ایران دچار آسیب شدند اما دیگر مولفه های قدرت دریایی ایران مانند موشک های ناوشکن، شهپادها، قایق های تندرو، مین های دریایی و... قابل حذف شدن نیستند. 7- تنها حربۀ دشمن:* از آنجایی که ذخیره موشکهای دشمن رو به پایان است، تنها حربۀ دشمن، حمله هوایی از طرق جنگنده ها است که اگر محل پرواز جنگنده ها و سوخت رسانان آنها از بین برود، این نقطۀ مزیت آنها هم از بین خواهد رفت. به نظر می رسد پروازهای فعلی جنگنده ها، از محل پایگاه های آنها در اردن و برخی از فرودگاههای اسرائیل و یا از روی ناوها باشند و انشالله آنها هم بزودی نابود خواهند شد و یا از دور خارج خواهند شد. 8- احتمال حمله هسته ای:* آمریکا یک بار در جنگ جهانی دوم، از این حربه کثیف استفاده کرده و هنوز هم دارد تاوان می دهد و تا استفاده مجدد آن در این جنگ، فاصله بسیاری دارد. اگر آمریکا درب این جعبه پاندورا را باز کند، با گزینه های خیلی سخت تری رو به رو خواهد شد. اولا ایران با یک حمله هسته‌ای نابود نخواهد شد، ثانیا از کشورهای دوست، بمب هسته ای خواهد گرفت، ثالثا روسیه هم حمله هسته ای به اوکراین را مجاز خواهد دانست و رابعا بسیاری از کشورهای منطقه و خارج از منطقه (مانند ژاپن)، به سمت بمب هسته ای خواهند رفت و از همه مهم تر اینکه اگر آمریکا چنین جسارتی به خودش بدهد، ایران می تواند همه آب شیرین کن های کشورهای خلیج فارس را نابود کند تا یک هرج و مرج جهانی راه بیفتد. 9- حذف ترامپ و نتانیاهو؟* اگر نتانیاهو و هرتزوگ در حمله موشکی ایران از بین نرفته باشند (که احتمالش زیاد است)، با این دست فرمانی که ایران در پیش گرفته و پس لرزه های سهمگین جهانی آن که به نفع رقبای راهبردی آمریکا نیز هست، این سناریو هم دور از انتظار نیست که آمریکایی ها خودشان ترامپ را به نوعی از پیش پا بردارند. *حالا قضاوت کنیم، پیروز این جنگ چه کسی است؟* @esharat_57
🌕لیست گزیده‌ای از کانال‌های منتخب خبری_تحلیلی 🔹همراهان عزیز جهت دسترسی به آخرین اخبار و تحلیل‌های حوزه اجتماع، سیاست و اندیشه‌؛ می‌توانند کانال‌های زیر را دنبال نمایند. @AjaNewsfa الجزیره به فارسی🔸 @Thirdintifada محسن فائضی🔸 @mhrezaa2 اخ فی الله🔹 @rasadefori رصد فوری🔸 @pajoohemedia پژوهه مدیا🔹 @shouba ملل مسلمان🔸 @simafekr_com سیمافکر🔹 @bayenaat بینات🔸 @esharat_57 اشارات🔹 @khate_energy خط انرژی 🔸 @Honaregang1404 هنر جنگ 🔹 @hoobuti هبوطیسم🔸 @haste_pishgam هسته پیشگام🔹 @ebtekareiran ابتکار ایران🔸 ➕ @esharat_57
🌕آقای عراقچی! برای آتش‌بس پایدار تضمین ذهنی مهمتر از تضمین عینی است متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/239 @esharat_57
🌕آقای عراقچی! برای آتش‌بس پایدار تضمین ذهنی مهمتر از تضمین عینی است پایان‌بندی تعجیلی جنگ ۱۲روزه در تیرماه ۴۰۴ و قبول آتش بس بی قید و شرط پیشنهاد شده از طرف متجاوزین بار دیگر در اسفند ۱۴۰۴ دشمن را به طمع حمله مجددی انداخت. در جنگ ۱۲روزه ایران آتش‌بس را در حالی قبول کرد که برخلاف تصور دشمن و علیرغم شهادت رده‌های اول دفاعی و امنیتی، از روز هفتم جنگ تا حد زیادی ورق جنگ را برگردانده بود و بواسطه خستگی پدافندها و سامانه‌های رهگیری دشمن، در چند روز آخر ضربات مهلکی به رژیم صهونیستی وارد کرده بود به گونه‌ای که شیرازه رژیم صهیونی در مسیر فروپاشی قرار گرفت و از همین رو با فشار آمریکایی‌ها طرح آتش بس روی میز قرار گرفت شد. اما متاسفانه این پیشنهاد از سمت دشمنِ در موضعِ ضعف بدون تمهیدات لازم پذیرفته و زمینه‌ساز تجاوز مجدد شد. در واقع به نظر می‌رسد به واسطه شوک حمله نابهنگامی که به سیستم حاکمه ایران وارد شده بود و نیز حمله‌های نمایشی آمریکا به تاسیسات هسته‌ای، قبول آتش‌بس تحمیلی بدون گرفتن امتیازات (همچون پرداخت خسارت و رفع تحریم‌ها و...) و یا دیگر تضمین‌های عینی (اقتصادی و نظامی) و ذهنی ( یعنی تنبیه به نحوی که به دور کردن خیال حمله برای همیشه منجر شود) همراه شد. روز آخر جنگ، در میان برخی اصحاب سیاست و رسانه فضا برای قبول سریع آتش‌بس آنقدر احساسی شده بود که هر مخالف آتش‌بسی را به جنگ‌طلبی و ویرانی طلبی متهم می‌کردند. این تعجیل در نهایت زمینه‌ساز جنگ دیگری در رمضان ۱۴۰۴ شد که فارغ از فقدان جبران ناشدنی رهبری انقلاب، خسارات جانی و مادی آن تا کنون بیش از دو برابر جنگ ۱۲روزه بوده است. ️ در واقع برخلاف فانتزی‌های لیبرال‌های ایرانی آنچه مانع جنگ و تلفات می‌شود آتش‌بس و صلح و میز مذاکره نیست بلکه متوازن کردن و عادلانه‌تر کردن صحنه نبرد است. این عادلانه‌ترکردن شامل هزینه‌زا کردن هرگونه خیال حمله در آینده نیز می‌شود. به عبارت دیگر این پیگیری عدالت است که به «صلح پایدار» منجر می‌شود و نه آتش بس موقت. صحنه امروز با توجه به کور شدن چشم‌های پدافندی آمریکا و رژیم صهونیستی در هفته اول حمله اخیر، اینک ضریب نفوذ موشک‌های سنگین ایرانی در سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌های آمریکایی افزایش قابل توجهی یافته است، قیمت افزایش قابل توجهی یافته، اعتراضات جهانی به تورم حاصل از آن و نیز انتقادات به حمله آمریکا روز افزون شده، حزب الله لبنان ضربات متعددی به دشمن صهیونی وارد کرده، مردم ایران زیر موشک‌باران هواپیماهای مهاجم در خیابان‌ها شعار «نه سازش، نه تسلیم» سر می‌دهند. در این میزانسن باید به اتش بس پایدار اندیشید. امید که مذاکره کنندگان ایرانی با درس گرفتن از پایان‌بندی ناعادلانه و تعجیلی جنگ۱۲ روزه با گرفتن تضمین‌های عینی و ذهنی زمینه حمله مجدد دشمن و ریختن خون‌های بیشتری در آینده را سلب کنند. اگرچه با تجربه‌های قبلی (قرارداد الجزایر و برجام و...) می‌دانیم آمریکایی‌ها استاد فریب‌کاری در نقد کردن تعهدات عینی خود هستند از این جهت تضمین‌های ذهنی یعنی تنبیه متجاوز به گونه‌ای که دیگر خیال حمله به مخیله راه ندهد ضروری‌تر است. @esharat_57