✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️منظور از نعمت داده شدگان، مغضوبین و ضالین در سوره حمد چه کسانی هستند و چه ویژگی هایی دارند؟
🔸قرآن کریم در این سوره، مردم را به سه دسته تقسیم مى کند: ۱) کسانى که مورد نعمت هدایت قرار گرفته و ثابت قدم ماندند؛ ۲) غضب شدگان؛ ۳) گمراهان.
🔹الف. قرآن در تشریح و شناساندن این گروه ها، مصادیقی را ذکر کرده است، ما نیز با توسل به آیات این گروه ها را تشریح می کنیم. در آیه ۶۵ سوره نساء مصادیقی برای گروه «نعمت داده شدگان» بیان شده است چنین است: «کسانى که دستورات خدا و پیامبر را اطاعت کنند، خدا آنها را با کسانى قرار مىدهد که #مشمول_نعمت خود ساخته، از پیامبران و رهبران صادق و راستین و جانبازان و شهیدان راه خدا و افراد صالح، و اینان رفیقان خوبى هستند». این آیه افراد مورد نعمت خدا را چهار گروه معرفى مىکند: پیامبران، صدیقان، شهیدان، و صالحان. اینان ویژگی های مشخص و آشکاری دارند که از جمله مهمترین آنها که مشترک بین آنها است، #عمل_صالح و #راستگویی است.
🔹ب. اما در تشریح مفاهیم و مصادیق گروه دوم و سوم که نزدیکی بسیاری به یکدیگر دارند - راه حق را به کناری زده اند و رانده شده از درگاه الهی هستند - اختلاف اندکی وجود دارد و محققان سه احتمال را بر حسب روایات مطرح کرده اند: ۱) از موارد استعمال این دو کلمه در قرآن مجید چنین استفاده مىشود که #مغضوب_علیهم مرحلهاى سختتر و بدتر از #ضالین است، و به تعبیر دیگر «ضالین» گمراهان عادى هستند، ولی «مغضوب علیهم»، گمراهان لجوج و یا منافق اند؛ و به همین دلیل در بسیارى از موارد، غضب و لعن خداوند در مورد آنها ذکر شده است. [۱] ۲) جمعى از مفسران عقیده دارند که مراد از ضالین، منحرفان مسیحی و منظور از مغضوب علیهم، منحرفان یهودی هستند.
🔹این برداشت به دلیل موضعگیری هاى خاص این دو گروه در برابر دعوت اسلام است؛ زیرا همان گونه که قرآن هم صریحاً در آیات مختلف بازگو مىکند، منحرفان یهود، کینه و عداوت خاصى نسبت به دعوت اسلام نشان مىدادند، هر چند در آغاز، دانشمندان آنها از مبشران اسلام بودند، اما چیزى نگذشت که به جهاتى که در جای خود بیان شده - از جمله به خطر افتادن منافع مادیشان - سرسخت ترین دشمن اسلام شدند، و از هر گونه کارشکنى در پیشرفت اسلام و مسلمانان فروگذار نکردند. اما منحرفان مسیحی که موضعشان در برابر اسلام تا این حد سرسختانه نبود، تنها در شناخت آیین حق گرفتار گمراهى شده بودند، از آنها تعبیر به «ضالین» شده است. [۲]
🔹با این حال تعبیر از آنها به «مغضوب علیهم» بسیار صحیح به نظر مىرسد، ولى باید توجه داشت که این تعبیر در حقیقت از قبیل تطبیق کلى بر فرد است؛ یعنی اینها از جمله مصادیق بارز این مفهوم هستند و افراد مغضوب و ضالین افراد و گروه های بیشتری را شامل می شود. ۳) این احتمال نیز وجود دارد که #ضالین به گمراهانى اشاره مىکند که اصرارى بر گمراه ساختن دیگران ندارند، در حالى که #مغضوب_علیهم کسانى هستند که هم گمراه اند و هم گمراهگر، و با تمام قوا مىکوشند دیگران را همرنگ خود سازند! [۳]
🔹 #قرآن_کریم، خود در آیاتی مصادیق مختلفی را برای گمراهان و غضب شدگان ذکر می کند که براى نمونه به موارد زیر اشاره مىشود: «مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را که بر خدا بدگمانند عذاب کند. بر گردشان بدى حلقه زند و خدا بر آنها خشم گرفت». [فتح، ۶] «آن کس که کفر را به جاى ایمان برگزیند، چون کسى است که راه راست را گم کرده باشد». [بقره، ۱۰۸] «آنان که درِ دل را به روى کفر مىگشایند، مورد خشم خدایند و عذابى بزرگ برایشان مهیاست».[نحل، ۱۰۶] قرآن این گروه را جزو #مغضوبین و #ضالین نام میبرد که وجه مشترک در تمام آنها #نافرمانی کردن از خداوند است، و هر یک به نوعی مخالفت خود را با خداوند به انجام رسانیده اند و در نهایت، جزو #گمراهان و یا #غضب_شدگان قرار می گیرند.
پی نوشتها؛
[۱] مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۱، ص ۵۴، دار الکتب الإسلامیة، چ اول
[۲] همان، ج ۱، ص ۵۵
[۳] همان، ج ۱، ص ۵۶
منبع: اسلام کوئست
#قرآن #گمراهی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
⭕️امام جعفر صادق عليه السلام:
🔸اِنَّ الله عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَبْعَثْ نَبيّا اِلاّ بِصِدْقِ الْحَديثِ وَ اَداءِ الاَْمانَةِ اِلَی الْبَرِّ وَ الْفاجِرِ؛
🔹خداوند عز و جلّ هيچ #پيامبرى را نفرستاد، مگر به #راستگويى، و #برگرداندن_امانت به نيكوكار و بدكار.
📕كافى، ج ۱، ص ۱۰۴، ح ۱
#امام_صادق
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️چه انگیزه هایی انسان را به راستگويی وا میدارد؟
🔸 #راستگویی همانند فضايل اخلاقى ديگر، ريشه در اعماق جان انسان دارد. عواملی سبب تقویت این فضیلت در انسان می شود، از جمله:
🔹الف: اعتماد به نفس و نداشتن عقده حقارت، انسان را به راستگويى دعوت مى كند.
🔹ب: شجاعت، و شهامت ذاتى و اكتسابى سبب مى شود كه انسان واقعیتها را بگويد.
🔹ج: پاك بودن حساب و نداشتن نقطه ضعف، سبب گرايش انسان به راستى می شود، در حالى كه افراد آلوده براى پوشانيدن عيوب خود، به سراغ دروغ مى روند.
🔹د: از همه مهمتر ايمان به خدا و روز جزا و برخوردارى از #تقواى_الهى عامل اصلى صدق و راستى است. به همين دليل امام علی (ع) در نهج البلاغه می فرماید: «اَلاْيمانُ اَنْ تُؤْثِرَ الصِّدْقَ حَيثُ يَضُرُّكَ عَلَى الْكِذْبِ حَيْثُ يَنْفَعُكَ؛ نشانه ايمان آن است كه #راستگويى را در آنجا كه به تو زيان مى رساند به دروغ در آنجا كه سود دارد مقدم دارى». [۱]
پینوشت؛
[۱] نهج البلاغة، (للصبحی صالح)، هجرت، قم، چ اول، ص ۵۵۶، قصار [۴۶۷] ۴۵۸
📕اخلاق در قرآن، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، مدرسه الامام على بن أبيطالب (ع)، قم، چ اول، ج ۳، ص ۲۱۵
منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت)
#راستگویی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️آیا «راستگویی» و «امانتداری» می تواند ملاکی برای سنجش ایمان محسوب شود؟
🔹#صداقت به عنوان يكى از بارزترين نشانه هاى شخصيت انسانى، هرگاه با #امانت همراه شود، به عنوان #راستى و #درستى مطرح گردد و مجموعه #شخصيت_انسان را نشان مى دهد، به گونهاى كه نمى توان نام انسان واقعى را بر افرادی كه از اين دو ویژگی بى بهره اند گذارد. اين دو دارای ريشه مشتركى هستند، زيرا #راستگويى چيزى جز «امانت در گفتار»، و امانت چيزى جز «صداقت در عمل» نيست، از این رو در كلمات پيشوايان اسلام «صدق الحديث» و «اداء الامانة» با هم ذكر شده، همان گونه كه در گفتگو هاى عادى نيز، همواره #راستى و #درستى را در کنار یکدیگر می آورند.
🔹در كنار اين صفت، صفات ممتاز ديگرى قرار دارد كه در واقع لازم و ملزوم يكديگرند، چه اينكه #راستگويان غالباً افرادى شجاع، صريح اللّهجه، كم طمع، با اخلاص و دور از حب و بغض هاى افراطى و تعصبند؛ در حالى كه #دروغگويان معمولا افرادى ترسو، رياكار، متعصب، لجوج، طمّاع و يا گرفتار حب و بغض هاى غلط مى باشند. #افراد_راستگو در زندگى خود پايبند به #اصولى هستند، در حالى كه #دروغگويان ابن الوقت و منافقند. در يك كلمه مى توان گفت: #راستى و #درستى «دو كليد براى كشف باطن اشخاص در جنبه هاى مختلف» است. در كلمات #معصومين (عليهم السلام)، اين دو ویژگی، دو ابزار در شناسایی #باطن_اشخاص دانسته شده كه اگر مى خواهيد خوبى و بدى كسى را بشناسيد او را در #راستگويى و #اداى_امانت آزمايش کنید.
🔹#پيامبر_اكرم (صلى الله عليه و آله) در حديثی می فرماید: «لا اِيْمانَ لِمَنْ لا اَمانَةَ لَهُ» [۱] (كسى كه #امانت را رعايت نمى كند ايمان ندارد). در حديث ديگرى از #امام_صادق (عليه السلام) آمده است: «اِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً اِلاّ بِصِدْقِ الْحِدِيثِ وَ اَداءِ الاْمانَةِ اِلَى الْبَرِّ وَ الْفاجِرِ» [۲] (خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد، مگر اين كه #راستگويى و #اداء_امانت نسبت به نيكوكار و بدكار جزء تعليمات او بود). اين تعبير نشان مى دهد كه در تمام اديان آسمانى #راستى و #امانت جزء مهمترين تعليمات بوده و از اصول ثابت #اديان_الهى شمرده مى شود.
🔹همچنين در راستای آزمايش ايمان مردم، #امام_صادق (عليه السلام) می فرماید: «لا تَنْظُرُوا اِلَى طُوْلِ رُكُوعِ الرَّجُلِ وَ سُجُودِهِ، فَاِنَّ ذلِكَ شَئْىٌ اِعْتادَهُ فَلَو تَرَكَهُ اِسْتَوْحَشَ لِذلِكَ وَلكِنْ اُنْظُرُوا اِلى صِدْقِ حَدِيثِهِ وَ اَداءِ اَمانَتِهِ» [۳] (نگاه به ركوع و سجود طولانى افراد نكنيد [و تنها آن را نشانه ديانت آنها ندانيد] چرا كه اين چيزى است كه ممكن است به آن عادت كرده باشد و هرگاه آن را ترك كند نگران مى شود، ولى نگاه به #راستگويى و #امانت آنها كنيد). هدف از اين تعبير اين نيست كه نماز و روزه و حج و انفاق سبك شمرده شود، بلكه هدف آن است كه اينها تنها نشانه ديندارى افراد معرفى نگردد، بلكه به دو ركن اساسى دين يعنى #راستى و #امانت بيشتر توجه شود.
پی نوشتها؛
[۱] بحار الأنوار، دار إحياء التراث العربی، بيروت، چ ۲، ج ۷۲، ص ۱۱۶، باب ۵۰
[۲] الكافی، دار الكتب الإسلامية، تهران، چ ۴، ج ۲، ص ۱۰۴
[۳] بحار الأنوار، همان، ج ۶۸ ص ۸، باب ۶۰
📕اخلاق در قرآن، مكارم شيرازى، ناصر، مدرسة الامام على بن ابيطالب (ع)، قم، چ اول، ج ۳، ص ۱۹۹ و ۱۸۳
منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت)
#راستگویی #امانتداری
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️«راستگویی» و «دروغگویی» چه تاثيراتی بر جامعه انسانی دارد؟
🔹تأثير #صدق و #راستى در زندگى بشر، بر كسى پوشيده نيست، و بحث پيرامون آن، توضيح مطالب واضح است، لکن در تفاصيل آن، به آثار معجزه آسای #صدق و #راستى در تمام بخشهاى زندگى بشر برخورد ميكنيم، که توجه به آن میتواند، انگيزه نيرومندى براى گرايش به اين #فضيلتبزرگاخلاقى باشد. نخستين تأثيرى كه صدق و راستى از خود به يادگار ميگذارد، مسأله جلب #اطمينان و #اعتماد در همكاریهاى دسته جمعى است. زندگى انسان براساس كار گروهى شکل گرفته و بدون آن، كارهای مهم به سرانجام نمیرسد.
🔹و كار گروهى زمانی امكانپذير است كه افراد گروه، نسبت به يكديگر #اطمينان كامل داشته باشند. #اعتماد و اطمينان نیز در صورتى حاصل میشود كه #صداقت و #امانت در ميان آنها حاكم باشد. در حقیقت #صدق و #راستى مؤثرترين ابزار جلب اعتماد است، و #دروغ خطرناكترين دشمن آن میباشد، و در این میان تفاوتى بين فعاليتهاى علمى، فرهنگى، اقتصادى و سياسى نيست. يك سياستمدار پر نفوذ اگر يك يا چند بار به مردم دروغ بگويد به سرعت نفوذ خود را از دست میدهد. اگر تحقيقات يك دانشمند آلوده به دروغ شود، اعتماد تمام محافل علمى از ابتكارات و تحقيقات او سلب میشود، و ديگر به گفته هاى او اعتمادى نيست.
🔹يك مؤسسه اقتصادى اگر فقط در معرفى يك نوع از كالاهايش دروغ بگويد مردم نسبت به تمام فرآورده هاى او بدبين میشوند، و به سرعت مشتريان خود را از دست مى دهد. اگر مديری در مديريتها، در گفتار و رفتار خود صادق نباشد، نظام و انضباط مديريت او از هم متلاشى میشود. از آنچه گفته شد آشکار میشود كه پايه و اساس هرگونه پيشرفت معنوى و مادى در اجتماع، #اعتماد متقابلی است که برخاسته از #صدق و #راستى است. #امام_علی (عليه السلام) در روايتى میفرماید: «#راستگويى سبب اصلاح هر چيز و #دروغ سبب فساد همه چيز می شود».
🔹آن حضرت در حديث ديگرى میفرماید: «#دروغگو و #مرده يكسان اند، زيرا برترى انسان زنده بر مرده همان اعتماد به او است، هنگامى كه به گفتار او اعتمادى نباشد زنده بودن او بى اثر است». [۲] ديگر اينكه #صداقت و #راستى به انسان #آبرو و #شخصيت میدهد، در حالى كه #دروغ مايه #رسوايى و بى آبرويى است. #صادقان هميشه سربلند و آبرومندند، در حالی که #دروغگويان همواره سرافکنده و بى آبرو هستند. از این رو #امام_على (عليه السلام) در حديثى میفرماید: «هميشه #راستگويى را پيشه كن، چرا كه آن كس كه در سخنان خود #راستگو باشد، قدر و #مقام او در جامعه بالا مى رود». [۳]
🔹از سوى دیگر، #صدق، #راستى و #امانتداری به انسان شجاعت و شهامت مى بخشد، در حالى كه #دروغ و #خيانت، هميشه انسان را در هاله اى از خوف و ترس فرو مى برد، مبادا خلاف گويى و خيانت او آشکار شود، و تمام نقشه هاى او نقش بر آب شود. از سویی، #راستگويى انسان را از بسيارى از #گناهان نجات میدهد، چرا كه میداند اگر خلافى كند و از او سؤال كنند، نمیتواند به گناه خويش اعتراف نمايد، پس بهتر است كه گرد گناه نگردد.
🔹در حديث معروفى، مردی خدمت پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) آمده و عرض كرد: «من گرفتار چهار گناه پنهانى هستم: زنا، شرب خمر، سرقت و #دروغ؛ هر يك از اينها را بفرماييد به خاطر شما ترك مى كنم». پيامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «#دروغ را رها كن». آن مرد از خدمت پيامبر بازگشت. هنگامى كه تصميم به عمل منافى عفت گرفت با خود گفت فردا #پيامبر از من سؤال میكند، اگر #دروغ بگويم پيمان خود را شكستم، و اگر راست بگويم حد شرعى بر من جارى میشود. هنگامى كه تصميم به سرقت و نوشيدن شراب گرفت، باز هم این فكر در ذهن او پيدا شد. به خدمت پيامبر (صلی الله علیه و آله) آمد عرض كرد: «يا رسول الله! تمام راه هاى گناه را بر من بستى، و من همه آنها را ترك نمودم». [۴]
🔹از سوى دیگر، #صداقت و #راستى بسيارى از #مشكلات_جامعه را حل ميكند، راه وصول به مقصد را آسان ساخته و از هزينه هاى كمرشكن بازرسى میکاهد، حجم پرونده هاى حقوقى را به حداقل میرساند و با بخشش، آرامش خاطر به مردم، و نگرانى هايى را كه به سبب احتمال دروغگويى براى افراد مختلف پيدا میشود از ميان برمیدارد، و رشته هاى محبت و دوستى را در ميان افراد محكم میكند و به انسان #شخصيت و ابهّت مى بخشد. #امام_صادق (علیه السلام) در حدیثی میفرماید: «بهتر از #راستگويى گوينده آن است، و بهتر از نيكى ها انجام دهنده آن است». [۵] (اشاره به اين كه #شخصيت_ذاتى و والاى انسان سبب صدق و راستگويى و انگيزه كارهاى خير می شود).
#مآخذدرمنبعموجوداست
📕اخلاق در قرآن، مكارم شيرازى، ناصر، مدرسه الامام على بن ابیطالب(ع) قم چ۱ ج۳ ص۲۱۲
منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت)
#صدق #راستی #راستگویی #دروغ #دروغگویی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨
✨
⭕️روایات اسلامی چگونه اهمیت «صدق» و «راستی» را تبیین نموده است؟ (بخش اول)
🔸اهميت اين فضيلت اخلاقى در روايات اسلامى بيش از آن است كه در سخن بگنجد، رواياتى كه در این زمینه از پيامبر اكرم (ص)، ائمه هدى (عليهم السلام) نقل شده، بيش از حدّ احصا و شمارش است. در ادامه تنها گلچينى از آن بيان مى شود كه به عنوان مشت نمونه خروار، بيانگر موقعيت اين صفت در ميان تمام صفات انسانى است. از اين روايات به خوبى استفاده مى شود كه همه فضايل انسانى از #صدق و #راستى سرچشمه مى گيرد.
1⃣پيامبر اكرم (ص) در حديثى می فرمایند: «لا تَنْظُرُوا اِلى كَثْرَةِ صَلاتِهِمْ وَ صِيامِهِمْ وَ كَثْرَةِ الْحَجِّ وَ الزَّكاةِ وَ كَثْرَةِ الْمَعْرُوفِ وَطَنْطَنَتِهِمْ بِاللَّيلِ، اُنْظُرُوا اِلى صِدْقِ الْحَدِيثِ وَ اَداءِ الاْمانَةِ» [۱]؛ (نگاه نكنيد به فزونى نماز و روزه و زيادى حج و زكات و انفاق ها و سر و صداى عبادات شبانه بعضى از مردم [اگر مى خواهيد آنها را امتحان كنيد] آنها را به #راستگويى و #ادای_امانت آزمايش كنيد).
2⃣امام صادق (ع) در این رابطه می فرمایند: «اِنَّ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً اِلاّ بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ اَداءِ الاْمانَةِ اِلَى الْبَّرِ وَ الْفاجِرِ» [۲]؛ (خداوند متعال هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد، مگر به دلیل #راستى در سخن گفتن و #اداى_امانت به نيكوكار و بدكار).
3⃣آن حضرت در حديث ديگرى در رابطه با تأثير راستگويى در همه اعمال انسان، می فرمایند: «مَنْ صَدَقَ لِسانُهُ زَكى عَمَلُهُ» [۳]؛ (كسى كه زبانش به #راستى گرايد اعمالش پاك و پاكيزه مى شود). زيرا #راستگويى ريشه اعمال صالح است.
4⃣امام صادق (ع)، در پيامى به يكى از دوستان بزرگوارش به نام عبدالله بن ابى يعفور می فرمایند: «اُنْظُرْ ما بَلَغَ بِهِ عَلِىٌ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ فَاَلْزِمْهُ فَاِنَّ عَلِيّاً اِنَّما بَلَغَ ما بَلَغَ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ اَداءِ الاْمانَةِ» [۴]؛ (نگاه كن ببين على (ع) به چه وسيله آن همه مقام نزد رسول خدا (ص) پيدا كرد، و همیشه به آن ملتزم باش. بدان على (ع) آن همه مقام را نزد رسول خدا (ص) به خاطر #راستگويى و #اداء_امانت پيدا كرد). اين تعبير نشان مى دهد كه حتى شخصيت بزرگى مانند امام على (ع)، در سايه اين دو فضيلت به آن مقام والا در نزد پيامبر اكرم (ص) رسيد.
5⃣فردی از اميرمؤمنان امام على (ع) درباره مقام و شخصيت انسانها سوال کرد؛ از آن حضرت پرسيد «اَىُّ النّاسِ اَكْرَمُ»؛ (چه كسى [نزد خداوند متعال] گرامى تر است؟)، فرمودند: «مَنْ صَدَقَ فِى الْمَواطِنِ» [۵]؛ (كسى كه همه جا #راست بگويد). با توجه به اين كه قرآن مى گويد «اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ اَتْقاكُمْ» [۶]؛ (گرامى ترين شما نزد خدا با تقواترين شما است). روشن مى شود كه روح تقوا همان #صدق و #راستى است.
6⃣امام على (ع) در حديث ديگرى درباره تأثير صدق و راستى در نجات انسانها از چنگال مشكلات و خطرات مى فرمايد: «اَلْزِمُوا الصِّدْقَ فَاِنَّهُ مَنْجاةٌ» [۷]؛ (هرگز #راستگويى را رها نكنيد، چرا كه سبب نجات انسان است). امام صادق (ع) در حديث ديگرى در تشبيهی درباره صدق و راستى مى فرمايند: «اَلصِّدْقُ نُورٌ غَيرَ مُتَشَعْشِع اِلاّ فِى عالَمِهِ كَالشَّمْسِ يَسْتَضِىءُ بِها كُلُّ شَىء يَغْشاهُ مِنْ غَيرِ نُقْصان يَقَعُ عَلى مَعْناها»؛ (صدق و #راستگويى نورى است كه جهان اطراف خود را روشن مى كند همچون آفتاب كه چيزى كه در معرض تابش آن قرار بگيرد روشن مى شود بى آنكه نقصانى در آن وارد گردد). آن حضرت در ذيل اين حديث، می فرمایند: «اَلصِّدْقُ سَيْفُ اللّهِ فِى اَرْضِهِ وَ سَمائِهِ اَيْنَما هَوى بِهِ يُقَدُّ» [۸]؛ (صدق شمشير خدا در زمين و آسمان است، هر كجا آن را فرود آورد، كارگر مى شود). #ادامه_دارد...
پی نوشتها؛
[۱] بحار الأنوار، دار إحياء التراث العربی، ۱۴۰۳ق، چ دوم، ج ۶۸، ص ۹، باب ۶۰؛ و...
[۲] بحار الأنوار، همان، ج ۱۱، ص ۶۷، باب ۲؛ و...
[۳] الكافی، کلینی، دار الكتب الإسلامية، چ چهارم، ج ۲، ص ۱۰۴، ح ۳؛ و...
[۴] الكافی، همان، ج ۲، ص ۱۰۴، ح ۵؛ و...
[۵] بحار الأنوار، همان، ج ۶۸، ص ۹، باب ۶۰، ح ۱۲؛ و...
[۶] قرآن کریم، سوره حجرات، آیه ۱۳
[۷] بحار الأنوار، همان، ج ۶۸، ص ۹، باب ۶۰؛ و...
[۸] بحار الأنوار، همان، ج ۶۸، ص ۱۰، باب ۶۰، ح ۱۸؛ و...
📕اخلاق در قرآن، مكارم شيرازى، ناصر، مدرسة الامام على بن ابیطالب (ع)، ۱۳۷۷ش، چ اول، ج ۳، ص ۲۰۸
منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت)
#صدق #راستى #راستگویی
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
⭕️امام حسین عليه السلام:
🔸«اَلصِّدْقُ عِزٌّ، وَالْكِذْبُ عَجْزٌ، وَالسِّرُّ اَمانَةٌ، وَالْجِوارُ قَرابَةٌ، وَالْمَعُونَةُ صَداقَةٌ، وَالْعَمَلُ تَجْرِبَةٌ».
🔹 #راستگويى، بزرگوارى؛ #دروغگويى، ناتوانى؛ #رازدارى، امانت؛ #همسايگى، خويشاوندى؛ #كمك_كردن، صداقت؛ و #كار، تجربه است.
📕تاريخ يعقوبى، ج ۲، ص ۲۴۶
#امام_حسین
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد
⭕️امام حسن مجتبی عليه السلام:
🔸«مَكارِمُ الأَخْلاقِ عَشَرَةٌ: صِدْقُ اللِّسانِ وَ صِدْقُ اليَأْسِ و إِعْطاءُ السائِلِ و حُسنُ الْخُلقِ وَ الْمُكافاةُ بِالصَنائِعِ وَ صِلَةُ الرَحِمِ وَالتَّذَمُّمُ عَلَى الْجارِ وَ مَعْـرِفَةُ الْحَـقِّ لِلصّاحِبِ، وَ قِرَى الضَّيْفِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَياءُ».
🔹مكارم اخلاق ده چيز است: #راستگویی، نوميدى راستين از غير خدا، بخشش به #نيازمندان، #خوش_خلقى، پاداش در برابر خدمات ديگران، پيوند و رفت و آمد با #خويشاوندان، حمايت از #همسايه، توجّه به حقوق #دوستان، #مهمان_نوازى، و مهمترين اينها #شرم و #حياء است.
📕تاريخ يعقوبى، ج ۲، ص ۲۱۵
#امام_حسن
@tabyinchannel
#انتشاربدونلینکجایزنمیباشد