راوینا | روایت مردم ایران 🇮🇷
رفیقباز روایت معصومه سادات صدری | قم
📌 #لبنان
رفیقباز
مادرم می گوید رفیق بازم!
ولی خودم فکر میکنم شاید برای فرار از چیزی که نمیدانم چیست، سمت رفاقت با آدمهای مختلف میروم!
رفیق زیاد دارم، فت و فراوان! از همه مدلش!
همین دیروز یکیشان زنگ زد و توی حرفهایش گفت: معاون مدرسه بچهاش خبطی کرده و نگران است زنگ بزند شکایتش را به مدیر بکند و صدایش را بشناسند، بعد برای بچهاش داستان شود!
اول دلم هری ریخت پایین و بعد صورت بچهاش جلوی چشمم آمد، بعد پریدن گوشهی چشمهای قشنگش، از ترس و اضطراب.
به طرفه العینی از فاصله بین عقل و عشق گذشتم و گفتم: شمارهاش را بدهد من زنگ میزنم!
سناریو چیدیم و صغری و کبری کردیم، که چه بگویم و چه نگویم و طاقت داشته باشم تا زیر شکنجهی مدیر لب باز نکنم و اسم دانش آموز را لو ندهم!
زنگ زدم و هر چه مدیر اصرار و مشتریمداری کرد، که اینجا همه در امان هستند و فقط اسم دانشآموز را بگو بدانم کیستی؟ مقر نیامدم و نگفتم.
توی نقشم فرو رفتم و خط و نشان کشیدم که اگر تکرار شود، میروم اداره کل و فلان و بهمان... مگر بچه من دور از جانش، حیوان است زیر دست شما که چنین میکنید؟
بچهی من نبود ولی بچهی من بود. اصلا همهی بچههای دنیا بچهی همهی مادرها هستند.
به دوستم زنگ زدم که خیالش را راحت کنم. نفس راحتی کشید و من هم راحت شدم. نمیدانم تاثیری داشت یا نه ولی کارمان را کرده بودیم. مادریمان را کرده بودیم، اعتراضمان را رسانده بودیم!
حالا از دیروز توی فکر دوستِ دیگرم هستم. توی چنگ فلان معاون گیر نیفتاده که با دوتا تشر الکی رهایش کند.
توی جنگ گیر افتاده!
به من میگوید حالش خوب است و دعایش کنم، ولی بعید میدانم!
جنگ چه خوبی دارد که حال کسی خوب باشد؟
هر روز بین اسم شهدای لبنان، اسمش را جستجو میکنم...
راستی میدانید معنی اسمش، فرشته است؟
معصومه سادات صدری
ble.ir/ugghudb2in
پنجشنبه | ۵ مهر ۱۴۰۳ | #قم
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
19.74M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ابناء حجهابنالحسن
روایت محمدحسین عظیمی | لبنان
📌 #لبنان
ابناء حجهابنالحسن
حاج ابوفاضل را کنار ساحل دیدیم. بعد از دو روز پرسوجو از دکتر یامینپور و مترجم لبنانیمان.
مجموعا بیست دقیقه بیشتر نتوانستیم با او مصاحبه کنیم. پیگیر کارهای رسیدگی به آوارگان و کمکهای مردمی بود و همین سرش را حسابی شلوغ کرده بود.
حاجی مسئول جمعیت تعاونوا است. مجموعهای که اسمش را سیدحسن انتخاب کرده بود. میگفت وقتی مجموعه را راه انداختیم، فقط شیعیان شمال را تحت پوشش داشتیم ولی سید ازمان خواست اهلسنت را هم به لیست کمکهایمان اضافه کنیم.
سید در جواب اعتراضات گفته بود: الانسان هو الانسان و شیعه و سنی ندارد.
میگفت حالا همان سنیهایی که کمکهایمان به دستشان میرسید، با آغوش باز پذیرای آوارگان ما هستند.
حاج ابوفاضل از آنهایی بود که "يَسْعَىٰ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ" (نورشان پیشرو و در سمت راستشان بسرعت حرکت میکند)
تا امروز بارها از سوی رژیم تهدید به ترور شده و جزء آخرین نفراتی بوده که سیدحسن پیش از شهادت برایش پیام فرستاده و ازش خواسته به موضوع آوارگان رسیدگی کند.
از حاجی پرسیدم واکنشش به شهادت سید چه بود؟! چیزی نگفت. فقط بغضش را خورد و گفت نحن ابناء حجهابنالحسن.
یک لحظه کلمات را دوباره با خودم مرور کردم. ما فرزندان حضرت حجت (ارواحنا فداه) هستیم.
مو به تنم سیخ شد. پشت تکتک کلماتش چنان ایمانی بود که در عمق قلبم نفوذ کرد. دوست داشتم دست حاجی را ببوسم ولی به در آغوش کشیدن و بوسیدن بازوهایش اکتفا کردم.
حاجآقا پناهیان جایی درباره شهید شاطری (حسام خوشنویس لبنانیها) میگفت آنقدر این شخصیت نورانی بود که گاهی به لبنان میرفتم فقط به عشق دیدان حاج حسام.
من الان چنین احساسی را نسبت به حاج ابوفاضل شومان دارم.
محمدحسین عظیمی | راوی اعزامی راوینا
@ravayat_nameh
یکشنبه | ۲۲ مهر ۱۴۰۳ | #لبنان #بیروت
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
راوینا | روایت مردم ایران 🇮🇷
پیرزن تنها و گربهی سفیدش روایت وحید یامینپور | لبنان
📌 #لبنان
پیرزن تنها و گربهی سفیدش
آقا رسول عجلهای ندارد. با خیال راحت در ضاحیه گشت میزند. در کوچهها پرنده پر نمیزند. بوی پلاستیک سوخته میآید. آسفالت کوچهها پر است از خُرده شیشه.
- آقا رسول مراقب باش سُر نخوریم...
صحنه سُر خوردن یک موتوری روی شیشههای خیابان جلوی چشممان است. شانس آوردیم که نرفت زیر چرخ ماشین ما.
آقا رسول میپیچد داخل یک کوچه دیگر. نه او میداند کجا میرود نه من. از دور دود سیاهی دیدهایم، به سمتش میرویم.
وسط کوچههای تو در توی ضاحیه، بالاخره آدمیزاد میبینیم. پیرزن به سختی ایستاده، با تکیه بر عصا. آقا رسول بلند سلام میکند. پیرزن سر تکان میدهد.
پیرزن برای گربه آب آورده، قرار نانوشتهای است که از هم مراقبت کنند. گربه با تعجب ما را نگاه میکند. شاید بعد از چند روز از دیدن چند آدم خوشحال شده.
از میان همه عکسهایی که این مدت در لبنان گرفتهام، این عکس را انتخاب میکنم. اسمش را میگذارم: "پیرزن تنها و گربهی سفیدش".
اسمهای باکلاستری هم میشود گذاشت. مثلا "سانترزا" که اسم همین محله است را میگذاریم روی عکس. سانترزا همان مادر ترزای مقدس مشهور است که محله را بهنامش زدهاند.
محله که هیچ کل ضاحیه و بلکه کل بیروت و لبنان را باید با همین مادر بشناسم. پیرزنی تنها که مانده تا بار دیگر فرزندان را به خود دعوت کند. مانده تا نکند فرزند یا نوهای برگردد و پشت در بماند. "خانه" مهم است. کسی باید همیشه در خانه باشد؛ تا انتظار معنا پیدا کند؛ تا دلمان برای خانه تنگ شود.
وحید یامینپور
@yaminpour
دوشنبه | ۲۳ مهر ۱۴۰۳ | #لبنان #بیروت
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
📌 #کمک_به_جبهه_مقاومت
بچه زرنگ بازارچه
وارد حیاط حسینیه هنر که میشوم، بچهها از سروکول پله و باغچه و درودیوار دارند بالا میروند، والدینشان فروشنده هستند یا مشتری، قابل تفکیک نیست و بچهها بازی خودشان را میکنند و البته که حسینیه برایشان برنامه مخصوص هم تدارک دیده است.
یک گوشه دیگ بزرگی گذاشتهاند و آش رشته میفروشند از قرار کاسهای ۲۵ تومان ...عجیب ارزان است، آن طرفتر سالاد ماکارونی میفروشند ظرفی ۳۵ تومان و نیمههای سنتی و مدرنِ هر رهگذری را در چالش انتخاب قرار میدهند.
خریدن آش رشته را میگذارم برای مرحله آخر و وارد حسینیه میشوم، ذهن ساختارطلبم یک نگاه کامل و کلی به ابتدا تا انتهای حسینیه میاندازد تا نقشه کامل را داشته باشد و بعد غرفه به غرفه، رفتن و دیدن و خریدن آغاز میشود، اما این خریدن با خریدنهای دیگر توفیر اساسی دارد!
هرچه بخواهی در این محدوده یافت میشود و خانمها هر آنچه داشتهاند، سرِ دست گرفتهاند و آوردهاند که بفروشند. کسی هم دلنگران شأن اجتماعی و جایگاه فلان و بهمانش نبوده، یکی سبزی پاک کرده و آورده، یکی خوردنیجات متنوع درست کرده، یکی لباس، یکی نوشتافزار، یکی کتاب، یکی اکسسوری و خلاصه حسینیه برای خودش بازارچه جذابی شده که یک پیوست نورانی و دوستداشتنی دارد:«برای کمک به جبهٔ مقاومت»
و میان آنها دو غرفه دوستداشتنیتر هستند،
اولی آن گوشه بالا سمت چپ که یکی از دوستان عهدهداریاش میکند و مقابلش انواع اقلام بیربط را چیده است و قیمتی هم برایشان ندارد و میگوید هرچقدر کرم شماست! و ماجرا این است که هرکس هرچیزی در خانه داشته آورده تا به نفع جبهه فروخته شود، لباس و پارچه و ظرف و شمع و اقلام اضافهای که در همه خانهها هست، اما صاحبانشان به جای آنکه برای روز مبادای خیالی انبارشان کنند، آوردهاند تا در مباداترین روز، برای جبهه خرجشان کنند و بروند و مشتری هم میخرد حتی اگر لازم نداشته باشد و این رازِ عزیزبودنِ برخی اشیاء در عالم است، اشیاءِ بهدردبخور...
دومی اما میز کوچکیست که کتابهای کودکانه دست دوم رویش چیده شده است و تماشاییترین صفحهی بازارچه است که متولیانش هم خود کودکان هستند، کتابقصههایشان را از خانه آوردهاند تا به نفع جبهه مقاومت بفروشند و باز مردم دارند همانها را هم میخرند،
حتی شاید با میل و اشتیاق بیشتر...
طاها یکی از بچههای فروشنده است که به غرفه کتابهای بازارچه اشراف خوبی دارد، کلاس چهارم است هر کتابی را که میپرسم، هم قیمت واقعی را میگوید هم قیمت بعد از تخفیف را، میگویم بچهزرنگ! چطور اینقدر دقیق حساب میکنی؟ ماشین حسابش را از پشت میز درمیآورد و خجالتزده میگوید روی ماشین حساب میزنم، میگویم به هرحال اما بچهزرنگ بازارچه هستی و بهترین فروشنده، چون هم خوب معرفی میکنی، هم حساب و کتابت درست است، خنده شیرینی میکند و کتابهایم را داخل پلاستیک میگذارد.
خرید انجام شده است، آش هم خریدهام، اما حقیقت این است که خرید و فروش در این بازارچه فرع مسأله است، آنچه جان آدمها را جلا میدهد، یک هدف مقدس و مشترک است که زنها و کودکان را از ساعتها قبل وسط میدان آورده و همچنان خستگی ندارند و همچنان با عشق دارند ادامه میدهند و تا جبهه مقاومت در هر کجای دنیا چنین سربازانی در مبارزهی نرم دارد،
هیچ سختافزاری برایش تهدید نخواهد بود.
فاطمه سادات حاجیوثوق
شنبه | ۲۱ مهر ۱۴۰۳ | #خراسان_رضوی #مشهد
مشهدنامه، روایت بچه محلهای امام رضا علیهالسلام
@mashhadname
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
📌 #فلسطین
گل خوشبخت
باشتاب و پر از عذر خواهی رسید.
کمی دیر رسیده بود.
شکلاتها بدون شکلات خوری و د رهمان نایلون دسته بلند و شفاف، پی قسمتشان رفته بودند و جای خالی گلدانِ مقرر، روی میز عجیب دهن کجی میکرد.
تند و تند از داخل پاکت بزرگ و پر وسیلهای که داخل دستش بود؛ یک گلدان بلور و دسته گل زیبایی در آورد و گفت کجا بذارمش؟!
از شتابزدگیاش خنده بر لبم آمد؛ چقدر خوب که ما برای یک قدم در راه پارهی تن اسلام اینقدر هیجان و شتاب داشته باشیم.
گلدان را از دستش گرفتم و گذاشتم وسط طومارِ پهن شده روی میز!
تا آخر ماجرا هی برش میداشتیم و طومار را به جلو میبردیم و باز میگذاشتیم سر جایش، درست در مرکز میز و در قلب طومار!
شاهد تمام امضاها و اشکها و لبخندها و زمزمههای امروز بود این گلدان!
مراسم که تمام شد آمد دنبال گل و گلدانش...
وقتی دستش میدادیم گفت: "گل عروسیم بوده".
عجب گل خوشبختی! از دستان عروس تا دامن طومار حمایت از عروس خاورمیانه.
طاهره سلطانینژاد
جمعه | ۲۰ مهر ۱۴۰۳ | #کرمان مصلی نمازجمعه
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
بیروت، ایستاده در غبار - ۴.mp3
10.1M
📌 #لبنان
🎧 #آوای_راوینا
🎵 بیروت، ایستاده در غبار - ۴
با صدای: علی فتحعلیخانی
محسن حسنزاده | راوی اعزامی راوینا
@targap
جمعه | ۱۳ مهر ۱۴۰۳ | #لبنان #بیروت
ــــــــــــــــــــــــــــــ
📋 فهرست پادکستها
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
راوینا | روایت مردم ایران 🇮🇷
به تیر از کمان دوست روایت طیبه فرید | شیراز
📌 #سید_حسن_نصرالله
به تیر از کمان دوست
شیشه را دادم پائین. هوای خنک ظهر پائیز که با ادکلن دخترهای دبیرستان سرکوچه قاتی شده بود همینطوری هُل خورد توی اتاق ماشین. راننده جوان که موهای قرمز کم پشت و صورتی پر از کک و مک داشت پیچ ضبط را چرخاند.
- برای من نوشته گذشتهها گذشته/ تمام قصههام هوس بود
برای او نوشتم برای تو هوس بود/ ولی برای من نفس بود...
شاعر شکست عشقی خورده بود و حالا داشت توی روزگار پسا عشق با معشوق هوسباز بیوفاش نامهنگاری میکرد. هر چی لیلیِ بیمعرفت با لفت دادنش اعتراف میکرد که عشقش کشک بوده و خرش از پُل گذشته، شاعرِ مجنون باورش نمیآمد و هی میگفت «ولی من جدی جدی نفسم به تو بنده». حالا درک سطحی و نازل شاعر از عشق را یکنفر خیلی خنک داشت میخواند و به جز من هزار نفر دیگر هم شنیده بودنش و عین راننده زمزمهاش میکردند! فراستیِ درونم با کنایه شروع کرد به غر زدن که «چقدم شکست عشقی زیاد شده! معلوم نیست چه غلطی میکنن که یکیش به سرانجوم نمیرسه. چرا این تعلقای چرک مرده بیخود و روزی صد بار با خودشون ازینور میبرن اونور. اصلا تو چرا داری گوش میدی؟» خودزنی و ضجههای نیابتی خواننده از قول شاعر که تمام شد راننده مو قرمز زد تِرَک بعدی. شاعرِ دوم، شیرِ منبع ده هزار لیتری آب را مستقیما بسته بود به روزهای اول تجربه عاشقانهاش و داشت عینخُلها پته احساسش را میداد به آب. انگار هنوز صابون تجربههای شاعر قبلی به تنش نخورده بود...
- تو ماهی و چشمون سیاهت شب تارم
چه حس عجیب و دلفریبی به تو دارم
بین من و تو راز قشنگیست که عشقست...
دل را تو نباشی به که باید بسپارم....
با صدای دوپس دوپس تمام اجزا و قطعات ماشین از کف تا سقف شروع کرده بود به لرزیدن. مغزم کشش این همه سرد و گرم شدن را نداشت. این همه عاشق شدن و فارغ شدن...
تاب این همه خالی شنیدن را نداشتم. خالی بودن از درونمایه عاشقانه. چقدر عشق چیز بیاعتباری شده بود که آدمها بیهیچ تیشهزدنی بهدستش آورده بودند. چقدر اجزائش نسبت به هم منقطع و بیربط بود که اینقدر زود از دست داده بودنش و چقدر جزئی و دم دستی و سهل الوصول بود که مرد راننده میتوانست ظرف همین مدت کوتاه دو مدلش را مرور کند. یادم افتاد به ترانه عربی «مِیحانه» بگذریم که میحانه خودش واسطه بود و هیچکاره. قصهی جِسر مسیّب هم اگر ماندگار شد مال این بود که به هم نرسیدند! عین لیلی و مجنون که اگر رسیده بودند چیزی نمیماند که بشود دستمایه شعر نظامی. مغزم کشش این حجم از حرفهای بیمایه را نداشت. خودم را جمع و جور کردم و با صدای حق به جانبی به راننده گفتم:
- ببخشید آقا من به تازگی یکی از نزدیکانمو از دست دادم و به احترامش این ایام موسیقی...
هنوز آخر کلامم منعقد نشده بود که راننده ضبط را خاموش کرد وگفت «ای بابا، خانم زودتر میگفتید، خدا رحمتش کنه»
میخواستم بگویم رحمت شده بود اما نگفتم. میخواستم بگویم عشق این گهایی که داری میشنوی نیست اما نگفتم. میخواستم بگویم عشق خیلی شریفتر از چشمهای سیاه آدم است، خیلی عمیقتر و جدیتر از حس دلفریبی که شاعر دومی داشت. اصلا با دوپس دوپس نمیشود به او فکر کرد. میخواستم بگویم عشق خون میخواهد و این که به تازگی از دستش دادهام از فرط عشق جان داده. اما نگفتم...
دکمه بغل موبایلم را فشار دادم تصویر خنده سید توی قاب گوشی ظاهر شد. چند هفته بود که یک تکه از قلبم کنده شده و توی دستم یا این ور و آن ور داشت تالاپ و تولوپ میکرد...
آخرهای مسیر بودیم. رد آفتاب افتاده بود روی سر و پکالم و باد بوی ادکلن دختر دبیرستانیهای سر کوچه را از توی اتاق ماشین برده بود بیرون. توی سرم صدای زمخت و مردانه سعدی را با پس زمینه اقتلونا تحت کل حجر و مدر پلی کردم...
«بی حسرت از جهان نرود هیچکس به در
الا شهید عشق به تیر از کمان دوست...»
طیبه فرید
eitaa.com/tayebefarid
سهشنبه | ۲۴ مهر ۱۴۰۳ | #فارس #شیراز
ــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا
بیروت، ایستاده در غبار - ۵.mp3
16.79M
📌 #لبنان
🎧 #آوای_راوینا
🎵 بیروت، ایستاده در غبار - ۵
با صدای: علی فتحعلیخانی
محسن حسنزاده | راوی اعزامی راوینا
@targap
یکشنبه | ۱۵ مهر ۱۴۰۳ | #لبنان #بیروت
ــــــــــــــــــــــــــــــ
📋 فهرست پادکستها
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
🇮🇷 #راوینا | روایت مردم ایران
@ravina_ir
✉️ با ما همراه باشید و به دیگران معرفی کنید:
📎 بلــه | ایتــا | ویراستی | شنوتو | اینستا