🏴یا جوادالائمه ادرکنی
(قسمت دوم)
🔺شرایط دریافت نصیحت
🔹و حال اینکه ما آنچه را که فهمیده ودانستهایم، کمتر شده که ببینیم از آن کلاسهایی که ما گذراندهایم از دانستن و به مرحلهی #عمل وارد کردن، واقعاً فراغت شده، و یکی از آثار این مسئله این است که اگر آدم آنچه را که فهمیده ودانسته، سعی کند که عمل کند، نتایجی در وجودش پیدا میشود که راه برایش باز میشود؛ دیگر محتاج به اینکه کسی دستش را به او بدهد نیست؛ که برود پیش این و آن بنشیند وبگوید که مرا #نصیحت کن، به من #توصیه کن، چیزی، راهی به من نشان بده. راه به وسیلهی عمل به آنچه #انسان میداند، برای انسان باز وگشوده میشود وانسان ترقی #روحی میکند؛ به خود مشغول میشود، سرگرم خودش میشود، دیگر از این و آن فراغت پیدا میکند.
در هر حال حضرت به او فرمودند که: «او تقبل»؛ حالا من یک چیزی گفتم. تو قبولش میکنی؟ این خیلی حرف است. مانعی نداری تو در وجودت از پذیرش یک سخنی که یک #دانشمند، یک آدم دلسوزی به تو بگوید؟ آیا چنین کاری با خودت کردهای؟
و این مسئله نظیر مسئلهی #امامت و #حکومت_اسلامی میماند؛ مثلاً فرمودهاند که یکی از شرایط امامت وپیشوایی ونفوذ حکومت اسلامی پذیرش #مردم است. خب این به چه معناست؟ آیا یعنی حکومت اسلامی اگر از طرف مردم پذیرش نداشته نباشد، این حکومت رسمیت و #قانونیت ندارد و #مشروع نیست؟ اینطور که نیست. بلکه شاید معنایش این باشد که یعنی این حکومت، إعمال و نفوذ و نتیجهگیریاش، وابسته به این هست که مردمی پیدا بشوند و کاری انجام بدهند. وإلّا اگر آنها از پذیرش، امتناع داشته باشند، #حاکم هر قدر #مقتدر، هر قدر #عادل، هر قدر از طرف خداوند دارای #سند محکم هم که باشد، ولی کاری از او ساخته نیست. پس آنها مأمورند که بیایند #اطاعت این را بکنند.
بنابراین این فرمایش حضرت که آیا تو میپذیری؟، نشان میدهد که وصیت وتوصیه خواستن، یک مقام مهمی هست. انسان خیلی وقتها #نهج_البلاغه در حجرهاش است، روی میزش است، خب پر از نصیحت و راهنمایی است. از طرف نهجالبلاغه که کوتاهی نشده تا آمده در حضور ما. در این چند قرن پر از #فتنه و #فساد و سوزاندن #کتابخانهها و کشتن #رُوات واینها، خداوند حفظ کرده و این مسائل به دست ما رسیده از طرف #شرع اسلام و مناصحین و خیرخواهان بشریت، #حجت تمام شده، فلذا ما باید خودمان را حاضر کنیم که اهل نهجالبلاغه بشویم. بنده همیشه این فرمایش استاد #مطهری علیهالرحمة مثل اینکه در گوش و در ذهنم است که در اول توضیح کتاب #سیری_در_نهج_البلاغه ، آنجا که سخن استادشان حاج میرزا علی آقای #شیرازی را بیان میکنند که چه فرد نافذ الکلامی بود و چه شایستگیهایی داشت، میفرمایند: من شهادت میدهم که آن #عالم_ربانی بود، اما در اینکه من #متعلم علی سبیل نجاةِ او بودم، خودم قطع ندارم، شبهه دارم. پس بنابراین #طلبه بودن و احراز طلبه شدن را کردن، یک کار مهمی است که انسان خودش را بشناسد که واقعاً اینجایی است یا از جای دیگری اینجا آمده.
باز این را عرض کردم که یکی از ارباب #تربیت نفوس ومکتبهای تربیتی، #فخرالدین_رازی از او نقل میکند که در جلد اول تفسیرش [ #مفاتیح_الغیب ج۱ ص۱۴۳]؛ میگوید: ایشان وقتی که به مریدهای خودش، شاگردان خودش، #چله نشینیهای عبادتی وفراغت از #دنیا و اینها را برای اینکه #روحانیت و معنویت پیدا کنند، دستور میداد، وقتیکه میخواست اینها را #امتحان بکند، آنان را مینشاند و بعد #اسماء_الهی را بر آنها قرائت میکرد و #تذکر میداد. -مثل دعای شریف #جوشن_کبیر که چقدر اسمهای الهی در آن هست- و نگاه در چهرههای اینها میکرد تا ببیند کدامشان حالتشان فرق میکند؛ حالت دیگر دستی نیست، یعنی کسی نمیتواند به این آسانی حال خودش را عوض بکند، #خضوعی پیدا کند که در چهره و چشم و پوست صورت و اینها نمایش پیدا کند، لرزه در استخوان و بند بند او پیدا شود. حال اگر میدید که یکی از این افراد با شنیدن این اسماء مقدسه توفیقی در او پیدا نشد، میگفت: آقا شما به درد این #حوزه نمیخوری. برو #بازار مشغول کسب و کاسبی بشو!. پس بنابراین ما باید حالاتمان فرق بکند نسبت به پذیرش نهجالبلاغه، پذیرش آیات #قرآن، ببینیم واقعاً از وقتی که ما آشنا شدیم با #معارف اسلامی، آیا این #اذان را که میشنویم، همان وضع را در ما دارد که پارسال، پیرارسال، پنج سال، ده سال پیش بود؟ یا نه، #روح و جان ما با مفاهیم اللهتعالیاکبر، اللهتعالی لاالهالّاهو، واینطور مسائل آشناتر شده ومثل خبر #شادی میشنویم، خبر #غم که میشنویم، در ما تأثیر میکند؛ اگر اینطور شده، آثار این است که ما یک شایستگیای از برای پرسش وپاسخ مسائل #دینی پیدا کردهایم. اهل حوزهی #ائمه اطهار (علیهمالسلام) شدیم. و شاگرد مکتب ترقیِ روحی شدهایم.
ادامه دارد...
✅ مرحوم آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی
@seyedololama
🗓 سالروز وقوع جنگ #جمل ؛ (۱۰ #جمادی_الاولی ۳۶ ه ق)
🔹هرگاه توصیهی یکی از بزرگان نقل میشود، یا به صورت یک دستور و یا یک خواهش است که باید آقایان این را بنویسند و مقابل چشمشان قرار بدهند، تا هر روز به آن #عمل کنند.
⏪ مرحوم شعرانی در مورد شبهههایی که در #دین حاصل میشود، توصیه میفرماید که #انسان میتواند به تعبیر بنده واکسنش را بزند و از جهت شبههها، خودش را در سنگر قرار بدهد. میفرماید که، بهوسیله اینکه چند #دلیل محکم #ولایت و #نبوت را برای خودش تهیه کند و همیشه در خاطر داشته باشد.
درخاطر داشتن یعنی هر روز #صبح وقتیکه میخواهد بلند شود و به #درس برود، آنرا #مطالعه کند وإلّا یادش میرود، اگر این کار را بکند، مثل ایناستکه متخصصین به او آمپول زدهاند. این عمل چنین خاصیتی دارد. چند دلیل قانع کنندهای که خودش در نفسش به او قانع میشود از نبوت و ولایت، اینها را تهیه کند و همیشه همراهش یا در خاطرش یا در کیفش باشد. چون وقتی #انسان مجهز شد به #دشمن شبهه، #شبهه دفع میشود و همانند یک آدم مسلح میشود. مثل این آقایان پاسداری که محافظ هستند و هیچوقت بیاسلحه نیستند.
📕 خود مرحوم #شعرانی یک کتابی در رد شبهات نبوت به نام #راه_سعادت نوشته است. چند تا از ادلهاش چه ما درس خوانده باشیم، چه نخوانده باشیم برای انسان کافی است که هم ولایت را در #دل نگه دارد و تزلزل را ببرد و هم نبوت را.
✅ دشمنان #شیعه همانهایی که نه #نمازشان، نه #حجشان و نه #عقایدشان مثل ماست، احادیثی نقل کردهاند که خداوند به واسطهی اینکه میخواسته ما #سند داشته باشیم اینها را کور و کر کرده تا این #احادیث را نقل کنند و ما دیگر شبههای در روایت نداشته باشیم.
🔘 یکی از ادله ای که ایشان نقل فرموده این است که حضرت #رسول صلی الله علیه وآله خطاب به زنهایش فرمود: «أیتکن صاحبة الجمل الأدبب الأحمر» کدامیک از شما سوار بر چنین شتری، بر #امام وقتتان طغیان میکنید؟!
#عایشه خندهاش گرفت که چطور میشود که ما #زنان سوار شتر بشویم و… حضرت فرمود: نکند تو خودت باشی!
❎ حضرت در ادامه میفرماید سگهای حُوأَب -که نام یکی از منازل بین راه #حجاز و #بصره است- به آن شتر حملهور میشوند!.
زمانیکه این جریان پیش آمد عایشه گفت: اینجا کجاست؟ تا اسم #حوأب را شنید، گفت: مرا برگردانید. اما #زبیر و #طلحه با مقداری پول ساکنان آنجا را خریدند و به نزد عایشه آوردند تا #قسم بخورند که اینجا حوأب نیست!.
⚠️ همانگونه که #بدن انسان با برخی چیزها #نجس میشود، #ذهن انسان نیز با شبهه نجس میشود. پس باید لباسی به آن پوشاند که آب به آن فرو نرود. مثل غواصها و آن لباس این ادله است که #تقوای_اعتقادی برای انسان ایجاد میکند.
۸۹٫۳٫۴
✅ مرحوم آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی
@seyedololama
🗓 سالروز مرگ عایشه؛ (۱۷ #رمضان ۵۸ هق)
🔹هرگاه توصیهی یکی از بزرگان نقل میشود، یا به صورت یک دستور و یا یک خواهش است که باید آقایان این را بنویسند و مقابل چشمشان قرار بدهند، تا هر روز به آن #عمل کنند.
⏪ مرحوم شعرانی در مورد شبهههایی که در #دین حاصل میشود، توصیه میفرماید که #انسان میتواند به تعبیر بنده واکسنش را بزند و از جهت شبههها، خودش را در سنگر قرار بدهد. میفرماید که، بهوسیلهی اینکه چند #دلیل محکم #ولایت و #نبوت را برای خودش تهیه کند و همیشه در خاطر داشته باشد.
در خاطر داشتن یعنی هر روز #صبح وقتیکه میخواهد بلند شود و به #درس برود، آنرا #مطالعه کند وإلّا یادش میرود، اگر این کار را بکند، مثل ایناستکه متخصصین به او آمپول زدهاند. این عمل چنین خاصیتی دارد. چند دلیل قانع کنندهای که خودش در نفسش به او قانع میشود از نبوت و ولایت، اینها را تهیه کند و همیشه همراهش یا در خاطرش یا در کیفش باشد. چون وقتی #انسان مجهز شد به #دشمن شبهه، #شبهه دفع میشود و همانند یک آدم مسلح میشود. مثل این آقایان پاسداری که محافظ هستند و هیچوقت بیاسلحه نیستند.
خود مرحوم #شعرانی یک کتابی در رد شبهات نبوت به نام #راه_سعادت نوشته است. چند تا از ادلهاش چه ما درس خوانده باشیم، چه نخوانده باشیم برای انسان کافی است که هم ولایت را در #دل نگه دارد و تزلزل را ببرد و هم نبوت را.
دشمنان #شیعه، همانهایی که نه #نماز، نه #حج و نه #عقاید آنها مثل ماست، احادیثی نقل کردهاند که خداوند به واسطهی اینکه میخواسته ما #سند داشته باشیم، اینها را کور و کر کرده تا این #احادیث را نقل کنند و ما دیگر شبههای در روایت نداشته باشیم.
یکی از ادلهای که ایشان نقل فرموده این است که: حضرت #رسول صلی الله علیه وآله خطاب به زنهایش فرمود: «أیتکن صاحبة الجمل الأدبب الأحمر» کدامیک از شما سوار بر چنین شتری، بر #امام وقتتان طغیان میکنید؟!
#عایشه خندهاش گرفت که چطور میشود که ما #زنان سوار شتر بشویم و… حضرت فرمود: نکند تو خودت باشی!
حضرت در ادامه میفرماید سگهای حُوأَب -که نام یکی از منازل بین راه #حجاز و #بصره است- به آن شتر حملهور میشوند!.
زمانیکه این جریان پیش آمد، عایشه گفت: اینجا کجاست؟ تا اسم #حوأب را شنید، گفت: مرا برگردانید. اما #زبیر و #طلحه با مقداری پول، ساکنان آنجا را خریدند و به نزد عایشه آوردند تا #قسم بخورند که اینجا حوأب نیست!.
همانگونه که #بدن انسان با برخی چیزها #نجس میشود، #ذهن انسان نیز با شبهه نجس میشود. پس باید لباسی به آن پوشاند که آب به آن فرو نرود. مثل غواصها و آن لباس، این ادله است که #تقوای_اعتقادی برای انسان ایجاد میکند.
۸۹٫۳٫۴
✅ مرحوم آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی
@seyedololama
⬇️
ص۲
🔹 در هر حال حضرت به او فرمودند که: «او تقبل»؛ حالا من یک چیزی گفتم. تو قبولش میکنی؟ این خیلی حرف است. مانعی نداری تو در وجودت از پذیرش یک سخنی که یک #دانشمند، یک آدم دلسوزی به تو بگوید؟ آیا چنین کاری با خودت کردهای؟
و این مسئله نظیر مسئلهی #امامت و #حکومت_اسلامی میماند؛ مثلاً فرمودهاند که یکی از شرایط امامت و پیشوایی و نفوذ حکومت اسلامی پذیرش #مردم است. خب این به چه معناست؟ آیا یعنی حکومت اسلامی اگر از طرف مردم پذیرش نداشته نباشد، این حکومت رسمیت و #قانونیت ندارد و #مشروع نیست؟ اینطور که نیست. بلکه شاید معنایش این باشد که یعنی این حکومت، إعمال و نفوذ و نتیجهگیریاش، وابسته به این هست که مردمی پیدا بشوند و کاری انجام بدهند، وإلّا اگر آنها از پذیرش، امتناع داشته باشند، #حاکم هر قدر #مقتدر، هر قدر #عادل، هر قدر از طرف خداوند دارای #سند محکم هم که باشد، ولی کاری از او ساخته نیست. پس آنها مأمورند که بیایند #اطاعت این را بکنند.
بنابراین این فرمایش حضرت که آیا تو میپذیری؟، نشان میدهد که وصیت و توصیه خواستن، یک مقام مهمی هست. انسان خیلی وقتها #نهج_البلاغه در حجرهاش است، روی میزش است، خب پر از نصیحت و راهنمایی است. از طرف نهجالبلاغه که کوتاهی نشده تا آمده در حضور ما. در این چند قرن پر از #فتنه و #فساد و سوزاندن #کتابخانه ها و کشتن #رُوات واینها، خداوند حفظ کرده و این مسائل به دست ما رسیده از طرف #شرع اسلام و مناصحین و خیرخواهان بشریت، #حجت تمام شده، فلذا ما باید خودمان را حاضر کنیم که اهل نهجالبلاغه بشویم. بنده همیشه این فرمایش استاد #مطهری علیهالرحمة مثل اینکه در گوش و در ذهنم است که در اول توضیح کتاب #سیری_در_نهج_البلاغه، آنجا که سخن استادشان حاج میرزا علی آقای #شیرازی را بیان میکنند که چه فرد نافذ الکلامی بود و چه شایستگیهایی داشت، میفرمایند: من شهادت میدهم که آن #عالم_ربانی بود، اما در اینکه من #متعلم علی سبیل نجاةِ او بودم، خودم قطع ندارم، شبهه دارم. پس بنابراین #طلبه بودن و احراز طلبه شدن را کردن، یک کار مهمی است که انسان خودش را بشناسد که واقعاً اینجایی است یا از جای دیگری اینجا آمده.
باز این را عرض کردم که #فخرالدین_رازی در جلد اول تفسیرش از یکی از ارباب #تربیت نفوس و مکتبهای تربیتی، نقل میکند² و میگوید: ایشان وقتی که به مریدهای خودش، شاگردان خودش، #چله نشینیهای عبادتی و فراغت از #دنیا و اینها را برای اینکه #روحانیت و عکسهای جدید معنویت پیدا کنند، دستور میداد، وقتیکه میخواست اینها را #امتحان بکند، آنان را مینشاند و بعد #اسماء_الهی را بر آنها قرائت میکرد و #تذکر میداد. -مثل دعای شریف #جوشن_کبیر که چقدر اسمهای الهی در آن هست- و نگاه در چهرههای اینها میکرد تا ببیند کدامشان حالتشان فرق میکند؛ حالت دیگر دستی نیست، یعنی کسی نمیتواند به این آسانی حال خودش را عوض بکند، #خضوعی پیدا کند که در چهره و چشم و پوست صورت و اینها نمایش پیدا کند، لرزه در استخوان و بند بند او پیدا شود. حال اگر میدید که یکی از این افراد با شنیدن این اسماء مقدسه توفیقی در او پیدا نشد، میگفت: آقا شما به درد این #حوزه نمیخوری. برو #بازار مشغول کسب و کاسبی بشو!. پس بنابراین ما باید حالاتمان فرق بکند نسبت به پذیرش نهجالبلاغه، پذیرش آیات #قرآن، ببینیم واقعاً از وقتی که ما آشنا شدیم با #معارف اسلامی، آیا این #اذان را که میشنویم، همان وضع را در دارد که پارسال، پیرارسال، پنج سال، ده سال پیش بود؟ یا نه، #روح و جان ما با مفاهیم اللهتعالیاکبر، اللهتعالی لاالهالّاهو، واینطور مسائل آشناتر شده و مثل خبر #شادی میشنویم، خبر #غم که میشنویم، در ما تأثیر میکند؛ اگر اینطور شده، آثار این است که ما یک شایستگیای از برای پرسش وپاسخ مسائل #دینی پیدا کردهایم. اهل حوزهی #ائمه اطهار (علیهمالسلام) شدیم. و شاگرد مکتب ترقیِ روحی شدهایم.
در هر حال، «قال له رجل: اوصنی. قال: او تقبل؟ قال: نعم»، خوش به حالش که حساب خودش را کرده بود، گفت: بله، من پذیرش دارم هرچه بفرمایی.
@seyedololama
ص۲
⬇️
(قسمت دوم)
🔹 در هر حال حضرت به او فرمودند که: «او تقبل»؛ حالا من یک چیزی گفتم. تو قبولش میکنی؟ این خیلی حرف است. مانعی نداری تو در وجودت از پذیرش یک سخنی که یک #دانشمند، یک آدم دلسوزی به تو بگوید؟ آیا چنین کاری با خودت کردهای؟
و این مسئله نظیر مسئلهی #امامت و #حکومت_اسلامی میماند؛ مثلاً فرمودهاند که یکی از شرایط امامت و پیشوایی و نفوذ حکومت اسلامی پذیرش #مردم است. خب این به چه معناست؟ آیا یعنی حکومت اسلامی اگر از طرف مردم پذیرش نداشته نباشد، این حکومت رسمیت و #قانونیت ندارد و #مشروع نیست؟ اینطور که نیست. بلکه شاید معنایش این باشد که یعنی این حکومت، إعمال و نفوذ و نتیجهگیریاش، وابسته به این هست که مردمی پیدا بشوند و کاری انجام بدهند، وإلّا اگر آنها از پذیرش، امتناع داشته باشند، #حاکم هر قدر #مقتدر، هر قدر #عادل، هر قدر از طرف خداوند دارای #سند محکم هم که باشد، ولی کاری از او ساخته نیست. پس آنها مأمورند که بیایند #اطاعت این را بکنند.
بنابراین این فرمایش حضرت که آیا تو میپذیری؟، نشان میدهد که وصیت و توصیه خواستن، یک مقام مهمی هست. انسان خیلی وقتها #نهج_البلاغه در حجرهاش است، روی میزش است، خب پر از نصیحت و راهنمایی است. از طرف نهجالبلاغه که کوتاهی نشده تا آمده در حضور ما. در این چند قرن پر از #فتنه و #فساد و سوزاندن #کتابخانه ها و کشتن #رُوات واینها، خداوند حفظ کرده و این مسائل به دست ما رسیده از طرف #شرع اسلام و مناصحین و خیرخواهان بشریت، #حجت تمام شده، فلذا ما باید خودمان را حاضر کنیم که اهل نهجالبلاغه بشویم. بنده همیشه این فرمایش استاد #مطهری علیهالرحمة مثل اینکه در گوش و در ذهنم است که در اول توضیح کتاب #سیری_در_نهج_البلاغه، آنجا که سخن استادشان حاج میرزا علی آقای #شیرازی را بیان میکنند که چه فرد نافذ الکلامی بود و چه شایستگیهایی داشت، میفرمایند: من شهادت میدهم که آن #عالم_ربانی بود، اما در اینکه من #متعلم علی سبیل نجاةِ او بودم، خودم قطع ندارم، شبهه دارم. پس بنابراین #طلبه بودن و احراز طلبه شدن را کردن، یک کار مهمی است که انسان خودش را بشناسد که واقعاً اینجایی است یا از جای دیگری اینجا آمده.
☑️ مرحوم آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی
@seyedololama