🔸 با توجه به اتمام موجودی شماره‌های سابق به اطلاع می‌رساند، نسخۀ الکترونیک فصلنامه اقلیما به صورت کامل در کتابخوان طاقچه منتشر شده است. شماره صفر: https://taaghche.com/book/191290 شماره 1 و 2: https://taaghche.com/book/202323 شماره 3 و 4: https://taaghche.com/book/240690 📝 فصلنامه اقلیما مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻جهاد زنانه در خط مقدم خیابان دکتر مرضیه شعربافچی‌‌زاده، عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران 🔸️#یادداشت_اختصاصی وَجَٰهِدُواْ فِي ٱللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِۦۚ هُوَ ٱجْتَبَىٰكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي ٱلدِّينِ مِنْ حَرَجࣲۚ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَٰهِيمَۚ.... انقلاب ۵۷ که رخ داد، نتیجه لبیک مردم به‌ویژه زنان بود؛ به ندای خمینی کبیر که با فطرت آنان سخن گفت و بیدار کرد انچه در جانشان خفته و منتظر یک تلنگر بود. زنان، پیشاپیش مردان به خیابان آمدند، هرکجا مردان احتیاط کردند و مشغول دودو تا چهارتا شدند برای حضور، زنان با مشت گره کرده، صف اول ایستادند و غیرت مردان را به خروش آوردند. انقلاب به ثمر نشست و جنگ تحمیلی آغاز شد؛ مردان به سمت خط مقدم شتافتند و زنان پشتیبانی جبهه‌ها را بر عهده گرفتند. از امداد و خدمات درمانی تا شستن لباس و پشتیبانی‌های دیگر از این قبیل در طول دفاع مقدس بر عهده زنان بود. جهاد در درجه اول امری مردانه بود و زنان غالباً رزمنده نبودند. در جنگ تحمیلی سوم اما، کنشگری متفاوتی از زنان به منصه ظهور رسید. از سحرگاه یکشنبه ۱٠ اسفند که دل‌ها سوخت و قلب‌ها عزادار شد، زنان به گریه مجال ندادند تا زمین‌گیرشان کند. عزاداری را گذاشتند به وقتش، فردای پیروزی و در حرکتی خودجوش، به تعبیر امام شهیدمان، مبعوث شدند برای امری مهم. گویا روزها و ماه‌های منتهی به انقلاب ۵۷ است، ندایی از جنس ندای امام خمینی، آنها را به خیابان کشید، بدون هماهنگی، بدون فراخوان و بدون ساختار از پیش‌تعیین‌شده، خیابان شد به مثابه صف اول تظاهرات؛ به مثابه خط مقدم جبهه. مشت‌ها گره شد به تبعیت از امام شهید و اشک‌های بی‌امان با آستین‌ها پاک شد به تبعیت از بازماندگان کربلا؛ زنان با تلفیقی از کنشگری فعال در به ثمر رسیدن انقلاب و پشتیبانی از جبهه‌های جنگ تحمیلی هشت ساله، پشتیبانی را به صف اول مبارزه اوردند. اینک سی و چهار شب است، که خیابان ها مملو از سربازان خامنه‌ای شهید است که خط مقدم را رها نکرده‌اند؛ به اعتراف همگان این زنان هستند که چراغ خیابان را روشن نگاه داشته اند؛ امنیت را در شهرها برقرار کرده‌اند تا کفتاران منتظر، مجالی برای عرض اندام نداشته باشند و قوت قلب سربازان میدان شده‌اند با دلگرمی‌دادن‌ها و حضورشان. همان‌ها که حواسشان به درست کردن لقمه و میان وعده سربازان خیابان نیز بوده، دغدغه افطار و سحرشان را داشته‌اند و برای تامین تجهیزات سربازان پشت لانچرها پول جمع می‌کنند. زن انقلاب اسلامی، زن پرورش یافته و نفس کشیده در هوای معطر انقلاب اسلامی، به چنان درکی رسیده و چنان بلوغی از کنشگری را به رخ جهان کشیده که فرداها و فرداها را مبهوت خویش خواهد ساخت. مدیریت خانه و خیابان و در واقع مدیریت عواطف یک کشور را مدبرانه برعهده گرفته‌اند و نگذاشته آتش این حضور سرد شود. کیست که نداند چقدر هماهنگی بین اعضای خانواده، تدارک سحر و افطار، و راهی شدن بلافاصله پس از افطار به سمت میادین و خیابان‌ها در ماه مبارک سخت و نیازمند توان مضاعف است و اگر نبود همت و انگیزه و نیت خالص زنان، خانواده نیز پای کار تجمعات نبود. تجمعات این شبها در میادین و خیابان‌های مختلف ایران، حرف های دیگری نیز دارد. جلوه‌گاه عزم و اراده زنانی شده است که با هر اعتقادی و حتی اختلافی، پای کار وطن خود ایستاده‌اند. به صراحت می‌گویند اختلاف‌ها را برای بعدها گذاشته‌اند؛ بعدهایی که دیگر دشمن متجاوز ادب شده و جنگ، عزتمندانه با پیروزی اسلام به پایان رسیده است. چه شاهکارهایی این شبها خیابان‌ها به خود دیده‌اند و در حافظه ملت ثبت و ضبط شده است. زنان شجاعی که از آن سوی مرزها به یاری کشور خود شتافته اند؛ زنانی که همین دو ماه پیش دلخور و در پی اعتراض بودند و اینک جهادگرانه برای میهن خویش مبارزه می کنند و زنانی که از روز اول انقلاب، در همه آوردگاه‌ها پای کار آن بوده‌اند؛ همه طیف‌ها در کنار هم، بیشمار و خستگی‌ناپذیر، به حراست از وطن مشغولند. هرشب، ساعت‌ها... زنان انقلاب اسلامی، امروز همه جهادگرند. بی ادعا، و بدون ذره‌ای ترس، حریف می‌طلبند در خط مقدم جبهه. که جاهدوا فی الله حق جهاده... 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻پشت میز‌نشینی واگیردار بود! چند کلامی درباره احوالات این روزهای علوم انسانی یادداشت حمیده‌ عرب سرخی، دانشجوی ارشد جامعه شناسی در کانال خوانش سوم: 🔁 #بازتاب_اندیشه‌ها در روزگار عجیبی به سر می‌بریم؛ روزگاری که در آن باید فضای آکادمیک و علمی بر ما غلبه داشته باشد. علوم انسانی باید به‌عنوان نقطه‌ کانونی‌ در تحلیل و بررسی عمل کند. با این حال، در شرایط فعلی، سکوتی غالب محیط را فرا گرفته است؛ سکوتی عجیب و غریب. در هیاهوی جنگ، همان طرفی که همیشه حکومت به معنای اعم کلمه را به زیر مشت و لگد نقد خویش می‌بردند و از "ایده‌های ناسیونالیسم‌مآبانه" خود دم می‌زدند؛ اکنون چسبی محکم بر دهانشان زده‌اند و لام تا کام سخنی نمی‌گویند. این سکوت ممکن است ناشی از آن باشد که قبل از آغاز چنین وضعیتی، عده‌ای در جامعه ایران همواره به نظریات غربی تکیه می‌کردند و آن‌ها را بر شرایط ایران حاکم می‌دانستند. خواندن نظرات نظریه‌پردازان غربی را اولویت و ندانستن و نخواندن این نظریات را نوعی جهالت تلقی می‌کردند. این جهالت بیش از هر چیز به یک سندروم تبدیل شده است؛ "سندرومی غرب‌نشناسی" که امروز ما را در مواجهه با نظریات غربی به بن‌بست کشانده است. سندرومی که بیشتر شبیه یک جرم بود و او که نمی‌دانست مجرم. برخی از روشنفکران و پژوهشگران علوم انسانی به دیدن غرب به‌عنوان محل آرمان‌ها و آمال‌های خود عادت کرده‌ و در تلاش بوده‌اند که شرایط ایران را با نظریات غربی تطبیق دهند. این تلاش‌ها گاهاً موجب تفسیرهایی می‌شود که با واقعیت جامعه ایران همخوانی ندارد و نشان‌دهنده خطای شناختی جدی در مسئله‌یابی است. "خطایی که ایران را محل دفن آرزو می‌دانست!" در شرایط سکوت، نتیجه‌ افکارمان به گوشه‌نشینی و پناه بردن به نوشتن از پشت میزها ختم می‌شود. آری، پشت میز نشینی از برخی مسئولین به روشنفکر ایرانی نیز سرایت کرده. یکی از چالش‌هایی که روشنفکران ما در حال حاضر با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، عدم ارتباط با مردم است؛ مردمی که شب‌ تا صبح در خیابان‌ها در حال کنش‌ورزی هستند. باید فقط سر در کتاب‌هایت باشی که این همه خروش و جوشش را نبینی! این افراد باید دیده شوند، اما چنین اتفاقی نمی‌افتد. مردم در میدان عمل نیستند، زیرا روشنفکر و نظریه‌پرداز هنوز در موقعیت خود جا نیفتاده‌اند و در پستو کتابخانه‌های خود سکنی گزیده‌اند. در حالی که تحلیلگران خارجی و روشنفکران غربی بارها به ایران و به‌ویژه به پیچیدگی‌های پیوند بین تمدن، دین، زبان و مذهب در این کشور اشاره کرده‌اند، زندگی مردم ایران به‌طور کامل با آنچه در حال حاضر در جامعه جهانی اتفاق می‌افتد، متفاوت است. در این شرایط، نقش زن ایرانی و به‌ویژه نقش زن مسلمان ایرانی کمتر درک می‌شود. اندیشمندان ایرانی به خلق‌های جدی زن ایرانی در شرایط کنونی توجه نمی‌کنند، اگر توجهی هم داشته باشند، درباره‌ آن سخن نمی‌گویند یا آن را جدی نمی‌دانند. این امر ناشی از این است که نظرات غربی را به‌گونه‌ای خوانده‌اند که ذاتی کامل و جامع از آن در ذهن آن‌ها باقی مانده و در نتیجه، در مواجهه با این مسائل دچار خلأ می‌شوند. خلایی که ناشی از نافهمی از ملت ایران است. هنگامی که به مطالعه فمینیسم و نظریات غربی می‌پردازیم، این نظریات برابری را تحت شرایط و چارچوب‌هایی مطرح می‌کنند که در آن مرد به‌عنوان معیار اصلی برابری قرار دارد و زن به‌دنبال آن معرفی می‌شود. هیچ‌گاه از دریچه دین و در بافت جامعه ایرانی به بررسی زن ایرانی و ملت ایران پرداخته نمی‌شود. اکثر اوقات دین را سکولار فهم کرده‌ و داد و هوار راه انداخته‌اند که آری این مسائل ناشی از عدم جدایی دین و سیاست است. چون دین را هم با غرب می‌فهمند. اما سکوت و رخوتی که در جامعه ایرانی وجود دارد، یادآور وضعیتی است که کودک درس‌خوان منزوی و تنها در کلاس درس، دور از دیگران که هیچ ارتباطی با آن‌ها ندارد و فقط نمراتش ۲۰ است. این عدم ارتباط به روشنفکر ایرانی نیز نسبت داده می‌شود که با چنین وضعیتی در شرایط کنونی مواجه است. در کل، در حوزه علوم انسانی از مشاهده فضای جامع پیرامونی که در جامعه‌مان وجود دارد، دور هستیم. نباید تنها به یک قشر توجه کرد؛ آسیب‌های جدی و مهم پارادوکسیکال در جامعه ایرانی رخ می‌دهند و روشنفکر ایرانی را دچار اختلال کرده‌اند. اختلالی که او را به درد و دیوار نظریات می‌زند‌ و استخوان لای زخمی چندین و چند ساله است؛ اختلالی از جنس فراموشی تاریخ 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻قد کشیدن در صحنۀ نبرد وقتی مادر، خودِ نظریه می‌شود زهرا‌ صادقی‌فرد، پژوهشگر حوزه زنان 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه روانشناسان مدتهاست دریافته‌اند: تربیت، انتقال گزاره‌های اخلاقی از طریق کلام نیست. تربیت، «تنظیم نظام حب و بغض» در جان متربی است. کودک نمی‌آموزد چه چیزی را دوست بدارد چون شنیده است؛ می آموزد چون دیده است مادرش در برابر چه می‌ایستد، برای چه اشک می‌ریزد، به سوی چه میشتابد. مادر با نحوه زیستنش – نه با نحوه گفتنش – نقشه عاطفی جهان را برای فرزند ترسیم میکند. ➕️دانلود فایل شمارۀ سوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻مانایی تمدن‌ها به «معنا»‌‌ است. حجت‌الاسلام دکتر حبیب‌الله بابایی 🔁 #بازتاب_اندیشه‌ها تمدن در فلسفهٔ اپستین چیزی جز بدن و لذت‌های اسافل مادی و حیوانی نیست، برای همین ممکن است یک شَبه از هم بپاشد (تمدن مادی و فیزیکی). در فلسفه معنوی ایرانیان، حقیقت تمدن را باید در روح انسانی و اشراقی تمدن جستجو کرد (تمدن انسانی و متافیزیکی). در این نگاه انسان فاخر ایرانی، مرگ فیزیکی یک تمدن، هرگز موجب مرگ حقیقی و متافیزیکی آن تمدن نمی‌شود (ببینید تاریخ مغولان و صلیبیان رو). خطای بزرگ غرب، فهم شرق با ذهنیت غربی است. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

#گزارش | لیست پژوهشگرانی که از ابتدای جنگ رمضان تا کنون با مجله تخصصی اقلیما همکاری کرده‌اند(بخش دوم): 1⃣صوت‌ها: 🔷️دکتر فریبا علاسوند 🔸️زنان و حماسه بخش اول 🔸️زنان و حماسه بخش دوم 🔷️حریر عادلی 🔸️زن ایرانی و تکثیر شجاعت 2⃣ویژه‌نامه‌ها: 🔷حجت‌الاسلام مقداد اموری 🔸️موقعیت زینبی از جنس فلسفه تاریخی و قواعد عام است 🔸️افتخار شاگردی ولایت 🔷حسام‌الدین شهرابی فراهانی 🔸️گرفتار در افق زمین 🔷انسیه برومندپور 🔸️زنی که هلاک شد؛ از اغوای آدم تا مرد آهنین 🔷حجت‌الاسلام مرتضی امیری 🔸️بازنمایی زن در تاریخ پیدایش یهود 🔷مریم شکیب 🔸️دام عسل و پروژۀ تطهیر اشغال 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

📌#گزارش | مجله اقلیما را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید. 📱سایت https://gesostu.ir/eqlima_mag 📱بله https://ble.ir/eqlima_mag 📱ایتا https://eitaa.com/eqlima_mag 📱تلگرام https://t.me/eqlima_mag 📱اینستاگرام https://www.instagram.com/eqlima_mag?igsh=N2JhZ2lqbmE1MGZ1 📱طاقچه 📚فصلنامه اقلیما ـ شماره صفر https://taaghche.com/book/191290 📚فصلنامه اقلیما ـ شماره ۱ و ۲ https://taaghche.com/book/202323 📚فصلنامه اقلیما ـ شماره ۳ و ۴ https://taaghche.com/book/240690 💳حمایت مالی از مجله اقلیما https://gesostu.ir/product/sub1/ 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻جوشش غیرت الهی با طلایه‌داری بانوان گزارش متنی درس اخلاق امشب حضرت استاد یزدان‌پناه در جمع مردم در محوطه سر در دانشگاه تهران: 🔁 #بازتاب_اندیشه‌ها این اتفاق بی‌سابقه که مردم، چهل شبانه‌روز زیر بمباران و هجمۀ دشمن در خیابان اینگونه استوار حاضر می‌شوند، یک سرّ و قاعدۀ قرآنی دارد که باید در آن بیشتر تأمل کرد. از یک جهت به‌صورت کلی، خون به ناحق‌ریخته‌شده به اندازۀ عظمت خود، انسان را بلند می‌کند و به سمت خونخواهی می‌کشاند و از جهت الهی و معنوی، اصلا خون به‌ناحق‌ریختۀ‌الهی، اساس آن غیرت الهی است، بعد موجب برانگیختن می‌شود و یک‌نوع قیام می‌آورد. حتی یک شهید برای خودش غیرت الهی را برمی‌افکند. این خون شهدای ما و کودکان میناب، همه غیرت الهی را بالا می‌آورند. یعنی این خون یک نسبت با خدا پیدا می‌کند و خدا می‌گوید من باید انتقام بگیرم و کاری کنم که این خون وقتی ریخته شد، محو نشود. در قرآن از آن به «عزیز ذوانتقام» تعبیر شده است. علامه طباطبایی می‌گوید ذوانتقام یک شعبه از اسم عزیز است و وقتی می‌خواهد طرف مقابل را پاسخی بدهد که نتواند دیگر اینگونه عمل کند می‌شود انتقام که یعنی انتقام آن حتمی است. در آیه ۴۶ و ۴۷ سورۀ ابراهیم خداوند سبحان اینگونه می‌گوید: اینها مکرشان را کردند [تا ریشۀ حق و حقیقت را قطع کنند] و مکر شما حقیقتاً برای حضرت حق مکر نیست. (چون خداوند می‌داند و دست شما را خوانده است. یعنی مکر شما نسبت به خدا عملاً هیچ است.) ولو مکری باشد کوه‌ها را تکان بدهد خداوند خبر دارد. خدا وعده‌ای به اهل حق داد که شما در حقانیت استوار باشید، من شما را پیروز می‌کنم و غلبه می‌دهم. خداوند خلف وعده نمی‌کند. چون خدا عزیز است و انتقام می‌گیرد. یعنی خداوند با اسم عزیز، ریشۀ آنها را می‌کند حتی اگر به آنها مهلت می‌دهد، مکر خداست. در خصوص خون رهبر شهید ما، گاهی اوقات انتقام خدا بسیار شدید می‌شود و زمانه و کل زمان‌ها را تغییر می‌دهد. خون بسیار شریف الهی، انتقامش به نحوی است که خدا کل زمین و زمان را تغییر می‌دهد. مثلاً درمورد سیدالشهدا، تعبیر ثارالله به‌کار می‌رود که یعنی خدا، خون ایشان را خون خودش می‌داند. یعنی این نسبت الهی است و غیرت خدا را در پی دارد. خدا انتقام او را می‌گیرد تا روز ظهور حضرت حجت(عج). یک بخشی از شور این‌روزها یک شعبه همین معناست که خون حسین بن‌علی(ع) است. خون الهی، غیرت می‌آورد و غیرت به حرکت درمی‌آورد و شرایط را تغییر می‌دهد. درمورد رهبر شهید، می‌توانم به‌طور قطع بگویم ایشان در این ۳۷ سال رهبری، امتحانات فراوان و سختی شدند. در تمام این صحنه‌های بسیار حساس نلرزید و جانب خدا را رعایت کرد. این جهت انقلابی در مردم را سرپا نگه داشت و هرچه داشت در طبق اخلاص گذاشت. ایشان محور حرکت بود و گویی از ایشان نور به همۀ عالم پخش می‌شد. یعنی تا آخر با وجود تهدید‌ها کوتاه نیامد و گفت مثل ما با مثل یزید بیعت نمی‌کند. من اسم این را حرکت در مسیر حق و حقانیت می‌گذارم که این «الهی» است. ایشان صدها میلیون شیعه و مسلمان را داشت هدایت می‌کرد. در اینجا خدا پس از ریختن خون او، غیرت می‌ورزد و وعدۀ حتمی انتقام می‌دهد. چه دلیلی مردم را چهل شب به خیابان کشانده که کوتاه هم نمی‌آیند؟ من همین‌جا تشکر می‌کنم از خانم‌های محترم که بنده در صحنۀ میدان، بانوان را جلوتر می‌بینم. چه چیزی در خانم‌ها وجود دارد که از هیچ چیز نمی‌ترسند و خونخواهی می‌کنند و هرشب به خیابان می‌آیند؟ این یقینی است که خانم‌ها بیشتر در میدانند‌. در جریان شهادت اباعبدالله، اولین کسانی که زودتر و بیش از همه شروع کردند به عزاداری خانم‌ها بودند و این البته عزاداری صرف نبود بلکه با آن «حق» را احیاء می‌کردند. اسم «عزیز منتقم» دارد این کار را می‌کند و دل را شور می‌دهد. چون غیرت الهی در دل‌ها برای انتقام‌گیری قرار گرفته است. سیدالشهدای انقلاب ما، رهبر شهید است. بنده یقین دارم این عصر و زمانه، عصر امام شهید حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای است. عزتی امام شهید ما در جهان پیدا می‌کند که هیچ‌کس پیدا نمی‌کند. من طبق آیات قرآنی این را می‌گویم. خون ایشان زمینه‌ساز ظهور حضرت حجت(عج) است‌. کاری که مردم این شب‌ها می‌کنند آدم را به خضوع وامی‌دارد. در این انقلاب فقط مردم شهید نشدند، بلکه مسئولین و خانواده‌هایشان هم شهید شدند. یعنی مردم ما از مسئولین ما جدا نیستند. منطق ما مثل اباعبدالله است که هرچه داشت در راه شهادت آورد. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻بررسی پدیدارشناسانه کنش‌های زنانه در شرایط بحران؛ از کفن‌پوشی تا نمادسازی مقاومت سمیه حاجی اسماعیلی، عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی پژوهشکده زن و خانواده 🔸️#یادداشت_اختصاصی در شرایط بحرانی و جنگی، کنش‌های اجتماعی افراد تنها واکنش‌های صرف به تهدیدهای بیرونی نیستند، بلکه حامل معناهای عمیق فرهنگی، هویتی و نمادین‌اند. در این میان، کنش‌های نمادین زنان—مانند کفن‌پوشی، در دست گرفتن سلاح یا مشارکت در نمادسازی‌هایی همچون نوشتن پیام‌ها و نام‌ها بر تجهیزات نظامی—را می‌توان از منظر پدیدارشناسی اجتماعی به عنوان شیوه‌هایی برای بیان تجربه زیسته، بازتعریف هویت جمعی و مشارکت در امر مقاومت اجتماعی تحلیل کرد. پدیدارشناسی اجتماعی بر فهم معناهایی تأکید دارد که کنشگران در بستر تجربه زیسته خود به رفتارها و اعمالشان نسبت می‌دهند. در این چارچوب، کنش‌هایی مانند کفن‌پوشی صرفاً یک رفتار ظاهری یا آیینی نیست، بلکه نوعی بیان نمادین از آمادگی برای فداکاری و مشارکت در سرنوشت جمعی جامعه است. این کنش، در سطح تجربه فردی، نوعی مواجهه آگاهانه با امکان خطر و مرگ است و در سطح اجتماعی، پیام همبستگی و مقاومت را منتقل می‌کند. در دست گرفتن سلاح توسط زنان نیز از منظر پدیدارشناسانه صرفاً به معنای ورود به حوزه نظامی نیست، بلکه بازنمایی نوعی تغییر در ادراک اجتماعی از نقش‌های جنسیتی در شرایط بحران است. در چنین موقعیت‌هایی، زنان نه تنها به عنوان گروهی نیازمند حمایت دیده نمی‌شوند، بلکه خود به عنوان کنشگرانی فعال در دفاع از جامعه و خانواده ظاهر می‌شوند. این کنش‌ها در واقع نوعی بازتعریف موقتی و موقعیتی از نقش‌های اجتماعی را نشان می‌دهند که در بستر شرایط استثنایی شکل می‌گیرد. نمادسازی‌هایی مانند نوشتن پیام‌ها، نام‌ها یا شعارها بر ابزارهای نظامی نیز از منظر جامعه‌شناسی نمادین قابل تحلیل است. این رفتارها را می‌توان نوعی مشارکت نمادین در میدان مقاومت دانست؛ مشارکتی که از طریق آن افراد—از جمله زنان—احساس حضور و اثرگذاری در روند دفاع جمعی را تجربه می‌کنند. در اینجا، کنش نمادین به ابزاری برای تبدیل احساسات فردی مانند خشم، سوگ یا مطالبه عدالت به یک بیان جمعی و معنادار تبدیل می‌شود. از منظر پدیدارشناسانه، وجه مشترک این کنش‌ها در این است که همگی نوعی «معناپردازی جمعی» را شکل می‌دهند. زنان از طریق این اعمال نمادین نه تنها تجربه شخصی خود از بحران را بیان می‌کنند، بلکه به تولید یک روایت مشترک از مقاومت و ایستادگی کمک می‌کنند. این روایت مشترک می‌تواند در تقویت همبستگی اجتماعی، افزایش احساس هم‌سرنوشتی و تقویت تاب‌آوری جامعه نقش مهمی ایفا کند. در مجموع، بررسی پدیدارشناسانه این کنش‌ها نشان می‌دهد که رفتارهای نمادین زنان در شرایط بحران را نمی‌توان صرفاً واکنش‌های احساسی یا لحظه‌ای تلقی کرد. این کنش‌ها در واقع بخشی از فرایند اجتماعی معنا‌سازی در شرایط بحرانی‌اند؛ فرایندی که در آن زنان با بهره‌گیری از نمادها، آیین‌ها و کنش‌های جمعی، تجربه بحران را به تجربه‌ای از هویت، همبستگی و مقاومت اجتماعی تبدیل می‌کنند. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔖بستۀ محتوایی «زندگی‌آفرینی در خیابان» مجموعه محصولات مجله اقلیما پیرامون حضور و مدیریت زنانۀ تجمعات خیابانی 📝 یادداشت: 💠 جنگ دو باور دکتر شیما فتورچیان | لینک 💠 دفاع زنانه دکتر مرضیه افضلی | لینک 💠 بازتعریف عاملیت زنانه در بحران‌های ملی دکتر زینب اصغریان | لینک 💠 زنان: سرمایه‌گذاری امام شهید و میدان‌داری خیابان‌ها دکتر مهدیه محمدی عراقی | لینک 💠 اینجا دست مادرانه‌ای در کار است دکتر مرضیه افراسیابی | لینک 💠 جنس پیشران در متن زندگی دکتر مریم منصوری | لینک 💠 جهاد زنانه در خط مقدم خیابان دکتر مرضیه شعربافچی‌زاده | لینک 💠 شهر مقاومت، زندگی را به رخ می‌کشد زهرا ستاری فقیهی | لینک 💠 چرخش پارادایمی: از زندگی تا میدان هانیه زلفی | لینک 🎙 صوت: 💠 مجموعه پادکست‌های زن و خیابان، اکبر شهبازی صوت | گزارش متنی صوت‌ها 💠 مقاومت خانوادگی با محوریت زن و با طعم‌ زندگی، دکتر زهرا شریف | صوت 💠 مجموعه پادکست‌های مدیریت زنانه در خیابان، دکتر انسیه برومند‌پور | صوت‌ 💠 فرعی‌ترین اصل واجب حجت‌الاسلام حمید سبحانی صدر | صوت 💠 زیست مقاومت جنگی حجت‌الاسلام تاکی | صوت 💠 قدرتِ نرمِ زن حجت الاسلام محمد‌رضا زائری | صوت 💠 زنان و حماسه دکتر فریبا علاسوند | صوت اول | صوت دوم 🖊توییت: 💠 پیشران تجمعات 💠 ضرورت حضور درون‌زا و مردمی 💠 مدیریت زنانه فراتر از حضور زنان 💠 شب‌های قدر انقلاب با زندگی در خیابان 💠 خلق معنا در تجمعات، مسئولیتی زنانه 🔁 بازنشر: 💠 ایران زنده شد! حجت‌الاسلام مجتبی عرب | لینک 💠 جنگ زنانه حجت‌الاسلام علی مهدیان | لینک 💠 زنان، جنگ، حماسۀ گرم و متافیزیک ایام این روزها چطور به زنان احتیاج داریم؟ مهدی تکلو | لینک 💠 وظیفه و نقش زنان بعد از شهادت رهبری حجت‌الاسلام عابدینی | لینک 💠 خیابان: صحنۀ زیست و تجلی سوژه‌ی انقلابی هاجر اخشیک | لینک 💠 حضور پرشور و پرتعداد بانوان علیرضا زادبر | لینک اول | لینک دوم 💠 این خیابان چهرۀ زنانه دارد! حمیده عرب‌سرخی | لینک 📂 ویژه‌نامه: 💠 شمارۀ اول اساس ملت: زندگی در قوارۀ جنگ 💠 شمارۀ دوم جنگ‌ رمضان: عالمۀ غیرمعلمه 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻توسعه «خواهری منطقه‌ای» و دعوت از زنان آزاده برای تحقق «دنیای بدون اسرائیل» مهدیه شادمانی، هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان 🔸️#یادداشت_اختصاصی این یادداشت به بررسی ظرفیت‌های قدرت نرم، نقش جوامع مدنی و به‌ویژه جایگاه زنان در روندهای اجتماعی و منطقه‌ای در موضوع تحقق دنیای بدون اسرائیل می‌پردازد. در وصول چنین هدفی، متاسفانه در بسیاری از تحلیل‌های سیاسی، تمرکز بیش از حد بر ابعاد سخت‌افزاری و نظامی باعث نادیده‌گرفتن عواملی می‌شود که در سطح اجتماعی، فرهنگی و ارتباطی می‌توانند تأثیرات پایدارتر و عمیق‌تری ایجاد کنند. در واقع، تحولات سیاسی در هر منطقه معمولاً نتیجه مجموعه‌ای از عوامل چندبعدی است که میان فشارهای مردمی، تحولات نهادی، تغییرات گفتمانی و افزایش هزینه‌های راهبردی برای بازیگران مختلف شکل می‌گیرد. در چنین چارچوبی، نقش قدرت نرم و کنشگری اجتماعی ملت‌ها اهمیت بنیادین دارد. تأثیرگذاری بر افکار عمومی، ایجاد اعتماد، و شکل‌دادن به گفتمان‌های مشترک، بخشی از سازوکارهای اجتماعی است که فراتر از رویکردهای سخت‌افزاری عمل می‌کنند. بدون همراهی بدنه اجتماعی و جلب اعتماد ملت‌ها، هر کنش سیاسی یا منطقه‌ای ممکن است با چالش‌هایی مانند سوءبرداشت‌های هویتی، گسترش ترس‌های متقابل یا شکل‌گیری فضای بی‌اعتمادی مواجه شود. در میان عناصر متعدد قدرت نرم، نقش زنان جایگاهی ویژه دارد. زنان در بسیاری از جوامع به‌عنوان نماد اراده، پایداری اجتماعی، و ظرفیت‌های اخلاقی جامعه شناخته می‌شوند. به همین دلیل، مشارکت زنان در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی و مدنی می‌تواند در ارتقای گفت‌وگو، کاهش تنش، تقویت دیپلماسی عمومی و ایجاد حساسیت نسبت به مسائل انسانی به خصوص در خصوص جنایت‌های اسرائیل اثرگذار باشد. ظرفیت‌های شبکه‌سازی زنان در روابط منطقه‌ای زنان فعال در عرصه اجتماعی برای ایفای نقش مؤثر، نیازمند شکل‌گیری شبکه‌ای هماهنگ از کنشگران فرهنگی، دینی، آموزشی و ارتباطی هستند. هر یک از این گروه‌ها با ابزارهای مخصوص خود می‌توانند در شکل‌دهی به افکار عمومی و تقویت گفتمان‌های انسان‌دوستانه نقش‌آفرینی کنند. به‌کارگیری صحیح این ظرفیت‌ها در بلندمدت به افزایش درک متقابل میان جوامع و کاهش سوء‌تفاهم‌های فرهنگی کمک می‌کند. ترکیب قدرت نرم و همبستگی اجتماعی زنان در کشورهای منطقه به خصوص اسلامی، رویکردی مؤثر است؛ زیرا هم‌گرایی درونی، یکی از ستون‌های اصلی ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی هر جامعه محسوب می‌شود. محورهای کلیدی ظرفیت های قدرت نرم زنانه عبارت است از: ۱. هویت و همبستگی مشترک ۲. ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی ۳. نقش رسانه‌ها و فناوری‌های ارتباطی ۴. دیپلماسی عمومی و مردمی تبادل فرهنگی، گفتمان‌سازی مشترک، و همکاری میان شبکه‌های زنان می‌تواند زمینه‌ای برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های اجتماعی و انسانی در پروژه‌های بشردوستانه، تقویت صلح اجتماعی و کاهش تنش‌ها فراهم کند. اگرچه تفاوت‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میان کشورهای منطقه نوعی چالش محسوب می‌شود، اما در عصر ارتباطات، شبکه‌سازی و تبادل تجربه آسان‌تر شده و این تفاوت‌ها را می‌توان از طریق همکاری‌های هدفمند کاهش داد. ابعاد چندگانه نقش زنان نقش زنان در عرصه اجتماعی و منطقه‌ای چندبعدی است و می‌تواند در قالب‌های زیر بروز یابد: ۱ . دیپلماسی غیررسمی و گفت‌وگوهای میان‌فرهنگی: زنان با ایجاد فضاهای تبادل نظر و گفت‌وگو، در ترویج گفتمان‌های صلح‌محور، حساسیت‌سازی نسبت به مسائل انسانی به خصوص افشای جنایات علیه زنان و کودکان در غزه، لبنان و ایران، و افزایش اعتماد میان جوامع نقش دارند. ۲ . حمایت از حقوق بشر و عدالت اجتماعی: مشارکت زنان در ثبت و مستندسازی مسائل انسانی، نقض حقوق بشر یا پیامدهای اجتماعی منازعات می‌تواند در فرایند پاسخگویی، گفت‌وگوهای سازنده و برنامه‌ریزی اجتماعی مؤثر باشد. ۳. جلوگیری از تشدید منازعات: تشکیل گروه‌های مطالبه‌گر و کمپین‌های اجتماعی می‌تواند به کاهش تنش، افزایش شفافیت و پیشگیری از گسترش بحران‌ها کمک کند. ۴. شبکه‌سازی منطقه‌ای: از طریق فناوری‌های نوین ارتباطی و رسانه‌های اجتماعی، امکان شکل‌گیری شبکه‌های گسترده میان زنان فعال در سراسر منطقه فراهم شده است؛ شبکه‌هایی که می‌توانند کانالی برای همکاری‌های مدنی، آموزشی و فرهنگی باشند. در این یادداشت به اختصار به ظرفیت های نرم قدرت زنانه در ایده محو اسرائیل با محوریت خواهری منطقه ای اشاره شد چرا که تحقق این هدف بزرگ، باید منطبق بر نگاهی واقع بینانه، عقلانیت سیاسی و بیداری ملت ها علیه جنایات اسرائیل باشد. صرف توجه به قدرت نظامی با تمرکز بر ایران و محور مقاومت، پیگیری این پروژه مهم تنها زمینه ساز تحقق سناریوی ایران هراسی و اسلام هراسی می گردد. 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻وحدت‌بخشی در سایۀ حکومت‌ توحیدی چرا صحبت از زن و وحدت یک دغدغۀ فمنیستی نیست؟ زهرا ستاری فقیهی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️#گزیده_ویژه‌نامه زن ایرانی در برهه‌ای از تاریخ ایستاده است که خودش پیشتر، رهبری یک نهضت انقلابی را برعهده داشته و آن را به نقطۀ پیروزی و تشکیل حکومت رسانده است. اکنون در ذیل سایۀ حکومتی که خود پرچمدار برپایی آن بوده به حل مسائل انسانی و پیچیدگی‌های حوزۀ نرم آن می‌پردازد؛ مسائلی که جز با ظرافت‌های عصبی، عقلانیت و زبان زنانه راهِ گشایش نمی‌یابند. جایگاه زن ایرانی در جامعه ایران آن‌قدر به‌جا و استراتژیک هست که او را به شاهراه وحدت‌آفرینی در جهان اسلام تبدیل کند. ➕️دانلود فایل شمارۀ سوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامهٔ اقلیما مجلهٔ تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag