ندای همیشۀ تاریخ
✍️فخری مرجانی
«عجب سکوتی بر عرصۀ کربلا سایه افکنده است! چه طوفان دیگری در راه است که آرامشی اینچنین را به مقدمه میطلبد؟ سکون میان دو زلزله! آرامش میان دو طوفان!
یک سو جنازه است و خاکهای خونآلود و سوی دیگر تا چشم کار میکند اسب و سوار و سپر و خود و زره و شمشیر. و اینهمه برای یک تن؛ امام که هنوز چشم به هدایتشان دارد.
قامت بلندش را میبینی که پشت به خیمهها و رو به دشمن ایستاده است. دو دستش را بر قبضۀ شمشیر تکیه زده و شمشیر را عمود قامت خمیدهاش کرده است و با آخرین رمقهایش مهربانانه فریاد میزند: آیا کسی هست که از حریم رسول خدا دفاع کند؟ آیا هیچ خداپرستی هست که به خاطر او فریاد مرا بشنود و به امید رحمتش به یاری ما برخیزد؟ آیا کسی هست...» (آفتاب در حجاب، سیدمهدی شجاعی، ص۷۷)
تو میدانی که یاریخواستن امام، نه از روی استیصال و درماندگی، بلکه برای هدایت انسانها در مسیر حق است. امام در آن لحظات، هم میخواهد برای جذب نیروی حق و جهتدهی مسیر انسانها تلاش کند و هم این ندا در همیشۀ تاریخ باقی بماند؛ شاید کسی در این بین همراه شود با امام و به رستگاری برسد. اما امان از دلهای زنگارگرفتۀ مهرخورده!
اگر آن زمان کسی صدای یاریخواستن حسین(علیهالسلام) را نشنید و برای رستگاری خودش به سپاه حق ملحق نشد؛ اینک در این زمانه جوانانی پرشور، با شوق، با التماس و علاقهمندی رهسپار دفاع از حریم رسول خدا(صلیاللهعلیهوآله) شدند.
مگر نه این است که «کُلُّ یَومٍ عاشُوراءُ وَ کُلُّ أرْضٍ کَرْبَلاءُ» در پهنای هستی و زمان جاری است و مگر نه اینکه همیشه و از ابتدای خلقت آدم، حق و باطل دو جبهۀ رو به هم بودهاند؛ پس دلیل این همه تردید در دل برخی چیست که میپندارند وظیفهای برای یاری حق در کشور همسایه یا کشورهای دیگر نیست؟ آیا این زاویهگرفتن از اصول و بدعتها یاریرساندن حق است یا بازی در زمین باطل؟
کسی که غیرت و تعصّب دفاع از حریم اهلبیت را داشته باشد و کسی که بخواهد مشایعت کند امام زمانهاش را؛ چه متاعی بالاتر از خوندادن و جان عزیز فداکردن!
که این راه قربانی میخواهد. این راه اسماعیلها میخواهد که مخلصانه و مطیعانه سر به سجود در مقابل پروردگارش نهد و بگوید همۀ جانهای عالم به فدای اهل بیت(علیهمالسلام)، همۀ جانهای عالم به فدای زینب کبری(سلاماللهعلیها).
باید بستری فراهم شود برای پذیرایی قدوم نازنین قائم آل محمد(صلیاللهعلیهوآله). و شهدای مدافع حرم زمینهساز این پذیرایی شدند تا با عناصرِ فتنهگر، خبیث و دشمن اهلبیت(علیهمالسلام) در شهرهای ایران نجنگیم.
شهدای مدافع حرم به معنای حقیقی؛ مدافع حرم اهل بیت(علیهمالسلام) و حریم مسلمانان شدند تا بار دیگر خباثت دشمنان دین در پردهای دیگر رقم بخورد.
#مرد_میدان
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
💌پویش شب رغبت
شب آرزوها یعنی لام لبهای متبسم به زمزمه، شگفتن یای گل یاس اقرب من حبل الورید، در لام لالایی بیمنت قاصدکها ، به تاء ترنم استجابت، که با الف و لام ریزش آلام، معرفهی غربت تصویرِ مظهر العجائب را در الفبای لیله الرغائب ترسیم میکند.
✍فاطمه حسینی پناه
گمانم امشب، شبِ رغبتِ مجنونِ بیدل است به یگانه لیلایِ هستی و چه زیبا رغبتی است؛ وقتی تنها، همهی لیلا را برای دلِ مجنون طلب میکند.
✍️آمنه عسکری منفرد
امشب آنتن جان و دلم را به سمت بهشت زمین میگردانم. دل مجنونم به بهانه لیلای بینالحرمین، شبکه ضریح چشم نواز تو را با همه وجود به نظاره مینشیند! ارباب جان! سهم یعقوب دلم از دیدارتان فراق دائم بوده.سالها سوختن در غم هجران بس نیست؟! سلام، سلام ارباب دلتنگیهای ناتمام من!
✍️زهرا سعادت
ای که بیحساب میباری، بر آنانکه یادشان رفته، از تو بخواهند. ما آمدهایم و میخواهیم که بخواهیم، بهقدر فهممان، بهقدر وسعمان، بهقدر وسعتمان؛ «یا من یعطی من لم یسئله»
بر ما بهقدر وسعت خود ببار، نه بهقدر خواهشما!
✍️سمانه صفری
لیلةالرغائب_ گفت: آرزوت چیه؟_ من: نگاهش کردم...
✍🏻 زهرا کبیریپور
شبی روشن تر از روز ،
برای خواندن و اجابت شدن
✍️ آمنه خالقی فرد
شب عاشقی برای توست. تویی که قرار بود اله و مالوه و انیس و مونس و عشق و همدم و دلیل آرامشمان باشی؛ ولی مظلومانه به فراموشی سپردیمت. لیلی بودنت را میخواهم، در روزهایی که اضطراب، بر ذره ذره وجودم چنگ انداخته!
✍️زهرا نجاتی
امشب که دعای سوته دلان راهی آسمان محبت خدا شده، دعا برای چشیدن بهترین لحظهی خلقت بشریت، ظهور باقی مانده خداوند را فراموش نکنیم. «اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر»
✍️فاطمه شکیب رخ
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
کچلیاش را بگذار کمِ آوازش
✍️ مرضیه رمضانقاسم
انسانها خوبیهایی دارند که ممکن است دیگری آن خوبی را نداشته باشد و خوبی او از نوع دیگری باشد.
آری اطرافیان ما نیز همانند خود ما بدون عیب و نقص نیستند، اگر کسی عیب و ایرادی دارد در عوض ایرادی از نوع دیگر را ندارد.
پس عیبجویی نکنیم و عیوب دیگران را اغماض کنیم.
هر روز یک قلم و کاغذ برداریم و نکات خوب و مثبت اطرافیانمان را لیست کنیم و خدا را بابت خوبیهایشان شکر کنیم.
دلتون مملو از عشق؛ زندگیتون بهشت.
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
تجویز درست بیبی
✍️عاطفه هزاره از افغانستان
بیبی میگفت: این روزها صدای نفسهای زمین به شمارش افتاده و صدای سرفههایش از دوردستها شنیده میشود. خوب که گوشهایت را تیز کنی به حرفم خواهی رسید؛ یک راه هم برای مداوای آن وجود ندارد. بی بی همیشه حرفهایش درست بود. کمی که به حرفهایش دقت میکردی سرنخهای زیادی پیدا میکردی. هیچوقت حرفهایش را مستقیم نمیگفت؛ آنقدر دلیل و استدلال جلویت میچید که دیگر راهی جز پذیرفتن حرفش نداشته باشی.
میگفت: مداوای این جهانِ بیمار که چندی است تب کرده و دستمال دور سرش پیچیده، فقط با دوای نگاهِ اوست که بیاید و بر ما بتابد.
سخنی از پیامبر صلی الله علیه و آله برایم نقل کرد:«مِن ذُُرَّیتی اَلمهدی اِذا خَرجَ نَزَل عیسَی بنُ مریمَ(علیهالسلام) لِنُصرتِهِ فَقَدَّمَهُ وَ صلّی خَلفَهُ.»
مهدی عجلاللهفرجه از فرزندان من است، زمانی که قیام میکند عیسی بن مریم علیهالسلام جهت نصرت و یاری او از آسمان فرود میآید و حضرتش را برای نماز مقدّم میدارد و به او اقتدا مینماید. آن روز، صداها حبس میشوند تا جهان صدای طنینانداز اذان گفتنت را بشنود.
بهارِ فاطمه! اینجا سالهاست که پاییز است و زمستان.
اَللّهُمَّ
کُنْ لِوَلِیِّکَ
الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ
صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلی آبائِهِ
فی هذِهِ السّاعَه وَفی کُلِّ ساعة
وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً
وَعَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ
طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها
طَویلا
@AFKAREHOWZAVI
انتشار یادداشت آمنه عسکری منفرد؛ شماره ۵۱۰، نشریه ۹ دی، تاریخ ۸بهمن ۱۴۰۱
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
#پویش_من_و_مسجد
1⃣مسجد معجزه دوم عصاره هستی
✍️نجمه صالحی
در کافه کتاب، دیدمش. پیشنهاد دادم در فضای باز بنشینیم، سفارش نوشیدنی دادیم و گپ زدیم و گپ زدیم و یخ زدیم! آخرش خودمان را از این شکنجه خودساخته رها ساختیم و به فضای گرم کافه رفتیم و میان کتابها خودمان را غرق کردیم. تحلیلهایش از کتابها عالی بود، به پیشنهادش چند کتاب خریدم و کتاب خرید.
برای نماز به مسجدی در معروفترین محله شهر رفتیم و هنگام خروج، صحنه ورودی مسجد برایمان نازیبا آمد، عکسی گرفت؛ هر دو از این منظره ناخشنود بودیم.
وقتی «مسجد» از زمان تأسیس تاکنون همواره به عنوان پایگاهی معنوی ـ اجتماعی بوده و کارکردهای وسیعی داشته و دارد و با هیچ نهاد مردم نهادی در طول تاریخ قابل مقایسه نیست.
وقتی «مسجد» میتواند به عنوان پایگاهی زمینهساز برای برپایی دولت و تمدن نوین اسلامی باشد.
وقتی «مسجد» از ماندگارترین تراث اسلام و رسول خاتم صلیالله علیه و آله است.
وقتی«مسجد» طبق نظریهای« معجزه دوم پیامبر اکرم صلیالله علیه و آله*» است و بهعنوان یکی از بناهای مهم و نماد اسلام محسوب میشود، پس بایسته است در حفظ و پاسداشت و بهتر جلوه دادن آن کوشا باشیم تا چهرهای خوشایند در منظر عموم داشته باشد.
*مساجد نماد فرهنگ و تمدن اسلامی، نوشته رحمت الله علی رحیمی
#مسجد
#تمدن_نوین_اسلامی
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
مهدویت، نیاز زمانه
در بحث مهدویت، این سؤال مهم مطرح است که با وجود علوم و فنون مختلف، بحث کردن در موضوع مهدویت چه ضرورتی دارد؟
روشن است که شناخت این موضوع سبب تقویت انگیزه و نشاط در پیگیری این بحث و به کارگیری تمام امکانات مادی و معنوی در جهت ترویج این عقیده و راهبرد اساسی زندگی خواهد شد. امامت، اصلی است که در راستای اصول مهم دین یعنی توحید و نبوت طرح شده و مکمّل و متمّم آن اصول است. بنابراین بحث مهدویت را در ابعاد گوناگون بررسی میکنیم.
یک. بعد اعتقادی
بدون شک اعتقاد رکن اصلی شخصیت انسان است که اعمال و رفتار آدمی را شکل میدهد. در متون دینی، معرفت امام، جایگاه بسیار مهمی دارد.پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) می فرمایند: "هر کس بمیرد در حالی که امام زمان خود را نشناخته است، به مرگ جاهلیت مرده است". نکته مهم دیگر این است که معرفت امام مثل ایمان به خدا، مراتب و درجات مختلفی دارد و هرکس به اندازه شناخت و معرفتش از امامتِ امام بهره میگیرد. بنابراین شناخت نام و نسب امام کافی نیست؛ بلکه کمترین حد معرفت آن است که بدانیم امام منصوب از طرف خداست که به وسیله پیامبر یا امام پیشین به مردم معرفی شده است و برخوردار از دانش الهی و معصوم از هر گناه و خطایی است و اطاعت از او در تمام امور واجب و به منزله اطاعت از پیامبر و خداست.
دو. بعد اجتماعی
مهدویت نگاه روشن و امیدوارانه به آینده بشریت دارد. جامعهای که به آینده زیبا و آرمانی امیدوار است، همین امروز به صلاح و اصلاح میپردازد و با ارزش های اسلامی و انسانی احیا میشود. بدین سان مهدویت بهترین عامل برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن و بسترسازی برای ترویج فضائل در افراد جامعه است همچنین جامعهای که به عدالت مهدوی دلبسته است و آلمانش تحقق عدالت در همه جهان و برچیده شدن ظلم ستم از زمین است، حرکتی عدالتخواهانه را در پیش میگیرد و برای آن زمینه سازی می کند. چنانچه انقلاب اسلامی با هدف زمینه سازی برای حکومت جهانی حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بهرا افتاد.
سه. بعد سیاسی
امروز بشریت به دنبال اندیشه سیاسیای است که ارزشهای انسانی را در آن بیابد و آن اندیشه سیاسی اسلام و حکومت مهدوی است. نظریه مهدویت یک اندیشه جهانی است و این اندیشه برای جهان و اداره آن طرح و برنامه دارد. مهدویت در اثر عرصهی حکومت دارای اهداف بلند و ارزشی است و حتی میتواند برای حکومت دینی در عصر غیبت، یک طرح راهبردی باشد. به علاوه مهدویت از بعد سیاسی نظام ولایت فقیه را به عنوان نیابت از مهدی(علیهالسّلام) در زمان غیبت مطرح میکند و الگوی مناسبی از حکومت صالحان و نیکان را به جهانیان ارائه مینمايد. این نظام سیاسی تداوم نظام سیاسی مهدوی است و پذیرش و سرسپردن به فرمان ولی فقیه، در ادامه اطاعت پذیری از امام زمان است.
چهار. بعد تاریخی
مهدویت از بعد تاریخی سابقه طولانی دارد. تاریخ اسلام و مسلمین از همان آغاز با این موضوع گره خورده است. تاریخ طولانی شیعه و پیروان اهل بیت(علیهالسّلام) گواه است که بخش مهمی از هویت تشیع، مهدویت و انتظار ظهور مهدی(علیهالسّلام) بوده است. به ویژه در طول حدود دوازده قرن غیبت امام، آثار علمی و عملی عالمان شیعه پیوسته در مسیر ترویج این حقیقت و تبیین موضوعات و مسائل آن بوده است.
پنج. بعد فرهنگی
از مهمترین وظایف یک منتظر گسترش فرهنگ مهدویت و زمینه سازی ظهور و فرج امام عصر(علیهالسّلام) است.
برخی از محورهای گسترش فرهنگ مهدویت
🔹 تلخیصی از کتاب نگین آفرینش
✍به قلم مخدره چمنخواه
🔗متن کامل در صفحه نویسنده
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
امشب دوباره قدس بوی محمد(ص) گرفتهاست
بوی گلاب و عطر و شهادت گرفتهاست
در لابهلای دفتر بیبرگ روزگار
امشب دوباره حرم جان گرفتهاست
أليس الصبح بقريب؟
✍️فاطمه میری
#پایان_اسرائیل
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
🔰انتشار سه یادداشت در روزنامه سراسری سراج
🌀فاطمه شکیب رخ، با عنوان مهلت سه روزه خداوند
🌀مخدره چمن خواه، باعنوان مهدویت نیاز زمانه
🌀نجمه صالحی، با عنوان مسجد معجزه دوم عصاره هستی
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
احترام گذاشتن به نعمت نان
✍سیدهالهامموسوی
پشت پنجره به نظاره نشسته بود. با وزش باد سرد، به خود میلرزید و تمام نگاهش به سفره بود. سفره را جمع کردند. او که بیتاب و گرسنهاش بود شروع کرد نوک زدن به پنجره شاید متوجهاش شوند.
دخترک سفره را با سفره پاکن تمیز کرد. خردههای نان را برداشت تا در سطل زباله بیندازد. همین لحظه مامانبزرگ که داشت شال قهوهای برای مریم میبافت با شتاب گفت:
_مریم جان اونجا نه!
مریم با چهرهی مبهم:
_مامانجون! خب اینا خیس هستند، بذارم کپک میزنند.
مامان بزرگ شال و کلافه را کنار گذاشت. نزدیک مریم رفت.
_قربون دختر گلم برم این نعمت خداست باید خیلی مواظب باشیم کجا بذاریم.
هروقت دیدی خرده ریزهای سفره خیس هستند بذار کنار پنجره یا زیر درخت نارنج حیاط؛ اینطوری نه به نعمت خدا بیاحترامی کردی و نه گنجشکهای پشت پنجره منتظر و گرسنه!
«رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «نان را بزرگ دارید و آن را محترم بگذارید که خدای متعال برای آن، برکاتی از آسمان فرو فرستاده و برکات زمین را بیرون آورده است؛ از جمله احترام گذاری به نان، آن است که آن را نبرند و زیر پا نیندازند.»(بحار الانوار، ج 63، ص 270.)
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
مرکز پرگار کائنات
✍️مهتا صانعی، عضو تحریریه مجتهده امین
شهید آوینی:«کارتان را برای خدا نکنید، برای خدا کار کنید»
منشور هویت آدمی همین کلام است حتی اگر اعتقادی به خدا و ماوراء نداشته باشد. آنهنگام که کارش بوی منیّت گرفت از حلقهی وصل جدا میشود، پرت میشود، زار میشود. به پیچکهای هرز جهت مییابد و عصارهی خورندگی و درندگیاش دِماغِ فَلَکش را آویزان میکند. بوی تفکرات آدمها خسته میکند روزگار را. کائنات را. ملائکه را. شاید هم ابلیس و لشکریانش را.
قرار بود مرکز پرگار باشیم. قرار بود شوآف نباشیم. قرار بود به قول مولانا: جای گله نیست، چون تو هستی همه هست، باشیم.
قرار بود فاخر باشیم و همه را مسجود خلقت خودمان کنیم. آری قرار بود همه عاجز باشند در برابر این خلقت. در برابر انسان! عاجز شدند اما به طرز دیگری. من از این همه حرفهای بیسر و ته به همان جغرافیای کوچکم میرسم.
که ای کاش تنگتر شود این سرزمین به من. بیسلاحم، قدرت واژگان هم. کاش سعدی بیاید و بگوید: سعدیا پیکر مطلوب برای نظر است، ور نبینی چه بُوَد فایدهی چشمِ بصیر! و شاید خسته از منیتها! «یَامَناَرجوهُلِکلِّخَیر»
جام زهرت را بیاور! من برای زندگی
بیش از این چیزی که میبینی مصمم نیستم!
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
زن. دین. عشق
✍️زهرا نجاتی، عضو تحریریه مجتهده امین
مهمترین هویت من، زن مسلمانی است که اول همسر و بعد مادر است؛ بنابراین دین من پر شده از گزارههای مربوط به زن بودن، همسر بودن، مادر بودن برای فرزندم. در دین من، برای شیردهی دستور آمده، برای اینکه حق فرزندشیرخواره با مادر یا پدرش است، دستور آمده است. برای اینکه فرزندشیرخوار، هیچ چیز برایش مفیدتر از شیر مادرش نیست، دستور آمده است. برای اینکه اول به دخترم یا پسرم هدیه را بدهم، دستور آمده است.
اصلا در بابهای احادیث علامه حلی، بابی داریم در مورد استحباب طلب فرزند، باب دیگرش، استحباب طلب دختر از خداوند، باب دیگرش کراهت ِ دوست نداشتن دختر.
در دین کامل من، حتی آمده است که دختران حسنه هستند و هر مردی که دل زن محرمش را شادکند، خداوند دلش را در قیامت شاد میکند. در دین کامل من آمده است که هر مردی که برای حتی یک زن از محارمش، اسباب خشنودی فراهم کند، خدا هم او را درقیامت خوشنود میکند. و اگر چهار زن از محارمش را حمایت کند، بهشت بر او واجب میشود.
در دین کامل من، حقی به عنوان عاقله قرار داده شده. یعنی اگر زنی دیه بر او واجب شد، مردان ذکور خاندان پدریش، ضامنش هستند.
دین من پر است از عزت و احترام به زن و دختر. مثلا امام باقر علیهالسلام فرمود؛«خداوند به زنان مهربانتر است».
جالب این است که این همه در دینی است که چهارماه، تنها کشور پرچمدارش را به حرم بی توجهی به زن، به آشوب کشیدند و بعد خیلی ریز به محاق رفتند؟
من بابت این دین کامل، بابت این نگاه ظریف و زیبا، بابت این همه عشق به زنانگیام، خدا را، دینام را و زنانگیام را شکر میکنم. شما چطور؟
#جهادتبیین
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
به نام زنان به کام سیاستزدگان
✍️سعیده رحیمی، پژوهشگر حوزه زنان
مسئله سیاستگذاری مسائل زنان، موضوع آشنا و گاه ابزاری جهت ایجاد تریبون کنشگران سیاسی و اجتماعی، شده است؛ اخیرا مناظرهای در شبکه چهار سیما پخش شد که عنوانش بهتر بود بهجای سیاستگذاری حوزهی زنان، سیاست زدگی حوزه زنان باشد!
جای تأسف است که جبههی انقلاب در برابر تفکر لیبرال آنقدر ضعیف ظاهر شود که نتواند از موضع حق خود دفاع کند!
مهجوری اندیشه رهبری در ادبیات گفتاری و محتوای سخنان خانم خزعلی به وضوح هویدا بود. وقتی مبانی رهبری توسط عالیترین مقام حوزهی زنان در نظام اسلامی ایران، فهم نشود، چه انتظاری میتوان از جوانان این عرصه داشت!؟
جای یک اشارهی کوچک به این سخن رهبری خالی بود؛ «در موضوع زن و خانواده ما در دنیا مطالبهگریم نه پاسخ گو!» میتوانست این جمله در سخنان ایشان بهخوبی پردازش شود و مظلومنمایی طرف مقابل را به چالش کشد!
واقعاً خانم دکتر خزعلی یک اتاق فکر نداشت تا ارائهی بهتری دهد یا این صحبت ضعیف حاصل کار تیمی بوده است!؟ که در هر دو صورت باید گفت: «وااسفاه!»
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
بلاگرهای رنگی
✍🏻 زهرا کبیری پور
چند سالی میشد که در اینستاگرام صفحهای داشتم. از همان روزهای اول که وارد این رسانه شدم، به نظرم بهترین محل برای پژوهشهای جامعهشناسی آمد؛ چون با طیف وسیعی از سلیقهها و فرهنگها همراه بود. بعد از مدتی پیگیر محتوای برخی از صفحات به اصطلاح پُر فالوور شدم. صفحاتی که در بسیاری از مجالسِ خانمها نیز موضوع گفتگو و نُقل مجلس بود.
در مدت کوتاهی متوجه شدم که این صفحات مشغول ترویج سبک خاصی از زندگی پر از زرق و برق هستند، به وسیلهی تبلیغ تمهای کذایی جشن تولد، جشن تعیین جنسیت و حتی جشن طلاق! و در ذیل عناوینی مثل خانهی صورتیِ من، آشپزخانهی گلگلی و...
شاید بپرسید مگر تبلیغات بد است؟!
خیر، تبلیغ کردن هیچ وقت بد نیست چه بسا به دیده شدن محصولات درست کمک میکند.
حتی گرفتن پول، البته با قیمت مناسب برای تبلیغ خوب هم است. چون مَبلغ مناسب تبلیغ سبب میشود که تولید کننده، تولیدش را جدی بگیرد و خودش را بالا بکشد.
اما چه چیزِ این تبلیغات در این صفحات مجازیِ زرد، بد است؟!
ترویج سبکِ زندگی مصرفگرایی بد است. هرچیزی و هر محتوایی را بدون در نظر گرفتن تبعات آن تبلیغ کردن، بد است. نمایش یک زندگیِ به ظاهر مرتب و آرام ولی کاملا سوار بر تبلیغ بد است.
آه و حسرت دختران جوانی که در این اوضاع آشفتهی اقتصادی با یک جهیزیهی ساده به خانهی بخت رفتهاند را جمع کردن، بد است.
اینکه پول گرفته باشی تا یک زندگیِ پر از زرق و برق خیالی را تبلیغ کنی و جوری وانمود کنی که انگار خودت هزینه کردهای، بد است.
بلاگری نوعی شغل البته از نوع کاذبش است و در تمام دنیا بلاگرها در حیطههای تخصصی خودشان فعالیت میکنند؛ اما بلاگرهای ایرانی همه چیز را تبلیغ میکنند حتی قَرنیز دیوارها و سرویس دستشوییشان را.
حال در چنین جامعهای که قیمتِ استوری یک بلاگر نوجوان آن، بیشتر از عمل سزارین یک پزشکِ متخصص است، اقبال به علم بیشتر است یا ثروت؟!
آیا جوانان ما در روزهایی که اقتصادمان اوضاع آشفتهای دارد، دیگر میلی به درس خواندن و تلاش برای کسب علم دارند؟!
در چنین اوضاعی یک صنعتگر و تولیدکننده مگر دیوانه است که برای چندرغاز، عرق بریزد.
به همین دلایل، طبق اخبار واصله، مردانی که در این صفحات رنگی تبدیل به ابزار و اکسسوار عکسها شدهاند، شغلشان را رها کردهاند.
در این میان راه چاره چیست؟!
تقویت نرمافزارهای ایرانی که بشود آن را مانند یک شهری که پلیس و قانون دارد، اداره کرد و هرکس اجازه نداشته باشد هر چیزی را تبلیغ کند.
البته در این میان مخاطب نیز نباید سادهلوح باشد و باید آگاه باشد که اطرافش چه خبر است، آن وقت میتواند با آرامش بیشتری زندگی کند.
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
✔️ «آگاهی از ناآگاهی»؛ نخستین کارکرد الهیات انقلاب اسلامی
✍ علی اسفندیار، روزنامهنگار و کارشناس علوم اجتماعی
از آن زمان ۶۰ سال میگذرد؛ از آغاز روشنگری آشکار امام راحل و علمای مکتب قم برای تشکیل جبههی رهایی از تحریم آگاهی دوران ستمشاهی تا اکنون که در عصر جهاد تبیین نفس میکشیم، از اعتراض امام خمینی(ره) به تغییر قانون «سوگند به قرآن کریم»، فتنه «تساوی حقوق زن و مرد» و بهادادن به فرقه خودخوانده بهایی در لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی، تا اکنون که گامهای راسخ تمدن ایرانی_اسلامی را شاهد هستیم.
لایحهی مذکور دربردارنده قوانینی بود که به صورت خاموش و نرم، هویتزدایی فرهنگ اسلامی در ایران را نشانه گرفته بود و قم در ۱۳۴۱، شبکه سلطنتی را به عقبنشینی وادار کرد؛ از این اقدام میتوان به رویداد بزرگ فرهنگی و شناختی و آغاز قیام فرهنگی در کشور یاد کرد. قیام فرهنگی از قم، نهضت اسلامی در کشور و ثبات سیاسی در تهران؛ سه مرحلهی تاریخساز برای کشور است.
مکتب انتقادی قم را میتوان کانون شکلگیری «فهم موقعیت تاریخی ایرانیان» و دستاورد پنهان و بینظیر امام راحل در سالهای پایانی طاغوت دانست؛ دستاوردی که با تنویر افکار عمومی و آغاز زدودن «ستمِ شناختی»، کارکرد اصیل علمای بیدار شیعه را به نمایش گذاشته است.
با این توصیف، اگر آغاز عمر فرهنگی انقلاب اسلامی را سال ۴۱ شمسی بدانیم، بسیاری از شبهههای سیاسی، پاسخ خود را خواهند یافت، چرا که گزاره «پیشآگاهی مردم از حاکمیت دینی» و «رونمایی از پشت پردهی فکری پهلوی»، نسل ایرانی را در پانزده_شانزده سال برای پیروزی انقلاب آماده کرد. اینجاست که رهبر انقلاب اسلامی «قم را مادر انقلاب اسلامی» میدانند.
زین رو عمر انقلاب اسلامی را باید در دوگانه عمر فرهنگی و عمر سیاسی بازخوانی کرد؛ اگر امروز چهل و چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی را قدر میدانیم، عمر فرهنگی انقلاب را نیز نباید نادیده گرفت که از سالهای ۴۱_۴۲ با عبور از فرایندهای شناختی، آرام آرام به بار نشسته و انقلابی قلبی را بر پایه فهم انسان، خودآگاهی و خودشناسی ملی رقم زده است.
هر چند رسانههای انقلابی و دلسوزان جهاد تبیین تلاش میکنند از دستاوردهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و تاریخ چهل ساله انقلاب اسلامی، پیام و تحلیل ارائه دهند؛ اما سزا نیست که چشم از رویدادهای معرفتی و شناختی پیشا انقلاب اسلامی که بخش مهم تلاش امام راحل بوده است، فرو بست.
کار مهم انقلاب اسلامی، کلید زدن فرایند موقعیتیابی و زمانشناسی ملت ایران بوده و این که «فهم ظلمبودنِ ظلم کلان»، «فهم فقر بودنِ فقر سیاسی» و «آگاهی از درد ناآگاهی» را وارد ادبیات فرهنگی کشور کرده است؛ اگر ظلمبودنِ دستگاه ستمشاهی، در لایههای ذهنی مردم آن هم در مدت بیش از ۱۵ سال به مرحله «باور» نمیرسید، انقلاب مردم در مواجهه با جریان طاغوتی_آمریکایی با هیجان کاذب و بیجانی روبهرو میشد.
دوران پیشا انقلاب را میتوان دوران افول تحریم ایرانیان از فهم موقعیت فردی، اجتماعی و تاریخی و آغاز شکلگیری «الهیات انقلاب اسلامی» دانست؛ از این رو امام راحل جامعهی زمان ستمشاهی را از بیحسی و سِرشدگی خارج کرد و کشور، متناسب با فرایندهای آرام تولید فرهنگ، از اتمسفر ضدِشناختی و جهلزا به فضای جهلزدا و معرفتافزا انتقال یافته است.
بازخوانی سخنان امام راحل نشان میدهد بزرگترین دستاورد پیامهای امام از ۴۱ تا ۵۷ شمسی، تغییر نگرش مردم به موقعیت خود است. اگر «فهم موقعیت» اتفاق نمیافتاد، فهم زمانه و موقعیتهای تاریخی بزرگتر همچون پیروزی انقلاب رخ نمینمود. بیشک تبیینگری شخصیتهایی همچون شهید مطهری، مفتح، بهشتی و شهدای محراب بوده که با ایجاد «بیداری شناختی» در طراز ملی، کنش سراسری ۵۷ را رقم زده و دست استعمارِ چندجانبه را از کشور قطع کرده است.
اگر انقلاب اسلامی در سوادآموزی و پس از آن در تولید علم، نهضتی برپا کرده، نشان از آن است که میدان فهمیدن را به صورت عادلانه پیش روی همگان قرار داده است تا جایی که میتوان ادعا کرد، در هیچ دورهای از تاریخ سیاسی کشور، هیچ حاکمیتی به میزان «انقلاب اسلامی» بر فهم روزآمد و بازگشت به اصالتهای تمدنی تأکید نکرده است.
و اکنون، وقت حراست از پیشینهی ناب «انقلاب فرهنگی» است؛ دستاوردی که تبییناش مغفول مانده است؛ اگر امروزه روایتگران ضدانقلاب، جای جلاد و شهید را تغییر میدهند یا امنیت را به احساس ناامنی و دارایی را به احساس ناداری برای هموطنان تبدیل میکنند، اینها درسهای فراگرفته از تجربههای تاریخی استعمار است؛ استعماری که روزگاری ناآگاهی و ناداری را به احساس آگاهی و دارایی تبدیل میکرد و به خورد ملت میداد.
#رصد
@AFKAREHOWZAVI
📝خاطره نویسی...
✍ جواد محدثی، نویسنده پیشکسوت حوزوی
نوشتن خاطره، هم «یاد» است، هم حفظ و حافظه «تاریخ» است. هم آینه «فکر و روح» انسان است.
هم تولید «سند»، برای تحلیل حوادث است.
هم نوعی تمرین «نگارش» و قلمزنی است.
هم نوعی «سرگرمی» سالم و مفید است.
نوشتن سفرها،
دیدارها،
حوادث تلخ و شیرین زندگی،
خاطراتی از کودکی،
دوران تحصیل،
دوران تدریس،
دوران کار،
حضور در جلسات و همایشها،
مهمانیها، جابجاییها ، اردوها،
خصوصیات افراد، غمها و شادیها
و...
همهٔ اینها میتوانند سوژههایی مناسب برای خاطره نویسی باشند.
در خاطره نویسی، اگر روی ظرافت و هنر نمایی در نگارش هم دقت شود، آن متن هم ارزش ادبی پیدا میکند، هم ماندگارتر میشود و هم برای دیگران جذاب و خواندنی میگردد.
پس یاعلی!
هر روز یک صفحه، حدّاقل.
#رصد
#ادبیات
#خاطره_نویسی
#نویسندگان_حوزوی
@HOWZAVIAN
«معطرجات»
✍️طیبه فرید
استاد خوش ذوقی دارم، میگفت آدمها بو دارند! منظورش عطر و ادوکلن و این ها نبود، منظورش یک عطر ماندگارتر و بهتر بود میگفت کمی بهشان فکر کنی با بینی دلت میتوانی بفهمی عطر متفاوتی دارند. راست می گفت! حافظ هم توی شعرهایش از این حرف ها زده!
«من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم!»
حافظ حتی با خاطرات آدم ها عطر بازی می کرده!
من خودم دیدم یک نفر بود که بوی کاغذهای کاهی کتاب فارسی چهارم دبستان دهه ی شصت می داد، بوی نم روی علف جنگل های گیلان ،توی شعر باز باران.
دوست داشتم ورقش بزنم و صفحاتش را بو کنم. خوش به حال گلچین گیلانی که می توانست بوها را بنویسد.
یکی دیگر بوی عود سیب و دارچین می داد،حتی دودش هم پیدا بود و سوختن و کوچک شدنش، داغی خاکستر های تازه ای که از سوختنش ریخته بود پایین عود سوز هم پیدا بود، یکبار بهشان دست زدم،دستم سوخت.
یکی که آدم مقدسی بود، بوی عطر گلاب و زعفران حلوای خانم جان رامی داد که با سلام و صلوات پخته بود، شیرین بود و دلپذیر.از بوییدنش سیر نمی شدی حتی با نان سنگک!
بعضیها هم قربان نبودنشان، اصلا نباید به بویشان فکر کرد، از بس مایه رنج و عذابند، تعدادشان خیلی چشم گیر نیست! بگذریم که بوها را نمیشود ندیده گرفت و بوی بد در اقلیت است و اصلا وسط عطر باران و عود و گلاب و زعفران آدم ازین حرف ها نمی زند!
نیک استادمان می گفت: دل، آدمِ با تجربه و معقول و وزینیست، دست کم نگیریدش.
آدم بودن دل را ببینید تا کارایی هایش را نشانتان بدهد. آن وقت به جز بوی آدم ها صدایشان را هم می شنوید! نه صدایی که از چیده شدن اصوات حروف است، صدایی که می گفت رساتر از این حرف ها بود، آدم های کر هم می توانستند بشنوند! و نه فقط صدای آدم ها را، حتی صدای اشیا و محیط را.
صدای پچ پچ گلدان های شمعدانی لب حوض، گردشماهیها،روشنی،من،گل،آب...
صدای باران و عود و حلوای خانم جان را.
صدای آویشن خشک توی شیشه، داخل کمد را.
صدای قاب های روی دیوار را.
صدای لباس های مرطوب و لرزان روی رخت آویز را. صدای آخرین کلمه های این متن را.
اینکه دل چه آدم پیچیده ایست!
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
🔅عبادتی از جنس آفتاب....
✍️زهرا سعادت
رجب، معجزه مغفرت الهی و قدمگاه لم یزلی تفسیر تابناک"سدرة المنتهي" ازچاک گریبان کعبه است تا نشان ابدی قلب قبلهگاه اسلام، شاهد شاءن رفیع چشمه فیض ربّانیِ"خواجه لولاک" باشد!
مولودی که توحید هم بی ولای او جاده ی بی نشان است و عیار شیعه تا همیشه ی تاریخ، بازتاب تصویر بلند شهامت مردی روییده از خاک است که خیبر هم تاب بازوان حیدریاش را نداشت!
کاش تیغِ طوفان سوارِ قلمم ذوالفقار گردیده و در میدان بلاغت علوی،حریم ظلمت ذهن را دریده و با زمزم واژه ها در وصف آب حیات ساقی بقاء، ترجیع واره های غربت عدل مجسّم را می سرود!
#مولود_کعبه
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
⚫️توپ،تانک،مسلسل...هرچه
✍️زهرا نجاتی
💠اسراییل حمله کرده؟
سرپهبادش را به سمت ایران گرفته و با عواملش، ایران را در ایران نشانه رفته؟
جنگ است دیگر نه؟جنگ تمام عیار.
می خواهم بدانم کسانی که همیشه هرچیز را توهم توطیه میخواندند، کجا نشستهاند!
همانها که وقتی رهبر می گفت جنگ اقتصادی میگفتند: ضعف اقتصاد خودتان را انداختهاید گردن آمریکا و اسرائیل!
وقتی میگفت: جنگ فرهنگی؛ میگفتند: ای بابا اسم تغییر و تکنولوژی، را جنگ فرهنگی گذاشتهاند این آخوندهای عقب مانده!
وقتی جنگ نرم، را مطرح کردند، خیلی ها نشستند و به شوخی و جدی گفتند: جنگ است دیگر . حالا نرم و سخت مگر دارد؟
حرفهایی از جنگ آب به میان آمد و این جماعت گفتند: فکر کردهاید مردم مسخره تان هستند که اسم هر چیز را جنگ می گذارید؟
گفتند ؛جنگ انرژی. رهبر به میان آمد و مثل خضرنبی، دود فتنه را کنار زد و گفت؛ در آینده برایتان از جنگ انرژی ، خواهند گفت اما خیالتان راحت. ما تا صد سال و به قدر خیلی بیش از این جمعیتمان انرژی داریم فقط اسراف نکنید. و دنبال انرژیهای تجدیدپذیر باشید!
نوبت رسید به جنگ جمعیت. باز همین عده آمدند و گفتند: جنگ چه؟ مارا مسخره کرده اند! و باورشان نشد اقتصادچین و ژاپن، سر همین زمین میخورد!
همهاش گفتند: آمریکا بیکار است یک عمر با ما بجنگد؟
اسراییل دارد تمام فلسطین را میگیرد و این عده دلخوش دارند که قرار است نابود شود!
اما این روزها،
تک تک این جنگ ها را ثابت کرد.
بدترش را هم. جنگ شد جنگ هیبریدی. ترکیبی!
دشمن خودش به زبان آمد و گفت:پروژه مان هزار چاقو است. (برای اهل روضه: بلا نسبت شبیه گودال قتلگاه)
واقعا دشمن هرچه داشته، آورده، به قول حضرت دلبر، سوراخی نمانده که توانسته باشند دشمنی کنند و دریغش گذاشته باشند...
حالا دشمن، بین خودما، از میان نفسها و فکرهای یک عده سخن میگوید.
حالا دشمن با شستشوی مغزی، توسط خود ما زنان، جمعیت را و توسط خود ما جماعت ایرانی، کسانی مثل همان داروخانهچی کشف حجاب کرده و خیلی های دیگرمان با اعتقادات مان می جنگد.
حالا پسر درخانه با جنگ دینی، دست و پنجه نرم میکند، زن با جنگ جمعیت، مرد با جنگ اقتصادی و دختر با جنگ فرهنگی!
و توسط جاسوسهای شیطان، پهباد به وسط اصفهان میرسد و البته با چشمهای تیزبین یاران ولی، سرنگون میشود اما...
شاید هرازگاهی، این اتفاقات برای بعضی از ما لازم باشد. تا یادمان بیاورد عده ای که خیلی مردند، خیلی فداکارند، خیلی پای کارند.از قضا آنها هم می توانستند مثل ما فقط در سایهی امنیت، بیارمند، برای امنیت، دارند می جنگند، همه جوره. عین این ۴۴ سال را.
کمی قدر بدانیم. خیلی چشمها، سالهاست برای امنیت ما به خواب نرفته، چشم هایی که معمولا با خون بسته میشود.
کاش قدردان باشیم. همین.
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
✔️مصداقِ «مرد، میهن، آبادی»
✍️آمنه عسکری منفرد
آنانکه دیروز به بهانه شعار پوچ «زن، زندگی، آزادی» بسیجیان و نیروهای مسلح را زیر باد ناسزا و مشت و لگد میگرفتند، امروز به صحنه بیایند. این گوی و این میدان!
بیایید و برای زنان و کودکان آسیب دیده در زلزلهی خوی، برای آباد کردن آوارههای زندگیهایی که امروز ویران گشته، آستین بالا بزنید.
ببینید! مردانِ مرد میهن اسلامی، مثل همیشهٔ تاریخ پر افتخار ایران، غیورانه و بدون هیچ چشمداشتی برای آبادانیِ خاکِ وطن پیشقدم شدهاند، مثل همان روزهای پُراضطراب کرونا که حتی فرزند از ترس ابتلا، از پدر و مادر میگریخت.
🔻آری!
این فرزندانِ «مظلوم» انقلاب برای سرافرازی وسربلندی ایران، جهاد را از جان شیرینتر میدانند.
#زلزله_خوی
#بسیج_سپاه
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
🔺ایران در مقام کنش، دشمن در واکنش
✍️زینب نجیب
«ابتکار، دست ملت ایران است» این یکی از عباراتی است که رهبر انقلاب در تحلیلِ همه جانبهی خود از اغتشاشات اخیر فرمودند.
۱. برخلاف بسیاری از نقدهایی که این روزها از زبانِ دلسوزان و حامیانِ نظام جمهوری اسلامی شنیده میشود؛ که نظام در بسیاری از زمینهها دچار انفعال شده و فعل و روایت اول را به دشمن واگذار کرده است و بدین ترتیب دچار چالش شدهایم؛ اما آیتاللهخامنهای به عنوان رهبر انقلاب که همیشه سخنان و تحلیلهایشان از جریانات و اتفاقات جامعه، همهجانبه، بهدور از اغراق، مستدل، محکم و در یک کلام عادلانه بوده است؛ میفرمایند: «ابتکار دست ملت ایران است». ۱۴۰۱/۷/۲۰، دیدار با رؤسا و مدیران کشور
۲.این موضع گیریِ صریح رهبری نشان از آن دارد که تمامی جریانات واقع شده در ایام کنونی، از بازی رسانهای درصدها شبکه مجازی و تلویزیونی خارجی، مجهز کردن عواملشان در داخل کشور، فریب اذهان عمومی با دغل بازی و هزاران دروغ، شکار برخی جوانان و نوجوانان فریب خورده و بعضا هیجانزده و حتی کشتهسازی و متأسفانه شهید کردن برخی از جوانان غیور این مرز و بوم، همه و همه تنها واکنشی بود به وجههی باشکوهِ ایران قوی و دستاوردهای اخیر نظام جمهوری اسلامی در ایام کرونا، در راهپیمایی میلیونی اربعین، صدور پیام انقلاب با یک سرود مردمی، حضور دولت در اجلاس شانگهای، ارتباط موثر با دیگر کشورهای همسایه، حفظ مرزهای ایران در برابر برخی شیطنتهای اخیر و...
۳. بدین ترتیب ما باید باور داشته باشیم که طرح گفتمانِ «حرکت و روایت اول از آنِ ما» موفق شده است و دشمن، ناتوان از پاسخگویی به جهان و ناامید از هجومی دوباره به جایگاه واکنش دل سپرده است. بنابراین باید در همین مسیر ایستادگی کرد و هر لحظه دشمن را به منظور تهاجمی دوباره به گوشهی رینگ کشانید.
#پویش_نوشتن
#جهاد_روایت
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI
2آنجا چراغی روشن است
✍️سمیه رستمی
این روزها کافه، جای دنجی برای قرارهای دوستانه، عاشقانه و کاری است. کافهدارها تمام تلاششان را میکنند تا دیزاین کافه شیک و شکیل و بهروز باشد. میگویم دیزاین و نمیگویم طراحی؛ چون چیزی که شاهدش هستیم بیشتر دیزاین است تا طراحی.
گلاب به رویتان باشد، قراری داشتم در یکی از همین کافههای مَکش مرگ ما. همینها که لامپهای قلمبهای را با طنابِ دار از سقف آویختهاند که لامصب اِند روشنفکری است. اعدام روشنایی و نور؛ ته پِرفکت است. البته این طنابها به جای سیم بکسل ماشین هم کاربرد دارد که لاکردار این هم روشنفکریطوری است. یعنی بکسل روشنایی. از آنجا که این کافهها محل گفتگو و تعامل است و هر گفتگویی حاصل تفکر است باز هم این بکسل روشنایی یک جورهایی معنا پیدا میکند. رفتار مؤدبانه کافهچی را هم بزنیم تنگش و فراموش کنیم که این همه خرج دیزاین دِلکَشِ جوان پسند کرده، همه را هم هربار توی صورتحساب لحاظ میکند از باب این است که تا پول داریم رفیقمان است و قربان بند جیبمان.
قرار کافه را میگفتم که دوستم با کلاستر از من بود و با تأخیر آمد. به جای فضای تاریکروشنای کافه رفتیم در ایوانش نشستیم که روی میزهایش بطری رنگی با چند شاخه گل بنفش، سفید و ارغوانی همیشه بهار گذاشته بودند.
سفارش یک نوشیدنی جینگولی را دادیم، نشستیم به گپ و گفتی ادیبانه. خداییاش خیلی سعی کردم فاز روشنفکری داشته باشم و از یخناکی هوا لذت ببرم اما انصافاً سردم شده بود. بالاخره دوست گرامیام هم به صرافت افتاد، زمستان زورش بیشتر است و دل کند از آن ایوان دلباز.
محیط سر پوشیده کافه ولی دیگر جای خالی نداشت. همه میزها پر بود از جمعیت غالباً جوان. فقط مرد میانسالی آن وسط مسطهای کافه نشسته بود. انعکاس نور از کله کچلش باعث شد توجهم به او جلب شود وگرنه بنده که فضول مردم نیستم.
بعد از پرداخت صورتحساب، گشتی در میان کتابهای دنیای کتاب زدیم که ثابت کنیم علاوه بر روشنفکری خیلی هم فرهیخته هستیم. دلتان نخواهد حتی کتاب هم خریدیم که صدای اذان را شنیدیم. دیگر وقتش بود از دستاوردهای روحی معنویمان پردهبرداری کنیم. پس راهی اولین #مسجد شدیم. در بدو ورود قالیچه کهنه و نخنمای جلوی در ورودی زنانه توی ذوقم زد. بُدو خودمان را به نماز رساندیم. هنگام قنوت سر بلند کردم تا تعداد ملائکی که در فضای معنوی مسجد بال بال میکردند را بهتر ببینم و بشمارم؛ اما چشمم خورد به طراحی آجر سه سانتی و کاشیکاری لاجورد. جایی که احتمالا محراب بود. میگویم احتمالاً، چون پرده ضخیم سبز رنگی را میآویزند بین قسمت زنانه و مردانه که جلوی دید خانمها را بگیرد. همیشه خدا درزِ دوخت را هم میاندازند سمت زنانه. این مسجد که ناقصی نقشه مسجد را هم اختصاص داده بودند به خانمها. دلم میخواست پرده را کنار بزنم و طراحی محراب را ببینم. نماز را با حضور قلب به پایان رساندم. با دوستم تکیه دادیم به پشتیها لنگه به لنگه و رنگ و رفته مسجد برای ادامه گپ و گفت. هنوز چشمم به آن قالیچه کهنه دم در بود. داشتم فکر میکردم چرا کمد شکسته، قالی کهنه، پشتی رنگ و رفته(این را با لحن نمکیها بخوانید) که دیگر نمیشود به پول نزدیکشان کرد و کسی نمیخواهدشان را میآورند ول میکنند توی مسجد. لابد منت هم سر خدا میگذارند بابت این همه احسانشان. شاید هم میترسند خدا نتواند از اموالش مواظبت کند و دزد بزند به مسجد. این دیگر چه جور ایمان به خدایی است؟ توی همین فکرها بودم که صحنه دیگر در مسجد میخکوبم کرد. البته منظورم از آن صحنهها نیست. دوستان تفکراتتان را تمشیت کنید و استغفار کنید. خانمی کنار مسجد بساط کرده بود و دستْدوختهایش را میفروخت. ما را هم صدا کرد که اجناسش را ببینیم. لابد خیال کرده هر آنچه دیده ببیند دل کند یاد. خواهر من، گیرم همین باشد، بعد از دیدن دیده و یاد کردن دل، بحث جیب است که میکند فریاد. هنوز حلاجی این ور بازار نه! چیز ببخشید، این ور مسجد تکمیل نشده بود که آن ور #مسجد چشمم افتاد به زنبیلی پر از لیف، کیسه، روشور و میوه خشک. هر چه بود برای خیرات اموات نبود. از اینها فارغ نشده بودم که چراغهای مسجد تک و توک خاموش شد. داشتم کیف میکردم که ای ول! الان فضای مسجد میشود کأنه کافهها که یکی از پیرزنها عصا زنان از جلویم گذشت و گفت دیگه برید خونههاتون. مسجد بلافاصله بعد از نماز تعطیل شده بود. ما هم از صرافت ادامه گپ و گفت افتاده بودیم و بیرون آمدیم. دوباره سرم را بالا گرفتم ببینم ملائک در چه حالند؟ چشمم افتاد به دبههای ترشی. دبههایی که لب پنجره اتاق خادم مسجد بینظموترتیب نشسته بودند و ما را دید میزدند. حقیقتاً این دیگر اِند صحنه بود. دلم میخواست برگردم به فضای تاریک کافه، زیر نور کمسوی لامپ قلمبهای، با دوستم درباره اهمیت زیباسازی مساجد غرغر روشنفکرانه کنیم. همانجا که حداقل چراغی روشن است.
@AFKAREHOWZAVI
#پویش_من_و_مسجد
3⃣متولیان قدرتمند
✍🏻 زهرا کبیری پور
یادداشت دو تن از دوستانم را در مجلهی افکار بانوان حوزوی خواندم. یادداشت آنها دربارهی قرار دوستانهایی که در کافه داشتن و انتهای آن به خواندن نماز جماعت در مسجد ختم شده بود، نوشته شده بود.
هر دوی آنها از وضعیت موجود در آن مسجد گزارشی ارائه کرده بودند، یکی با قلمی جدی و دیگری با طنز. وقتی توصیفات آنها را درمورد مسجد مورد نظر خواندم، به یاد مسجدی که چند وقت پیش رفته بودم، افتادم.
وقت نماز مغرب و عشا بود و من هم کمی عجله داشتم، مهر را از جامهریِ مسجد برداشتم و برای اینکه در زمرهی السابقون قرار بگیرم، در ردیف اول ایستادم؛ اما همین که خم شدم تا مهر در دستم را روی سجاده بگذارم صدایی گفت: اینجا جای فاطی خانمه (با لهجهی قمی بخوانید)، دو قدم آن طرفتر رفتم، باز همان صدا گفت: اینجا هم جای زری خانمه، قدم بعدیِ من رسید به سجادهایی که با کوکهای بزرگی به فرش مسجد پیوست شده بود!
بعد از عبور از آن مانع، همین که خم شدم مهرم را روی زمین بگذارم صدای آشنایی! گفت: جا اعظم خانم وایسادی که!؟
به طرف صدا چرخیدم و گفتم میشه بفرمایید تا کجا جاگذاری شده من تکلیفم را بدانم؟! گفت: صف اول پره.
مهر را برداشته و به صف بعدی رفتم و خدا شاهد است که تا پایان نماز جماعت نه فاطی خانمی آمد نه زری خانمی و نه حتی اعظم خانم؟!
اما همین که نماز تمام شد هم فاطی خانم آمد هم زری خانم هم اعظم خانم لابد. چون گعدهایی صورت گرفت به صرف چای!!
چند وقتی است که در برخی از مساجد شهر شاهد متولیانی هستیم که مسجد را خانهی واقعا شخصی خود میدانند و از حضور هرگونه افراد غریبه، کودک و نوجوان خم به ابرو آورده و استقبال سردی میکنند.
این متولیان عزیز حتی به خودشان اجازه میدهند، هرچه را که در منزلشان اضافه است و دیگر استفاده نمیشود را به مسجد منتقل کنند. غافل از اینکه زیبایی بصریِ مساجد را این وسایل کهنه و زهوار در رفته از بین برده است.
شاید روزی یادداشتی از بقچههای گره خورده که مانند مینهای خوشهای در جای جای برخی از مساجد کاشته شدن هم بنویسم!!
#مسجد
#مجله_افکار_بانوان_حوزوی
@AFKAREHOWZAVI