eitaa logo
امتداد حکمت قرآنی و فلسفه الهی
1.6هزار دنبال‌کننده
713 عکس
175 ویدیو
36 فایل
حکمت قرآنی در اندیشه فیلسوفان انقلاب اسلامی: امام خمینی علامه طباطبایی شهیدان مطهری، بهشتی، صدر آیات علامه جعفری، مصباح یزدی، جوادی آملی و امام خامنه ای
مشاهده در ایتا
دانلود
پخش زنده
فعلا قابلیت پخش زنده در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
My Recordingمنطق جریان شناسی ج ۴ کم حجم.mp3
زمان: حجم: 14.3M
📌 صوت جلسه چهارم منطق جریان‌شناسی کنش‌گران انقلاب اسلامی 🎙 با ارائه حجةالاسلام دکتر سید مهدی موسوی جلسه چهارم: دوشنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۴ ا•┈┈••✾••┈┈•ا ❇️ https://eitaa.com/hekmat121/2948
📌 صوت جلسات منطق جریان‌شناسی کنش‌گران انقلاب اسلامی ❇️جلسه اول: یکشنبه ۹ آذر ۱۴۰۴ بخش اول: درس‌گفتار https://eitaa.com/hekmat121/2922 ❇️جلسه اول: یکشنبه ۹ آذر ۱۴۰۴ بخش دوم: پرسش‌ها و پاسخ‌ها https://eitaa.com/hekmat121/2923 ❇️جلسه دوم: دوشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۴ https://eitaa.com/hekmat121/2924 ❇️جلسه سوم: یک‌شنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴ https://eitaa.com/hekmat121/2944 ❇️جلسه چهارم: دوشنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۴ https://eitaa.com/hekmat121/2948 ❇️ خلاصه متنی چهار جلسه https://eitaa.com/hekmat121/2950
خلاصه کامل جلسات منطق جریان شناسی کنشگران انقلاب اسلامی - استاد موسوی 1404.pdf
حجم: 727.7K
📌 خلاصه چهار جلسه منطق جریان‌شناسی کنش‌گران انقلاب اسلامی با تشکر از حجةالاسلام زمانی که زحمت کشیدند. اجره عند الله ا•┈┈••✾••┈┈•ا ❇️ https://eitaa.com/hekmat121/2950
📌 ظهور اخباری‌گری پیچیده انقلابی: (سازوکار بازسازی سنت در مواجهه با تجدد) ❇️ بخش اول ظهور «اخباری‌گری پیچیده انقلابی» یکی از پدیده‌های فکری-اجتماعی بسیار مهم در زمانه ماست که نیازمند تحلیل دقیق است. این جریان، گرچه ریشه در سنت دارد، اما ماهیت آن، همزمان «سنت_گرایی» و «انقلابی‌گری» است. انقلابی بودن آن از این جهت است که در برابر تحولاتی که سنت مورد نظر آن‌ها را کنار گذاشته، موضعی تقابلی و سلبی اتخاذ می‌کند؛ یعنی تبدیل به یک «تحول در برابر تحول» یا یک «انقلاب در برابر انقلاب» می‌شود تا مسیر را برای بازگشت به سنت مورد نظر خودش هموار سازد. اما این بازگشت به سنت، خود به دو شیوهٔ متضاد بروز می‌کند که پیچیدگی اصلی در این تفکیک نهفته است: ⏹ ۱. گرایش به سلفی‌گری: بازگشت به قالب پیشین گروه اول از اخباری‌ها به دنبال احیای سنت در همان صورت و قالب پیشین خود هستند. این رویکرد، که به وضوح یک ظاهرگرایی افراطی است، تلاشی برای بازگرداندن الگوی زندگی سنتی به طور کامل است که نمونه‌های بارز آن را می‌توان در جریان‌های سلفی یا افراطی مانند طالبان مشاهده کرد. اما نمونه‌های تعدیل یافته‌تر آن نیز وجود دارد که دو قلمرو برای خود تعریف می‌کنند در قلمرو فکر و اندیشه، انسانی کاملا سنتی و مذهبی هستند و بر تمایز گذاری هویتی با سایر مذاهب اسلامی تأکید دارند و نحوه بودن خود را در جدایی و برائت تند و تیز از سایر مذاهب تعریف کرده‌اند و در عین حال در قلمرو مستقل شغل و دانش علمی، یک مهندس و یا دانشمند کاملا مدرن هستند. به طور مثال عموم افراد انجمن حجتیه از این نوع هستند. ⏹ ۲. گرایش به پیچیدگی: احیای سنت در لباس نو اما رویکرد دوم که موجب پیدایش عنوان «اخباری‌گری پیچیده» می‌شود، سنت‌گرا است اما به شکل متفاوت. این گروه به دنبال احیای سنت و بازگشت به گذشته است، اما نه در سبک زندگی پیشین یا تعیین دو قلمرو مستقل در زندگی، بلکه با بسته‌بندی و لباس جدید به دنبال بازسازی اندیشه دینی و سنتی برای تقابل با اشکال مختلف تجدد و مدرنیته است. این جریان می‌داند که بازگشت به شیوه‌های سنتی (مانند نظام برده‌داری، چندهمسری یا طب سنتی) در ساختار اجتماعی و سیاسی امروزین امکان‌پذیر نیست؛ از این رو، هدف اصلی‌شان بازسازی و بازخوانی مفاهیم سنتی در قالب یک نظام فکری نوین و تولید علوم جدید اسلامی است که توان سرپرستی اراد‌ها را به دست بگیرد. آن‌ها تلاش می‌کنند با استفاده از تکنیک‌ها، ابزارها و زبان امروزی، عناصر گذشته را به گونه‌ای نوآراسته و کارآمد سازند که بتواند در فضای مدرن جایگاهی کسب کند. این تلاش برای ادغام امر کهن در قالب نو، مستلزم تدوین یک بنیاد فلسفی و نظری پیچیده و تقابلی برای توجیه این دوگانگی و ضرورت تغییر و تغایر است. 🛑 ادامه دارد... ا•┈┈••✾••┈┈•ا ❇️ https://eitaa.com/hekmat121/2951
📌 ظهور اخباری‌گری پیچیده انقلابی: (سازوکار بازسازی سنت در مواجهه با تجدد) ❇️ بخش دوم ⏹ ماهیت انقلابی و اتحادهای تاکتیکی این جریان اساساً تغایری و انقلابی است، زیرا یک تقابل فعال را در برابر جهان‌بینی «تجدد» و «نوگرایی» برقرار می‌کند. این تقابل بنیادین با لیبرالیسم و مدرنیته، یک زمین مشترک استراتژیک با جریان‌های مخالف تجدد و ضد لیبرالیسم را ایجاد می‌کند. از این رو، با وجود تفاوت‌های بنیادین ایدئولوژیک، این جریان اخباری‌گری پیچیده انقلابی به تدریج با جریان‌های چپ‌گرای انقلابی که آن‌ها نیز در تقابل با تجدد هستند، به یک وحدت جبهه‌ای تاکتیکی و جبهه‌ای دست می‌یابد. این تلفیق اجباری یا تاکتیکی میان دو جریان (سنت‌گرایان نوگرا و چپ‌های رادیکال)، زمینه‌ساز ظهور این پدیدهٔ فکری نوظهور و عجیب یعنی «اخباری‌گری پیچیده انقلابی» شده است که به سرعت توان نفوذ در ارکان تصمیم سازی را دارد و بدین جهت نیازمند بازخوانی‌های جدی جامعه‌شناختی و فلسفی است. ✔️ اخباری گری است چون حجیت عقل و حکمت و فقاهت را منکرند، حسن و قبح عقلی ارزش‌ها و افعال را رد می‌کنند و بر بازگشت به روایت و اخبار به عنوان تنها منبع معرفتی اصرار دارند. ✔️ پیچیده است چون تلاش می‌کنند امر پیشین را در قالب یک امر نو بازسازی کنند و از ابزارهای نوین بهره گیرند. این امر مستلزم ایجاد یک بنیاد فلسفی و نظری پیچیده است تا بتواند این فرآیند دوگانه را توجیه کند. لذا به دنبال تولید فلسفه و روشی جدید برای بازسازی نوین الهیات اسلامی و تولید علوم نوین اسلامی هستند تا قدرت سرپرستی اراده‌ها را به دست آورند. از این‌رو، با رویکرد «تقیه و تفاهم» و مخفی‌کاری امنیتی درصدد نفوذ در ارکان علمی و سیاسی و جریان‌های مخالف اندیشه و قدرت هستند. لذا آنچه نشان می‌دهند لزوما آنچه هست نیست و آنچه در سر دارند را به زبان نمی‌آورند. ✔️ انقلابی است چون به دنبال «تحول در تحول» و «انقلاب در انقلاب»اند. در عین ادعای همراهی با نظام اسلامی، اندیشه‌های رهبران و متفکران اصیل انقلاب اسلامی را دارای «اشکالات بنیادین» می‌دانند و به دنبال شورشی بنیادین علیه همه مظاهر و نمادهای تمدن و تجدد و بنیان‌های حکمی و اصولی و فقاهتی اندیشه اسلامی هستند. از این جهت درصدد تولید دستگاه جدیدی برای تفوق بر مکتب فکری انقلاب اسلامی هستند. لذا از اندیشه‌های فلسفی، فرهنگی و اقتصادی جریان چپ بیشترین استفاده را می‌کنند و به بازتولید اسلامی و رسانه‌ای آن می‌پردازند. ⏹ سخن پایانی: این جریان پیچیده و چند لابه، دیگر یک «اخباریِ سنتی و ارتدوکسِ ساده» نیست؛ بلکه به یک جریان پیچیده‌ی فلسفی، الهیاتی، اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. این تحول به واسطه‌ی ارتباطی است که با اندیشه‌های چپ، رویکردهای دیالکتیکی و تقابلی پیدا کرده و همین امر موجب فاصله‌گیری جدی آن از اخباری‌گری سنتی در لایه‌های نظری شده است؛ اگر چه همچنان در عمل همسو هستند و به تعریف و تمجید متقابل از هم می‌پردازند و برای پیشبرد اهداف مشترک، توافقات پنهانی و اظهارات آشکار احتیاط آمیز دارند. در اخباری‌گری سنتی، حجّیت عقل تنها در امور معقول و دینی نفی می‌شود، در حالی‌که در امور محسوس، عقل همچنان معیار و حجّت باقی می‌ماند. اما در جریان‌های اخباریِ جدید عقل به‌کلی به یک برساخته‌ی اجتماعی و سیاسی بدل می‌شود و از همه علوم و معرفت دینی گذشته نفی اصالت می‌شود و در چارچوب‌های سیاسی و طبقات اجتماعی بازخوانی و بازتعریف می‌گردد. در نتیجه، اصالت واقعیت و محوریت حقیقت از جایگاه محوری خود ساقط می‌شود و به جای آن، بر «تقدم اراده بر معرفت» و اصالت ولایت در جهت کسب قدرت سرپرستی و تفوق بر دستگاه‌های معرفتی اصرار می‌شود که از متن آن پروژه «تأسیس علوم نوین اسلامی» در قالب یک نگاه تأسیسی جدید پدید می‌آید. در این مفهوم باید دقت شود تأسیس علوم نوین اسلامی یعنی علوم موجود در تمدن اسلامی، قابلیت راهبری این تقابل و تضاد با مدرنیته را ندارند بلکه باید علوم جدیدی را تأسیس کرد. این نوع اخباری‌گری جدید که مبتنی بر نفی مطلق حجّیت عقل در همه‌ی ساحت‌های حیات انسانی است، برخلاف اخباری‌گری سنتی، پدیده‌ای کاملاً مدرن است که در تاریخ اندیشه‌ی اسلامی سابقه‌ای ندارد و بیش از آنکه ریشه در معارف و تمدن اسلامی داشته باشد، برگرفته از تحولات «جامعه شناسی معرفت» و نظریه‌ها و جریان‌های چپ در جوامع غربی و شرقی است. از این‌رو، می‌توان این «اخباری‌گری پیچیده و انقلابی» را از یک سو نوعی تغییر در ادامه سنت اخباری دانست و از سوی دیگری نسخه‌ای جدید از چپ اسلامی خواند؛ جریانی که از پیچیدگی بیشتری برخوردار است و مواجهه‌ای فلسفی‌تر و عمیق‌تر می‌طلبد، زیرا می‌کوشد بنیان فلسفه‌ی دیالکتیکی و تضادگرا برای اخباری‌گری فراهم کند؛ بنیانی که در مبانی فلسفی و الهیاتی خود، به‌طور کامل از اخباری‌گری سنتی متمایز است. https://eitaa.com/hekmat121/2952
خطر اصلی آن چیزی نیست که از آن متنفریم؛ خطر واقعی شاید چیزی است که عاشقش هستیم. چون رسانه‌ها با تغییر الگوهای ادراکی ما، نوع عشق ما و متعلق آن را مشخص می‌کنند. زمانی که ساختار خانه ذهن آدمی به هم بخورد نوع محاسبات زندگی به هم می‌خورد. آنچه در نسبت ما با رسانه مهم است شناخت عمیق از شیوه‌های رسانه و توجه جدی به خود عمل رسانه در تغییر الگوهای ادراکی و نظام محاسباتی انسان است. ا•┈┈••✾••┈┈•ا ❇️ https://eitaa.com/hekmat121/2953
⭐️ هدف دشمن از فشارهای گوناگون و همه‌جانبه چیست؟ ✏️ اصلی‌ترین هدف دشمن تغییر هویت ملت ایران است 🎤 رهبر انقلاب در مراسم جشن ولادت حضرت زهرا در جمع مداحان اهل بیت علیهم‌السلام: ▪️- هدف میتواند توسعه‌طلبی سرزمینی باشد، مثل این کاری که حالا آمریکایی‌ها دارند با بعضی از کشورهای آمریکای لاتین انجام میدهند. ▪️- میتواند برای منابع زیرزمینی باشد؛ فشار می‌آورد برای اینکه منابع نفت فلان کشور را مثلاً تصرّف کند. ▪️- میتواند موضوعات فرهنگی و دینی باشد یا فشار برای تغییر سبک زندگی باشد که عمدتاً‌ اینها از راه ابزارهای رسانه‌ای انجام می‌گیرد. ▪️ - یا اساسی‌تر از همه فشار دشمن میتواند برای تغییر هویّتی باشد. ✏️ صد سال است که غربی‌ها، سعیشان این است که هویت ایران را تغییر بدهند؛ هویّت‌ دینی‌، تاریخی و هویت فرهنگی ملت ایران را تغییر بدهد. رضاخان برای تغییر هویت ملت ایران قدم اوّل را برداشت، موفّق نبود. بعدی‌ها سیاستمدارانه‌تر حرکت کردند، کارهایی کردند، موفّق نشدند. ✏️ انقلاب اسلامی هم آمد همه را شست، ریخت بیرون. در هر صورت، در همه‌ی این موارد فشار برای تغییر هویّت ملّت ایران، مقاومت لازم است. ✏️ امروز مداحی یکی از پایگاه‌های ادبیات مقاومت است. اگر یک فکری وجود داشته باشد ادبیات متناسب با آن فکر وجود نداشته باشد آن فکر میمیرد، از بین میرود. ✏️ تولید ادبیات مناسب با اندیشه و فکر یک هنر بزرگی است. یکی از مراکزی و پایگاه‌هایی که این ادبیات را، ادبیات مقاومت را، تدوین میکند، گسترش میدهد، منتقل میکند عبارت است از پدیده‌ی مداحی و هیئت. ۱۴۰۴/۹/۲۰
ای مرغ سحر! عشق ز پروانه بیاموز کآن سوخته را جان شد و آواز نیامد این مدعیان در طلبش بی‌خبرانند کآن را که خبر شد، خبری باز نیامد
📌جریان شناسی علوم انسانی اسلامی در حوزه علمیه قم ▪️با محوریت کتاب الگوهای کلان تولید علوم انسانی دربستر انقلاب اسلامی ▫️با حضور حجت الاسلام دکتر موسوی 🔺زمان: یکشنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۳۰ 🔻مکان : قم، خ رسالت، مسجد الزهرا (س) @Alzahar_1404
📌فرهنگ تحجر و چالش علم‌ستیزی در تقابل با انقلاب اسلامی آنان که انقلاب اسلامی را حرکتی متحجر، بسته در گذشته، و بی‌اعتنا به نوگرایی، علم و پیشرفت مادی و معنوی معرفی می‌کنند، در حقیقت تصویری واژگونه از حقیقت متعالی انقلاب و نظام اسلامی می‌سازند و افقی تیره در برابر چشم نسل جوان می‌گسترانند. آنان با سخنان مأیوس‌کننده و تعبیرهای انحرافی، روح امید، اعتمادبه‌نفس و خودباوری ملی را نشانه می‌گیرند و بی‌آن‌که شاید خود بدانند، در مسیری گام می‌نهند که هدف نهایی آن چیزی جز تضعیف بنیان‌های فکری و اعتقادی نظام اسلامی نیست. انقلاب اسلامی از آغاز، نه جنبشی علیه علم و خرد، که خود تبلور هماهنگی میان عقلانیت، معنویت و پیشرفت در جهت آزادی، عدالت و استقلال بوده است. این انقلاب با الهام از تعالیم ناب اسلامی، علم را چراغ راه و فناوری را ابزار تعالی انسان می‌داند و در پرتو این نگاه، مسیر تمدن‌سازی جدیدی را پیش روی جامعه بشری گشوده است. اما در این میان خطر بزرگ، تحریف و وارونه‌نمایی این بنیان‌های معرفتی و الهیاتی است. آن‌گاه که مفاهیم عمیق فلسفی و معنوی مکتب فکری انقلاب اسلامی از معنا تهی شود، یا با پوشش‌های ظاهرگرایانه یا باطن‌گرایانه‌ی دینی و فرهنگی و با برچسب‌های به‌ظاهر تمدنی، تقابلی و انقلابی، حقیقت علم و فناوری به سخره گرفته شود و بنیاد اکتشافی علوم و فناوری‌های نوین نفی شود، انحرافی خطرناک در مسیر رشد و بالندگی جامعه رخ می‌دهد. تخریب رابطه‌ی میان ایمان و علم، بریدن پیوند میان دین و پیشرفت، و تضعیف باور به توانایی ملت برای نیل به قله‌های علمی و اخلاقی، از بزرگ‌ترین آسیب‌ها و تهدیدهای فراروی انقلاب اسلامی است. این همان تحریف نرم و خزنده‌ای است که اگر شناخته و با آن مقابله نشود، می‌تواند جهت حرکت ملت را از مسیر تعالی، خودباوری و مقاومت همه جانبه به سمت انفعال و وابستگی منحرف کند. انقلاب اسلامی، انقلاب امید، ایمان و عقلانیت است؛ انقلابی که ماهیت همه علوم قدیم و‌ جدید را در حقیقت اکتشافی آن می‌یابد و همه را در خدمت کشف حقیقت به مثابه آیات الهی، معنویت و سیر تکاملی انسان می‌خواهد، و همه‌ی فناوری‌های نوین را ابزاری برای رشد، عدالت، رفاه و کرامت بشری می‌داند. پاسداری از این حقیقت، نیازمند بصیرت، شناخت ژرف از مبانی فلسفی و الهیاتی انقلاب متفکران انقلاب اسلامی و ایستادگی در برابر تحریف‌ها و تحقیرهای آگاهانه یا ناآگاهانه است. بی‌تردید بخش قابل‌توجهی از فاصله‌گرفتن بخشی از نسل جوان از گفتمان انقلاب اسلامی و نظام برآمده از آن، و نیز احساس ناامیدی یا بی‌اعتمادی آنان نسبت به آینده‌ی این نظام، محصول شکل‌گیری یک گفتمان رسانه‌ای قدرتمند و انحرافی است؛ گفتمانی که می‌کوشد انقلاب اسلامی را در تقابل با علم، تمدن و پیشرفت جلوه دهد. در این گفتمان تحریف‌گر، انقلاب اسلامی به‌گونه‌ای معرفی می‌شود که گویی با نوگرایی، ترقی، و تحولات علمی و مدرن دشمنی دارد؛ گویی اندیشه‌ای متحجر و ضد تمدنی است که هرگونه نوآوری، فناوری و پیشرفت معاصر را «طاغوتی» یا «شیطانی»، «لیبرالیستی» و ... می‌خواند. این دروغ بزرگ، یکی از خطرناک‌ترین تهدیدهایی است که انقلاب اسلامی را در دهه‌ی اخیر با آن روبه‌رو ساخته است. چنین تصویری نه‌تنها حقیقت انقلاب را می‌پوشاند، بلکه نسل جوان را از انقلاب بیگانه می‌کند، میان او و نظام اسلامی فاصله می‌اندازد و آرزوهایش را به جست‌وجوی آینده‌ای موهوم در دیگر جوامع سوق می‌دهد. دغدغه‌مندان فرهنگ و اندیشه باید بدانند که فضای «علم‌ستیزی»، «تمدن‌گریزی» و «تحجر» ـ هرچند با الفاظ زیبا و در ظاهرِ انقلابی ـ بزرگ‌ترین آسیب برای جامعه‌ی اسلامی است. این نگاه اگر اصلاح نشود، نه‌تنها امید نسل تحصیل کرده را به آینده سلب می‌کند و ایمان اعتماد نسل جوان به نظام اسلامی را سست می‌کند، بلکه با ایجاد انسداد اجتماعی، گذشته‌ی تاریک رژیم خبیث و وابسته‌ی پهلوی را در ذهن برخی به‌عنوان نماد پیشرفت و تمدن جلوه می‌دهد و در مقابل، انقلاب اسلامی را ناعادلانه به‌عنوان عامل عقب‌ماندگی و ارتجاع معرفی می‌سازد. این پدیده‌ی حقیقتا نگران‌کننده، باید با هوشیاری و همت فکری نخبگان، اندیشمندان و رسانه‌های مؤمن جدی گرفته شود؛ زیرا تنها با تبیین درست پیوند عمیق انقلاب اسلامی با علم، عقلانیت و پیشرفت است که می‌توان از ایمان، امید و خودباوری نسل جوان به انقلاب و نظام اسلامی پاسداری کرد. ✍ سید مهدی موسوی یک‌شنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۴ ا•┈┈••✾••┈┈•ا ❇️ https://eitaa.com/hekmat121/2957
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا